 |
|
|
|
 |
Non fiction
Þriðjudagur, 14. mars 2006
"Mér þykir leiðinlegt að geta ekki gefið þér betri tíðindi", sagði læknirinn þegar hún rétti mér blaðið og ég brosti svona "það er ekki eins og þetta sé þér að kenna" brosi. Quick summary: Það er einstaklingsbundið, eftir hundum (ekki tegundum) hvað hundar gefa mikið af ofnæmisvaldandi efni frá sér. Tíkur gefa minna efni frá sér en rakkar (meikar sense). Ég gæti haldið áfram að leita að hundi (tík) og þegar ég finn hund sem mér líst vel á, látið hann klóra mig í handlegginn og athugað ofnæmisviðbrögð eða það sem væri betra.. láta hann sleikja á mér fingurinn og strjúka honum við augað á mér. Mögulega gæti ég þannig fundið einstakling sem ég hef lítið ofnæmi fyrir en ég myndi fá ofnæmi. Ég sýndi það mikil viðbrögð í prófinu, hún sagði að það væri alveg klárt. Ég gæti haft hundinn hjá mér og haldið mér gangandi á ofnæmislyfjum en líkurnar á því að ég endi með að fá astma eru yfirgnæfandi - svo þetta er eiginlega ekki option. Sprautumeðferð einfaldlega virkar ekki gegn hundaofnæmi. -- Ég fór í afgreiðsluna, borgaði og í lyftunni átti ég stutt orðaskipti við konu sem vissi ekki á hvaða hæð útgangurinn er. Ég vissi það ekki heldur, fyrr en ég rak augun í stórt skilti inní lyftunni þar sem stóð "1. hæð útgangur". Við hlóum örlítið af því hvað maður getur misst af hlutum sem eru beint fyrir framan mann. Hún hélt fyrir mig hurðinni þegar við vorum að fara út og ég þakkaði henni og brosti. Ég gekk, eiginlega ósjálfrátt, rakleitt í sjoppu sem er í klasanum. Var með krosslagðar hendur og axlirnar upp að eyrum. Þegar afgreiðslumaðurinn sá mig brosti ég og spurði hann hvort hann ætti nýjar samlokur. Hann átti svoleiðis og ég keypti eina og litla kók í gleri. Hann tók kortið mitt og ég hélt að ég myndi ná að bæta við súkkulaði, sagði "æ ertu búin að renna..." og hann sýndi mér miðann úr posanum. "Þetta gerist allt svo hratt", sagði hann afsakandi. "Ég veit", svaraði ég og brosti, "enda lifum við á 21. öldinni". Hann hló og rétti mér mitt eintak um leið og ég rétti honum sitt undirritað. Ég fór út úr sjoppunni með samloku sem ég hafði ekki lyst á og veit ekki af hverju ég keypti, og kók sem ég drakk einn sopa af á leiðinni útí bíl. Þegar ég settist inn í bílinn lagði ég samlokuna í farþegasætið og startaði bílnum. Í útvarpinu náði ég byrjuninni á laginu "I'm talking to you" sem var í Eurovision í fyrra. Ég starði tómum augum framfyrir mig og held að ég hafi setið þarna ein í bílnum mínum á bílastæðinu við Þönglabakka, í ca þrjár mínútur áður en ég fór að gráta. Þetta er staðan. 21. öldin og ég get ekki eignast dýr sem ég get kúrt við og látið mér þykja vænt um. Ekki einu sinni mús, rottu eða hamstur. Læknirinn sagði að nagdýrin væru verstu ofnæmisvaldarnir. Mig langar ekki í gæludýrasvín. Hefði ekki efni á að flytja svoleiðis inn hvort sem er. Í fljótu bragði sýnist mér ég þurfa að rækta nýja og áhugaverða karaktera í hausnum á mér sem ég get talað við þegar ég er einmana, taka pollyönnu á málið og þakka fyrir í hljóði að ég get fengið mér gæludýragras og gæludýratré jafnvel gæludýrarunna sem ég get þá reynt að kúra við. Það eru alls ekki allir sem geta það. Ég er alveg ofboðslega leið ef ég á að segja alveg eins og er. Vonsvikin. En ég kem til með að halda áfram að smæla framan í lífið og láta eins og ég sé hamingjusöm og lífsglöð manneskja. Fake it 'till you make it - as they say. Kem líka til með að halda áfram að gráta þegar ég er ein. Líf mitt virðist vera eins og einhver random sjónvarps-framhaldsþáttur. Eitthvað gerist sem gæti breytt öllu, 20 mín seinna verður allt eins og það var fyrir. Eini munurinn er að ég er non fiction og það verður verulega þreytt eftir smá tíma að fá endalaust hurðir í andlitið. | anna | 13:30 |
