Mánudagur, 03. apríl 2006
Leynivinur minn sendi mér kveðju í dag í gestabókina og segir að þó ég sé með bólur sé beauty in the eye of the beholder og að börnunum mínum finnist ég alltaf sæt og fín alveg sama hvernig ég lít út.
Ef það væri nú svo gott.
Þessi örstuttu orðaskipti á milli mín og Dodda segja allt sem segja þarf:
Doddi: "Mamma. Erum við ekki soldið lík?"
Anna: "jú við erum það"
Doddi: "já ég held það. - Nema ég er ekki með svona ljótar bólur útum allt eins og þú"
Það eru nefnilega bæði kostir og gallar við hvað börn eru hreinskilin, hehehe
Ég þarf náttúrlega ekki að taka fram Doddi hafði varla sleppt orðinu þegar Margeir frussaði þurrkuðum maurum útur sér og trylltist úr hlátri. Ég greip gúmmístígvél frumburðarinns og nokkrum augnarblikum síðar fékk Margeir stígvélið í nefið sem framkallaði hrikalegar blóðnasir sem fossuðust yfir sófann minn þannig að á endanum sendi ég Margeir í strætó uppá slysó og hann kom heim með handleggsbrot og heilahristing. Ég held því fram að einhverjir unglingar hafi ráðist á hann á Hlemmi en dvergaverndarnefnd heimtar að gera skýrslu um málið. Ég segi nú bara hvaða helvítis mál?
Fávitar.
Það kom samt eitthvað jákvætt útúr þessu öllu því nú lærir Margeir að sópa með vinstri því ekki ætla ég að þrífa upp þessa viðbjóðslegu maura eftir hann.
Takk Leynivinur og gaman að sjá að þú notar gestabókina! Þú ert velkomin á kommentakerfið anytime.