 |
|
|
|
 |
blessuð. hvenær ætlar þú nú eiginlega að fara að skilja við manninn þinn?
Sunnudagur, 05. mars 2006
Mér finnst alveg kostulegt að hringja í bestu vinkonu mína þegar sonur hennar svarar símanum. Fýlan svoleiðis lekur af honum og hann gæti gubbað af viðurstyggð af því að tala við mig, honum finnst ég svo ógeðsleg. Eldri dóttur hennar er svipað illa við mig. Ég er nefnilega óvinur fjölskyldunnar nr 1. Það er búið að segja þessum börnum að það sé útaf mér sem ákveðinn skilnaður er að eiga sér stað. Það er nefnilega vegna þess að eftir að ég skildi hef ég hringt látlaust í þessa vinkonu mína til að segja henni hvað það sé æðislegt að vera skilin og hvað þetta sé frábært líf og að hún eigi að skilja líka til að lifa svona stórfenglegu lífi - eins og ég. Einnig hefur verið ýjað að því að við séum lesbíur og að við séum búnar að vera elskhugar í tvö ár. Augljóst að í augum þessara barna er ég ófreskja sem hef kastað ryki í augu mömmu þeirra og ég fer beinustu leið til helvítis fyrir að splundra heilli fjölskyldu af einskærum ótuktarskap. Eða greddu. Líklega er dagamunur á því hvaða ástæða hentar betur. Þegar fólk skilur og er ekki sátt, hjálpar að finna einhvern til að kenna um alltsaman. Það er miklu auðveldara en að horfa í eigin barm og opna augun fyrir þinni eigin hegðun og að einmitt hún hafi lagt lóð á vogaskál skilnaðarins. Játa fyrir sjálfum þér að þetta mistókst. Þér mistókst. Neibb. Miklu betra að finna blóraböggul. Í þessum skilnaði er ég blóraböggullinn. Þetta er allt mér að kenna. Mér er gefið það vald að ég geti í alvöru platað góða og grandvara konu til að yfirgefa mann og börn.. af því bara. Allt var í stakasta himnalagi þangað til mér datt í hug að láta til mín taka! Vá. Það er ekkert smá vald sem mér er gefið! Ég gerði mér ekki nokkra einustu grein fyrir hvað ég er öflug! Auðvitað finnst mér ironic hvað ég er mikil ófreskja í augum þessara barna. Enda vita þau ekki að þessi símtöl sem talað hefur verið um hafa mest megnis snúist um hvað mér líður hræðilega og að ég sé einmana og ég sé hrædd um að finna aldrei mann sem ég elska og hann elskar mig til baka, ég eiginist aldrei aftur "venjulega" fjölskyldu og að það sé ömurlegt að byggja upp líf sem gengur svo ekki upp og maður stendur bara þarna eins og fáviti með allt niðrum sig og spyr: "bíddu.. hvað gerðist?" Veit að það hljómar furðulega eftir þessa málsgrein, en ég sé ekki eftir því að hafa skilið. Alls ekki. Eins ömurlega og mér líður stundum þá líður mér samt betur en þegar ég var gift. Það, að mér sé akkur í að vinkonur mínar skilji við sína menn líka.. er hinsvegar kjaftæði eins og blasir við hverri heilvita manneskju. Auk þess líkaði mér bara ágætlega við verðandi fyrrverandi eiginmann þessarar vinkonu minnar. Alveg þangað til ég fór að heyra ruglið og ranghugmyndirnar sem hann er að matreiða ofaní börnin þeirra. Ég var heppin. Minn skilnaður fór fram í góðu. Við settumst niður með börnunum og sögðum þeim frá því að við ætluðum að skilja, útskýrðum að það væri vegna þess að við værum bæði óánægð og við værum hætt að elska hvort annað. Okkur þætti engu að síður mjög vænt um hvort annað en grundvöllur fyrir hjónabandi væri ekki til staðar lengur svo þetta er niðurstaðan. Kannski er það öll sjálfsvinnan sem fólk gengur í gegnum í kringum meðferðir og þessháttar sem hjálpuðu okkur að gera þetta eins og þroskaðir einstaklingar. Kannski var það vegna þess að við áttuðum okkur bæði á því að þetta var búið. Alltaf slæmt þegar fólk trúir því í hjarta sínu að einhver utanaðkomandi hafi eitrað hug makans þannig að úr varð skilnaður. Í þau skipti sem það gerist er hugur viðkomandi oftast löngu orðin baneitraður og langeygur að komast út úr sambandinu hvort sem