Happy ending í lífi Júlla stuð.

Varðandi þetta með að karlmenn skilji ekki konur, þá finnst mér ég þekkja einum of marga karlmenn sem kunna ekki að tjá sig, tala óskýrt, tala í gátum, reyna að slá öllu upp í grín, geta ekki einu sinni svarað með einföldu já eða nei. Hvað er það?

Svo eru til konur eins og tengdó fyrrverandi sem lék það hlutverk með stæl að fá undarleg móðursýkisköst, sem létu kallana í kring um hana tipla á tánum í kring um hana án þess að taka mark á orði af því sem hún sagði. Enda meinti hún yfirleitt alltaf eitthvað allt annað en það sem hún sagði.

Af hverju í andsk... getur fólk ekki bara sagt hreint út það sem það er að meina... þegar það á við? Og það á OFT við.

Fyndið, ég hélt á tímabili að ég væri að verða heyrnalaus - en ég var bara að hitta mann sem muldraði og talaði óskýrt þannig að maður heyrði ekki orð af því sem hann sagði.

Þetta með að slá öllu uppí grín, og þá einhvern aulahúmor, finnst mér líka orðið frekar þreytt. Það er allt í lagi að hafa húmor - en fólk þarf að geta verið alvarlegt líka.

Kannski er það þetta sem karlmenn eru að tala um sínkt og heilagt, einhver undarleg móðursýkisköst eins og hjá fyrrverandi tengdamóður þinni. Vá! Það eru ekki allar konur svona klikkaðar. Þetta er einkenni um að viðkomandi geti ekki tjáð sig á heilbrigðan hátt. Gerist líklega þegar fólk er búið að safna upp svo mikið af sjitti sem það finnur ekki farveg fyrir - að það springur.

Jaaaa sko.. minn fyrrverandi var jú búinn að læra af mömmu sinni að taka ekki mark á konum, þannig að það tók hann MJÖG langan tíma að fatta að hann átti að taka það sem ég sagði bókstaflega. Hann var orðinn vanur því að ákveða bara sjálfur hvað konur meina... og það náttúrulega gat verið mjög hentugt fyrir hann. Eða ákveða að hann bara skildi ekki konur ef hann hafði grun um að hann langaði ekki til að vita hvað ég var að meina.

Þetta getur vel passað Elín. Það veit Guð að ég hef gerst sek um að lesa þetta og hitt í það sem karlmaður gerir - og segir.

En ég er með real life dæmi sem mig langar að fá álit á, því það er ekki nóg með að karlmenn kunni ekki að tjá sig, þeir skemma oft á tíðum með orðum það sem þeir gera til að koma einhverju til skila. Stundum finnst mér kunnáttuleysi karlmanna í einföldum mannlegum samskiptum hreinlega verðugt rannsóknarefni.

Síðast þegar ég fékk send blóm frá manni sem mér þótti einlæglega vænt um, þá var ég í sjöunda himni. Ég var svo hissa og þakklát og svo ánægð því ég túlkaði þetta þannig að þessi maður væri að segja mér að honum þætti vænt um mig og hafi notað blóm til að segja mér það.

Og það lét mér líða vel. Ég brosti hringinn, var svo hamingjusöm. Hann kom á msn stuttu seinna og ég sendi honum takk fyrir blómin og að ég væri svo ánægð, svo skrifaði ég fleira en á meðan ég var að skrifa þá sendi hann:

"Jæja, er þetta nóg fyrir þig? Ertu þá ánægð núna? Ha?"

Ég hélt að hann væri að grínast en hann hætti bara ekki að minna mig á að hann væri nú búinn að senda mér blóm svo mér væri hollast að vera þakklát. Ef þetta átti að vera grín.. þá hló engin og með því að senda þetta núllaði hann jákvæðu áhrifin af blómunum og gerði þau neikvæð. Mér leið eins og þetta hafi verið eins konar "afgreiðsla". Hann hefði hent í mig einhverjum þúsundköllum og í staðinn átti ég að halda kjafti og vera sæt. Ég var svo sár að ég var orðlaus. Þvílík vonbrigði. Hefði hann einfaldlega sent mér "Gott" til baka.. það hefði verið nóg til að ég væri í sjöunda himni áfram - af því ég hélt í alvöru að hann hefði gert þetta því honum þótti raunverulega vænt um mig.

Elín. Yfir til þín og "þeir eru að meina það sem þeir segja" theoríunnar. Átti ég að vera í skýjunum áfram með þetta? Var ég að "lesa" eitthvað rangt útúr orðræðunni hjá honum?

Var hann svo óöruggur og hræddur við að viðurkenna að hann meinti eitthvað "væmið" með því að senda mér blóm að hann gat ekki látið það standa?

Ég skil ekki karlmenn sem gera það sem þessi maður gerði. Fatta ekki af hverju, til hvers og hvað hann græddi á því. En kannski er það bara vegna þess að ég skil ekki karlmenn..

Útifrík. Þetta með þinn fyrrverandi held ég að sé algengt vandamál. Karlmenn virðast halda að allar konur séu nákvæmlega eins. Meira að segja ÉG geri mér grein fyrir því að karlmenn eru ekki allir nákvæmlega eins - þó mér finnist krípí að lesa kommentið þitt, þ.e. þetta með muldrið og húmorinn..

Elín, þú ert ekki úti á túni. Þetta er nákvæmlega málið. Reynið einfaldlega að segja það sem þið meinið.

En Anna, ég held að ég sé svoldið hræddur við þig!!!

Af hverju Radebe? Geturðu verið svo góður að segja mér það?

Og svo fæ ég að vita að ég sé hvöss. Ég held ég sé búin að ákveða að taka því sem hrósi. Því ég fer ekki ofan af því að maður verði að geta komið því skýrt til skila sem maður er að meina þegar það á við.

Ég hef lent í því að vera með fárveikt barn þar sem ég þurfti virkilega á hjálp að halda, og þar kom það að góðum notum að fólk vissi að það var mark á mér takandi og mitt fólk brást þá líka við eins og ég helst vildi... ekki tengdó og hennar fólk, sem hefur aldrei fattað að fólk geti virkilega verið að meina nákvæmlega það sem það segir.

Þetta hefur ekkert með kurteisi eða húmor að gera, það má vel vera kurteis og segja meiningu sína samtímis og ef fólk hefur kímnigáfu, þá skilur það fyndni. Fyndi á bara ekki alltaf jafn vel við.

Fyndni meinti ég

Eins og ég sagði ég er sko ekki expert... laaangt í frá.
Ég hef alveg átt mín móment með sms frá einhverjum gaurum sem ég þarf að kalla á *liðsauka (*lesist fjórtán nánustu vinkonur) til að túlka.

En ég myndi taka þessu nákvæmlega eins og þú, halda að gaurinn væri að grínast, en í framhaldi vera bara sár yfir þessari afgreiðslu hjá honum.
Mér finnst þú ekkert hafa túlkað þetta rangt, hann sagði:

Jæja, er þetta nóg fyrir þig? Ertu þá ánægð núna? Ha?"

Hann hlýtur að hafa meint nákvæmlega að þú ættir að vera ánægð með þetta og þetta væri nú nóg fyrir þig í bili.... vertu sæt og góð og þæg og þegiðu!

Annars er oft erfitt að skilja það sem fólk segir á msn, meili eða sms-um ég hef klúðrar ýmsu á þessum miðlum með að reyna að vera fyndin eða kaldhæðin.... og þá sérstaklega kaldhæðin, það skilar sér nánast aldrei á réttan hátt.

Ég hef líka fengið að heyra að ég sé hvöss og ákveðin - og tek því sem hrósi.

Já og það er kannski rétt að taka það fram.. Júlli og Gunna eru bæði fiction.

Dæmisögur þínar segja mér að þú kunnir ekki að velja þér menn. Kannski laðast þú ekki að réttu mönnunum???

Veit ekki hvað ég hræðist. Fékk bara þessa tilfinningu þegar ég var að lesa pistillinn þinn. Hann er svo helvíti beittur og góður. Ég þarf t.d. alltaf að vita hverjir skoruðu mörkin, það má enginn taka það frá mér.

Eins og þessi tækni er þægileg er þetta að rústa mannlegum samskiptum!

Í gamla daga þurfti að telja í sig kjark og hringja en nú er sms látið duga.... and its a damn shame!

Það liggur við að fólk sé hætt að hlæja og segi lol í staðinn þegar maður segir eitthvað fyndið í þrívíddarheiminum.

Er að fara að ná í sængina. Alveg sammála þessu með sms-in. Þau eru bara svo miklu einfaldari.

Radebe, AAAAAKKÚRAT! Ég geri það nefnilega ekki og þessvegna er ég hætt að deita alltogether.

Þetta er catch 22. Rangir karlmenn laðast að mér OG réttir karlmenn. Ég hef hingað til einungis laðast að röngum mönnum og þessvegna er svo fyrir mér komið að ef mér líst vel á einhvern sannfærist ég samstundis um að maðurinn hljóti að vera lúði - og forða mér.

Sammála Elín. Svo sammála.

