Miðvikudagur, 07. júní 2006
Það er allt að verða vitlaust hérna í húsinu og við erum umkringd fréttamönnum og army personel. Ken sá sér nú samt fært að kaupa fyrir mig pútter og sjöu í dag. Fór á Passatinum sem hann tók á leigu.
Ókey.. við höfum ekki sama smekk á bílum.
Það er ekki óyfirstíganlegt.
Eitt af því sem ég fíla í ræmur við Ken er að hann segist ætla að gera hluti fyrir mig - svo fer hann og gerir þá. Ég er miklu vanari því að karlmenn segist gera hluti, geri þá ekki.. og ef maður spyr hvenær þeir ætla að gera þennan tiltekna hlut kvarta þeir yfir því að maður sé stöðugt að nöldra í þeim. Þeir átta sig ekki á því að það væri engin að nöldra ef þeir hefðu ekki tilkynnt með tilþrifum að þeir ætluðu að gera þetta eða hitt in the first place.
Rosalega þreytandi ávani og algengur innan tegundarinnar.
Ken virðist fullkomlega laus við þetta og með þessu gerði hann mig mjög hamingjusama, því nú trúi ég honum þegar hann segist vilja hafa mig með sér að spila. Ég hlakka svo til að fara með honum útá völl því hann sagði við mig að það að spila golf snérist ekkert um að spila golf. Það snýst um að hreyfa sig og njóta þess að vera í náttúrunni.
Það líkar mér.
Á morgun fer ég til Dr. Acne og fæ að vita hvað ég á langt eftir á þessum lyfjum. Fæ líka að vita hvort Ken komist í gegnum skothelda getnaðarvörn.
Vonandi á ég ekki langt eftir á lyfjunum.