er, vantaði bara kornið sem fyllti mælinn. Já.. hahaha... við erum lesbíur. Einmitt. Mér finnst þetta svo dásamlegt og eiginlega classic fyrir karlmann að grípa í þetta hálmstrá til að vernda sjálfan sig. "Mamma ykkar er lesbía. Þessvegna erum við að skilja. Það er ekki vegna þess að það er stirt á milli okkar eða hún sé ósátt við mig.. neeeei. Þetta er sko allt útaf því að hún er lesbía." Maður hlær upphátt. Það sem mér finnst fyndnast við þessa getgátu er að maðurinn sem ég var að hitta eftir að ég skildi hélt því fram, algjörlega óháð tilveru þessarar vinkonu minnar, að ég væri lesbía. Hann gjörsamlega þreyttist ekki á að minnast á þetta, jafnvel eftir að það var orðið svo þreytt og boring að maður hristi hausinn þegar hann byrjaði. Hann lét svona vegna þess að ég sagði honum nefnilega frá því að ég kyssti einu sinni stelpu, fór í sleik við hana og alles og mig langaði in a split second að ganga lengra, en ég gerði það ekki þó það stæði mér til boða. Það var eitthvað inní mér sem stoppaði mig af og ég er fegin að ég fór ekki með henni. Ég hef ekki upplifað þörf eða löngun til að kyssa konu síðan þetta gerðist. Mig langar ekki að sofa hjá konu. Þær eru því miður ekki að gera neitt fyrir mig. Ég er ekki lesbía og ekki vinkona mín heldur. Ég hef aldrei hvatt hana til að skilja og ég er ekki ástæða þess að þau eru að skilja. Ég veit nóg um ástæður skilnaðarins til að vita það. En börnin hennar vita það ekki. Þau búa við stanslausann áróður frá föður sínum um að ég sé kvendjöfull sem spilli mömmu þeirra og að mamma þeirra sé óbermi sem vill rústa fjölskyldunni. Því miður er ekkert hægt að gera þegar foreldri, sem virðist heilt á geði, dettur í hug að fylla börnin sín af svona vitleysu og hatri. Sorglegt en satt. En þau mega alveg hata mig. Það er fullkomlega sársaukalaust af minni hálfu, ég er saklausari en jesúbarnið í þessu máli. Ég vildi bara óska þess að þau gætu þá einbeitt sér að því að hata mig og hætta að hata mömmu sína á meðan. Hún er nefnilega ekki að skemma neitt sem ekki var handónýtt fyrir og fólk sem þekkir báðar hliðar málsins getur kvittað undir það alveg kinnroðalaust. | anna | 17:31 |
comments
Úff. Allt valid punktar - bannað að eitra hug barna, en hvert mál hefur tvær hliðar auk þess sem að lífið kastar stundum til okkar snúningsbolta sem erfitt er að grípa. Ég hafði verið með sama manninum í 15 ár og gengið á ýmsu á þeim tíma, því fæst hjónabönd eru jú eins og í bíó. Það er mín reynsla af 12 vinkonum. Eigum við alltaf sökina ef okkur er hent eins og gömlu rusli? Vinkona þín hefur allt það vald sem hún þarfnast til að setjast niður og tala við börnin sín, segja þeim sannleikan. Þau eiga ekkert með að hata hana eða þig - eða hann. En þau eiga rétt á að vita hvað er rétt og hvað er rangt. Linda. Þó við bærum gæfu til að skilja eins og fólk þá máttu vita að það gekk á ýmsu í þessu hjónabandi og löngu kominn tími til að slútta því. Af hverju það var ekki gert fyrr er eitthvað sem ég ætla ekki að fara útí hér. Ég veit hinsvegar hvernig þér líður. Ég veit það næstum nákvæmlega upp á hár. Og ég get sagt þér að þú færð aldrei nein svör. Því miður. Ég veit að það er fjandanum erfiðara að bara "get over it" og sársaukinn og niðurlæginginn yfirþyrmandi, en það er ekkert annað hægt að gera. Það eru liðin fimm ár. Ekki leyfa þessu óbermi að hafa af þér fleiri. Þú vilt auk þess ekki eiga mann sem púllar svona stunt eins og fyrrverandi maðurinn þinn gerði. Vertu fegin að vera laus við hann. Líkur eru nefnilega á því að hann geri þetta aftur. Mér hefur verið hent eins og rusli líka og sýnd vanvirðing á allan mögulegan hátt. Engum hefur tekist að murka lífið alveg úr mér. En þeir hafa rænt mig trúnni á ástina. Það er hálf