Ég veit að ég er að hætta mér út á hálan ís hér, því eitt hefur mér lærst í lífinu, og það er að rökræða ekki tilfinningar, skortinn á þeim, eða hvað konur og menn "meina og skilja" - við kvenfólk

En þar sem þetta er "disconnected" umræða, þá er það hættulaust - tölvan mín æpir ekki á mig þó ég svari ekki strax, eða bara ekki

Það að "skilja ekki konur" fellur eiginlega í tvo flokka ( hvað karlmenn varðar, svo ég viti - allsendis óvíst með aðra ).

Elín hitti naglann ágætlega á höfuðuð - konur eiga það til að flækja málin óþarflega mikið. Leggja aukna merkingu í orð eða athafnir, gefa sér forsendur. Nú er ég alls ekki að segja að karlmenn geri ekki þetta nákvæmlega sama. Vandamálið hinsvegar er hvernig kynin meta hlutina á "sinn" hátt - í sitt hvora áttina. Þegar fólk gefur sér forsendur sem eru jafnvel kolrangar og notar þær sem útgangspunkt í samræðum/rökræðum/rifrildi, þá verður útkoman aldrei góð. Þið svarið því ábyggilega til að fólk eigi að vera nógu þroskað til að gera það ekki heldur hugsa sig tvisvar um - en viti menn, ég hef ekki hitt margar slíkar manneskjur. Reyndar held ég að ég hafi bara hitt eina slíka manneskju um ævina, og það var karlmaður (ekki ég - síður en svo!).

Annað vandamálið er svo "þú veist alveg hvað ég á við" - eða "þú áttir að vita það" - eða "afhverju þykistu ekki hafa munað eftir því"

Það er, að gefa sér þær forsendur að karlmenn:

• Geti lesið hugsanir
  
• Viti allt sem "þú" veist
  
• Þekki alla sem "þú" þekkir
  

Eða með öðrum orðum, að gefa sér forsendur sem geta ekki með nokkru móti staðist og saka mótaðilann um að viljandi hafa gert eitthvað á hlut sinn sökum þessarrar viljandi yfirsjónar að hafa ekki {...}.

Þegar ég sagði í glensi:

"Tobbi: jafnvel þó þú myndir eyða allri ævinni í að hlusta á konur og taka glósur, heldurðu virkilega að þú myndir einhverntíman skilja þær ?

Ég held að konur skilji ekki einusinni konur "

þá var þetta ekki skot á þig persónulega, heldur "alhæfing". Ég átti ekki von á að hún myndi vekja upp þessi viðbrögð og biðst forláts á öllum sálrænum kvillum sem ég kann að hafa valdið þér eða lesendum þínum með athugasemd minni.

Hinsvegar þá er "skilningsvandinn" raunverulega til staðar, en þar sem ég bý ekki með þér, þá get ég ekki látið á hann reyna - við erum ekki nógu nátengd til þess

Skilningsvandinn er nefnilega mestur á meðan fólk er að verða "samdauna". Það er misjafnt hversu langan tíma fólk er að læra hvert á annað, sumir eru fljótir að, en sumt fólk þarf alla ævina og vel það. Sé skipt um maka endurtekur leikurinn sig.

Gott dæmi um fyrirfram gefnar forsendur finnst mér alltaf mín fyrrverandi. Ég lærði það ekki fyrr en í fimmta eða sjötta skipti að ég mátti ekki gefa henni blóm - hún lagði nefnilega þá merkingu í blóm að gjöf að ég hlyti að hafa haldið framhjá. Í staðinn fékk ég nokkurra daga "silent treatment", og gee whiz hvað gerðist þegar maður reyndi að bæta fyrir treatmentið - með blómum ?

Nei, ég er ekkert bitur en ég lærði það að þetta er leikur sem er ekkert voðalega spennandi. Maður getur alveg fundið perfect match, en ég er - eins og þú kallar það svo faglega - fávitasegulstál, og veit því hvar ég stend. Mér finnst ég hafa valið vel

PS: Horfið á Hellisbúann. Það leikrit svarar fleiri spurningum en þessum, og það vel. Ef þið eruð búin að sjá Hellisbúann, horfið þá á hann aftur

Ferðu bara ekki undir sængina þegar þú hittir rétta manninn. Þetta er þessi fíni maður en þú verður hrædd. Vilt ekki þessa röskun.

Come on, það hlýtur að vera.

Mér finnst þessi pistill snilld hjá þér Anna og það sem þú segir er svo RÉTT - a.m.k. í mínum reynsluheimi.

Nú er ég ekki ein af þessum óljósu, merkjasendinga, hugsananlesturskrefjandi konum, ég segi bara það sem þarf að segja og ræði það sem þarf að ræða.
Stundum er ég kölluð "tík" vegna þessa og líka "einum of hreinskilin" Mér finnst bara rétt að fólk sem deilir ÖLLU í sambandi geti rætt saman án þess að það sé vandamál. Ég legg mig fram við að reyna að skilja karlmenn, kannski geri ég sömu kröfu á þá. Hvers vegna á ég að leggja alla vinnuna á mig ein?

Þetta er allt spurning um þroska og ábyrgð. Hvorutveggja virðist vera eitthvað flókið í karlmannsheimum.

Linda: ekkert sérstaklega. En sumt fólk túlkar orðið "ábyrgð" sem "hverjum á að kenna um.." og þroski er matsatriði. Fólk þroskast misjafnlega og hvert á sínu sviði. Að gera kröfu til þess að mótaðili hafi þroskast á sama hátt og þú er ákveðin mynd af vanþroska í sjálfu sér ( ekkert illa meint ! ). Að taka tillit til þess að mótaðili sé hreinlega ekki eins og "þú" ber vott um þroska. Að vera sáttur við þá staðreynd, reyna ekki að breyta sjálfum sér til að passa þroska hins og öfugt er hinsvegar mjög farsælt, því það minnir báða aðila á að forsendur og fyrirætlanir eru ekki alltaf þær sömu og maður býst við.

Það er að sjálfsögðu hægt að ætlast til skilnings, en að ætlast til þess að að einhver þekki "þig/sig" fullkomlega er fásinna. Mannskepnan er einfaldlega þannig gerð að "þú" færð aldrei að vita allt um einhvern, sama hversu lengi "þið" búið saman eða hvað.. Í raun kæmist enginn yfir það að vita allt um aðra manneskju, því fólk á almennt í fullu fangi með að þekkja sjálft sig - og sumir vilja hreinlega ekkert af sjálfinu vita ( sem er ein af mörgum ástæðum fyrir drykkjusjúklingum og eyturlyfjaneytendum.. )

Ég held að hluti af vandanum felist í máltækinu um flísina og augað að hluta og að hluta í því hvað karlmenn eru sáttir við "status quo". Óbreytt ástand felur í sér öryggi og öryggi er nokkuð sem foreldrar eru duglegir að kenna börnum sínum að þau þurfi að hafa - annað hvort með því að innprenta þeim það beint, eða með því að skapa ástand sem felur í sér algeran skort á öryggi, og því eitthvað að sækjast eftir. Karlmenn sækjast eftir því í stöðugu ástandi. Þið kannski fræðið mig um hvað kvenfólki finnst vera öryggi ?

Þór. Þegar ég fór að sjá Hellisbúann átti ég meira sameiginlegt með hellisbúanum en konunni sem hann sagði frá. Með því að benda fólki á að horfa á hellisbúann ertu að segja að kynin séu eins, þ.e. allar konur eru eins - allir karlmenn eru eins.

Þetta er bara ekki tilfellið.

Það sem ég er að tala um er að karlmenn segjast ekki skilja konur - og þessvegna hef ég gert mér far um að útskýra. Ef þú sparkar í mig verð ég leið ef þú heldur utan um mig líður mér vel.

Það sem ég skil ekki er að þegar ég gef upp þessar upplýsingar þá er sparkað - nær eingöngu.

Mig langar að vita AF HVERJU.

Mig langar líka að geta spurt karlmann sem er bloody annoyed "hvað er að" og fá önnur svör en "æ ég er bara þreyttur" í tilfellum sem blindur marhnútúr gæti fundið að það er, in fact, eitthvað að. Og það kemur oftast í ljós seinna. En þegar þú veist ekki sjálfur hvað er að.. er erfitt að tala um það. Og til þess að vita hvað er að þarf þroska.

Ég er samt að sjá áhugavert mynstur. Karlmenn kynnast einni konu vel og halda í alvöru að allar konur séu þannig. Meta allar konur útfrá fyrstu kærustunni eða þessari sem þú varst með í lengstu sambúðinni. Þór hefur lært af konu sem hann bjó með að konur vilja ekki blóm. Þór heldur að allar konur séu eins. Þór mun ekki gefa blóm í framtíðinni. Ef Þór byrjar að hitta konu sem vill blóm.. verður hún fyrir vonbrigðum ef hann gefur henni ekki blóm. En HVAÐ EF hún SEGIR Þór AÐ HÚN VILJI stundum FÁ BLÓM?

Það er ÞAÐ sem ég er að tala um. Myndi Þór..

a) byrja að gefa henni blóm
b) halda áfam að gefa henni ekki blóm

Því það er engin eins og fólk þarf að tala saman - sem vantar í dag. Ég hef orðið vör við að karlmenn ætlist hreinlega til þess að maður "viti" að þeim finnist þetta og hitt jákvætt um mann bara af því þeir nenna að koma í heimsókn einu sinni í mánuði. Án þess að segja það, án þess að gera neitt til að sýna fram á það. Þeir vilja bara að maður viti það og finnst það sjálfsagt.

