Sunnudagur, 28. maí 2006
Það er eitt sem mér finnst mjög þægilegt við að vera á rófukettinum og það er að ég má ekki drekka áfengi.
Þegar læknirinn sagði mér að ég mætti alls ekki drekka ofaní lyfið gaf ég ekkert útá það, svo hann ítrekaði það og ég sagði að það væri ekkert mál. Þá sagði hann að þetta væri eitt algengasta umkvörtunarefni þeirra sem fara á lyfið - að þeir mega ekki drekka á meðan þeir eru á því.
Mér finnst það hinsvegar kostur. Með þessu móti get ég farið í partí og engin reynir að troða ofaní mig áfengi. Hver kannast ekki við "come on marr, láttu ekki svona.. vertu hress!" Ég þarf ekki að drekka til að vera hress og það er til einfalt ráð til að losna við svona leiðindi. Mæta með kók og sítrónu í partíið og drekka kók með sítrónu útí allt kvöldið. Það dettur engum í hug að þú sért að drekka dry kók fyrst þú nenntir að setja sítrónu saman við.
Án gríns.
Sama gildir á veitingastöðum, sódavatn og sítróna lítur alveg eins út og gin og tonic. Seinna um kvöldið, þegar hinir eru orðnir vel slompaðir, lítur kranavatn og sítróna alveg eins út og gin og tonic - og kostar ekkert. Það sem þú græðir hinsvegar er að allir eru rólegir því þeir halda að allir séu að drekka. Hvað er með fólk sem getur ekki drukkið rólegt nema það sé sannfært um að allir aðrir séu líka að drekka? Er þetta hjarðdýra hegðun einhver? I don't get it.
Eftir því sem ég verð eldri finnst mér nefnilega leiðinlegra að drekka og ég nenni því ekki. Mér finnst þægilegra að vera á bíl, betra að vera algjörlega in control - sérstaklega síðan ég varð single og með úlfa allt í kringum mig.
Nú er ég þannig gerð að ég afþakka þegar bláókunnugir karlmenn bjóða mér í glas. Fyrir það fyrsta, þá þarf ég þess ekki - get keypt mér mín glös sjálf og í öðru lagi kæri ég mig ekki um það. Kannski vegna þess að ég hef ekki hitt rétta manninn sem býður - gæti verið. Mér finnst hórulegt að sjá konur biðja menn að bjóða sér í glas á börum. En segjum að ég myndi hitta rétta manninn og hann myndi bjóða mér í glas og mig langaði actually að þiggja það.
Ég má ekki drekka. Hvað segi ég ef hann spyr af hverju?
Það er nefnilega mjög algengt að fólk sem er edrú er stimplað alkóhólistar - on cue. Og ég er ekki alkóhólisti. Í gær var mér sagt að ég gæti alltaf sagt að ég væri á sýklalyfjum, því það vita allir að það má ekki drekka ofaní svoleiðis og þetta er víst vinsælt hjá ófrískum konum sem eru komnar stutt og ástandið er leyndó ennþá. (kók og sítróna virkar í þeim tilfellum líka).
Fyrir mína parta.. myndi ég aldrei segja á bar "nei ég má ekki drekka, ég er á sýklalyfjum". Ófrískar konur eiga nefnilega oftast mann. Single konur eiga ekki mann og hvað lækna sýklalyf?
Ég kæri mig heldur ekki um að segja "nei takk, ég er á lyfjum". Hljómar skerí í mínum eyrum.
Um daginn, þegar ég fór út að borða eftir ráðstefnuna, fórum við á bar. Maðurinn með augnarráðið hafði áhuga á að koma ofaní mig áfengi. Hann vissi náttúrlega ekki að ég er næstum tíu árum eldri en hann og með töluvert mikla reynslu í viðreynslu.
Ég tók ekki vel í að fá mér að drekka en hann gafst ekki upp og stakk uppá að við myndum öll fá okkur koctail kenndan við skemmtistað sem var starfræktur hér í eina tíð á sumrin í Reykjavík. Við vorum fjögur eftir í hófinu og Hugi varð hissa þegar ég sagði "Okay let's do it". Hann horfði á mig með áhyggjusvip og spurði mig hvort ég væri viss. Ég sagði jebb og hann fór á barinn fyrir okkur öll. Þegar hann gekk framhjá mér bað ég hann, svo lítið bar á, að hafa minn drykk "virgin".
Lifrin ánægð, bæði sú sem ég geymi inní líkamanum og sú sem ég er í fjarbúð með. Maðurinn með augnarráðið var ánægður og ég var ánægð því hann hætti að bögga mig með að ég ætti að fá mér í glas og samræðurnar gátu farið að snúast um eitthvað annað og skemmtilegra.
Seinna sagði Hugi mér að þessi sami maður hefði sagt honum að alltaf þegar hann heldur fyrirlestra byrjar hann á að skanna salinn til að leita að álitlegum konum. Hugi ljóstraði því upp að í þetta sinn hætti þessi tiltekni maður að skanna salinn þegar hann rak augun í mig og að honum hafi þótt mjög fyndið að ég skyldi svo koma með þeim út að borða um kvöldið.
Seinna um kvöldið pikkaði ég upp ákveðin merki frá þessum manni, merki sem segja mér að þessi maður er ekki fyrir mig. Rangir menn. Þeir spotta mig alveg um leið.
Það er ekkert skrítið að ég vil vera edrú þegar rangir menn sogast svona að mér og þrá ekkert heitara en að hella mig fulla og ef gjaldið sem ég þarf að borga fyrir að vera edrú er að vera stimpluð alkóhólisti.. well.. it's a small price to pay. Þetta eru ekki menn sem ég hef áhuga á hvort sem er.