 |
|
|
|
 |
To give.. or not to give.. a shit?
Föstudagur, 30. júní 2006
Ken kom til landsins mjög seint í gær. Ég fór að sækja hann og þegar við vorum komin heim, opnaði hann töskuna sína og náði í lítinn pakka. Þegar hann rétti mér pakkann fékk ég smá illt í magan. Af hverju í fjandanum var hann nú að þessu? Ég hef aldrei átt kærasta sem fer til útlanda og kemur óumbeðin með eitthvað heim handa mér. Það fyrsta sem ég mér datt í hug var að þetta væri eitthvað glatað eins og hjálpartæki ástarlífsins, eða eitthvað.. eitthvað rugl. Mig langar ekki í svoleiðis. Mig langar að vita hvernig það er að eiga kærasta sem hefur fyrir því að kynnast mér nóg, til að gefa mér eitthvað sem mér finnst gaman að eiga. Ég hef einu sinni fengið skartgrip frá kærasta sem mér fannst alveg ofboðslega fallegur, hefði ekki getað valið betur sjálf. En það var one time only og átti ekki eftir að endurtaka sig. Þetta kom mér samt á óvart. Hélt að það myndi aldrei gerast. Ég sat þarna á móti honum og hélt niðrí mér andanum. Langaði ekki að opna fyrir framan hann, því ég get oft ekki falið það ef ég verð fyrir vonbrigðum. Ég held að ég hafi svona "opið" andlit. Hægt að lesa það eins og bók - nema þegar ég er að vanda mig. Hann glotti, sagði "it's ok. Just open it". Andskotinn sjálfur. Ekki það. Þetta er klassísk draumaprinsahegðun - að koma með svona "útlandagjöf". Nú, loksins þegar ég á þannig kærasta, þori ég ekki að trúa að hann hafi gert það af heilum hug! Ég vil ekki að Ken sé einn af þeim sem eru bara að "afgreiða" mig með einhverju dóti sem nákvæmlega engin hugsun fer í. Lágmarkskrafan hlýtur að vera sú að gjöfin sé keypt með mig í huga, ekki satt? Ókey, það er staðreynd að ég hef alveg svakalega dýran smekk og hef í raun aldrei verið með manni sem hefur efni á að gefa mér mjög dýra hluti, veit reyndar ekki hvort ég myndi fíla að fá einhverjar brjálæðislega dýrar gjafir heldur, það er þetta með milliveginn - og það eru til milljón hlutir sem mér fyndist gaman að fá sem kosta ekki mikið. En gjöf, sem nákvæmlega engin hugsun er á bakvið, það er of ódýrt. Kannski er þetta bara skortur á empathy. Kannski meina þeir vel þegar þeir gefa manni eitthvað sem hvaða heilvita kona myndi sjá að er útí hött. Þetta er sirkabát það sem fór í gegnum hausinn á mér á meðan ég sat þarna. Búin að mála skrattann svoleiðis á alla veggi héðan og uppí Mosfellsbæ. Hann ætlaði augljóslega ekki að sleppa mér með þetta svo ég byrjaði hikandi að losa límbandið af umbúðunum. Leit á Ken, sem var ennþá hálf glottandi, og ég þurfti að líta undan - leið eins og ég væri í helvíti. Óskaði aftur að hann hefði ekki gert þetta. Það er svona þegar maður hefur miklar væntingar. Eru þetta miklar væntingar annars? Ef ég myndi t.d. gefa honum.. hvítlaukspressu, vitandi að hann borðaði ekki hvítlauk. Væri það.. smart? Væri það.. cunning? Væri það.. fallega gert eða væri það stooooooopid? Svona braindead gjöf er diss - eða yfirlýsing um skerta heilastarfsemi. Í alvöru. Tala nú ekki um ef þetta væri hvítlaukspressa sem ég hefði fundið í rúmfatalagernum á hundraðkall. Það væri nú heldur betur rétta gjöfin - ef ég vildi losna við hann. Mig langaði mest að henda þessum helvítis pakka útí horn og láta hann refsa mér alla nóttina. Þá þyrfti ég ekki að takast á við þetta. Ég var svo skíthrædd um að fá eitthvað diss og ég bara MEIKA EKKI AÐ FÁ SVOLEIÐIS FRÁ ÞESSUM MANNI! Meika það ekki. Þegar ég var búin að fjarlægja umbúðirnar hélt ég á litlum kassa með loki í höndunum. Svipað stór og