Well guess what. Við vitum það ekki.

Radebe. Nei. Ég fer ekki undir sæng. Síðast þegar ég hitti mann sem kveikti í mér lagði ég allt undir. Ég hef ekki hitt mann sem kveikir í mér síðan þá og ég legg ekkert undir nema viðkomandi kveiki í mér. Það er bara svo einfalt.

Ekki neitt.

Elín. ÉG FOKKING VEIT ÞAÐ EKKI! En eitthvað er það.

ps. Þór. Konan sem þú varst í sambúð með átti skíthæl fyrir kærasta á undan þér sem gaf henni líklega blóm í hvert sinn sem hann gerði eitthvað af sér - og gerði þau mistök að dæma þig útfrá honum. Ég hef sjálf fengið blóm vegna þess að ég var með skíthæl sem gerði eitthvað af sér. Einhverra hluta vegna datt mér ekki í hug, í eina mínútu, að það væri ástæðan fyrir að ég væri að fá blómin frá hinum manninum. Hann hafði ekki gefið mér neina ástæðu til að halda að hann væri mér ótrúr. Sumsé. Ég mat hann út frá honum sjálfum, ekki fyrrverandi kærasta.

Ég held að grundvallaratriðið hér sé það sem minnst var á í fyrri umræðu, að konur tjái sig ekki skýrt. Þess vegna meðal annars er hressandi að lesa það sem þú skrifar Anna, maður þarf ekki að lesa á milli línanna í einhver dularfull komment eða undarlega hegðun.

Ekki taka það sem svo að konur þurfi sem dæmi að segja mönnum hvenær þær eigi afmæli (á hverju ári). Það eiga menn að vita eftir fyrsta skiptið.

Tjáningarmáti kvenna er bara allt öðru vísi en karla. Hérna í netheiminum jafnast þetta aðeins út. Þess vegna finnst mér gaman að lesa það sem ritfærar konur skrifa. Þá loksins er maður á sama leveli. Þannig lagað …

En hafi þið tekið eftir því að Anna notar alls konar trix til að tjá þessar “ósýnilegu” áherslur sem konur beita svo gjarnan ? Ég veit t.d. ekki hvernig italics koma út í samræðum

Svo er auðvitað hin hliðin. Það er fínt að eiga konur sem vini og geta rætt allar hliðar tilfinningaskalans (plús þær sem maður skynjar ekki, þetta er eins og með tíðnir sem maður heyrir ekki). Þegar þú hins vegar er kominn í þannig stöðu þá ert þú orðinn “vinur” sem er hægt að nota t.d. við túlkanir á óljósum skilaboðum frá öðrum karlkyns eintökum.

Mér þykir td. ólíklegt að sá sem kemst í hornbaðkarið verði einhver tilfinningaþrunginn estrógenbolti.

Lindablinda : Þroski og ábyrgð : það sem sá sem þú vilt ala börnin upp með en er það sá sem þú vilt búa þau til með

Hugz. Ég skil þig ekki.

GRÍN

WAHAHAHAHAHA

Ég hélt að ég væri einn um þennan átakanlega skilningsskort. En það er von, hann minnkar með árunum.

Anna: Ég myndi:

• Með sömu konu: Ekki gefa blóm
  
• Með nýrri konu: gefa blóm og fylgjast með niðurstöðunni
  

Svona eins og rotta sem fær rafstuð þegar hún bítur í ostinn... - sami ostur er ekki étinn, nýr ostur á öðrum stað fær tilraun.

Og þessi fyrrverandi átti reyndar skíthæl fyrir fóstra. Hennar fyrrverandi var ágætis náungi að ég held, þótt hún hafi alla tíð sagt annað..

Ef kona byði mér að halda utan um sig, vegna þess að {...}, hversvegna skyldi ég þá sparka ? Það eru örugglega einhverjir durtar sem það gera - af báðum kynjum - en, nei, ég sé enga haldbæra ástæðu til annars en að veita "ett stort KRAM"

En það þýðir samt ekki að ég sé tilbúinn til að taka á mig allar heimsins byrðar - ég á oftast nóg með mínar eigin og nánustu fjölskyldu

Pointið mitt er að ég er búin að reyna að vera heiðarleg og segja nákvæmlega hvernig mér líður.

Það virkar ekki heldur. Ég ætla samt ekki að hætta því..

Líklega eru mennirnir sem ég hef verið með að meta mig útfrá einhverjum geðveikum beyglum sem þeir hafa verið að hitta og þora ekki að leggja traust á að ég sé actually að meina það sem ég er að segja. Þó ég segi það aftur og aftur og aftur og meira að segja á skemmtilegan hátt þannig að þeim finnst ekki einu sinni leiðinlegt þegar ég er að segja það.

Það nær bara ekki inn í hausinn á þeim einhverra hluta vegna. As a result.. þá skil ég ekki karlmenn.

Þór. Það er engin að fara fram á neitt sem telst ekki innan eðlilegra marka hvað væntumþykju varðar. Ég er, ótrúlegt nokk, frekar prívat person og ég nenni ekki einhverju væmnu bullshitti endalaust - en ég þarf samt smá.

Já er það ekki Alan? Verður þetta ekki ljósara með hverju árinu?

Hjúkk ... That was a close one

Jú - en þetta ekki spurning um að skilja ekki konur. Maður skilur heldur ekki sjálfan sig, það er bara þannig með flísina og tréð, maður sér bara skilningsskort sinn í garð betri helmingsins. Maður sér þetta með aldrinum.

Ætli maður geti pantað einhverskonar fávitafælu fyrir sálina ? Eða afseglun ?

Bara pæla...

Með aldrinum, akkúrat.

Þetta geta bara alls ekki allir karlmenn sagt - því þeir skilja ekki sjálfa sig. Hafa ekki þroska til þess. Þrátt fyrir aldur.

Það er örugglega eitthvað einfalt trick til að skilja hitt kynið sem maður fær að vita þegar maður drepst.

doh ostur.... það var þá málið!

Eftir þennan svarhala er ég nú samt sem áður töluvert mikið nær get ég sagt þér Elín.

Nú mega þeir í alvöru vera hræddir.

Hvaða þroskafasismi er þetta ? Ég er ungur og ör og ég skil allt það sem ég mun nokkurn tíman skila varðandi konur ! Föndurkvöldin á Grundinni með Júlla munu ekki breyta neinu

Já VAR ÞAÐ EKKI! ÉG VISSI ÞAÐ!

Ég er líka ung en ég er ekki ör lengur - nema þegar ég er ástfangin og ég bið þig að hlífa mér við svoleiðis rugli.

Nema þú sért álitlegur kandídat í hornbaðkarið. Áttu kannski svoleiðis?

Já og italics er hægt að nota með látbragði, raddblæ og augnarráði.

Trust me on this. Ég get vel gert mig skiljanlega face to face og jafnvel betur en á netinu.

Skjús mí, áttu friggin hornbaðkar? OG ERT EKKI BÚIN AÐ BJÓÐA MÉR Í ÞAÐ?

Ég er stórmóðguð.

I rest my case ... Farinn í nuddið Gúdd næt

Ég er ofsalega beisikk gaur. Ég hef sömu reglur í samkiptum við bæði kynin. Þetta er bæði gott og vont.

Þetta er ekkert sem kemur með aldrinum, heldur grisjun á því sem maður fílar ekki í lífinu. Kannski má kalla það einhversskonar þroska.

Ég segi það sem ég meina, með fyrirvara um að særa ekki annað fólk (nema Geir Ólafs) að óþörfu. Þetta er búið að kosta mig óvinsældir í hinum og þessum hornum, en upp til hópa kann fólk vel að meta sanngjarna hreinskilni. Mig langar ekki tli að umgangast fólk sem getur ekki tekið skoðun frá mér og virt hana áður en henni er hent. Hvort sem það eru konur eða karlar. Margar konur vilja samt láta tala við sig undir rós. Það kann ég ekki, og vil ekki læra.

Ég get talað við alla um tilfinningar mínar, ef ég það vil, og ef einhver vill hlusta. Samt er fólk yfirleitt iðnara við að segja mér frá sínum. Mér er alveg sama um það, þegar ég þarf að tala um eitthvað sem skiptir máli, á ég góð eyru að.

Ég vil samt bæta því í umræðuna, að þær konur sem tönnlast á því að þær vilji menn sem viðri tilfinningar sínar og hendi þeim á borðið eru yfirleitt meira að segja það en meina það, af minni reynslu allavega.

Það þykir nefnilega enn ekkert smart af sterkum karlmanni að smella vanlíðan á borð fyrir gesti og gangandi. Hvort sem þið viljið játa það eða ekki eru gerðar styrkleikakröfur til karlmanna sem eru harðari en til kvenna. Nema Önnu. Af því að hún er búin að sanna ítrekað með dvergaofbeldi og Lifrarkasti að hún getur tuggið skro og spýtt með strákunum.

Ég tala ekki í kringum hluti, tek ekki við pillum og gildrum sem eiga að höfða til samvisku minnar, og er ekki meðvirkur í passive-aggression. Ef þú ætlar að segja mér eitthvað vil ég sjálfur fá það skýrt og umbúðalaust. Þetta finnst sumum konum óþolandi.

