 |
|
|
|
 |
Anna, hættu að blogga? - Blámerkt færsla
Sunnudagur, 11. júní 2006
Ha? Þetta er ég - drawing a diagram. Hér til hliðar er mynd tekin af júní útgáfu bloggsins míns. Ég er búin að merkja færslurnar með táknrænum litum til að auðvelda fólki að greina á milli sannleika og skáldskapar. Færslur sem eru bláar eru þær sem ég held mig mest megnist við sannleika, ef það er eitthvað til sem getur kallast sannleikur. Færslur sem eru svartar eru ekki skrifaðar af mér. Færslur sem eru rauðar eru skáldaðar og þá er ég að tala um frá a til ö. Sannleiksinnihaldið er nákvæmlega ekki neitt. Ja.. fyrir utan að mér finnst Bentley flottir bílar. Ein færslan er blá og rauð því þar fer ég úr fiction yfir í sannleika. Ég hef ákveðið að gefa fólki inn með teskeið hversu mikið af því sem ég skrifa er satt og hversu mikið af því er fiction frá upphafi til enda. Undanfarið hef ég verið að fá undarlegt feedback frá fólki sem ég þekki og þekki ekki. Sumir hafa nefnilega áhyggjur af því að ég sé að bera sálu mína á netinu. Segir mér hversu góð sögumanneskja ég er. Ég get búið til eitthvað úr engu og fólk virðist hafa gaman að því að lesa það. Kannski er það ekkert gaman lengur þegar það veit að það er skáldskapur, well.. það skiptir mig eiginlega ekki máli. Ég reikna reyndar með því að fólk sjái almennt hvenær ég er að bulla. Ef ég ætti að bera sálu mína á netinu þá myndi ég segja frá hlutunum sem snerta mig í daglegu lífi. Hlutum sem snerta ekki bara mig heldur annað fólk sem ég umgengst - og ég geri það ekki. Þessvegna er anna.is að stórum hluta eins og hún er. Fiction. Það blasir auðvitað við mér að ég myndi t.d. aldrei á ævinni bjóða manni inn til mín og fara í sturtu með honum, þó svo ég yrði alveg skuggalega ástfangin af honum við fyrstu sýn. Af því mér finnst þetta svo far out.. reikna ég með því að aðrir - sem lesa mig - sjái það líka og finnist það jafn absúrd/fyndið og mér. Undanfarið hef ég dregið mig í hlé vegna rófukattarins, hef ég snúið mér meira að því að lifa þessu fiction lífi - á milli þess sem ég þreyji þorrann í raunveruleikanum. Af því ég hef frá nákvæmlega engu að segja.. skrifa ég skáldskap. Hugi nágranni minn tók þátt í þessu með mér á tímabili og mér fannst þetta alveg ofboðslega gaman. Hann fann upp nýja hluti sem ég spann utanum og ég fann upp nýja hluti sem hann spann utanum. Mest megnis var þetta gert án samráðs, þó lítill hluti hafi orðið til á msn. Rétt áðan var ég að komast að því að það var hann sem myrti Ken. Ég er svo hrekklaus manneskja að ég veit að það hlýtur bara að hafa verið óvart. Hugi er ekki þesslags maður að hann færi að drepa saklausa menn í sjúkrarúmum. Ég held ekki. Veit samt að hann á flugnaspaða sem mér finnst grunsamlegt. Þarf að hugsa þetta mál aðeins. Takið eftir hvað ég tek þessum fréttum með miklu jafnaðargeði. There's plenty more where that came from og ég efast ekki um að við Hugi gætum tekið aðra syrpu af þessum toga ef við verðum í stuði til þess áfram. Má ég minna á að það er ennþá (fictional) hola í garðinum mínum sem er ekki búið að ganga frá. Týnda borgin Atlantis og fleira skemmtilegt að ógleymdri Frú Vigdísi. Þó ég skrifi stundum einlægar