sígarettupakki. Væri það nú ekki klassískt? Var þetta þannig húmor? Kræst. Ég tók lokið hægt af og inní kassanum var hvítur þunnur pappír sem huldi eitthvað.. eitthvað sem virtist skelfilega.. bleikt. Ég leit á Ken, líklega með angistarsvip. Hann var hættur að glotta. Hann er með kæk, þegar hann er stressaður þá einhvernvegin.. nuddar hann, eða.. klórar með löngutöng rétt fyrir neðan nöglina á vísifingri og ég sá í augunum á honum að hann var spenntur. Kræst. Það er verst. Það er ekkert eins glatað og ef hann heldur í alvöru að bleikt fokking sjálfsfróunar egg geti gert mig hamingjusama! Hann sagði mér að skoða betur, svo hallaði hann sér aftur í stólnum eins og hann væri með þetta allt á hreinu. Mig langaði að deyja. Þegar ég dró hvíta pappírinn frá.. greip ég andan á lofti og starði á það sem blasti við mér í kassanum. Ken hætti að nudda vísifingurinn, hallaði sér brosandi að mér og sagði: "So you'll never get lost." og þegar ég leit á hann, blikkaði hann mig. ÉG ER SVO ÁNÆGÐ! ÉG ER Í FOKKING SKÝJUNUM! Hann gaf mér Cheshire Cat lyklakippu. Af hverju gerði hann það - og af hverju hefði hann ekki geta gert mig hamingjusamari??? ÉG VEIT ÞAÐ! Ég veit af hverju hann gerði það og ég skal clue you in. Ken hefur nefnilega meiri upplýsingar um mig að spila úr en ég gef upp hér - og hann er greinilega ekki hræddur við að nota þessar upplýsingar til að heilla mig gjörsamlega uppúr skónum. Ótrúlegur þessi maður. Ég held uppá söguna um Lísu í Undralandi og það eru margar ástæður fyrir því. Ein af þeim er eftirfarandi samtal á milli Lísu og angórukisunnar þar sem Lísa er að spyrja hvaða leið hún á að fara á gatnamótum. `Would you tell me, please, which way I ought to go from here?' Alice speaks to Cheshire Cat Ég hef nefnilega komist að því að það skiptir höfuðmáli að vita hvert maður er að fara - ef maður vill komast þangað. 2. daginn okkar Ken saman sá hann að ég er bæði með lítinn cheshire cat uppá skjánum mínum og annan stærri inní rúmi. Hann spurði mig af hverju. Ég sagði honum að þessi tiltekni köttur minnti mig á að ég þarf að vita hvert ég er að fara ef ég vil komast þangað. Og ég ætti til.. að gleyma því og þá týnist ég. Að hann skyldi gefa mér lyklakippu.. segir mér actually að honum finnist ég ekki gömul. Mér finnst þetta svo ótrúlega sætt. Um daginn, þegar Elín kom í heimsókn, vorum við tvær að djóka með að líklega værum við orðnar gamlar, því við ættum ekki flottar lyklakippur lengur eins og allar ungar skvísur eiga. Ég var bara með hring sem hélt lyklunum mínum saman. Á ég að segja ykkur annað? Nei annars.. ég ætla ekki að segja það. | anna | 13:55 |
comments
Hvítlaukspressa handa þeim sem borðar ekki hvítlauk, já það væri nú frekar stoooopid... Gjafir sem er einhver hugsun á bakvið eru langbestar, þó það sé ekki nema lyklakippa eða uppáhalds blandið í poka... Ég fékk einu sinni frá mínum fyrrverandi í jólagjöf rosalega flottan kassa með ilmvatni, bodylotion ofl. Greinilega frekar dýr gjöf og flottur kassi og the whole shebang.... Þetta var Elisabeth Taylor!!!! Gaurinn fór inn í einhverja búð og keypti tilbúinn kassa með drasli sem leit vel út, kannski fengið ráð hjá einhverri búðardömunni, en datt aldrei í hug að hinta við mig eða kíkja bara inn í fokkings baðskápinn minn og sjá hvaða merki ég nota... Rant over.. Mig langar í flotta lyklakippu Liz Taylor. Sætt. Þetta er samt málið. Það er alveg hægt að gefa gjafir sem eru dýrar en missa marks. Ég yrði t.d. ekkert ferlega kát að fá að gjöf sög í borði. En