Þetta þýðir auðvitað líka að ég hef aldrei verið sérstaklega góður í dulmáli ástarinnar og skilaboðum sem konur senda á milli lína. Ég veit fyrir víst að ég hef staðið blindur í signalahríð ítrekað. En það er meining í því, mér mundi hvort eð er aldrei ganga vel í sambandi þar sem ætlast væri til þess að ég skildi hluti án tjáningar. Unglingar vilja skýr skilaboð.

Ég er hamingjusamlega giftur konu sem segir mér hvernig henni líður. Hvað hún haldi um það. Hvað sé hægt að gera. Konu sem segir ekki "ekkert" og hnussar þegar ég spyr hana hvort eitthvað sé að.

það ganga engir samkvæmisleikir við mig. Ég er of einfaldur. Og lífið er best borið fram einfalt.

Ég skil konur, en ég nenni ekki oft að spila leikina þeirra, sem geta oft á tíðum verið mjög flóknir.

Mont

Ég ætla að byrja á því að segja að ég hef aldrei átt í neinum vandræðum með að skilja þig. Jú, kannski ein færsla á rúmum þremur árum sem ég skildi ekki upp né niður í.

Ég vil frá prik fyrir það, takk

Skilningur og tilfinningar

Þú segir í upphafi færslunnar að fyrst karlmenn skilji þig ekki þá hljóti skrif þín að líta út sem óskiljanlegt bull. Nema þeir skilji eina konu.

Þarna lítur þú fram hjá einu mikilvægu atriði. Tilfinningum. Það geta aldrei verið jafnmiklar tilfinningar í spilinu þegar maður les texta manneskju sem maður hefur aldrei hitt og að tala við manneskju sem maður á t.d. í nánu sambandi við. Það er augljóst.

Því er það ljóst að maður leggur aðra merkingu í orð seinni manneskjunnar en þeirrar fyrri. Eins og þú segir sjálf seinna í kommentum þá getur fortíð haft áhrif á skilning, starfsheiti getur það líka, menntun, útlit, klæðaburður, o.s.frv. Ekkert af þessu er t.d. vitað um marga þá sem hér kommenta.

Þegar ég sagði þér hver ég væri þá er ég viss um að skilningur þinn breyttist á því sem ég sagði, hvort sem það var meðvitað eða ómeðvitað. Það bara gerist. Það má kalla þetta fordóma (reyndar finnst mér þetta frábært orð - fordómar = dómar sem falla áður en skilningur hefur fengist). Þór kallaði þetta að gefa sér forsendur, setja aukna merkingu í orð og athafnir. Nákvæmlega rétt hjá honum.

Umræða um það sem skiptir máli

Þú segir að sumir karlmenn vilji bara tala um það sem skiptir máli. Peninga, fótbolta, bíla, konur, o.s.frv. Það er rétt. En ég er líka viss um að sumar konur vilja líka bara tala um það sem skiptir máli. Börn, snyrtivörur, skó, menn, o.s.frv.

Vó, talandi um fordóma

Nei, það er rétt hjá þér, maður leikur sér ekki svona að tilfinningum fólks. Þessi dæmi sem þú tekur geta bara ekki verið dæmigerð. Það segir enginn heilvita maður svona - eða heilvita kona. En hálfvita maður gæti sagt svona - og hálfvita kona.

Það má ekki taka það sem ég segi að ofan að maður eigi að þurrka út tilfinningar til að auka skilning. En það er ágætt að vita það að þær hafa áhrif - á skilning.

Það sendi mér kona póst um daginn. Kona sem ég hef alveg tröllatrú á. Þegar hún var búin að útskýra fyrir mér ákveðið mál þá sagðist hún vera leið yfir því að ég myndi ekki líta hana sömu augum og áður - í neikvæðri merkingu - eins og ég skildi hana.

Ég varð nokkuð hissa á þessu niðurlagi póstsins því útskýringar hennar juku bara álit mitt á henni þ.e. ég leit hana ekki sömu augum og áður - í jákvæðri merkingu.

Ég hallast að því að fordómar hennar sjálfrar hafi átt þarna hlut að máli þegar hún komst að þessari niðurstöðu. Skilningsvandinn lá ekki hjá mér heldur hjá henni.

En ég mun ekki erfa það við hana því ég tel mig skilja afhverju niðurstaða hennar var á þessa leið. Og ég hef enn tröllatrú á henni.

Vei, ég skildi konu en það gæti auðvitað verið aldurinn

DonPedro. Kannski ertu einmitt hamingjusamlega giftur vegna þess að þú ert ekki að leika neina leiki og kemur hreint fram. Karlmenn leika svo sannarlega leiki líka.

Þessir kvennaleikir eru samt eiginlega meira boring en leikirnir sem karlmennirnir leika, það er alveg punktur hjá þér og ég ítreka. Ég vil ekki sjá mann sem grætur yfir fréttunum eða gengur á eftir mér dreifandi rósablöðum, kaffærir mér í ástúð og umhyggju. Það er líka alls ekki það sem ég er að tala um.

Ég er að tala um að það sé hægt að tala við viðkomandi og að hann hafi tilfinningar, þó hann sé ekki að deila þeim með öllum sem hann hittir á lífsleiðinni þá langar mig að hann deili þeim með mér, once in a friggin' while.

Hvernig getur maður byggt upp einlægt samband ef annar aðilinn veit ekki hvaða tilfiningar hinn aðilinn ber í brjósti?

Igor.

Þú færð risastórt prik fyrir þetta, að sjálfsögðu. Pedro fær reyndar líka risastórt prik fyrir það sem hann skrifaði. Mér finnst þetta mjög heilbrigt viðhorf.

Ég segi að karlmenn sem segjast ekki skilja konur geti sagt að þeir skilji eina konu ef þeir skilja mig. Þetta er náttúrlega tótal bullshit en hentaði ágætlega sem útgangspunktur - í minni sjálfhverfu veröld. Reynsla mín er hinsvegar sú að karlmenn skilja mig bara ágætlega, meira að segja tveir af þeim sem voru að velta þessu fyrir sér hafa hitt mig og skilið það sem ég var að segja - in person en auðvitað er ekki hægt að bera saman að skilja vini og kunningja og þá sem standa manni næst þar sem tilfinningarnar eru flóknari.

Það ætti hinsvegar í raun og veru að vera auðveldara að skilja einhvern sem maður elskar - ef hann kærir sig um að gera sig skiljanlegan. Það hefði ég í það minnsta haldið.

Eins og mér finnst DonPedro benda svo glöggt á. Ef upp koma vandamál, þá þarf að segja frá því. Sama gildir ef fólki líður vel, það þarf líka að segja frá því eða koma því til skila. Ég efast t.d. ekki um að DonPedro segi konunni sinni ef hún gerir eitthvað sem gerir hann sérstaklega ánægðan. Það sem ætti að koma útúr því er að hún er ánægð því hún veit að hún gladdi hann og líkur eru meira að segja á því að hún geri þetta aftur - ef henni þykir vænt um hann. Alveg eins myndi DonPedro vera líklegur að gera eitthvað fyrir hana ef hún minnist á við hann hvað það gerði hana glaða þegar hann gerir það í fyrsta sinn.

Það virkar þannig hjá fólki sem getur talað saman og er ekki alltaf að fela hvernig því líður eða leika einhvern leik sem allir tapa á.

Já. Konur vilja ræða um hluti eins og börn og snyrtivörur og fleira. Ég get ekki betur séð, ef dæma má útfrá síðunni minni, að karlmenn vilji það líka - stundum. hehehe

Ég verð að viðurkenna að mér brá þegar þú sagðir mér hver þú ert og ég viðurkenni líka að ég var impressed, en hafa samskipti okkar breyst svo mikið? Mér finnst það ekki. After all.. þegar þú ert hér, þá ertu Igor og þó ég viti hver maðurinn á bak við Igor er, þá met ég þig útfrá því sem þú segir hér - því ég þekki þig ekki öðruvísi.

Ef ég hitti þig hinsvegar in person einhvertíma gæti ég mögulega pissað í mig og farið að gráta. Nei ég segi svona, en ég yrði líklega smá stressuð. Samt ekki.

Jú. Líklega.

Kannski var konan að meta þig útfrá viðbrögðum einhvers annars.

Það sjá allir sem vilja sjá - í gegnum þetta. hehehe

Aldurinn.

Eða hvað?

ROFL

Ég sá þetta í mogganum í morgun. Fannst við hæfi að setja þetta inn í þessa umræðu.

Karlar flýja samtöl í eldhúsinu

Karlar verja meiri tíma á klósettinu en fyrir fimm árum þar sem þeir sitja sem fastast til þess að flýja samtöl í eldhúsinu við eiginkonur sínar.

Munurinn frá því fyrir fimm árum er mikill, því karlmenn dvelja nú tveimur tímum lengur á viku á kamrinum til að hvíla á sér eyrun.
Þetta kemur fram í frétt dagblaðsins Jyllands-Posten, sem byggir á nýrri danskri rannsókn. Ganga niðurstöðurnar þvert á hina rósrauðu ímynd rómantískra samverustunda í eldhúsinu, þar sem málefni líðandi stundar eru brotin til mergjar yfir rauðvínsglasi.