hugleiðingar um mig, samskipti fólks eða lífið sjálft og hvernig mér líður þá er þetta blogg ekki raunsæ mynd af mínu lífi. Ég gerist svo djörf að ætla fólki það sense að það fatti að það er að lesa sögu þegar það les þessa síðu. "Höfundurinn" hefur vissulega sína aðkomu að málinu en það er víkjandi. Ekkert af því sem ég hef skrifað frá sjálfri mér á þessa síðu er eitthvað sem ég get ekki staðið undir og það kom mér í raun á óvart þegar ég var í dag beðin um að hætta. Ekki einu sinni heldur tvisvar. Annarsvegar manneskja sem þekkir mig nánast ekki neitt, hinsvegar manneskja sem ætti að þekkja mig betur en hún gerir. Það er að hluta til my bad. Já. Þetta er spurning. Á ég að hætta? Á ég að hætta vegna þess að fólk heldur þetta og hitt um mig sem er rugl? Fyrirgefiði.. ég þekki engan sem er svo hreinn og beinn að engin heldur ekki eitthvað rugl um viðkomandi. Fólk er stöðugt að vega og meta aðra útfrá því hvernig fólk klæðir sig, segir, talar, hreyfir sig. Ef ég met mig útfrá anna.is og því sem mér finnst greinilega vera fiction og því sem mér finnst greinilega vera "satt", myndi ég segja að ég væri fullorðin kona með húmor sem á tvö börn, vinnur mikið og langar að eiga gott líf. Hún hefur stundum áhyggjur af því að hún finni engan til að eyða lífi sínu með, en það líður oftast fljótt hjá og hún heldur áfram með það sem hún er að gera. Já og hún er á lyfjum til að losna við bólur sem hún fékk á gamals aldri. Ekkert af þessu eru upplýsingar sem fólk getur ekki fengið hjá sínum local slúðurbera með réttu tengingarnar - ef það kærir sig um. Reyndar voru rökin hjá annarri manneskjunni að ég ætti að hætta að skrifa "frítt" og fara að fá borgað fyrir það. Í sannleika sagt eru ekki nógu miklir peningar í að skrifa freelance í blöð til að ég sækist eftir því og auk þess þarf ég þá að beygja mig undir allskonar bögg eins og deadlines og annað í þeim dúr. Hér þarf ég þess ekki. Ég ræð hvað ég birti og hvenær ég geri það. Þeir sem ég hef kynnst í gegnum bloggið mitt er oftast fólk sem ég á skap með og finnst auðvelt að umgangast - a.m.k. þeir sem ég hef hitt. Það er kosturinn við að blogga - það getur engin feikað heila heimasíðu. Þó ég bulli mikið þá er alveg hægt að greina hvernig karakter ég er - þó ég sé ekki nákvæmlega eins og ég skrifa down to the last detail. Fyndið því á sumum sviðum er ég nákvæmlega ekkert eins og fólk reiknar með því að ég sé. Það er svona. Silvía Nótt er líka ekkert eins og Ágústa Eva. Hún er að leika sér - ég er að leika mér líka. Ég hef sans fyrir fólki og hvernig það bregst við ýmsu áreiti. Þannig virðist ég geta skrifað trúverðugan texta þó hann sé að drukkna í ótrúverðugum texta. Og mér finnst alveg ofboðslega gaman að leika mér á þann hátt. Nú er mér sagt að þetta skaði mig, skaði "ímynd" mína og að ég eigi að hætta. Já. Magnað. Eftir sit ég með eftirfarandi spurningar: a) Hver er ímynd anna.is? | anna | 22:23 |
comments
