Af því að ég er orðinn mjög uppáþrengjandi hér á anna.is og auk þess er búið að fletta ofan af mér, að hluta til, rifjast upp fyrir mér að ég er alinn upp á hrísgrjónagraut og kjötfarsi á brauði (oj). A.m.k. á unglingsárum.
Og Dolly Parton (ég er EKKI að hugsa um brjóstin á henni) var svo fátæk að hún borðaði tómatsósusúpu í öll mál. Uppskrift: tómatsósa úr flösku, þá er átt við ketchup, plús soðið vatn.

Já, merkilegt hvað mann skortir oft hugmyndir um kvöldmatarleytið.
Ég hef ekki tölu á því hversu oft ég hef sett pasta með tómatsósu á borð dóttur minnar, sex ára. Með osti. Ég skýli mér á bakvið það, að pastað sé úr heilhveiti.
Og helgarnar, þær eru einmitt þannig, tiltekt eða vinna.
En dóttir þín er þrælbeitt, það má hún eiga.

Nú ætla ég að fara og hringja í skakkt númer.

Kæra fólk,

Að byrla börnum og sjálfum sér mauksoðið pasta með tómatsósu brýtur í bága við öll mannréttindasamkomulög sem gerð hafa verið. Það er einfaldlega það ógeðslegasta í heimi. Hér gengur hvorki að kenna um leti né fátækt, því það er hægt að útbúa bæði ódýrari og betri mat fyrir sama pjening.

Má ég frekar biðja um mold og sjó.

Hei! Þau völdu pastað framyfir gras og snjó! Mér fannst ég einmitt hafa dottið niður á eitthvað svo.. gott.

Það þarf bara að minnast á Dolly Parton´s assets í kommentakerfinu og þá er ég komin!

Spooky

Heyrðu, Don Pedro. Hver talaði um mauksoðið? Jú, maður er kannski með drasl á borðum, en það er sko al dente. Og við erum ekki að tala um neina Dolly Parton sósu, heldur pomidori secchi. Hverjum datt annars í hug að fara að tala um Dolly Parton. Sá hana á óskarnum, í gegnum tækið, og hef ekki enn náð mér.
Það er eins og öll fitan úr lærunum á henni hafi runnið á ónefndan stað. Kannski sefur hún eins og leðurblaka.

Hvort viltu hvítt, rautt eða íslenska brennivínið?