Að sögn Jyllands-Posten vilja karlar með þessu undirstrika að þeir þurfi athvarf þar sem þeir geti verið í friði með dagblað dagsins. Þá hefur blaðið það eftir Mette Mechlenborg, sem er cand. mag. í menningarfræðum, að karlar séu einnig að flýja undan konum, sem hafi smátt og smátt hreiðrað um sig á stöðum þar sem eitt sinn var aðeins að finna karla, á borð við skrifstofuna og í garðinum.

Segir Mechlenborg að konur séu einnig farnar að sjá um bókhald heimilisins og þar sem þær hafi tekið yfir fyrri yfirráðasvæði karla megi segja sem svo að þeir séu orðnir heimilislausir á eigin heimili.

Ertu að sjá hvað karlmenn eru heftir Igor? Þeir sitja á KAMRINUM TIL AÐ FÁ ÞANN FRIÐ SEM ÞEIR ÞURFA!

Það er ekki í lagi með þetta lið, ég meinaða.

Sumir myndu nú bara reyna að TALA um að þeir þyrftu tíma fyrir sjálfan sig. Vona að það séu einhver þannig SANE eintök til eftir í heiminum.

Jesús hvað þetta er bæklað lið. Það þarf að fjölga stæðum fyrir fatlaða - þarf að fjölga þeim verulega.

Það er ekkert annað athugavert við þetta ? Eins og að kvenfólkið sýni þeim of mikinn yfirgang og frekju ( nei, getur ekki verið ), vilji rökræða allt og ekkert í tíma og ótíma ? ( nei, ómögulega.. konur tala ekki )

Þér dettur ekki í hug að þeir séu að þessu til að halda friðinn ? Nei, auðvitað ekki...

Þeir eru nefnilega að þessu til að þurfa ekki að segja "viltu grjót-halda k-j kerling".

Og núna skal ég koma með eitt alvöru "ég skil þig ekki".

Ég skil þig ekki Anna. Ekki það sem þú segir í commenti 48. Ég skil hvað stendur þarna, og ég skil að það varst þú sem skrifaðir það, en ég skil ekki að þú hafir skrifað það.

Þetta var stereótýpu cheap kvenna-closure þar sem karlmenn eru upp til hópa dæmdir douche bags, án þess að átta sig í einusinni eina nanósekúndu á því að kannski eigi þessi sífellda og eilífa umræða um allan andsk.. og ömmu hans einhverja sök ? Kannski eigi konur einhvern þátt í vandamálinu líka ?

Nei, það eru bara karlmenn sem eru fatlaðir.

Really.. Anna..

Sorrý en það er fatlað að loka sig inná baði á sínu eigin heimili til að fá frið.

Sama hvort þú ert kona eða karl.

Ég skrifaði ekki þessa grein í blaðið og gerði ekki þessa rannsókn en mér finnst fatlað ef karlmenn eru farnir að loka sig inná baði til að "sleppa" við konur.

Ég segi það og ég stend við það.

Mér fannst þessi frétt óborganlega fyndin í þessu samhengi og hún lýsti upp líf mitt þar sem ég lá snöktandi yfir Fréttablaðinu lesandi um hörmungar heimsins (not).
Það er hins vegar mikið til í þessu. Konur eru búnar að sölsa undir sig helgustu vígin og hvergi skjól að fá. Ég hefði nú reyndar frekar haldið að menn settust við tölvuna til að fá frið. Kannski dugar það ekki. Kannski sitja menn með ferðavélina á postulíninu ??

Reyndar hef ég heyrt að brunasárum á lærum hjá karlmönnum hafi fjölgað verulega undanfarin ár svo þú gætir verið on to something here Hugz.

En leiðinlegt (not) að sjá að þú grætur ekki yfir fréttablaðinu eins og ég geri (not).

Þú hefur náttúrlega hornbaðkar til að flýja í. En þú ert ekki hræddur við mig Hugz, er það nokkuð? Myndirðu flýja eða segja..

ANNA!

Og skrifa komment á svarhalann hjá Önnu?

Frábær pistill hjá þér Anna !

Ætli það sé þá merki um þokkalega heilbrigt heimilislíf þegar karlmennirnir eiga það ekki til að loka sig af á kamrinum ? Ef svo er, þá er ég í góðum málum

En þetta með karlmenn og að geta ekki sagt hvað er að hrjá þá er alveg merkilegt fyrirbæri. Svo þegar maður loksins nær einhverju upp úr þeim, þá er það oft ekkert það sem er að, heldur eitthvað sem þeim finnst "hugsanlega" gæti verið skýringin. Hljómar sjálfsagt ruglingslega, en smá dæmi til að útskýra:

Palli kemur fúll heim úr vinnunni og Jónu, hans dyggu eiginkonu, tekst ekki að fá upp úr honum hvað er að. Að lokum viðurkennir hann að Siggi vinnufélagi hafi farið til Jóa yfirmanns, boðið honum í mat og fengið að lokum stöðuhækkun. Palli segir að hann sé hundfúll út í Sigga fyrir að gera þetta, því þeir Siggi hafi alltaf verið vinir og verið sammála um að Palli ætti rétt á næstu stöðuhækkun. Jóna finnur til með Palla og tekur undir allt sem hann segir slæmt um Sigga og þau eyða notalegri kvöldstund í að rakka hann niður.
Raunverulega vandamálið var hins vegar það að Palla fannst Jói hafa gert lítið úr sér og var með sært egó, en Palli gat ekki sagt það því það væri of væmið.

Langloka, ég veit, en vona að þið skiljið hvað ég meina. Á mínu heimili er ég að reyna að ala soninn upp í því að segja raunverulega "hvað er að" og ef hann er niðurdreginn, þá fær hann ítrekað rulluna mína "ef þú segir ekki hvað er að þá get ég ekki hjálpað !" sem svona er að koma inn í hausinn á honum þannig að nú orðið fæ ég yfirleitt rulluna strax. Er ss að ala upp fyrirmyndar eiginmann .

Svona að lokum, ég sá þú nefndir Kalla í upphafsinnlegginu, hvernig stendur á því að hann segir ekki múkk ? Fékk hann kannski sjokk af því að lesa þetta ?

Ég veit að ég skil ekki sjálfa mig stundum - en ég legg mig fram við að reyna það. MIg langar að vita af hverju mér líður svona eða hinsegin, eða af hverju þetta gleður mig en annað særir.

Þór - ég skil ekki hvernig þú skilur það sem ég skrifaði á þann hátt sem þú gerir Enginn er að ætlast til neins og síst fullkomnunar - en að leitast við að þekkja og skilja - það er leið til þroska, ekki vanþroski. Enginn að ætlast til að einhver sé EINS og maður sjálfur - en að báðir aðilar leggi sig fram í samböndum, því þau eru vinna.

Hugz - ég skil þig ekki heldur. Ertu að segja að ég vilji bara sofa hjá kornungum, vanþroska og ábyrgðarlausum aðilum???
I think not ! - takk fyrir.

Ég held að vil skiljum bara ekki hvort annað og kannski er það lífsgátan sem við erum í sífellu að reyna að ráða.
En hvað veit ég.

Eins og ég sagði þá skil ég ekki einu sinni sjálfa mig - hvað þá að karlmenn geri það - eða ég þá.

Takk Sigga. Þetta er mjög gott dæmi um nákvæmlega það sem ég er að tala um.

Ég held að Kalli skilji mig ekki.

Linda. Það sem Hugz er að segja finnst mér rétt. Fyrir mig allavega. Ég myndi aldrei nenna að búa með manni sem býr til múffur sem hann setur í körfu til að gefa nágrönnunum - og tárast svo þegar hann afhendir þeim þær. Þessvegna hef ég líka sagt að ég kæri mig ekki um of metró mann. Ég vil nefnilega karlmann - ekki konu, og ég vil engan helvítis vælukjóa og aumingja.

Hann má, mín vegna, vera frummaður ef það er góð lykt af honum!

Ég er ekki heldur að ætlast til þess að hann sé öllum stundum að diskútera sínar tilfinningar við mig. Ég vil samt að hann deili þeim með mér eða geri mér ljóst hverjar þær eru - þegar það á við. Meira að segja frummenn lögðu á sig að koma með góða bráð og færa konunni sem þeim leið undarlega vel nálægt. Til að gleðja hana.

(Hlífið mér við hræjum á stigaganginum, please)

Já og mér finnst það actually kostur þegar karlmaður þarf tíma fyrir sig. Því ég þarf tíma fyrir mig.

Kannski er lausnin fólgin í húsi með tveimur baðherbergjum!

Uuuuu....Ég var að meina það sem Þór sagði við mig í kommenti 21. Ég skil ekki hvernig hann skildi það sem ég sagði á þennan hátt??? Skilurru?

Guð veit að ég vil engan sígrenjandi vælukjóa og reyndar lýsir Don Pedro sér og sínu sem ideal sambandi í mínum huga.

Anna þú ert snillingur ! Auðvitað er þetta málið, tvö baðherbergi. Hornbaðkarið mætti vera í þínu en ég vil hafa sjónvarp og playstation 2 í mínu

Vá, hljómar vel!
Anna viltu giftast mér ?

Sem ég segi.. við þurfum að læra til lesbíu. Það er ljóst.

Klárlega

Mér finnst þessar hjúskaparmeirihlutaviðræður vera á réttri leið. Þó held ég að við þyrftum nú alvöru amerískan nuddpott ef Elín á að komast fyrir líka með góðu móti
Spurning hvort ekki er hægt að semja um bjórkæli ?