Ég get ekki svarað nema 3 af ofangreindum spurningum, þeas. a, c og d. Finnst engin ástæða til þess að opinbera skoðun mína á anna.is - það að þetta er fastur punktur í minni Netveru segir alla söguna um það og hitt að ég hef oftar en einu sinni mælt með lesningu á Önnu.is víð mitt fólk. Af þessu leiðir að svar mitt við d er auðvitað Nei og það getur seint skaðað góðan penna að skrifa skemmtilegan texta. Af því leiðir að mitt mat er að bloggið sé hreint ekki að skaða þig, heldur skapa þér tækifæri. Sem sumum finnst kannski skaði, en varla þér. Enuf said Erfiðar spurningar en .... Persónulega finnst mér að fólki eigi blogga um það sem því sýnist, eða ekki, og búa eins mikið til og því þóknast, eða ekki. Og að enginn eigi að skipta sér af því. Auðvitað sér maður glitta í hina raunverulegu Önnu milli línanna og mér finnst hún einmitt eins og þú segir sjálf: Ef ég met mig útfrá anna.is og því sem mér finnst greinilega vera fiction og því sem mér finnst greinilega vera "satt", myndi ég segja að ég væri fullorðin kona með húmor sem á tvö börn, vinnur mikið og langar að eiga gott líf. Hún hefur stundum áhyggjur af því að hún finni engan til að eyða lífi sínu með, en það líður oftast fljótt hjá og hún heldur áfram með það sem hún er að gera. Já og hún er á lyfjum til að losna við bólur sem hún fékk á gamals aldri.Einmitt. Ímynd Önnu, ég veit það ekki, eða önnu.is, hún hlýtur að vera til í huga þeirra sem lesa og þar sem þú ert ekki opinber persóna sem reiðir sig á trúnaðartraust almennings finnst mér hreinlega ekki skipta máli hvað fólk heldur. Eftir því sem ég kemst næst ertu í daglaunavinnu og býrð þar að auki til heimasíður og þar eru það verkin sem tala. Svo ég sé ekki að ímyndin sé eitthvað issue. PS. Það sem ég skrifa sem fiction hérna inn (tala nú ekki um þegar ég bý til svona semi sennilega skáldsögu innanum stærri og augljósari skáldsögu) finnst mér skemmtilegast. Í raun þjónaði Ken frá upphafi ákveðnum tilgangi fyrir mig og hann skilaði sínu fullkomlega. Mig langaði að sjá hversu erfitt væri fyrir karlmann (sem ég fell fyrir) að gera mig ánægða og halda mér þannig. Í ljósi umræðna um karlmenn og það sem mér hefur heyrst utanað mér.. um að ég geri of miklar kröfur. Ég hefði getað skrifað Ken vikum saman - nema ég komst að því að hann þyrfti lítið annað að gera en að vera á staðnum, standa við það sem hann segir mér, taka eftir því að ég sé á lífi og refsa mér duglega nánast allan sólarhringinn. Ég þurfti ekki margar færslur til að sjá að ég er ekki að biðja um neitt sem myndi teljast óeðlilegt. Hérna gef ég mér að fólk átti sig á því að ég er að grínast með einhverjar geðveikar útlitskröfur - þó ég myndi ekkert slá hendinni á móti Ken í sjálfu sér - ef það er jafn góð lykt af honum og ég hélt fram. Mér finnst í raun eðlilegt að ritskoða sjálfan sig uppað einhverju marki. Sérstaklega þegar annað fólk kemur við sögu og líka þegar fólk skrifar undir nafni. Nr. 4 | posted by: anna | 11.06.2006 | 23:18:19 | [+] |Þetta er nú ekki í fyrsta skipti sem þú þarft að skrifa sérstaka færslu til að minna fólk á það að það sé nú ekki allt 100% sannleikur sem þú skrifar. Þ.e. þú þarft að hafa fyrir því að sannfæra fólk um að þú sért hraðlýgin. Þú hlýtur því að vera sérlega trúverðug manneskja. Skv. töflunni sem fylgdi þessari færslu þá er sannleikurinn 6,5 færslur af 33 færslum í júní eða 19,7%. Það skal tekið fram að þá tel ég mína