Þriðjudagur, 21. mars 2006
Allt í einu datt mér í hug...
Spáiði í því hvað væri ógeðslega svekkjandi að hafa verið þræll á tímum Kleópötru og unnið við að bera hana og þernur hennar á milli staða í þessum höllum sem notaðar voru. Orðin gamall maður, tuttugu og sex ára, búin að vinna alla sína tíð sem burðardýr. Keng boginn í baki og með tíu metra langar hendur.. og svo allt í einu... er hjólið fundið upp.
Næst þegar ég verð voðalega leið yfir einhverju ætla ég að þakka fyrir að ég er ekki þessi maður.