Jæja.. nú er ímyndunaraflið mitt víst að hlaupa með mig í gönur. Það sem ég sé ekki fyrir mér núna! Vaaaaá Þarf að innrétta baðherbergi í kjallaranum....

Nú er ég búinn að nappa þig, Anna. Ég er viss um að ég sagði, bara um daginn, að ég teldi mig skilja þig þokkalega.

Auðvitað má vel vera að ég skilji þig ekki neitt og haldi bara að ég skilji. Annað eins hefur gerst en ég held samt að ég skilji þig ágætlega. Þetta er ekkert binary ástand sem við erum að tala um, einn eða núll. En þetta er næstum alveg einn.

Nú kemur sko bomban; veistu afhverju ég held ég skilji þig? Því þú segir hlutina á íslensku og hana skil ég bara ansi vel. Meðan þú, og þar með hvaða kona önnur, segir það sem þú meinar á einfaldri íslensku skil ég þig alveg. Ég held líka að þú segir einmitt það sem þú meinar.

Það sem meira er þá held ég að ég skilji líka oftast hvað liggur á baki því sem þú segir eða gerir. Nema kannski þegar þú kemur með eitthvað alveg úr heiðskíru en þá lagast það með útskýringum.

Nú langar mig ekkert að draga fram breiða pensilinn minn til að mála heilu kynin í sitt hvorum staka litnum. En... hér kemur ein kenning: kannski að sumir karlmenn þurfi einfaldlega að æla út úr sér, á íslensku, því sem þeir hafa að segja, því sem þeir þurfa að koma á framfæri og snertir fólkið í kringum þá? Að sama skapi mættu kannski sumar konur nota einfalda íslensku til að tjá óskir sínar, vonir og drauma?

Fólk þarf að tjá sig. Punktur.

Sem karlmaður langar mig til að flækja þetta.

1. Fólk þarf að tjá sig.
2. Fólk þarf að tjá sig skýrt.

Eða bara; fólk þarf að tjá sig skýrt.

Eða...

Djók

Þó held ég að við þyrftum nú alvöru amerískan nuddpott ef Elín á að komast fyrir líka með góðu móti

Já ertu að segja að ég sé feit? ha? Ha? HA?

ROFL

Já og Kalli þetta er rétt hjá þér. Fólk þarf að tjá sig skýrt.

Elín pakkar þarna saman öllum 70 fyrri kommentum í þræðinum í eina línu. Snilld

Heldurðu að ég sé einhver klámhundur Anna ? Ég var bara að spá í að ég kæmist í playstation þó þið Elín væruð að gera heimadæmin í lesbíulærdómnum í pottinum

Þetta er löngu orðið of gott til að vera satt en bjórkælirinn sprengdi endanlega draumablöðruna

Gott, mjög gott.

Elín! Hann er að bjóða okkur uppá aðstöðu til að læra!

Oh.. þú ert svo sætur. Ekkert smá fallega boðið því það er sko ekkert nudd í mínu baðkari og það er ekki svona "horn" heldur.

Ég veit það, ég er svo gefandi týpa

Be still my heart!

Við erum að tala um Sex and the City ... of Reykjavik.

Right?

Slóðin hér fyrir neðan vísar á áhugaverða frétt frá Hagstofunni um giftingar- og skilnaðartíðni. Gæti varpað frekara ljósi á þær umræður sem hér hafa orðið.

Spurning hvort þessi frétt geti rifið umræðuna upp aftur þannig að svarhalinn nái 100 kommentum?

http://www.hagstofa.is/?PageID=95&NewsID=1455

Þetta er athyglisverð pæling Igor. Málið er samt að þótt Hagstofan sé uppfull af fólki með talnafetisma þá vantar hér vital upplýsingar, nefnilega ástæður skilnaða. Gaman væri t.d. að vita hversu margir skildu vegna "óeðlilegs vindgangs í viðurvist maka" eða "tillitsleysi maka við tilfinningar í kjölfar HM2006".

Sáuð þið fréttina um dönsku karlmennina sem þurfa að flýja inn á baðherbergi af því að það er eini staðurinn þar sem þeir fá að vera í friði? Þeir eyða sem sagt mun meiri tíma á baðinu nú en fyrir x árum.
Konurnar hafa yfirtekið allt annað rými, þar á meðal skrifstofuna og garðinn. Ég er reyndar með hvorugt en myndi væntanlega yfirtaka það ef svo væri.
Skýringin er líklega sú, að konurnar vilja ræða málin aðeins of oft. Ég þekki marga karlmenn sem kvíða því einmitt meira er margt annað.

Arnar. Finnst þér það?

Ég hefði líka áhuga á að vita hvaða ástæður liggja að baki skilnaðar hjá fólki.

Gestur, Igor benti á þetta í gær.

.. eru þá karlmenn hræddir við að segja konunum þeirra hvað þeir vilja?

Af hverju eru karlmenn svona hræddir? Við hvað?

Já, ó, kannski las ég þetta bara í kommentakerfinu.
Það sem maður les yfir daginn rennur bara saman í eitt.
En þetta er áhugavert. Mín upplifun er sú að konur vilji tala dálítið mikið um tilfinningar og karlmenn helst ekki.
Hafa einhverjir lent í því, sem ég hef upplifað, að hinn aðilinn vill tala um hlutina löngu löngu seinna, þegar sambandið er búið. Hringir eða sendir bréf jafnvel 1-2 árum síðar, þegar maður er fyrir löngu búinn að gera upp tilfinningarnar og nennir helst ekki að rifja þær upp?

Mér dettur eitt enn í hug : "Maki reyndist við nánari skoðun vera hologram"

Afhverju eru karlmenn svona hræddir, spyrð þú? Við hvað?

Má ég gefa þér hint:

Kannski við díselknúnu keðjusögina þína, anna. Svo þykist þú vera hissa á því að karlmenn séu hræddir þig.

Come on.. ég á ekkert svoleiðis.

En mig langar að vita af hverju.

Veistu anna, ég veit það ekki. Kannski eru það bara fordómar. Ímyndun um að tjáskipti leiði til einhverra óganga. Betra bara að þegja. Rugga ekki bátnum.

Mér var boðið út að borða í dag. Af konu. Ekki í frásögur færandi og við fengum þennan fína mat. Hlaðborð. Fórum tvisvar. Kaffi á eftir.

Þegar þjóninn, stúlka, kom með kaffið kom hún með reikninginn líka. Horfði á mig og sagði, "Ég set reikninginn hérna".

Konan bauð mér út að borða en þjóninn gaf sér þá forsendu að ég væri að bjóða konunni út að borða. Konan sem ég var að borða með varð dáldið kindarleg og ég líka. Óþægilegt.

Svona er erfitt að breyta hefðunum. Eru þetta ekki fordómar?

Þegar ég fer út að borða með konunni minni fær hún sér oftast bjór en ég fæ mér oft kók. Finnst það bara stundum betra.

Það bregst ekki að ALLTAF er kókið sett hjá konunni og bjórinn hjá mér. Skiptir engu máli þó ég panti kókið sjálfur og konan bjórinn. Og sami þjóninn komi með drykkina á borðið.

Ahhh ókey! Ég fatta!

Af því ég fæ ekki óútskýranleg grátköst, brýt ekki einhverja hluti í histeríu-rugli eða stekk fyrirvaralaust uppá nef mér - og fer að öskra útaf engu. Af því ég hringi ekki drukkin á næturna og grenja í símann. Af því ég sit ekki í bílnum mínum fyrir utan húsið heima hjá þér - því ég hef talið mér trú um að ég geti ekki lifað án þín..

Vó! Hvaða klikkaða beygla er það sem gerir ekkert af þessu heldur talar rólega um það ef hún er ósátt og reynir að koma til móts við þig og finna flöt þar sem báðir geta verið glaðir. Það er nú ekkert smá fokking skerí.

Give me a break.

Karlmenn virðast oft halda að ég sé að tala um að þeir sýni miklar tilfinningar og séu helst alltaf að því.

Stundum held ég að karlmenn haldi almennt að ég vilji mann sem vekur mig grátandi á morgnanna - vegna heillandi fegurðar minnar - gefi mér blóm, eldi handa mér morgunverð og á meðan, telji hann samviskusamlega upp allar tilfinningar sem hann hefur fundið frá því hann vaknaði, skrifi þær inn í excel - flokki í "góðar" og "vondar" tilfinningar og prenti út - til að við getum farið í gegnum þetta saman um kvöldið. Og grátið.

P - L - E - A - S - E - !

(Sé að þú ætlar uppí 100 Igor. Ég mun leggja mitt af mörku við að hafa það skemmtilegt ride hehehe)

Ef ég set mér markmið þá næ ég þeim venjulega.

Þetta eru ekki fordómar held ég. Þetta eru þjónarnir að taka mið af fyrri reynslu.

En hver bað um reikninginn?

Enginn. Því hún kom með hann óumbeðin með kaffinu.

anna, þarna í færslu 90. Varstu yfirveguð og róleg eða æst og reifst hár þitt og veiðhár þegar þú skrifair þetta?

Ég fékk það seinna á tilfinninguna og varð hræddur.

