 |
|
|
|
 |
Að finna til með öðru fólki
Sunnudagur, 11. júní 2006
Skyndilega þjáist ég af verkjum. Skrítnir sárir stingir. Eins og rýtingi sé stungið í magan rétt við naflann og beint skáhalt niður. Í gegn. Ég meiði mig svo mikið þegar verkirnir koma að ég segi stundarhátt "á" og gretti mig. Þeir koma ef ég hreyfi mig. Lausnin á þessu vandamáli er einföld. Ég hreyfi mig ekki. Vill svo skemmtilega til að ég sit við tölvuna. Í dag fór ég að gæsa systur mína. Við fórum með hana í Kringluna þar sem hún mátti fara inní eina búð að eigin vali - sem hún gerði. Fórum með hana á Búlluna í hádeginu og gáfum henni að borða. Ég var reyndar búin að segja henni að ég ætlaði að selja hana í togara niðrá höfn - en ég var að ljúga. Á eftir fórum við í ísbúð þar sem Júlía varð að fá sér skottís. Hann var ekki til svo hún fékk sér ís í brauðformi í staðinn. Næst fórum við með hana í Nordica spa þar sem hún fékk nudd, hand og fótsnyrtingu. Þetta tók nánast allan daginn. Þá fórum við með hana, slefandi úr hamingju eftir nuddið, á bensínstöð þar sem hún fékk kvöldverð - að eigin vali. Ég fór á mína einkabensínstöð sem býður ekki upp á neitt ætt og það sem hún valdi sér mátti ekki kosta meira en 200 krónur. Fór með hana heim þar sem hún borðaði engjaþykkni og kvartaði sáran yfir því hvað hún var svöng. Ég sagði að við yrðum þá kannski að panta pizzu seinna um kvöldið. Lét hana dressa sig upp í skárri gallann og svo sögðumst við ætla að fara með hana að hitta alla stripparana. "Nei, Anna - það má ekki hafa strippara, við Gulli sömdum", bað hún. Ég sagði "iss, ég hlusta nú ekki á svona rugl, ég vil strippara". Benti henni á að hún gæti þá alltaf lokað augunum. Hraðlygin sem ég er. Mér finnst persónulega ekkert gaman að horfa á strippara - hef reyndar bara séð kvenkyns strippara en ég fann svo til með þessum greyjum að ég fékk nákvæmlega ekkert nema aumingjahroll. Tala nú ekki um þegar maður horfði á mennina sem sátu við sviðið. Saaaad lot. Nei. Ég hafði fyrir nokkrum vikum pantað borð fyrir okkur á Sjávarkjallaranum þar sem við fórum í óvissuferð og fengum alveg ofboðslega góðan mat af óvissumatseðlinum. Eftir matinn kom Gulli og við fórum öll á Thorvaldsen, entumst ekki lengi og ég var komin heim fyrir miðnætti. All in all, mjög góður dagur. Ég er samt ekki ánægð með handsnyrtinguna hennar Júlíu og ekki hún heldur. Ég geri þetta, alveg án gríns, miklu betur. Enda mun ég taka hana í handsnyrtingu fyrir brúðkaupið, eins og hún var búin að biðja mig um. Gulli sagði mér í kvöld að ég myndi örugglega vera heppin einn daginn og finna mann sem hefur hæfileika til að finna til með öðru fólki - sem er grundvallar atriði þegar kemur að samböndum. "Ég er viss um að þú verður heppin - eins og ég", sagði hann, leit á Júlíu og tók utanum hana og kyssti. Ég veit ekki hvort ég verði svo heppin. Ég hreinlega veit það ekki. Ég kann hinsvegar að finna til með öðru fólki og ég finn ekkert nema gleði þegar ég hugsa til þeirra Gulla og Júlíu. Eftir slétta viku verða þau orðin hjón. Ennþá svimandi hamingjusöm. Þau eru bæði heppin. Ég vona að þau haldi áfram að vera eins heppin og þau eru búin að vera. | anna | 0:39 |
comments
Gaman að allt heppnaðist vel. Ég myndi hins vegar láta vita ef hún er ekki ánægð með snyrtinguna - þarna er verið að borga fyrir pro manneskju og kúnninn á að fara ánægður út. Punktur. Skil samt ekki af hverju þið þurftuð að fara út að borða fyrst hún var búin að fá að borða á bensínstöðinni?? Nr. 2 | posted by: Lindablinda | 11.06.2006 | 9:40:40 | [+] |Við hefðum ekkert þurft að fara að út borða, ég var hinsvegar svöng. Pro handsnyrting. Já. Ég hef aldrei séð pro handsnyrtingu sem er gerð to my liking. Ekki á einni konu. Hún var ekki ánægð með fótsnyrtinguna heldur. Að klúðra fölbleiku naglalakki er náttúrlega spes - gæfi nú ekki mikið fyrir ef þetta hefði verið hárautt. Mér finnst ekki fallegt þegar konur eru naglalakkaðar uppá naglaböndin, sérstaklega þegar naglaböndunum hefur ekki einu sinni verið þrýst niður. Júlía var hérna áðan og sagði mér að hún nennir ekki að eyða tíma sínum í að sitja einhverja klukkutíma aftur til að láta laga þetta þegar hún veit að ég get gert þetta fyrir hana á innan við klukkutíma - og hún veit að ég geri þetta vel. Tími er líka peningar og stundum er hægt að líta þannig á málið að þetta hafi samt verið djöfull þægilegt - þó útkoman hafi ekki verið sú sem maður reiknaði með. Ég er nefnilega með lengstu samfelldu sjálfmenntun í naglaumhirðu sem vitað er um Íslandi. Þetta var mjög lítill bær sem ég bjó í þegar ég var í Bandaríkjunum. Ekkert við að vera nema horfa á sjónvarpið.. og ég þarf alltaf að vera að gera eitthvað á meðan.. Nr. 3 | posted by: anna | 11.06.2006 | 13:53:22 | [+] |post a comment
|