comments
æiiii ... risastórt-kremju-faðmlagt til þín. Nr. 1 | posted by: Lisa | 14.03.2006 | 14:51:08 | [+] |smá pollíanna hér; gott að þú fékkst að vita þetta ÁÐUR en þú fékkst þér hund...þá hefði verið hrikalega sárt að láta hann frá sér þú varst vel vakandi að fara til læknis og gerðir það sem rétt var í stöðunni. finn til með þér...en bráðum kemur vorið Nr. 3 | posted by: baun | 14.03.2006 | 15:26:54 | [+] |Nú er búið að skella öllum hurðum, en þá opnast ein von bráðar. Ég veit að þetta er sárt, algjör vonbrigði og sorglegt - en lítum á björtu hliðarnar. Þú átt tvö kríli (reyndar annað þeirra að verða unglingstrippi) sem hægt er að kúra með, kela við og knúsa í klessumauk. Bráðum öðlist þið mæðgurnar trúnó statusinn þar sem þið getið grenjað saman yfir "The Notebook" sagt strákasögur og flissað. Bráðum fer drákurinn líka að skrína alla sem koma nálægt mömmsu og enginn verður nógu góður fyrir hana. Allt þetta er ómetanlegt. Einn daginn - ekki strax - en einn daginn - kemur svo kannski lítill og loðinn strákakall inn í lífið þitt. Strákakall sem þú verður ROSA skotin í og vilt kúra hjá en sem er með hundaofnæmi og þá verðurðu voða glöð að þú þurfir ekki að velja á milli. "What can we do when life throws us nothing but lemons"? hae beibí! Takk you guys. Það var aldrei my first choice að búa með hundi. Hann var the lemonade. -- Lifur. Hvernig veistu alltaf hvenær ég virkilega þarf á þér að halda?? Ef ég þekkti þig og þú mig og ég myndi hringja og biðja þig að koma til mín og hugga mig af því ég væri lítil og blá og þyrfti á því að halda. a) lifur myndi segja nei c ljúfan. er ekki med síma núna. Thú stendur í rod fyrir utan skemmtistad fyrir aftan thig standa tinna og egill ólafsson, thau eru í haegum sleik. Skyndilega finnurdu hond á rassinum thínum. Hvad gerirdu: 1. Snýrd thér haegt vid og gengur stjorf í burtu, á leid til therapista. spurningin var theoritical og svarið var.. ..classic. Varðandi þína spurningu. Ég myndi ekki gera neitt af því sem þú gefur mér tækifæri á að velja um. Ég myndi líklega byrja á því að segja eitthvað í líkingu við "what the.. " snúa mér við og þegar ég sæi skötuhjúin í sleiknum myndi ég líklega verða kjaftstopp. Svo myndi ég fara heim, gubba, brenna fötin mín og fara í heitt bað og skrúbba rasskinnina með græjunni sem á að drepa appelsínuhúð en feels eins og hún drepi svo miklu, miklu meira. Hvernig vissirðu að ég þoli ekki Egil Ólafsson? Maðurinn hefur ekkert gert til að eiga þetta skilið, ég þekki hann nákvæmlega ekki neitt og hef ekki einu sinni hitt hann face to face Ég hef bara aldrei þolað hann. Nr. 8 | posted by: anna | 14.03.2006 | 17:28:35 | [+] |Nei veistu.. ég myndi líklega enda á neyðarmóttökunni eftir svona óhugnað. Nr. 9 | posted by: anna | 14.03.2006 | 17:30:20 | [+] |Enda er hann bossaklappari og klósettr.. Ég fékk jafn mikinn verk í magann við að lesa þessa sögu og þegar læknirinn minn sagði mér að ég gæti ekki átt hund heldur. Ég pældi hins vegar í því í mörg ár hvort astmi eða hálfbrenglað öndunarkerfi væri ekki bara ásættanleg fórn. ... ég er ennþá að pæla. kv, tobs Nr. 11 | posted by: Tobbi | 14.03.2006 | 21:53:47 | [+] |Æi. http://www.svartskeggs.com/default.asp?u=53 Veit til þess að fólk með öndunarfærasjúkdóma halda Schnauzera af öllum stærðum, hárin hrynja ekki heldur þarf að reita þá.. Ef þig langaði til að kíkja á þá post a comment
|
nei svona segir maður ekki opinberlega. 
