Fimmtudagur, 02. mars 2006
Hvað var kalt í morgun!
Mér finnst gott að sofa við opin glugga og af því það var orðið frekar kalt í herberginu þegar ég fór að sofa í gær sveipaði ég mig þykka góða flísteppinu og lagðist með það uppí rúm og setti sængina yfir.
Í morgun þegar ég vaknaði andaði ég köldu og fann ekki fyrir nefinu á mér. Þrátt fyrir þetta var mér hlýtt undir flísinu og sænginni sem gerði það aftur mjög erfitt að fara framúr. Þó var ljóst að ég yrði að gera það fyrr en seinna ef ég vildi halda nefinu.
Ég ákvað að taka þetta í nokkrum áföngum.
Ég hagræddi flísteppinu undir sænginni þannig að það var eins og sjal, svo svipti ég sænginni leiftursnöggt af mér, skaust að glugganum - í flísteppinu - lokaði glugganum og stakk mér undir sæng aftur. Þvílíkur fimbulkuldi í herberginu, ég hef bara aldrei vitað annað eins. Ég beið eftir því að blóðið myndi frjósa í æðunum og ég myndi öðlast fullkomna sálarró - en ég norpaði bara þarna undir flísinu og sænginni því sængin hafði ofkælst.
Stuttu síðar kom Doddi og stakk sér undir sæng, eins og hitapoki, sem gerði það ennþá erfiðara að fara undan sænginni.
Auðvitað fórum við frammúr eventually. Ég var klædd í flísteppið á meðan ég setti upp hafragraut, fór inní herbergi til að klæða mig þegar ég áttaði mig á því að buxurnar mínar voru á stól við gluggann og það voru grýlukerti á skálmunum.
Ég setti þær í þurrkarann og fór fram að borða morgunmat.
Stundum veit ég ekki hvað ég myndi gera ef ég ætti ekki þurrkara.