Mánudagur, 20. mars 2006
Ég fæ stundum hluti á tilfinninguna. Til dæmis hef ég á tilfinningunni að ég komi ekki til með að lifa nóttina af.
Sumir kalla þetta ranghugmyndir. Það fólk er verulega ruglað í höfðinu og ég held að það sé að reyna að drepa mig. Ég þjáist ekki af ranghugmyndum. Það er rug, RUGL SEGI ÉG!
Í dag varð ég fyrir skemmtilegri lífsreynslu. Ég varð fyrst fyrir óskemmtilegri lífsreynslu en það var í nótt. Ég gat ekki sofnað fyrir hugsunum og ég fékk svo mikið af hugmyndum að ég varð að fara þrisvar fram að skrifa þær niður. Ein hugmyndin fannst mér svo fyndin að ég fór að hlæja uppí rúmi. Hjúkk að ég er ekki í sambúð, ekki hægt að sofa fyrir mér hlæjandi að fáránlegum hugmyndum á nóttunni. Reyndar.. djö ég get ekki sagt ykkur frá þessu. Segi ykkur þetta seinna. Þegar hugmyndin er tilbúin. En já svo gerðist annað óskemmtilegt í morgun. Ég leit í spegil.
Mikið var það átaknlega leiðinlegt.
Ég er komin með pre-ljótu. Ég er líklega að setja mig í gírinn fyrir bóluflóð næstu mánaða og nenni ekki að gera neitt fyrir útlitið á mér. Ég vakna, fer í joggingbuxur og bol, já joggingbuxur og í vinnuna. Ég greiði mér ekki. Já... og ég er að verða gráhærð.
Merkilegt. Allt stefnir uppávið í lífi mínu nema útlitið. Það er á leiðinni down the crapper. Oh well. Hefði gerst einhvertíma hvort sem er og frankly my dear.. i don't give a damn.
Það var hringt í mig í vinnuna og mér boðin vinna. Dagvinna. Annarskonar stjóri hjá öðru fyrirtæki. Þar sem þetta hefur aldrei komið fyrir mig áður gleymdi ég hvernig maður talar - eins og margir gera þegar þeir eru hissa - og þagði voðalega lengi í símann á meðan ég rifjaði upp hvernig maður myndar orð með munninum. Ég held reyndar að ég hafi dáið í nokkrar sekúntur en það er önnur saga. Gerist oft og ég lifna alltaf við aftur áður en einhver nær að úrskurða mig látna. Bygons.
Þegar ég hafði fengið málið aftur spurði ég útí djobbið og þegar ég spurði útí laun... alveg sama hvað maðurinn bauð mér, hann fór aldrei yfir það sem ég hef í dag þó hann hafi verið komin mjög nálægt því áður en hann gafst upp. Maðurinn hafði einfaldlega ekki efni á mér.
Mér finnst það pínu cool.
Reyndar trúi ég að hann hafi verið að reyna að drepa mig en það er önnur saga. Já! Það hringdi í mig mjög spes maður í kvöld. Ég veit ekki hvort ég skildi hann rétt.. en hann var að bjóða mér að kaupa á Internetinu eina blaðsíðu af.. ljóðum? og sögu?
Ég er svo mikill dóni að ég greip frammí fyrir honum áður en hann gat sagt mér söguna á þessari blaðsíðu á Internetinu og sagði "nei ég hef ekki áhuga". Hann bað mig afsökunnar á ónæðinu og ég sagðist ekki vita hvort ég gæti nokkurtíma fyrirgefið honum. Á meðan hann truflaði mig skar ég af mér fingur og ég væri nú ekkert viss um að hægt væri að græða hann á mig aftur. Hann fór að gráta svo ég skellti á. Þoli ekki væluskjóður. Ég heftaði fingurinn á mig og hélt áfram að hekla pottaleppa.
Í kvöld fór ég á húsfundinn sem læknirinn minn setti mig á kvíðastillandi lyf fyrir og viti menn! Ég þurfti að svara fyrir þvottavéla HÓRUNA sem er nú á haugunum. Kjarneðlisfræðingurinn tók til máls þegar umræðunni um.. æ ég man ekki hvað þetta var í svo mörgum liðum og ég þjáist af einbeitingaskorti á húsfundum. Allavega.. hann sagðist hafa spurningu, svo hikaði hann og sagði "ja.. ég veit nú ekki einu sinni hvort maður á að kasta þessu fram.. en það heyrast stundum hljóð á kvöldin.. skrítin hljóð".
Ég þurfti að halda niðrí mér hlátrinum. Það fyrsta sem mig langaði að segja væri að já.. þetta er úr íbúðinni minni. Málið er að ég hafi ætlað að fá mér hund en komst að því að ég hafi ofnæmi fyrir hundum... svo ég fékk mér skrímsli og handjárnaði það við ofninn inná baði. Ég kunni ekki við að segja fólki frá þessu því mér skiljist að það séu takmörk fyrir því hvað megi eiga stór gæludýr en þetta er hvorki köttur né hundur og það hefur engin ofnæmi fyrir þessu skrímsli. Það er ekki loðið nema bara á hausnum og undir höndunum. Ég hef reyndar ekki séð undir hendurnar sjálf en mér skilst þetta af þeim sem seldi mér skrímslið. Það á að búa ofaní baðkarinu eða í ruslageymslunni.
En ég ákvað að segja satt: "já.. þetta er helvítis þvottavéla HÓRAN sem ég var með inná baði.. hún mun ekki ónáða neinn framar" og svo pírði ég augun og horfði rannsakandi á fólkið á húsfundinum - eins og ég væri að segja.. aha.. yes.. þvottavélin sleeps with the fishes now you know...
Nei ég er að ljúga, ég sagði honum bara að þetta hefði verið fyrrverandi þvottavélin mín og málið var dautt.
Hefði samt verið mest gaman að segja "já.. ég.. ...ég er með sérþarfir í kynlífi".
Ég hef ekkert séð Margeir í allan dag. Hann er orðin svo duló eftir að hann varð frímúrari..