svartlituðu færslu með og ég viðurkenni það að ég er rosalega stoltur af því að eiga færslu á listanum. Sem þýðir að ég á 15,4% af sannleikanum í júní. Varðandi spurningar c) og d) þá ert þú eina manneskjan sem getur svarað þeim. Áður en þú svarar d) verður að svara c). Til þess að svara c) þarftu að vita hvert markmið bloggsins var og er. Þú ein veist hvert markmiðið er. Þú verður þá að spyrja þig t.d. þeirrar spurningar hvort markmiðinu hefur verið náð og ef svo er þá er spurning hvort þú eigir að hætta að blogga eða setja þér ný markmið. Einnig væri gott fyrir þig að velta fyrir þér, með markmiðið í huga, í hverju hugsanlegur skaði gæti falist og metur hann á móti hugsanlegum ávinning (markmiðinu). Varðandi a) og b) þá eru þetta erfiðar spurningar. Ímynd er hugmynd um veruleika. Ég efast ekki um að ímynd anna.is skarast við ímynd Önnu en ég myndi skjóta á þetta hér fyrir neðan í fljótu bragði en takist þó ekki of alvarlega* a) anna.is er fyndin, skemmtileg, flott, klikkuð, áhrifamikil b) Anna er fyndin, skemmtileg, "censored", einstök, áhrifamikil Síðan er spurning hvort þessi ímynd sé skaðleg eða ekki? * m.v. þau viðbrögð sem þú hefur fengið þá er rétt að setja smátt letur hér fyrir neðan um það að ég hef aldrei hitt Önnu sjálfa og dæmi því ímynd Önnu og anna.is algerlega út frá þeim skrifum sem ég hef lesið sem eru eins og að ofan hefur komið fram lygi í 80,3% tilvika. Mér finnst einmitt svo skemmtilegt hvernig þér tekst að koma hlutunum frá þér á trúverðugan hátt. Það þarf kannski bara svona vel gefið fólk eins og okkur *hehehe* til að lesa milli línanna og átta sig á því að það er kannski ekki allt alveg satt. Eitthvað sem er sprottið af sönnum atburðum, breytist stundum í meðförum og endar oft ansi fjarri upphaflegu samhengi. Rétt eins og hjá Gróu gömlu. Mér finnst alveg dauðskemmtilegt að lesa færslurnar þínar. Þú og Baggalútur eruð föst í vafraranum mínum. Og Hugi reyndar líka eftir að þú bentir á færsluna hans um páskaeggjahremmingarnar. Hafðu ekki áhyggjur, þú ert frábær. Bæði sæt og skemmtileg og ekki fer það nú illa saman.*hehehe* Nr. 7 | posted by: Ása | 12.06.2006 | 0:22:47 | [+] |fólk er fíbbl ekki hætta að blogga plííííízzz!?!?!?! Ah Igor.. en þú hefur líka lesið annað sem fellur ekki undir 80,3% regluna. Þetta með hvað ég er trúverðug manneskja. Ég held að þarna gætir þú hafa hitt á einn stað þar sem bloggið gæti verið að skaða mig. Fólk fær kannski þá mynd af mér að ég geri ekkert annað en að ganga um ljúgandi alla daga. Ég hef samt ekki miklar áhyggjur, því ég geri það ekki. Eins og Ford Fairlane myndi segja "what do you think this is? Real life? Ég geri greinarmun á anna.is og real life. Ég grínast - vissulega - segi dramatískar sögur en ég held að ég geri það á hátt þar sem fer ekkert á milli mála að ég sé að bæta við og gera söguna.. já oft furðulegri. Það fer ekkert framhjá fólki og ég tek meira að segja fram að ég sé að grínast, ef ég held að það gæti ekki hafa skilað sér. Kannski er þetta útrás fyrir það hvernig ég sé lífið - og hvernig lífið gæti verið ef ég fengi að stjórna öllum parametrunum. Eða bara hluta - eins og í samvinnu okkar Huga. Þetta