Fimmtudagur, 04. maí 2006
Ég var að koma úr baði og nú ætla ég að leggjast á bæn og biðja um blóðið sem var tekið úr mér í morgun sýni að lifrin mín sé að kópa við að brjóta niður allt A-vítamínið í lyfjunum því ég var að líta í spegil og ég trúi varla hvað er að koma fyrir mig.
Ég er komin með húð á ennið, ekki þúfu-rugl-eitthvað sem er rautt á litinn og á hverjum degi minnka brúnu blettirnir á kinnunum þannig að ég sé í alvöru mun og ekki einu sinni Kleópatra í öllu sínu veldi þarna á hökunni nær að skyggja á það sem er að verða að veruleika. Enda er nú mesta loftið farið úr henni greyinu. Hún er að flagna af.
Ég er smám saman að verða ég aftur.
Það er svo langt síðan ég hef verið ég að ég var búin að gleyma hvernig ég var!
Oh please, please ekki taka þetta frá mér.
Please.
Ég treysti á þig lifur. Sem aldrei fyrr.