Velgengni og hamingja eru ekkert endilega sami hluturinn, en geta hvort um sig verið afleiðing af hinu.

Hamingja er að vera ánægður með ástandið eins og það er og sáttur við sjálfa(n) sig. Þaðan kemur "ignorance is bliss".

Velgengni er að verða ágengt á því sviði sem maður hefur metnað. Metnaðarlaus maður getur verið hamingjusamur án velgengni. Maður með of mikinn metnað er ekki hamingjusamur því hann nær aldrei markmiðum sínum.

Er þá ekki hamingja að hafa hóflegan metnað og markmið sem hægt er að ná ? Að finnast núverandi ástand það gott að það þurfi ekkert að vera breyta því ?

Svo er náttúrulega til svona "instant hamingja" - eins og spennufíklar finna fyrir. Verst að hún endist bara á meðan á stendur. "Mikill vill meira" ( hugsaðu þér fallhlífastökkvara sem bíður með að opna fallhlífina þar til hann er kominn á síðustu metrana - RUSH - og ef hann verður ekki *SPLAT* þá er hann rosalega hamingjusamur alveg þangað til hann verður að fara aðra ferð )

Fyrir suma eru börn hamingja. Það eitt að vita að maður skilur eitthvað eftir sig. En fyrir suma eru þau óhamingja. Það er vonandi sjaldgæfara. Fyrir sumt fólk eru þau svo mikil hamingja að þau hætta bara aldrei að fjölga sér.

Þetta er svo afstætt og persónubundið að þetta gæti orðið þúsund pósta þráður án þess að það komist nokkur niðurstaða í þetta annað en að hver hefur sína skoðun og upplifun á því hvað hamingja og árangur er.

Mín hamingja er að vera til og geta leyft mér að sinna áhugamálunum af kostgæfni. Að ég fái einhvern bleðil upp á að ég hafi náð einhverju markmiði með áhugamálinu er árangur - velgengni. Mín velgengni

Ég er bara hamingjusöm ef ég hef nóg að gera... og mikla fjölbreytni í því sem ég geri.

Ég mygla ef ég þarf að gera það sama í langan tíma, það gerir mig hamingjusama að breyta til og prófa eitthvað nýtt og kynnast nýju fólki.... sem útskýrir af hverju ég endist ekki lengur en 2 ár á sama vinnustað.

Velgengni er svo allt annað mál, Þór útskýrir þetta vel, það er svo mismunandi hvað fólk flokkar sem velgengni, sumir mæla það í peningum en aðrir í börnum... osfrv.
Mín velgengni felst í því að upplifa sem mest áður en ég er búin með lífið.... allavega skilgreini ég það svoleiðis ennþá... sjáum svo til hvort það breytist þegar ég eldist.

Þetta er spurning um hugarástand held ég.

En ferlega fyndið að þú skulir skrifa þessa pælingu akkúrat á meðan ég var að ræða þessi mál á msn.

Æ.. ég held að ég geti ekki varpað þessari spurningu fram á vitrænan hátt..

Hamingja er hugarástandi já. En getur fólk verið hamingjusamt í hvernig aðstöðu sem það er í?

Örugglega. Fólk sem á ekkert og hefur misst hálfa ættina í náttúruhamförum getur samt verið hamingjusamt vegna þess sem það á eftir ( barn, maki.. )

Að sama skapi getur fólk sem á allt og meira til verið óhamingjusamt ( ætli Bill Gates sé hamingjusamur ? Ég leyfi mér að efast )

Hundur er hamingja.

a bubble

Þú spyrð;

Hvernig skilgreinir þú velgengni í lífinu?

Ég myndi skilgreina hamingju sem markmið.

Ég myndi skilgreina velgengni aftur á móti svona:

Velgengni er:

- leiðarlýsing = að ganga vel, að komast á leiðarenda,

og velgengni er líka:

- annar endinn á mælikvarða = ná árangri vs ná ekki árangri

Þetta segir mér að velgengni hefur enga merkingu nema í samhengi við markmið. Ekki er hægt að komast á leiðarenda nema hafa stað (markmið) til að stefna á og ekkert er hægt að mæla nema til staðar sé mælanlegt markmið.

Maður getur sett sér markmið t.d.

- eignast milljarð
- eignast þrjú börn
- eignast maka
- eignast hús
- eignast bíl
- eignast Kitchen Aid blandara

Þetta eru allt mjög auðmælanleg markmið og ef maður hefur sett sér öll þessi markmið og náð þeim þá hefur maður notið velgengni.

En markmiðin gætu líka verið svona:

- að verða ástfangin
- að verða hamingjusamur

Ef maður nær þessum markmiðum þá hefur maður líka notið velgengni.

Gallinn við þessi markmið er sá að þau eru ekki auðmælanleg þannig að maður verður að leggja á þau huglægt mat.

Þannig að þegar þú spyrð í upphafi færslunnar hvað velgengni sé;

Er það að eiga nóg af peningum? Er það að eiga góða fjölskyldu? Er það að vera hamingjusamur?

er svarið já, velgengni felst í því að eiga nóg af peningum, góða fjölskyldu og vera hamingjusamur EF þetta voru markmið sem þú settir þér.

It is as simple as that.

Þú spyrð hvort til sé hamingjustaðall. Eins og ég skrifaði að ofan þá er markmiðið hamingja ekki auðmælanlegt. Ástæðan er sú að það vantar hamingjustaðal. Eða ég held hann sé ekki til. Ég er samt nokkuð viss um að ekki er þess langt að bíða að sá staðall verði fundinn upp og hann verði mælanlegur.

Ég er viss um að hægt verður í framtíðinni að mæla hamingju sem magn ákveðinna boðefna í heilanum. Þá verður kominn forsenda fyrir hamingjustaðli.

Það mun ekki endilega þýða að neitt auðveldara verði að verða hamingjusamur en það verður ekkert mál að meta það hvort maður hafi náð því markmiði. Þetta verður eins og í 100 metra hlaupi. Það verður keppt í því hver sé hamingjusamasta manneskja í heimi. Fundnar verða upp aðferðir til að bæta árangur í hamingju. Ný starfsgrein verður til, Hamingjuþjálfarar.

Tilraunir til mælingar á hamingju hafa þegar verið gerðar og eins og alþjóð veit hafa íslendingar mælst hamingjusamastir þjóða ár eftir ár. Reyndar hafa þessar mælingar byggt á huglægu mati en þær gefa okkur samt vísbendingar. Því tel ég ljóst að íslendingar eiga mikinn séns í heimsmeistaratitilinn í hamingju þegar hann verður mældur á vísindalegan hátt sem magn ákveðinna boðefna í heilanum.

Ísland. Best í heimi.

Það er að vísu til. Kallast "Life Coach" og það fólk hjálpar öðru fólki að finna sinn stað í tilverunni og sína hamingju ásamt velgengni í lífinu.

Já ég sá einmitt svona life coach í Nip Tuck... hún færði ekki mikla hamingju

Ég fæ alltaf á tilfinninguna að svona "Life Coach" séu loddarar.

Velgengni er huglæg en byggist alltaf á tveimur grunnþáttum; samskiptafærni og sjálfsmati.