Miðvikudagur, 12. júlí 2006
Við fórum í afmæli í gærkvöldi og það endaði sem sing star partý. Ken vann. Söng "Love me tender" af mikilli innlifun -eins og sést.
Enda fékk maðurinn standing ovation.
Þegar hann var búinn að syngja settist hann hjá mér og hvíslaði að mér þremur litlum orðum sem allar konur vilja heyra frá manninum sem þær elska. Já nema þetta voru fjögur orð. Síðasta orðið var "baby". Þegar ég náði andanum, svaraði ég honum og notaði líka fjögur orð. Síðasta orðið mitt var "too", svo beit ég í neðri vörina og horfði dreymin í augun á honum og fannst ég vera á skýji. Ég er í vímu, hættuleg sjálfri mér og öðrum. Sérstaklega í umferðinni. Bíllinn minn mátti nú eiginlega ekki við öðru ástarævintýri, ef ég á að segja alveg eins og er.
Ég er að sjá núna að hann hefði átt að hneppa skyrtunni uppí háls. Var smá gaman hjá okkur um daginn og við gleymdum að við erum orðin fullorðin og fullorðið fólk gerir ekki svona lagað. Skil það samt ekki, þetta er ógeðslega gott. OH! Ég fæ alveg sæluhroll þegar ég skrifa þetta.
Eftir miklar pælingar ákváðum við að kaupa kommóðu undir fötin hans. Ég er búin að vera á fullu að endurskipuleggja inní herbergi, enda er þetta töluverð þraut. Ekkert pláss þarna inni.
Ken er hættur að nenna að setja klósettsetuna niður. Þegar ég kem inná bað og sé setuna uppi brosi ég. Ég veit alveg að einn daginn mun ég nippa og krefjast þess að hann loki klósettinu, en það er ekki dagurinn í dag. Núna finnst mér þetta bara krúttlegt og augljóst merki um að ég bý ekki ein lengur. Hann er líka hættur að hitta á stólinn þegar hann fer úr fötunum, enda er ég oft að hjálpa honum úr og ég er alveg svakalega fjarlægðarskert - enda kona. Hitti aldrei á stólinn og ég ætti eiginlega að færa hann frá glugganum eða fara að hafa gluggann lokaðann. Honum finnst gaman að horfa á sjónvarpið og liggur makindalega í sófanum heilu og hálfu kvöldin. Ég verð að viðurkenna að mér finnst ekkert eins heimilislegt og að hafa karlmann í sófanum mínum, gott að geta gengið að manninum sínum á vísum stað alltaf. Ég þreytist ekki á að dást að honum liggja þarna, hann tekur sig svo vel út, þannig að þetta er að virka. Hann horfir á sjónvarpið og ég horfi á hann.
Yndislegt líf. Yndislegt.
Já svo erum við búin að fjárfesta í gasgrilli því Ken kann að grilla!
Er hægt að biðja um meira?
Held ekki.