er, já, ekki í fyrsta skipti sem ég tek fram að ég skrifa bull. Ein manneskja sem sagði mér að hætta sagði að ég væri hætt að vera til nema á blogginu. Sem var reyndar yfirlýst markmið mitt á meðan ég er á þessum lyfjum. Kannski enda ég bara sem digital manneskja - eins og Ken. Tjasla honum saman úr runum af 1 og 0 og við lifum hamingjusöm til æviloka. Kannski geri ég eitthvað annað. Nr. 9 | posted by: anna | 12.06.2006 | 1:00:22 | [+] |Ég hef orðið vitni að því að blogg skaði fólk, en það var af því fólk var að segja of mikið um sjálft sig og aðra. Það gildir ekki hér. Ég vona að þú haldir áfram að skrifa á netið, þú gerir það mjög vel. Þér til skemmtunar ætla ég að játa það opinberlega að ég trúði því að Ken væri til. Gabbaður! Ég trúði að vísu ekki orði af því sem þú sagðir um hann og þessa atburðarás, ég hélt þú hefðir bara kynnst spennandi manni og værir að blogga skáldskap til að koma þeim tilfinningum út. Þú og þínir myndu svo sjá auðveldlega hvað væri satt og hvað væri logið, allir aðrir myndu vera engu nær. Ojæja... ég er þá ekki eins klár og ég hélt. En svo ég geri nú úlfalda úr mýflugu, þá myndi ég segja að þetta væri gjörningur sem er mjög, mjög relevant á Netinu í dag. Fólk er of gjarnt á að trúa því sem það les og hrapa að ályktunum. Ég held að á sama tíma sé fólk líka of gjarnt á að skrifa satt og rétt á opnum vef, sem er í raun mjög óviðeigandi og getur einmitt ótrúlega auðveldlega skaðað höfundinn. Það er í ekki oft sem mér finnast bloggfærslur vera listaverk, en þessi syrpa þín var það alveg klárlega. Nr. 10 | posted by: Herra BRE | 12.06.2006 | 1:10:48 | [+] |Þetta er ein af þessum færslum sem neitar að birta komment. Lýsir sér þannig að vafrinn reynir og reynir að senda en ekkert gerist. Þau koma samt inn - þó seint sé. Nákvæmlega Ása. Þetta á sér oftast uppruna þó sumt sé sjálfsprottið eins og frumbyggjatónlist. hahaha Að hafa hluti trúverðuga felst í smáatriðunum. Ég lærði það af því að horfa á Reservoir dogs. Þú þarft að vera á staðnum, sjá umhverfið, finna lyktina og geta snert viðfangsefnið. Þá hefurðu allt sem þarf. The places I've been.. úff Takk you guys. Nr. 11 | posted by: anna | 12.06.2006 | 1:11:22 | [+] |Hætta ? Ertu friggin' fráðér ?? ( pardon my french ). Hvert ætti ég að leita fyrir mína daglegu sáluhjálp ? Femin.is ? Eða 907-5555 hjá henni Guddu Gr**u ? Ég gæti náttúrulega boðið honum Frú Vigdísi í heimsókn, ef ég væri þannig lagður. Sem ég er ekki. Nei, það kemur ekki til greina að hætta. Ekki séns. Ef þú hættir, þá stofna ég samtök. Og held mikla mótmælafundi fyrir framan Alþingi. Þar sem krafist verður að anna.is verkefnið verði fjármagnað af stjórnvöldum svo bloggið haldi áfram og megi lifa og dafna eins og öllum náttúruperlum er áskapað að gera. Hætta ? Égbarameinaða... að láta sér detta svona í hug... Látamannfáhjartaáfallha ? Ég sá strax í gegnum Ken, eða öllu heldur um leið og þú sagðir að hann æki um á bleikum Yaris. Það bara gat ekki verið að heilbrigður gagnkynhneigður karlmaður gerði svoleiðs Mér sýnist kommentadótið vera komið í lag núna og ég er áskrifandi á einni færslu sem heldur áfram að virka svo nú mun ég krossleggja fingur áður