Það er náttúrulega lýðnum orðið ljóst að þú vilt hæfilega vondan mann Anna. Vondan en ekki beint illan. Svona léttrotna týpu sem lyktar samt ekki í samræmi við innrætið. Mann sem drepur lítil dýr en ekki of stór. Mann sem dundar sér ekki við að þreyta geitunginn í eldhúsglugganum heldur drepur hann með einu höggi. Mann sem gleymir konudeginum en man eftir afmælisdeginum þínum. Oddatöluárin. Mann sem fer ekki í bað daglega, en annan hvort dag. Svona annað hvort maður. Eða annan hvorn maður kannski frekar.
Þetta hlýtur að ná upp í 100 ??

anna, værirðu sátt ef draumaprinsinn léti konuna alltaf drepa geitunginn og horfði á úr hæfilegri fjarlægð - til öryggis - fyrir konuna?

Eða væri þetta eiginleiki sem þér myndi ekki hugnast?

Ég fíla ekki aumingja Igor. Maður sem getur ekki drepið flugu - ef ég er hrædd við hana - er ekki maður fyrir mig.

Sama gildir um fíla, ljón, naggrísi og eðlur - og önnur dýr með vængi.

Erum við ekki komin að kjarna málsins hvað konur geta verið erfiðar - stundum - en yndislegar þess á milli. Jafnvel fallegar bálreiðar.

Þú vilt ekki mann sem drepur dýr en vilt heldur ekki aumingja sem getur ekki drepið flugu.

Hvers eiga flugurnar að gjalda? Er flugur ekki dýr?

Takk.

Dýr með vængi sem hræða mig, eins og fílar, ljón, naggrísir og eðlur Á AÐ DREPA FYRIR MIG.

Don't you get it? Ég vil frummann sem passar uppá mig. Sem lyktar vel. Heldur utanum mig þegar ég sé könguló og svoleiðis.

Flugurnar geta sjálfum sér um kennt. Ég drep bara flugur sem fara í taugarnar á mér og hlýða mér ekki þegar ég segi þeim að fara ÚT.

Helda að fílar séu almennt ekki með vængi, en helvítið hann Dúmbó, skal skjóta hann niður anytime.
99 loftbelgir ....

Á einum stað fara kommentin uppí 130..

Myndirðu í alvöru skjóta Dúmbó fyrir mig Hugz?

Hetjan mín.

Jafnvel Steina líka .. just for the fun of it

Munið þið ekki eftir græna drekanum? Sem var í raun góður en fólkið í þorpinu var svo hrætt við hann þegar hann opnaði muninn. Ég las þessa bók fyrir krakkana hundrað sinnum hið minnsta.

Hann gat flogið. Þarf ekki að skjóta hann líka?

Hugz. Give me a break. Vottar?

Igor. You up for it?

Nei. Drekar eru ekki eðlur. Bannað að skjóta dreka. Ég fíla svoleiðis.

Ég myndi örugglega fara að gráta. En hvað gerir maður ekki fyrir þig.

Jú, ég skal skjótann.

Nú fór ég að hlæja..

Þú ert náttúrlega lang flottastur Igor.

Eitt sagði við mig maður, sem einhverra hluta vegna hafði áhyggjur af karlmannsleysi mínu á þeim tíma, að karlmenn hræddust mig því að ég væri of sjálfstæð og hefði of mikið sjálfstraust (gæti átt við um þig?)Skilaboðin voru þau að karlar þyrftu að fíla sjálfa sig sem einhvers lags bjargvætt konunnar.

Kemur aftur að því að setja alla karlmenn á sama bás.

Reyndar er eitt - Fyrstu árin eftir að ég gifti mig var eitt sem pirraði manninn minn elskulegan óstjórnlega. Ef eitthvað þarfnaðist viðgerðar á heimilinu eða bora þurfti í vegg eða þvíumlíkt þá ÁTTI ég að biðja hann um að gera það. EKKI gera það sjálf. Þetta skipti mig ekki öllu máli og smám saman fékk hann að sinna slíkum verkum. (Svo gaman að leika með verkfærakassann).
Enn í dag bið ég hann ekki um viðvik, þarf ekki annað en að taka mér hamar í hönd, þá er hann stokkinn í verkið.

Karlar eru gjarnan basic, eins og fram hefur komið, og konum hættir til að flækja líf þeirra með því að lesa í allt og ekkert. Þetta held ég að sé helsta ástæða þess að þeir reyni að forðast að kryfja málin með spúsu sinni. Hræðslan við að grafa sér gröf með óvarlegu orðavali eða illa framsettum upplýsingum. Segja hluti sem þeir hafa aldrei hugsað almennilega útí. Skyndilega eru þeir komnir í þá stöðu að grafa og grafa og grafa og geta engan veginn bjargað sér. Painful.

Og hvað varðar þennan ofuráhuga á fótbolta, tækjabúnaði, fréttatímum og viðlíka. Mín skoðun er sú að þetta skapi karlmönnum grundvöll til að tala saman. "Sástu leikinn í gær, maður." Mikilvægt fyrir þá að vera samræðuhæfir um slíkt.

BTW - á mínu heimili er WC-ið kallað húsbóndaherbergið.

Afþví þetta er nú svarhali um skilning þá var ég að velta fyrir mér hvernig þú skilur snobb?

Afhverju eru sumir svo snobbaðir að þeir eru nánast óvinnufærir og ekki hægt að umgangast þá.

Hver er ávinningurinn af því að vera snobbaður?

Á mínu heimili er ekkert húsbóndaherbergi.

Þurfa ekki allir grundvöll til að tala saman. Hvernig hann er myndaður er mjög misjafnt. Ef karlar horfa á fótbolta (ég geri það ekki) þá horfa konur á Mæðgurnar. Í þessu samhengi er nákvæmlega enginn munur á konum og körlum.

Ég viðurkenni fúslega að ég get sinnt nánast öllu viðhaldi á heimilinu. Með aldrinum er ég hætt að nenna því. Ég yrði gríðarlega þakklát að eiga mann sem myndi "hugsa um" mig á þann hátt. Passa uppá að ég myndi ekki detta niður um fúna tröppu og festa hillur betur svo þær detti ekki í höfuðið á mér. Mér þætti vænt um það.

Auk þess veit ég ekkert eins sexy og mann sem heldur á e.k. græju - og veit hvernig hann á að nota hana.

Þetta er rétt hjá þér Igor, með grundvöllinn. Ég sé ekki hvað fólk græðir á að búa þannig að allir hafi sitt herbergi útaf fyrir sig og eyði mestum sínum tíma þar inni.

Snobb. Útskýrðu betur hvað þú meinar, að það sé ekki hægt að vinna með viðkomandi??

Ég var að velta fyrir mér að sá sem er snobbaður er alltaf á varðbergi. Gefur sig aldrei að fullu í verkefni því þá gæti hann opinberað eitthva sem hann vissi ekki. Sem þýðir að ótroðnar slóðir eru síður kannaðar. Segir ekki neitt nema að vandlega athuguðu máli og þá bara það sem er pottþétt.

Ég væri reyndar til í að hafa ekki bara herbergi, heldur heila íbúð útaf fyrir mig stundum. Þegar ótal manns búa saman á nokkrum fermetrum þá sér maður einlífið í hyllingum.
Það er ýmist í ökkla eða eyra.

Ertu ekki að tala um einhvern sem er óöruggur og vill ekki taka óþarfa áhættu?

Er þetta endilega snobb?

Og ef þetta er rétt skilgreining hjá mér. Hver er þá ávinningurinn? Ég trúi ekki að nokkur sé snobbaður án ávinnings?

Er ávinningurinn virðing samfélagsins?

Eða ert þú að segja að óöruggir einstaklingar breiði yfir óöryggið með snobbi?

Mæti í hlutverk eins og í leikhúsi.

Fia.

Þú segir nokkuð. Kannski er það þannig að þegar maður hefur næga fermetra þá er húsbóndaherbergið bara þar sem maður er hverju sinni.

Reyndar á ég mjög auðvelt með að vera einn - innan um marga.

Spáðu hvað margir fara í gegnum lífið með því að finna sér forustu-sauð og gera allt eins og hann gerir.

En það sem þeir græða.. er samþykki samfélagsins sem það lifir og hrærist í, því fólk velur sér venjulega einhvern sem er samfélaginu þóknanlegur. Það er hinsvegar engin sem segir að forystusauðurinn sé að gera rétt..

Orðabókin segir hins vegar að snobbarinn sé „höfðingjasleikja, sá sem smjaðrar fyrir hærra settum; maður sem lætur mikið bera á áhuga sínum á því sem þykir fínt eða gerir sér upp slíkan áhuga”, að snobb sé „það að snobba, hégómaskapur, uppskafningsháttur” og að snobba sé „að smjaðra”. Höfðingjasleikjan smjaðrar fyrir höfðingjunum eingöngu vegna þess að þeir eru höfðingjar en ekki vegna þess að henni líki vel við þá sem manneskjur. Áhugi snobbarans á því sem þykir fínt ristir ekki djúpt heldur stafar hann eingöngu af því að viðkomandi hlutir þykja fínir.