ömurlegt, en ég er svo einföld og gleymin. Ég fæ hana aftur. Hef engar áhyggjur af því. Það er samt ekkert að fara að gerast neitt alveg á næstunni. Enda löngu kominn tími til að ég fái frið og geri nákvæmlega það sem mér dettur í hug að gera. Taktu þér bara Lindu tíma. Gerðu það sem þig langaði alltaf til að gera en gast ekki gert því þú varst í sambandi. Já og þetta með að setjast niður með krökkunum og útskýra þetta fyrir þeim. Þetta er aðeins snúnara mál en svo.. Helvítis líf alltaf. Nr. 3 | posted by: anna | 5.03.2006 | 22:16:19 | [+] |But we are still here Aaaaaakkkúrat! Nú er komin skýringin á því afhverju þig dreymir ekki lengur köngulær. Nr. 6 | posted by: igor | 5.03.2006 | 23:07:37 | [+] |góður pistill hjá þér Anna - þú ert hugrökk kona. ég skildi sjálf "í góðu", en þetta er samt drulluerfitt. mér og fyrrverandi kemur reyndar betur saman nú en nokkru sinni fyrr - vorum saman í 22 ár... vinkonur mínar eru mun jákvæðari út í mig en eiginmenn þeirra - þann tón hef ég svo sannarlega heyrt - held að einhverjar hafi hugsað sér að gera það sama og ég, en það kostar klof að ríða röftum já, þetta er merkileg upplifun, að ógna settlegri tilveru vina sinna með því að brjótast út úr forminu. fyrir stuttu var mér ráðlagt (af fimmtugum vinnufélaga, karlkyns), áður en ég fór á húsfund út af leka í íbúðinni minni, að ég ætti að fá einhvern vin með mér. karl. það væri svo auðvelt að valta yfir einhleypar konur! einhleypir karlar vekja ekki sömu ókyrrð að mínu mati. Nr. 8 | posted by: baun | 6.03.2006 | 11:00:29 | [+] |Nei er það nokkuð? Ég hef nefnilega einmitt tekið eftir því að einhleypir karlmenn komnir á okkar aldur uppskera yfirleytt samúð og vorkun þjóðfélagsins. Æ,æ. Aumingja hann. En við erum náttúrlega bara bitrar, Baun. Það skýrir allt sem við segjum. Sem minnir mig á. Kalli. Not to worry. Þú og ég og allir með iq yfir 20 vita að ég er ekki lesbía. Sumir karlmenn segja "konur eru lesbíur" aðrir segja "konur eru klikkaðar". Same difference. Þeir segja þetta til að breiða yfir hvað þeir kunna illa á konur en það er jú betra að segja að það sé vegna þess að það er eitthvað að konum en ekki þeim... Nr. 9 | posted by: anna | 6.03.2006 | 11:13:13 | [+] |mér finnst ég reyndar hafa fengið alveg ótrúlega góðan stuðning hjá mínum frábæru vinkonum og fjölskyldu - meiri stuðning en fyrrverandi hjá sínum vinum og fjsk. en það er vafalaust misjafnt. ég er alls ekki bitur og ekki lesbía heldur (definitely!). mér líður eins og fiðrildi, nýskriðnu út úr púpunni - horfi forvitin á heiminn...og er alltaf að uppgötva nýjar hliðar á sjálfri mér. þetta eru erfiðar breytingar, en það kemur eitthvað gott út úr þessu. OG ég trúi á ástina. er svo rómantísk í mér (kannski barnaleg) Áður en þú skrifaðir þessa færslu þá var ég búinn að semja í huganum komment á draumafærsluna og útskýra afhverju þig dreymir ekki lengur köngulær. Draumakenning Igors. Hef reyndar áður sett fram þessar kenningar hér því þú hefur áður skrifað um drauma. En ég hafði bara ekki tíma um helgina til að skrifa kommentið. Síðan kom þessi færsla og hún er alveg í samræmi við hugmyndir (kenningar) mínar um drauma. En ég viðurkenni að það er kannski ekki gott fyrir þig að botna í þessari setningu sem ég skellti inn í gær nema hafa hugmynd um draumakenningu Igors en ég mun reyna að pósta inn kenningunni fljótlega. Nr. 12 | posted by: igor | 6.03.2006 | 11:46:51 | [+] |Brilljant kenning þessi með 3 meginatriði Anna og svo sönn. Karlmenn á okkar aldri eru vaðandi upp að hnjám í tvítugum clueless stúlkum sem vita ekkert hvað þær eru að kalla yfir sig og eru ekki til vandræða því þær gera engar kröfur. Þeir telja sig því vera frábæra og ósigrandi og eru því "glaðir". Þetta vita jú allir.
