 |
|
|
|
 |
Villidýr
Laugardagur, 24. júní 2006
Villidýr er rétta svarið en það merkilega er, að það hefur einum karlmanni á þessari jörð tekist að breyta mér bæði í villidýr og hund. Ég veit ekki hvernig hann fór að því en ég held að þetta sé eitthvað sem vel væri hægt að markaðssetja. Stórmerkilegt. Byrjaði þannig að ég fór að anda hraðar, með lafandi tungu og galopin, biðjandi augu. Velti mér og lagðist á bakið við ólíklegustu tækifæri. Varð vör við aukin hárvöxt á fótum og í andliti, e.k. veiðihár sem náðu alveg langt inní Kópavog. Spes. Ég fór að pissa utaní brunahana, frekar neyðarlegt, og lykta af öllu, sérstaklega honum. Ég náði í nánast hvað sem hann bað mig að ná í og ef hann kallaði á mig -þá kom ég.
Ég fór að elta bíla og bíta fólk sem mér fannst ógna honum á einhvern hátt, fékk ekki nóg af beinum sem hann gaf mér og vildi helst alltaf hafa þau uppí mér. Þetta var alveg að gera útaf við kjálkana. Svo átti ég til að sitja og væla klukkutímunum saman þangað til hann nennti að leika við mig. Tók eftir aukinni hreyfiþörf og alltaf þegar hann fór með mig útúr húsi varð ég ofsakát og byrjaði að hlaupa eins og vitleysingur. Magnaður andskoti. Það skemmtilegasta í öllum heiminum var að sitja einhverstaðar og mæna á hann með biðjandi augum og bíða í ofvæni eftir því að hann myndi klappa mér eða jafnvel fara með mig einhvert út - að hlaupa - eða gefa mér bein, eyddi svo mestum tíma bara bundin við staur einhverstaðar ein og yfirgefin. Get sagt ykkur... að vera hundur, er fokking hard work og rosalega vanþakklátt starf. Engan vegin þess virði nema maður eigi þess betri eiganda og ég mun halda mig frá karlmönnum sem geta breytt mér í þetta hrekklausa, vinalega, velviljaða dýr í framtíðinni. Þegar ég hugsa útí það get ég hvort sem er ekki ímyndað mér að nokkrum manni langi að eiga konu sem hann getur breytt í hund. No, really. Enda er ég glataður hundur og gafst, á endanum, upp á að vera það. Mig langar miklu frekar að vera eins og ég er - og vera með manni sem kann að breyta mér - stundum - í villidýr. Eins og Ken kann að gera. | anna | 19:35 |
comments
Shit. Ég hafði rangt fyrir mér. En þetta var líka stórgölluð könnun. Þú hefðir átt að gefa mönnum færi á að svara um tvö dýr ef það var málið. sour] Ég vona að ég hafi ekki styggt þig með sendingunni. STÓRGÖLLUÐ KÖNNUN! RUGL! RUGL SEGI ÉG! Allar mínar kannanir eru vottaðar með ISO STÖÐLUM alveg í bak og fyrir og svoleiðis ÚTSPEKÚLERAÐAR að það hálfa væri nóg. Stygg? STYGG? ER ÉG EINHVERTÍMA STYGG? HA? tíhíhí smá grín, nei ég er ekki stygg - eins og þú munt brátt komast að. Þú þarft að hitta þessa konu.
Annars er vinkona mín, hún Cameron Diaz, orðin ein aftur. Þetta er ótrúleg tilviljun Igor, þar sem ung kona kom til mín í dag og lét mig fá tvær bækur. og lesser know, en að ég held, betri bók sem heitir: Be Honest - You're Not That Into Him Either: Sem fjallar basically um það sem ég hef verið að skrifa hérna á síðunni - ég ætla ekki að deita, nema alvöru áhugi sé fyrir hendi. Sú seinni er skrifuð af karlmanni. Nr. 4 | posted by: anna | 25.06.2006 | 1:34:20 | [+] |
Ótrúleg tilviljun! Eru sumir karlmenn ekki bara svona næmir? Ég á vinkonu sem sagði mér að það þurfi að skilyrða karlmenn, vegna þess að karlmenn eru eins og rottur. Mér fannst þetta soldið brútal. Í þessari bók, sem er skrifuð af karlmanni (sem er Ph.D.) stendur:
To be honest, the guy you slept with (yes, that one, with the heavy Drakar Noir habit) didn't just have sex like a man, he had sex like a rat. What do I mean by this? Well, like most mammals, rats are not monogamous. Their main concern is the act of sex, not the partner they are having sex with. Sounds familiar, I'm sure. In this analogy, rats stand in contrast to the prairie vole, a cute little critter that has the notable distinction of being among the 3 percent of all mammals that mate for life. (That's right, 97 percent of mammals don't, including most of the men you are likely to bring home from a bar at two A.M.) Unlike rats, voles are selective. Yep, they actually care about who they sleep with because the sex is part of an overall mating process. They're in it for the long haul. Voles aren't into hooking up, but once they've chosen a mate, they copulate like mad (over fifty times in two days) and then set about the business of bonding for life: nesting, mating, protecting, and nurturing. In voles, the sex seals the deal; in rats it's just a means to an end: more sex. Now, while it might be tempting to suggest that men are rats and women are voles, in my experience, it's not as cut and dry as all that (there's a little bit of rat in all you women, and most men have an inner vole, somewhere deep, deep inside).Nr. 6 | posted by: anna | 25.06.2006 | 1:54:11 | [+] | post a comment
|
Þessi spurning var trick question, þessvegna tók svona svakalega langan tíma að fá konkret niðurstöður.
