 |
|
|
|
 |
Anna
Þriðjudagur, 09. maí 2006
Ég er búin að vera eitthvað hálf down undanfarið, svona.. aloof. En sama dag og ég fæ þær fréttir að lifrin mín er að standa sig.. kemur Lifur og stendur sig.
Maður biður einfaldlega ekki um mikið meira en þetta. Oh.. ég brosi hringinn því ég heyri hvernig hann segir þetta. Og það er akkúrat, nákvæmlega rétt. Reyndar fíla ég þegar menn nota nafnið mitt þegar þeir tala við mig. Lifur er ekki sá eini sem gerir það. En af því ég fæ að ímynda mér hvernig hann beitir röddinni þegar hann segir það þá gerir hann það alveg rétt. Ég hef bara einu sinni verið að hitta mann sem gerði þetta hárrétt upp á tíu. Ótrúlegt en satt. Hinir vilja af einhverjum ástæðum oft kalla mig jesús. | anna | 22:21 |
comments
Hvaða svín, var að bjaga niðurstöðurnar? Lifur er í umönnunarstétt. Það vita allir. já og D sus Nr. 3 | posted by: hildigunnur | 10.05.2006 | 8:35:54 | [+] |Ættir að fara á Dale Carnegie, þar lærir fólk að segja alltaf nafn viðmælandans og haga sér almennt eins og geðklofa páfagaukar. Svo þú ætlar að fá þessi skó, jesús. Á ég að setja þá í kassa jesús ? Hvernig ætlar þú að borga þetta jesús ? Má bjóða þér þessa rauðu gaddaleðuról í kaupbæti jesús ? Sérðu ekki hvað þetta er hvimleitt? Að vísu ertu aðeins að mis.. ég vil ekki að menn klifi á nafninu mínu í tíma og ótíma. Rétt leið að hjarta mínu er svona: Afgreiðslumaður: Svo þú ætlar að fá þessi skó. Á ég að setja þá í kassa? Hvernig ætlar þú að borga þetta? Má bjóða þér þessa rauðu gaddaleðuról í kaupbæti? Karlmaður sem er með mér að versla: "ANNA!" Nr. 7 | posted by: anna | 10.05.2006 | 9:42:26 | [+] |Hélt lengi vel að ég héti HEYRÐU............. Dale er nú eitthvað að misskilja þetta með nafnið. Það nefnilega getur virkað hrokafullt og niðurlægjandi að ofnota nafn þess sem maður er að tala við. Eins og maður sé yfir hinn hafinn. En það er kannski það sem er tilgangurinn með Dale námskeiðunum, að kenna fólki sjálfstraust (yfirlæti). Ég get orðið óskaplega pirruð ef fólk er sí og æ að staglast á nafninu mínu og sem betur fer heiti ég það erfiðu nafni að fólk nennir yfirleytt ekki að bera það fram oft að óþörfu. Það er nóg fyrir mig að fólk kalli mig réttu nafni, svona eins og einu sinni, ekki öllum mögulegum öðrum svipuðum nöfnum sem eru allt frá Svanfríður og upp í Hallþrúður! En að vera í búð og ganga pínulítið fram af karlmanni sem bregst þannig við að hann segir nafnið mitt einu sinni skýrt og greinilega, það er gaman Fer líka allt eftir því *hvernig* nafnið er sagt, og hvort það kemur á undan eða eftir setningunni.. - Ekki satt, Anna ? ( spurningu varpað til Önnu, því ég er að biðja um hennar álit, ekki einhvers annars ) Eða - Anna, hvað finnst þér um það ? ( sömu áhrif ). "Hvað finnst þér um það?" ( og horft í áttina til manneskjunnar sem verið er að spyrja ) er með meira yfirlæti en hitt.. Og samt hef ég ekki farið á Dey Kannekki námskeið. Nr. 10 | posted by: Þór | 11.05.2006 | 2:54:45 | [+] |post a comment
|