Ég ætla bara að halda mig við vinina for now.
Frábærir pistlar hjá þér og þessi var alveg yndislegur. Úff hvað vinkona þín er að gera rétta hluti ef lesbíu afsökunin (algjör klassík) er það sem börnin fá að heyra frá föðurnum um ástæðurnar. Finnst það alveg stór furðulegt hvað menn geta verið vitlausir. Halda þeir virkilega að börnin muni ekki uppgötva á lífleiðinni að það var verið að ljúga að þeim? Sem gerist svona um það bil þegar þau fatta að mamma þeir er ekki lesbía...döööhhhh. En yndislegir pistlar og þú ert hörku penni. No probs Kalli Smá komment á þetta með að einhleypir karlar uppskeri vorkunn og samúð... gæti það verið vegna þess að þeir eru margir hverjir bölvaðir aumingjar? Og að við vorum orðnar þreyttar á því hvað okkur fannst þeir miklir aumingjar og skildum við þá?... Ok, ég veit að þið eruð ekki hérna nafnlaust og hafið eflaust verið giftar ágætismönnum. Enda eru alltaf til undantekningar frá reglunni.. Ég allavega skildi við minn af því mér fannst hann bara meiriháttar aumingi... aumingja hann. Og frekar vil ég vera ein það sem eftir er en að þykjast vera aumari en svona karlmaður... sem margir þeirra virðast telja sjálfsagðan hlut. Er skrýtið þótt þeir yngi upp og spili sig stóra þegar við erum svona bölvuð frekjusköss? ... eða dugnaðarforkar öllu heldur Ég hefði nú gaman af því að vita á hvaða ofskynjunarllyfjum þú ert Baun! Með sama manninum! Langt síðan ég hef lesið aðra eins FIRRU! Auðvitað er það raunhæft. Er þetta ekki normið fyrir lang flesta heilbrigða einstaklinga? Já Simmi. Þessi maður kemur til með að uppskera eins og hann sáir með þessi börn, það er víst alveg á hreinu. Og takk fyrir hrósið! Þeir eru nú ekki allir svona stoopid Linda þó þeir séu alveg fleiri en sex. Því minna sem ég segi um menn sem búa heimahjá mömmu, því betra. Ég verð samt að segja frá einum sem mér var sagt frá um daginn. Hann er vinnualki, býr hjá mömmu og vinnufélagarnir eru búnir að segja í mörg ár að hann sé ódauðlegur. Af hverju? Jú.. til að deyja.. þarftu að hafa lifað. En.. hvað segja þá þessar fjörutíu og fimm ára konur um okkur þrjátíu og fimm? Helvítis þrjátíu og fimm ára druslur, taka við ruslinu sem við nenntum ekki að eiga. Og þá hlýt ég að spyrja í lokin.. who really gives a shit? Ekki hef ég áhuga á mönnum sem finnst þeir æðislegir af því litlar stelpur mæna uppá þá. Þessir menn eru nefnilega ekkert æðislegir. Ég held að besta lausnin á þessu vandamáli sé að hætta að fara á nasa! Ég verð aldrei vör við svona menn. Aldrei nokkurtíman. Ég fer líka aldrei á nasa. Já útifrík. Þeir hljóta að vera svona miklir aumingjar margir hverjir. Come on! Þetta eru stærsti hluti notenda féló! Það er bláköld staðreynd! Er löngu hætt að fara á Nasa. Á ágætis sófa.......og tölvu
|