Þannig getur hinn snobbaði sýnt, að minnsta kosti um tíma, svipaða hegðun og einhver sem ekki er snobbaður. Listasnobbarinn sækir til dæmis myndlistarsýningar og sinfóníutónleika í þeim tilgangi að láta sjá sig á viðkomandi stöðum án þess að hann hafi nokkurn raunverulegan áhuga á því sem þar fer fram. Aðrir geta svo sótt sömu listviðburði af einlægum áhuga á viðfangsefninu. Svo er þriðji möguleikinn til, að einhver sem hefur einlægan áhuga á listum sé líka haldinn listasnobbi þannig að hann telji sig yfir aðra hafinn vegna þessa áhuga síns og smjaðri fyrir listamönnum, listfræðingum og frægum listunnendum.

sjá

Já. Snobb er óöryggi.

Ég á líka mjög auðvelt með að vera ein - innan um marga.

Merkilegt.

Jebb - snobb er óöryggi. Þora ekki að fara eigin leiðir af ótt við dóm annarra af sama sauðahúsi.

Igor - ég reikna með að þú sért karlmaður. Þið virðist yfirleitt færari í þessu - að geta verið einir innan um marga...

Ég vissi að þú kæmir með svarið.

Ég er ekki að grínast núna en ég þekki mann og búinn að þekkja í mjög mörg ár. Ég er eiginlega orðinn sannfærður að hann er núna orðin andlega veikur - af snobbi. Í viðleitni sinni til að ná stöðu í samfélaginu beitti hann höfðingjasleikjuaðferðinni svo ótæpilega án árangurs að hann er núna haldin, að mínu mati, paranoju á háu stigi. Árangursleysið skrifar hann á samsæri annarra sem vildu bola honum frá þeirri stöðu sem hann annaðhvort náði í eða rétt missti af.

Ég er að tala um alvarlega veikur en hann sér það ekki sjálfur.

Fia. Já ég er karlmaður og það er sennilega rétt. Okkur tekst kannski frekar að útiloka umheiminn.

Já, anna. Merkilegt alveg.

Ég velti því stundum fyrir mér hvernig er að vera einhver í svona aðstöðu - t.d. alkóhólisti/vinnualki/fíkill sem drullar yfir alla í kringum sig. Ekkert er honum að kenna - aldrei og ef eitthvað gengur ekki upp er það næsta manni að kenna - aldrei honum sjálfur.

Hvernig upplifun það er.. að vakna upp.. segjum.. sjötugur.. og opna þá fyrst augun. Sjá hvernig hann fór með líf sitt og hvernig hann kom fram við aðra. Þetta hlýtur að vera alveg hræðilegt móment.

Ég held að það hljóti að vera betra, eftir ákveðinn tíma, að sjá það aldrei. Deyja sannfærður - um eigið rugl.

--

Það er þetta með karlhormónana. Ég hef of mikið af þeim.

btw. Merki nr. 1 um að þú sért að díla við einhvern sem er sjúkur af dysfunctionality því sem fylgir t.d. alkóhólisma - er að ekkert. Ekki neitt. Er honum að kenna.

Ever.

Ef hann kúkar á gólfið heima hjá þér er það þér að kenna, því þú settir gólfið þarna - ekki hann.

Átti vin sem varð snobbinu að bráð. Hann lagði allt sitt í það sem þótti fínt að gera og þar sem þótti fínt að vera og þá sem þótti fínt að vera með. Gömlu vinirnir voru ekki fínir.
Núna á hann fullt af ókunnum kunningjum en engan vin. Ef það gerir mann ekki veikan...

Fórum létt með þetta.

Enda erum við æðisleg, bæði tvö og auðvitað hin líka sem lögðu sitt af mörkum.

Svona fólk eins og þú ert að lýsa Fía klikkar oft á einu smáatriði. Þetta merkilega fólk.. er alveg eins og restin. Sömu vandamál koma upp og sömu krísur. Þetta eru nefnilega, eftir alltsaman, bara manneskjur. Það vill oft gleymast.

Við fokking rúlum Igor, skulum átta okkur á því!

sjitt, það má ekki líta af ykkur eitt augnablik!

Vel af sér vikið

Já, ég átta mig á því. Það sem ég hef áhyggjur af núna er heimurinn.

Heldur þú að hann sé tilbúinn að taka við okkur?

Þetta er mesti snilldarþráður ever.

Vá... maður kíkir hingað í sakleysi sínu í vinnunni og lætur sér detta eins og eitt tvö svör í huga til að smella inn þegar maður kemur heim... en fattar þá að 40 svör hafa bæst við. WTF?!

Þannig að... jæja...

Gott að lesa þetta með snobbið. Greinilegt að ég er ekki haldinn snobbi heldur hef bara meiri klassa en peninga

Og sjálfsöryggi er stór plús í fari kvenna. Ef maður vill eiga samskipti við jafningja hlýtur að vera heilbrigðast að laðast að sjálfsöryggi. Eða er ég bara farinn að bulla aftur?

Nákvæmlega Anna. Þetta eru bara manneskjur. Fatta bara ekki að fólkið sem það er að snobba fyrir eru líka bara manneskjur að díla við lífið á sinn hátt.

Já.. góða kvöldið, kæru lesendur. Mig langar að byrja á að þakka gott hljóð í salnum.

Þegar ég skrifaði þessa færslu grunaði mig ekki að þetta yrði sú groundbreaking færsla sem hún er. Vissulega var tvísýnt um árangur, þarna í kringum 80, en Igor lét það ekki brjóta sig niður, hélt okkur við efnið með þrautseigju sinni og elju.

Sem betur fer þurfti hann ekki að gera þetta einn, það hefði verið smá skerí, en alltaf - þar sem hugur er í mönnum - finnst fólk.. sem heillast með.

Ég vil þakka öllum sem lögðu sitt að mörkum með að gera þennan svarhala lengsta samfellda svarhala sem sést hefur í fjögurra ára sögu anna.is.

Ég hef líka ákveðið að hækka Igor í tign en hann er nú orðin verndari síðunnar. Hér eftir verður hann Lord Igor, Hertoginn af anna.is. Hann er fyrsti kommentari í sögu síðunnar til að öðlast þennan titil og ég óska þess að þetta muni færa honum gæfu og gleði um ókomna framtíð. Veit að hann mun bera titilinn með reisn og vera síðunni til sóma hvar sem hann kemur.

Ég vil þakka ykkur öllum aftur, án ykkar væri þetta ekkert gaman og í lokin vil ég enda á orðunum sem Silvía Nótt, stórvinkona mín, gerði fræg:

I - LOVE - YOU!

Takk Elín, takk!

Svarið við spurningunni, Æ! Væri ekki betra ef hann væri Lord? Er of seint að breyta? Fokk.. nú þarf að kalla saman krísufund..

Allavega, Igor, (mig langar að segja Lord Igor) þá er svarið við spurningunni "HELL YES!"

Krísufundurinn búinn. Minimalistinn var í baði og komst ekki.

Svo Igor verður bæði Lord og Hertogi.

Það má alveg.

Þannig má til sanns færa að Igor er ekki snobb, en öll við hin gætum fallið undir flokkinn sine nobilitate, eða ,,snobb''

Þarna hefði ég náttúrulega átt að segja ,,sérhvert okkar hinna'' í stað ,,öll við hin'', enda merkingin allt önnur.

Fyrirgefðu að ég þakka svona seint fyrir mig. Ég var alveg að niðurlotum kominn þarna undir lokin og fór að sofa.

Lord Igor! Igor, Hertogi af anna.is. Þetta er ekkert smá flott anna. Takk fyrir þetta. Og vertu viss. Ég mun vernda síðuna til síðasta blóðdropa.

Þú segir að þetta hafi verið tæpt þarna í færslu 80. Það var enn erfiðara í númer 112. Þá átti ég ekkert eftir nema einn broskarl. Var að því kominn að gefast upp. Það var þá sem Fia kom inn, hleypti í mig krafti og þá uppgötvaði ég allt í einu að mig vantaði skilning - á snobbi.

Hvað eru þið að gefast upp ? Strax ??
Ég ætlaði að fara að mótmæla með látum ýmsum vafasömum fullyrðingum sem fuku hér meðan ég svaf svefni hins réttláta manns ! Svo sem því að karlmenn væru einfaldir, hverjum datt það eiginlega í hug ?

Ekkert að fyrirgefa Lord Igor.

Rétt hjá þér Hugz. Karlmenn eru tvöfaldir.

Bíddu.... 148 ! Er hægt að stoppa þar ? er ekki 150 alveg must

Ég hef hingað til tengt þetta syndrom "það var ekki mér að kenna" við karlmenn yfir höfuð (90% af þeim), ekki bara alka
- er ég alveg á villigötum þar ?

150!

Rétt hjá þér Anna karlmenn eru tvöfaldir og ekki bara í roðinu.
Eru almennt frekar bitrar konur að skrifa hérna ?

Ekki er ég bitur

Ég hef alltaf skilið "snobb" sem að haga sér eins og þeir sem halda því fram að keisarinn sé ekki nakinn.

Reyndar er sú skilgreining ekki nógu nákvæm. Tökum sem dæmi óperu. Hvers vegna fer fólk að sjá óperur? Sumir elska óperur fyrir það sem þær eru, en aðrir gera það ekki, en mæta samt. Þær hvatir sem koma þeim til að mæta geta verið margvíslegar, en oft má kalla þær snobb.

Keisarinn gæti verið nakinn eða hann gæti verið í fötum, en snobbarinn hefur neitað sér um þann munað að gera sjálfur greinarmun þar á.

Ég er með Elínu í ekki-bitra-flokknum.