Mánudagur, 10. apríl 2006
Maðurinn með Albert var að hringja. Albert - þann sem mig langaði að fá, hundurinn sem ég féll fyrir...
OG HANN VAR AÐ BJÓÐA MÉR AÐ TAKA HANN!
Andskotans, djöfulsins, helvítis djöfull.
OG ÉG MÁ EKKI EIGA HANN!
Andskotans, djöfulsins, helvítis djöfull.
Ætla samt að heimsækja hann um páskana og gefa honum dót sem ég var búin að kaupa fyrir hann..
DJÖFULL!
Það er eitt að hann hafi ekki viljað láta hann. Annað að geta ekki fengið hann því ég er með friggin OFNÆMI!
Skemmtileg pæling. Ég fell fyrir mönnum sem eru frekar heftir. Ég hef hingað til haldið að það væri ég sem er heft - ekki þeir - og af því ég er heft þá koma þeir svona asnalega fram. Heilbrigð skynsemi segir mér hinsvegar að það sé ekki ég sem er heft - heldur þeir og með það lagði ég upp í hundaleitina.
En ég get ekki fengið hund ÞVÍ ÉG ER HEFT!
wahahahahahahahah
Það toppar þetta engin. EEEEEEEEEEEEENGIIIIIIN!