en ég fer að sofa. Takk Hr. Bre. Þetta er einmitt málið samt. Því ég skrifa um mig líka, ég blanda því saman og rugla sumt fólk sem veit ekki hvar ég enda og anna.is byrjar. Eins og þú tekur eftir skrifa ég mjög sjaldan nöfn fólks sem ég hitti (fæ leyfi þegar ég skrifa um Júlíu og Gulla t.d.) og ég tala sjaldan um hvar ég versla og fleira í þeim dúr. Þetta er almennt og ef ég tala um að ég hafi farið með vinkonu minni í bíó er ekki nokkur leið að vita hvaða vinkona þetta er - sem gefur mér leyfi til að leika mér án þess að viðkomandi eigi á hættu að finnast ég vera að fjalla um hennar líf. Þór. Færðu sáluhjálp hjá Guddu Grýlu? Shit.. Hugz. Þetta er hárrétt hjá þér. Refsigleði og bleikur Yaris.. fer ekki saman. En hann var með bílinn á LEIGU og það var ekkert annað í boði. (Finnst þér ekki krúttlegt hvað ég ver hann alveg útí hið óendanlega?) Nr. 16 | posted by: anna | 12.06.2006 | 3:02:30 | [+] |Hell .. ég myndir frekar labba en að þjást á bleikum Yaris. Ég get ekki ímyndað mér hvers vegna þú ættir að hætta. Þú ert ein af þeim sem notar bloggið í einum besta tilganginum, að æfa ritfærnina. Ég trúi því svosem alveg að það sé til fólk sem getur ekki metið hvað er satt og hvað er logið, rétt eins og ég veit um marga sem héldu að Sylvía Nótt væri alvöru. Og halda kannski ennþá. En þú getur ekki látið þetta fólk ráða því hvort þú heldur þínum stíl. Ég meina, það væri fáránlegt! Rétt eins og ef einhver segir mér að bláir bílar séu ljótir, og þá á ég að selja bláa bílinn minn. Ja.. ég gæti nú alveg selt hann, en ekki vegna þess að einhverjum sem mér kemur ekkert við finnst hann ljótur! Það sem mér fannst best við allt dramað um Ken var hvað það komu lifandi punktar inn í þetta. Þessvegna hreifst ég með af lífi og sál. Það skiptir ekki öllu máli hversu mikill sannleikur er í þessu. Ég held ekki að þú getir verið að skaða þig, allavega ekki meira en það sem þetta gerir gott. Það er fáránlegt að fela svona rithöfundarhæfileika. Ekki gera okkur hinum það. Hvaða hroka? Það er með alla nýja hluti að þeim þarf að venjast. Það tekur fólk mislangan tíma að venjast hlutum. Það á við um bloggmenninguna. Hún er að bylta samskiptum á milli fólks og hvernig fólk tjáir sig. Ég er viss um að blogg hefur hjálpað mörgum að tjá sig og létta á sér. Ég sá um helgina kannski skýrasta dæmið um hvað fólk er farið að ganga langt í að tjá sig á bloggi og örugglega ekki allir sammála um þetta blogg. En áhrifamikið er það og ég vona bara að stelpan nái sér. http://www.blog.central.is/skruddur Nr. 20 | posted by: igor | 12.06.2006 | 8:56:57 | [+] |Hamsturinn var að keyra bleika felliþaks Micru. Það er langur vegur á milli slíks apparats og Yaris. Þegar þakið er niðri sjá þig allir. Ég myndi alveg keyra bleikan Yaris. Það væri ekki fyrsta val en ef það væri það sem stæði til boða myndi ég bara láta mig hafa það. Hummer á krómfelgum? Þá stæði valið um að labba eða setja bréfpoka á hausinn á mér. Nr. 21 | posted by: Kalli | 12.06.2006 | 9:07:43 | [+] |Anna, það eiga alltaf eftir að vera til manneskjur í þessum heimi sem hreinlega njóta þess að vera húmorslausar, hneykslaðar og baknagandi um allt og alla. Þú hefur