Mánudagur, 03. júlí 2006
Fórum í matarboð á laugardagskvöldið, fengum alveg ofboðslega góðan mat og ég held að hinum strákunum hafi bara líkað ágætlega við Ken. A.m.k. virtist fara vel á með þeim þegar þeir fóru að tala um allskonar tæki. Hann er smá græjugæji. Ég fíla það.
Ég er.. after all.. smá græjustelpa.
Í morgun var ég næstum því byrjuð að búa mér til morgunmat þegar Ken minnti mig á að ég var að fara í enn eina blóðprufuna, svo ég fór með gaulandi garnir uppá heilsugæslustöð og lét draga úr mér blóð. Hitti lækninn minn líka sem svoleiðis beygði og sveigði á mér fótinnn og hnoðaði á mér hnéð - verð orðin góð á korteri - sagði hann.
Korteri síðar var ég orðin góð í hnénu.
Líklega veit þessi læknir hvað ég er auðtrúa og treystir á að í hvert skipti sem hann segir mér að ég verði orðin góð á korteri gerist það sama og þegar "kraftaverk" gerast - heilinn trúir fullkomlega öllu sem hann segir og í framhaldi lagar sjálfvirkt endurnýjunarkerfi líkamans hvað sem það er sem var að mér.
Annaðhvort það.. eða ég drullast alltaf til læknis korteri áður en ég læknast.
Anyway..
Þegar ég kom heim aftur var Ken búinn að græja allt sem þurfti fyrir morgunmat. Eftir að þessi KitchenAid blandari varð partur af okkar lífi hefur matarræði mitt breyst, enn á ný. Eða.. það gerðist eiginlega eftir kvöldið sem ég sýndi Ken myndir. Hann var mjög hrifin af myndunum af mér síðan ég var í Króatíu, þá var ég líka búin að vera í líkamsrækt í smá tíma, og þegar ég fór að barma mér yfir því hvað ég var flott þá sagði hann að það væri engin ástæða fyrir því að ég gæti ekki orðið svona flott aftur.
Síðan þá erum við hætt að fara í bakarí á morgnanna, nú fáum við okkur boost. Erum gjörsamlega orðin húkkt á þessu. Minn morgunmatur er oftar en ekki banani, grænt epli, skyr (gamla góða) og frosin hindber. Mjög gott. Með þessu tek ég 1 rófukött, 1 multivitamin, 1 skeið af sesamolíu (fyrir kransæðarnar) og drekk svo eitt glas af trönuberjadjús með trefjum útí. Hljómar viðbjóðslegt, en það er meira svona.. vont en það venst. Allavega er það vel þess virði.
Í morgun tók ég fyrstu töfluna í fjórða skammtinum af rófukettinum. Ég er samt farin að reikna með að þurfa að vera lengur á lyfinu. Kemur í ljós 12. þessa mánaðar. Ég er orðin svo fín í húðinni þar sem þetta er farið, get ekki beðið eftir að þetta sé búið.
Í þessari viku fara krakkarnir til pabba síns og verða í mánuð. Mjög sætt, allstaðar þar sem við förum halda allir að Ken sé pabbi hans Dodda. Hann hefur svo gaman að þessu. Við vorum að segja þeim frá þessu í matarboðinu og þeim fannst þetta ekkert skrítið, segja að þeir séu ótrúlega líkir.
Ég get ekki útilokað neitt, enda öll mín börn stolin úr Kringlunni.
Annars sagði Ken mér í gær að börnin mín væru með "advanced humor". Í gær bað Doddi hann að hjálpa sér að setja sýróp á vöfflu, og þegar Ken drekkti vöfflunni óvart í sýrópi þannig að hún var óæt sagði Doddi við hann: "thanks, you could have given me help - but you've given me so much more."
Doddi hefur nefnilega advanced húmor - og tungumálakunnáttu til að koma honum til skila jafnvel Ken er annars vegar.
Vissi alltaf að það myndi skila sér einn daginn að banna talsett sjónvarpsefni efni á mínu heimili.