Fimmtudagur, 08. júní 2006
Karlmenn og hysteríurnar þeirra.
Ken kom út af baðherberginu áðan og tilkynnti mér með tilþrifum að hann ætlaði að flytja út. Ég benti honum á að það myndi ekki hafa nein áhrif á fjarbúð okkar Lifur. Þá hótar hann að fara aldrei - og ég gæti ekki verið sáttari.
Lifur er sáttur á meðan ég lofa að henda Ken frammaf svölunum þegar ég verð orðin leið á honum. Mér finnst þetta viðhorf bera vott um þroska.
Endurkoma Lifur hefur haft tvær afleiðingar í för með sér.
a) Ég hef kynnst karlmanni sem fór frá mér í hálft ár - og kom aftur, þó hann væri búin að lofa.. að gera það. Mjög sérstakt og ég hef aldrei upplifað þetta áður. Veitir mér áður óþekkta trú á mannkynið í heild og ég finn þörf til að fara í messu - en það er önnur saga.
b) Ég er aftur orðin ófrísk af Breka Dreka og Mist Eik.
Ég er reyndar ekkert að verða leið á Ken og veit ekki alveg hvernig það á að gerast - nema hann bregðist við af karlmannlegri móðursýki þegar hann fréttir að ég geng með tvíburana hans Lifur.
Nii... haldiði að hann geri það nokkuð?