augljóslega lent í einni svoleiðis því það þarf að athuga toppstykkið í hverjum þeim sem ekki áttar sig á því að sögurnar þínar eru bráðskemmtilegur uppspunninn farsi. Fyrir okkur hin, sem erum ekki fæðingarhálfvitar, sem lesum síðuna þína er hún nett eins og að vinna í happadrættinu, maður getur lagst í lestur þegar maður þarf smá upplyftingu og skemmtan í gráum hversdagsleikanum. Láttu þér því ekki detta í hug að lúffa fyrir svona mannleysum og gerðu það sem þér sýnist. Það kann alltaf bestri lukku að stýra. Ef einhvern langar að slúðra um þig er það þeirra mál, þú skalt ekki hafa áhyggjur af því. Og þar sem fólk sem ræður þig í vinnu er ábyggilega flest með toppstykkið í lagi skaltu ekki stressa þig á að bloggið sé á nokkurn hátt að skemma fyrir þér. Ég get ekki með nokkru móti séð af hverju það ætti að gera það. Hvað þá heldur að það skemmi fyrir þér í ástarlífinu því hvað í ósköpunum ættir þú að gera með manni sem hefur ekki húmor? Nr. 22 | posted by: Vælan | 12.06.2006 | 10:57:46 | [+] |Mér finnst reyndar alveg stórundarlegt að engin skuli setja útá allt sem ég geri Margeiri. En hann er náttúrlega óþolandi. Lítill - erfitt að finna hann oft. Svarar ekki kalli eftir ég geymdi hann í þvottakörfunni við hliðiná háværu þvottavélinni, svo er hann bara ljótur og pirrandi og gott að taka frústresjónir sínar út á honum. Eru hægt að tala um karlmenn sem eru p*whipped, sem refsifanga? Nr. 25 | posted by: anna | 12.06.2006 | 11:35:42 | [+] |góðan daginn litli, sjúki lygafíkill! Eigum við ekki bara að koma ríma? Ford Fairlane hefði líka sagt: "so many assholes - so few bullets" Mér finnst óstjórnlega fyndið að fólk bregðist svona við skrifunum þínum. Hvað sem þú gerir - ekki hætta að bulla. Ekkert sem heldur manni við skjáinn eins og vel framreitt gæðabull. Nr. 29 | posted by: Fía | 12.06.2006 | 11:45:06 | [+] |Ekki treyst'á góðvild mína! hvað er aftur síminn hjá barnaverndarnefnd? Nr. 33 | posted by: lifur | 12.06.2006 | 12:04:37 | [+] |Uppáhaldið: vissulega er margeir barn! og til þess að hann missi ekki alla virðingu meðal annarra barna þarf hann ákveðið "cool". Sjáumst fyrir réttinum mín kæra, ímynd Margeirs er gjörsamlega í molum! Nr. 40 | posted by: lifur | 12.06.2006 | 13:26:47 | [+] |þín orð mínar skipanir! ég myndi mæta sem þvagblaðra, en ég verð ekki á þessari suðrænu paradísareyju þá. Nr. 44 | posted by: lifur | 12.06.2006 | 14:02:26 | [+] |já örlögin stigja okkur markvisst í sundur anna mín. Hæ ... afsakaðu ... ég er pínu feimin ... að kommenta hjá þér í fyrsta skipti Ég hef notið þess að lesa það sem þú skrifar hér á þó nokkurn tíma. Anna er hörku dugleg Þannig að, já - þetta blogg þitt getur skaðað þig - menn geta orðið hræddir við yfirburðafólk. Það er öruggara að safna í kringum sig hugmyndasljóum meðaljónum ef maður vill sjálfur láta ljós sitt skína. En þú ert sú sem þú ert og verður að treysta á hina sem ekki eru lítilsigldar smásálir og finnst þú frábær eins og þú ert. Nr. 48 | posted by: alterego | 12.06.2006 | 14:24:49 | [+] |Anna þú ert yndisleg og láttu þér ekki detta í hug að hætta, ég þarf svo miklu meiri tíma til að svara spurningunum þínum og geri það kannski við