Fimmtudagur, 04. maí 2006
Ég borðaði ekkert áður en ég fór í blóðprufuna!
Ég er svo dugleg.
Þegar ég var búin hjá vampírunni uppá heilsugæslustöð dreif ég mig með rófukattarlyfseðilinn í apótek - því það má bara gefa 30 daga skammt af þessu í einu. Blessað eitrið mitt. Í fyrsta apótekinu var lyfið ekki til, en þau voru svo indæl að hringja í annað apótek sem er ekki langt frá og fá staðfest að þar væri lyfið til.
Ég fór þangað.
Þar fékk ég afgreitt samheitalyf - sem ég man ekki hvað heitir. Af hverju fékk ég það? Jú.. rófukötturinn var ekki til!
Þið eruð að grínast í mér.
Nú vill svo skemmtilega til að ég er haldin gríðarlegum fordómum gegn samheitalyfjum. Ég er búin að vera á Roaccutan í mánuð, fæ sáralítið einkenni þrátt fyrir þvílíkar hryllingslýsingar á aukaverkunum plús.. þetta er að gera kraftaverk fyrir húðina á mér. Ég hef nákvæmlega ekkert garantí fyrir því að samheitalyfið geri þessa sömu hluti fyrir mig svo við skulum átta okkur á einni einfaldri staðreynd:
Ég fer ekki á samheitalyf.
Þetta sagði ég lyfjafræðingnum. Hún sagði mér að samheitalyfið væri bara svo miklu ódýrara, ég þyrfti að borga nærri fjögur þúsund fyrir hitt. Ég sagði henni að mér væri bara nákvæmlega sama, ég vildi fá lyfir sem læknirinn vísaði mér á.
Hún af-afgreiddi mig og ég hélt af stað í þriðja apótekið þar sem ég fékk loksins ósvikinn rófukött og í vinnunni skolaði ég niður fyrsta hylkinu af næsta 30 daga skammt.
Þá vitiði það.
Ég er með fordóma gegn samheitalyfjum og gervinöglum.