 |
|
|
|
 |
Sögumenn samtímans
Mánudagur, 03. apríl 2006
Þegar harði diskurinn minn krassaði tapaði ég þáttunum sem ég flutti á ruv í þáttaröðinni "sögumenn samtímans". Það stóð alltaf til að safna saman bæði handritunum og þáttunum og halda þessu til haga og þökk sé Alan Hudson hefur þetta orðið að veruleika þar sem hann var að senda mér alla þættina. Ég get aldrei fullþakkað Alan fyrir þetta. Er búin að vera að hlusta í kvöld og mér finnst alveg ferlega fyndið - að hlusta á mig. Finnst ég glötuð í fyrsta þættinum, skjálfrödduð, andstutt og mega stressuð en skána eftir því sem líður á þáttinn. Er strax miklu betri í þætti númer tvö og hinir eru fínir. Ég skrifaði þessa þætti sem afþreyingarefni en einn af þáttunum vakti upp femínísk uppþot sem ég hafði reyndar mjög gaman af að fylgjast með, en ég er ekki femínisti. Er hrifnari af jafnrétti. Jebb. Þrátt fyrir uppdiktað hatur mitt á karlmönnum hér á síðunni finnst mér, í raunveruleikanum, að þeir eigi að hafa jafn háan tilverurétt og konur, alveg eins og mér finnst ég vera í fullum rétti að segja nákvæmlega það sem mér dettur í hug á opinberum vettvangi á meðan ég er ekki að níða skóinn á öðru fólki. Náttúrlega bara skandall hvað ég hef úr-kynjaðar skoðanir. Ég gæti farið út í að útskýra eða "verja" það sem ég sagði í þessum pistli en hlutfall fólks sem.. "got it" var það hátt að ég sé ekki tilganginn, en allavega. Þarna er þetta fyrir alla þá sem vilja hlusta og mis-skilja að vild. | anna | 23:42 |
comments
Já. Var að spá í þetta. Af því að ég þekki Önnu ekki persónulega, bara í síðuformi, á netinu, fannst mér dálítið skrýtið að heyra hana í pistlaformi. Mannleg. ( Ekkert forskeyti. ) Ólíkt sumu fólki sem ég þekki, sem eiga fátt við mannskepnuna skylt. Já, 100% mannleg. Og býsna ljúf, ef maður er ekki að taka í hornin á henni Ég var ekkert smá gáttuð á kommenturum þessa pistils! ÉG veit sko nákvæmlega um hvað þú ert að tala anna og húmorinn, háðið, sársaukinn og kaldhæðnin skiluðu sér algjörlega til mín. Nú gat ég bara lesið - en ekki hlustað, en ég var alveg með þér. Parísardama: Ég þekki fullt af konum sem kalla sig feminista sem eru karlahatarar og sumar jafnvel haldnar kvenfyrirlitningu, þ.e. eru á móti öllu sem þykir kvenlegt. Hvort þær ERU feministar er svo hins vegar allt annað mál. En þær gera sig út fyrir að vera það og skemma því jafnan fyrir málstaðnum. Því miður. Nr. 8 | posted by: Lindablinda | 4.04.2006 | 10:26:43 | [+] |Já, kannski eru til svona konur. Ég þekki þær ekki. Konur sem ég umgengst elska kallana sína, bræður sína og feður. Eru einhverjar nafnkunnar konur með svona mannhatursáróður? Hvar finnur maður svona konur annars? Nr. 9 | posted by: parisardaman | 4.04.2006 | 11:20:27 | [+] |Veit ekki með nafnþekktar Parísardama. Ég hef rekist á svona konur út um allt. Ég vil samt taka það fram að þegar ég segi "þekki" þá meina ég frekar: þekki til, hef hitt, rekist á, heyrt í........ En það er líka annar undarlegur vinkill á þessari kílóaumræðu sem ég gleymdi áðan. Sumir ósköpuðust endalaust yfir því á tímabili hvað ég væri orðin grönn, hótuðu að setja mig á kókosbollukúr og what not. Þessir sömu aðilar voru líka fljótir að byrja að hnýta þegar að kílóin fóru að koma aftur og ég varð eðlileg, með glósur eins og - hvað er maður bara að blása út, ertu hætt í leikfimi, ekkert pæja lengur? o.s.frv. Ekki veit ég hvað olli þessu.Fólki kemur í raun ekkert við hvernig aðrir líta út. En það að reyna að fá fólk til að skilja muninn á hollu og óhollu líferni og hvetja til þess fyrrnefnda - óháð stærð, er ekkert nema jákvætt. FLASH BULLETIN!! (óviðkomandi umræðu)
Þvílík gleði! Þökk sé ykkur og góðri vinkonu er ég með allt í botni núna
Sorrí, enn ein tilraunin. Hér er komin vísindaleg sönnun á það sem anna fjallaði um í Sögumenn samtímans. Konur grennast við skilnað. http://www.mbl.is/mm/frettir/frett.html?nid=1194838 Nr. 14 | posted by: igor | 6.04.2006 | 8:55:56 | [+] |post a comment
|