tækifæri. Helvítis vesen að vera ekki á klakanum þegar partýið verður... en þú verður gorgeous engill það er á tæru. Takk og velkomin alterego. Ég einmitt reiknaði með því að fólk sem skildi ekki húmorinn og fyndist ég klikk myndi ekki nenna að lesa og þeir sem hefðu sama húmor og ég myndu lesa. Sem er raunin, í flestum tilfellum held ég. Já það er rassgat að þú verðir ekki á landinu Elín. Verð að segja það. En ég stefni náttúrlega á að verða fertug eftir fimm ár og ef þetta heppnast vel þá verður grímuball líka þá! Já og alterego og allir hinir - þið vitið að það eru allir velkomnir á grímuballið í haust. Þar sem þetta er grímuball.. þarf engin að vita hver þú ert - ef þú ert feimin. Pant dansa a.m.k. einn dans við Batman! Það bara hlýtur einhver að koma sem Batman.. Lifur. Á ég að kaupa að þú hafir aldrei fengið fjöldapóst með þessu urli? Glætan. Af hverju gera örlögin þetta Lifur? Geturðu ekki hringt í þau - lagt inn kvörtun eða eitthvað? Skrifað þeim harðorðt bréf? Nr. 50 | posted by: anna | 12.06.2006 | 14:49:05 | [+] |guð minn góður hvernig gat ég gleymt honum strengjaemil, ég hlýt að hafa fengið höfuðhögg! fékk svar... frekar þurrt. Þau segjast ekkert geta gert og að okkar örlag hafi verið fyrir löngu samið og verði ekki endurútsett úr þessu. En ég er búin að finna killer vængi Kalli! Ætla að hugsa málið. Kannski ég búi bara til kosningu um þetta. Lifur. Ertu að segja það sem þú ert að segja? Ég trúi ekki að þú skulir segja svona hluti, segir sig sjálft - alltaf segin saga með þessi mál - og ef ég lít á málið frá sögulegu samhengi sem er reyndar önnur saga og þessu óviðkomandi, þá er ekkert sjálfsagt í þessu lífi en ég trúi ekki að þú haldir því blákalt fram að örlögin séu okkur í óhag. Þú ert hinsvegar snillingur, engum blöðum um það að fletta. Hlutafélag um tívolí í Hveragerði? Getur ekki tapað.. Nr. 55 | posted by: anna | 12.06.2006 | 17:05:46 | [+] |56 (57) komment. Það er sæmileg uppskera. Þú átt að gera það sem þú vilt sjálf, ekki það sem aðrir vilja að þú gerir. Nr. 57 | posted by: AlanHudson | 13.06.2006 | 1:19:10 | [+] |Sammála AlanHudson. En ég og aðrir tryggir lesendur síðunnar til nokkurra ára þyrftum örugglega í meðferð vegna erfiðra fráhvarfseinkenna ef þú hættir að blogga. Engin pressa Ég er reglulegur lesandi hjá Huga og kannast við þig þaðan. Fyrir skemmstu hélt ég að Hugi hefði gjörsamlega misst allt veruleikaskyn þegar bloggið hans varð súrara en allt súrt í heiminum. Eftir að hafa ásakað hann um að vera búinn að "missa'ða" benti hann mér á hann væri að tvíbura blogga með þér. post a comment
|
Hvað er nú þetta?
Refsigleði og bleikur Yaris fara engan veginn saman.
Vil auk þess segja að ég er ein af þeim sem þekkti þig fyrst bara í netheimum og löngu síðar í eigin persónu. Báðar Önnurnar klárar og skemmtilegar! Maður getur aldrei gert öllum til hæfis... og mestum hæðum í lífinu hefur maður náð þegar manni er slétt sama hvað öðrum finnst. Held að bloggið styrki þig bara í að ná því góða markmiði. Þeir sem eru heimskir, húmorslausir og hneykslunargjarnir eru ekki þess virði að þekkja þá. Hvaða fífl halda líka að rithöfundar og skáld gangi um ljúgandi alla daga 
