Sunnudagur, 02. apríl 2006
Ég get ekki orða bundist. Það var að berast mér til eyrna að það er til kona Reykjavík sem er með bilað hljóðkort og getur af þeim sökum ekki notið alls þess sem Internetið hefur uppá að bjóða. Þessi kona stundar óeigingjörn skrif á Internetið sem skemmta fleiri tugum fólks. Hún er að fara á mis við svo mikið að ég fæ tár í augun og sting í hjartað.
Strákar.
Já þið.. sem eru með gáfur yfir meðallagi og hafið gaman af græjum. Allskonar græjum, ykkar og annarra. Þið sem drekkið kók og borðið pizzur. Ég veit að allir töluvmenn með sjálfsvirðingu eiga a.m.k. tvö nothæf hljóðkort í fórum sínum sem þeim finnst of léleg til að nota sjálfir en engin venjuleg manneskja myndi heyra muninn á þessum sem liggja í skúffunni hjá ykkur og hljóðkortinu sem þið eruð að nota.
Það getur hver sem er lagt inn pening á reikning Rauða krossins og bjargað mannslífum en það er einfaldlega ekki á allra færi að gefa hljóðkort og bjarga geðheilsum. Þetta eru staðreyndir.
Kannaðu hug þinn.
Það er mannslíf í húfi.
Sendu póst á hljóðlaus tilvera, taktu þér stjörnuskrúfjárn í hönd og komdu við hjá henni á leiðinni á Skjálfta og skelltu hljóðkorti í vélina og sjá.. karma þitt verður ekki samt. Áður en þú veist af ferðu að finna peninga útá götu og fólk mun víkja úr biðröðum fyrir þér.
Ég myndi gera þetta sjálf ef ég væri ekki búin að gefa þetta eina hljóðkort sem ég átti auka - enda er ég bara wannabe, annars hefði ég átt tvö.
Meina.. hvort er betra að vita af þessu hljóðdrasli safnandi ryki uppá hillu heima hjá þér, eða gætt rafmögnuðu lífi í vinnustöð fallegrar ókunnugar konu?
No contest.