Sunnudagur, 18. júní 2006
Brúðkaupið var haldið í sól og blíðu útá landi - ekki spyrja mig hvar. Þetta var þarna rétt hjá traktor og grasi og það var kirkja og tré og umferðarskilti með mynd af dýri.
Júlía er fallegasta brúður sem ég hef á ævinni augum litið.
Þetta var nú annars ein skemmtilegasta brúðkaupsveisla sem ég hef komið í og ég átti nú minnsta aðkomu að því máli.
Fólkið hans Gulla er frábært ræðufólk, fór á kostum. Ræðan sem pabbi hans Gulla hélt snart mig sérstaklega. Hann byrjaði að tala um að í dag væru bæði Gulli og Júlía búin að skuldbinda sig, en þetta orð hefur oft neikvæða merkingu í hugum fólks því það tengir það hlutum eins og að greiða afborganir af skuldabréfum og þessháttar - að lofa að elska einhvern er öðruvísi skuldbinding því hún er ekki kvöð, hún er einungis gild ef báðir vilja gefa hinum þessa skuldbindingu - og sé það gert af einlægni, uppsker fólk ríkulega.
Hann sagði að ástin fær þig til að gera hluti.. af því þig langar að gera þá fyrir hinn aðilann. Ekki af því þú þarft þess. Það er nákvæmlega málið. Hvern langar að vera með einhverjum og þurfa stöðugt að biðja um athygli, biðja um ástúð, biðja um umhyggju.. eða bara eitthvað sem bendir til þess að þú ert einhvers virði í huga viðkomandi.
Næst spurði hann veislugesti hvort einhver hefði séð myndina The Notebook.
Hann talaði um að raunverulegi fjársjóður ástarinnar er lífsförunautur. Einhver sem tekur þátt í sorgum þínum og gleði, einhver sem þykir óendanlega vænt um þig. Einhver sem ver þig. Einhver sem stendur þétt við hlið þér sama á hverju gengur. Ég held að hann viti líka hversu sjaldgæft það er að fólk finni ástina. Ég held reyndar að allir í þessu brúðkaupi hafi vitað að það sem gerðist á milli Júlíu og Gulla er einstakt og í heimi þar sem fólk er of upptekið af eigin hagsmunum vill oft gleymast að ástin er ekki eins og hlutabréfamarkaðurinn. Þú færð ekki mikið, nema því aðeins að þú sért tilbúin að gefa mikið. Ást, athygli, væntumþykja, húmor.. er ekki eins og peningar. Ef þú gefur þessa hluti áttu ekki minna af þeim eftir, þú átt meira.
Hann endaði ræðuna á að minna á hvað það er mikilvægt að sýna maka sínum virðingu. Láta hann finna hvað hann er þér mikils virði. Þú byggir ekki einlægt samband með einhverjum sem rífur þig niður.
Þið megið gubba á mig fyrir að skrifa svona, I don't care.
Að finna einhvern sem hreyfir við hjartanu þínu á þennan hátt og nær að festa sér stað í sálinni þinni er ómetanlegt og ég vildi óska að lífið kæmi því þannig fyrir að fólk upplifði aldrei slíka ást.. nema því aðeins að hún sé gagnkvæm.
Ég horfi á Gulla og Júlíu og vona af öllu hjarta að þau verði alltaf Gulli og Júlía.
Saman.
Þessi dagur var miklu erfiðari en ég hafði reiknað með - og þá er ég ekki að tala um veislustjórnina.
Besta vinkona mín bað mig einu sinni að útskýra fyrir sér hvernig upplifun það er, að vera ástfangin. Hún hefur nefnilega aldrei verið það. Ég gerði heiðarlega tilraun.. en satt að segja gat ég ekki komið því í orð. Það næsta sem ég kemst því að útskýra þetta er.. endalaus.. kærleikur.
Eftirfarandi texti er úr umræddri mynd.
The best love is the kind that weakens the soul, and makes us reach for more. That plants fire in our hearts and brings peace to our minds. And that's what you've given me.
That's what I hoped to give to you - forever.
---
Með þessum orðum kveð ég í bili.
Ég ætla að taka mér frí frá Internetinu í smá tíma.