ég veit að svoleiðis er dýrt.. Ég er líka leið á að hlusta á karlmenn segja að það sé erfitt að gefa konum gjafir (kannski af því ég hef hitt mann sem kann það). Það er jafn erfitt að gefa ÖLLUM gjafir. Það eina sem þú þarft er að vilja gleðja viðkomandi og hlusta eftir því hvað honum líkar. Krefst örlitlar hugsunar, en skilar sér oft in a big way. Ég get t.d. sagt ykkur það algjörlega kinnroðalaust að þessi lyklakippa hefur borgað sig þúsundfalt hvað Ken varðar. Hann gæti ekki verið hamingjusamari og ég gæti ekki verið.. próteinríkari. Nr. 8 | posted by: anna | 30.06.2006 | 14:38:09 | [+] |Gaf hann þér lyklakippu? Það er greinilegt að hann er bara að reyna að komast í buxurnar hjá þér, já nei! Þetta gengur ekki! Við Gulli erum búin að finna hérna handa þér indælann Ítala sem talar ekki orð í ensku, hvað þá íslensku og væri ánægður með smá vínsopa og þurrar lasanjaplötur. Low-maintance og rosalega góður "listener". Hann er nýhættur í rosalega góðu starfi, sestur í helgan stein, og hafðu ekki áhyggjur - hann getur séð um börnin meðan þú dútlar að heimasíðunni. Hann heitir eitthvað eins og Berlúskóní eða eitthvað þannig, allavega, við létum hann fá e-mailinn hjá þér. Svo sýndum við honum líka mynd af þér. Hann gerði dónalega hreyfingu með höndunum þegar hann sá myndina af þér sem þykir bara virðingarvottur hér á hér á ítalíu. Að sjálfsögðu sögðum við honum frá Ken líka, og hann sagði "Me Ken, you Anna!" sem þýðir víst "hafðu ekki áhyggjur" á ítölsku. Bestu kveðjur, Júlía. Nr. 9 | posted by: Júlía | 30.06.2006 | 15:36:21 | [+] |Ég myndi vilja fá sög í borði... og vinnustofuna með henni. Nr. 12 | posted by: parisardaman | 30.06.2006 | 17:49:55 | [+] |Mínir kærastar eða eiginmenn hafa aldrei kunnað að gefa mér gjafir...............fyrir utan einn. Maðurinn var handónýtur að flestu leiti en boy kunni hann að gefa og það á fleiri en einn veg Þessi gaf mér úr drauma minna.......sem svo var stolið, hest, sérsaumaða skyrtu, olíulitakassa, utanlandsferð og það sem blew me away, hann fór til útlanda og kom til baka með gorgeous nærföt á mig. þá er ég ekki að meina svona slutty "ég gef þér fyrir mig sokkabanda drasl" heldur ótrúlega falleg, rándýr og smekkleg nærföt sem.....smellpössuðu á mig!!! Ég meina ÉG kann ekki einu sinni að kaupa mér nærföt. Hann var s.s. snillingur í gjöfum og "gjöfum" en vitavonlaus að flestu öðru leiti greyið. Sad. Low maintenance ? High maintenance ? Kunna að gefa ? Who cares ? Mér fannst Edda Björgvins orða þetta best hér einhverntíman. Minnir að hún hafi sagt eitthvað á þá leið að besta gjöfin sem hún gæti fengið væri gjafakort í Húsasmiðjuna, því þá gæti hún farið og keypt akkúrat verkfærið sem hana langaði í eða vanhagaði um ÞAÐ er sko kona að mínu skapi ! ( verst hvað hún er orðin gömul greyið, ekki alveg minn leikvöllur.. jah eða göngudeild Edda Björgvins sýgur feitan flóðhest...........en, eina gjöfin á 15 árum sem blaðamaðurinn gaf mér af viti var borvél. Mín kann að smíða og bora og finnst það gaman, en ekki lessulega gaman samt.... Ég furða mig stundum á því hvað sumir, þ.e. margir karlmenn eru ótrúlega góðir í því að gefa gjafir. Því sá sem ég var gift, hann bara gat þetta ekki, var svo gersamlega vonlaus að það hálfa væri nóg. Ég meina, hann gaf mér einu sinni brjóstahaldara með tveimur númerum of litlar skálar! Og allt of stóran annars. Hello ! This is very [url=http://www.google.com/bb497]good[/url] site !! Nr. 18 | posted by: Diesel | 8.07.2006 | 5:49:18 | [+] |post a comment
|
