Doddi "mamma. ertu nörd?"
Anna: "ha?"
Doddi: "ertu nörd?"
Anna: "heldur þú að ég sé nörd?"
Doddi: "ég veit það ekki"
Anna: "hvernig eru nördar?"
Doddi: "þeir eru alltaf í tölvunni"

Hvað er nörd í dag og er anna nörd?

Doddi: "þögnin er ekki versti óvinurinn í mínum skóla. Við eigum alltaf að hafa þögn svo það sé vinnufriður. Kennarinn minn segir þetta"
Anna: "það er punktur"
Jóhanna: "Doddi. Ég þoli ekki þegar þú gerir þetta. Kennarinn minn. Mamma mín. Þú segir þetta alltaf. "Jóhanna, mamma mín segir að það sé matur" "Mamma mín segir að þú eigir að fara að sofa". Eins og þetta sé ekki mamma mín líka. Ég á hana alveg eins og þú, og hef meira að segja átt hana mikið lengur! Þú talar við mig eins og ég sé skiptinemi frá kína!"
Anna: "Doddi! er þetta satt! (þetta er satt, hann gerir þetta) Langar þig að eiga mömmu einn?"
Doddi: "neeeiinei"
Anna: "langar þig ekki að eiga mig einn?"
Doddi: "jújú"
Jóhanna: "þið vitið það ekki en ég fór í dag að syngja fyrir nammi og er með fullt af nammi í töskunni minni sem ég ætla að sturta á stofuborðið á eftir og skipta á milli okkar"
Anna: "tótal brill! Göngum frá eftir matinn og svo skoðum við góssið hennar Jóhönnu!"
Doddi: "vei nammi!"
Anna: "Hver er besta mamma í heimi?"
Doddi og Jóhanna í kór: "Þúúúúú"
Anna: "Mér finnst það líkaaaa!"

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHO

Hvað var kalt í morgun!

Mér finnst gott að sofa við opin glugga og af því það var orðið frekar kalt í herberginu þegar ég fór að sofa í gær sveipaði ég mig þykka góða flísteppinu og lagðist með það uppí rúm og setti sængina yfir.

Í morgun þegar ég vaknaði andaði ég köldu og fann ekki fyrir nefinu á mér. Þrátt fyrir þetta var mér hlýtt undir flísinu og sænginni sem gerði það aftur mjög erfitt að fara framúr. Þó var ljóst að ég yrði að gera það fyrr en seinna ef ég vildi halda nefinu.

Ég ákvað að taka þetta í nokkrum áföngum.

Ég hagræddi flísteppinu undir sænginni þannig að það var eins og sjal, svo svipti ég sænginni leiftursnöggt af mér, skaust að glugganum - í flísteppinu - lokaði glugganum og stakk mér undir sæng aftur. Þvílíkur fimbulkuldi í herberginu, ég hef bara aldrei vitað annað eins. Ég beið eftir því að blóðið myndi frjósa í æðunum og ég myndi öðlast fullkomna sálarró - en ég norpaði bara þarna undir flísinu og sænginni því sængin hafði ofkælst.

Stuttu síðar kom Doddi og stakk sér undir sæng, eins og hitapoki, sem gerði það ennþá erfiðara að fara undan sænginni.

Auðvitað fórum við frammúr eventually. Ég var klædd í flísteppið á meðan ég setti upp hafragraut, fór inní herbergi til að klæða mig þegar ég áttaði mig á því að buxurnar mínar voru á stól við gluggann og það voru grýlukerti á skálmunum.

Ég setti þær í þurrkarann og fór fram að borða morgunmat.

Stundum veit ég ekki hvað ég myndi gera ef ég ætti ekki þurrkara.

Ég hef endað dagana undanfarið á því að liggja undir flísteppi í sófanum og horfa á einn þátt af R O M E.

Ókey ég svindlaði fyrsta kvöldið og horfði á tvo, en svo er ég bara búin að horfa á einn í einu. Ég bý yfir svo gífulegri sjálfsstjórn. Þarf að vinna líka og lífið er komið í góða rútínu.

Ég er búin að segja já við því sem var stungið að mér um daginn. Ég er mjög spennt að sjá hvernig það mun ganga. Þetta krefst undirbúnings og ég vil fara hægt af stað. Ekkert rugl.

Annars dreymdi mig alveg furðulegan draum í nótt. Mig dreymdi bekkjasystur mína síðan úr barnaskóla. Hún dó árið 1998. Í draumnum hafði ég farið aftur í tíma og var að lifa næst síðasta dag hennar á jörðinni. Vissi að hún myndi deyja daginn eftir.

Þetta var frekar skrítið. Við vorum aldrei neinar rosa vinkonur en engar óvinkonur heldur.

Í sama draumi dreymdi mig ónefndan bloggara. Hitti hann á furðulegri skrifstofu. Hann leit allt öðruvísi út og átti afar gamalt skrifborð. Ástæðan fyrir því að ég var að hitta hann var sú að hann hafði birt tölvupóst á heimasíðunni sinni sem ég skrifaði til hans. Mér fannst það undarleg hegðun og ég var þarna til að biðja hann um að fjarlægja þetta en samt pirraði þetta mig ekki neitt. Jafnvel þó ég væri að segja frá hlutum sem ég kærði mig ekki um að allir viti. Mér fannst það líka undarlegt. Af hverju mér alveg sama, ég átti að vera æf af reiði.

Hvað þýðir þetta? Ég hef ekki neinar áhyggjur af því að þessi bloggari birti tölvupósta frá mér á heimasíðunni sinni. Það er ekkert nógu krassandi í þeim sem ég sendi honum.

Af hverju dreymir mig löngu látna skólasystur mína og finnst eins og hlutverk mitt sé að afstýra því sem ég veit að gerist daginn eftir?

Af hverju dreymir mig bloggara og að hann birti tölvupóst frá mér á síðunni sinni, gjörsamlega og fullkomlega af ástæðulausu? Og af hverju verð ég ekki reið þó ég ætti að vera það?

Stundum vildi ég óska að mig dreymdi ennþá bara köngulær. Það var orðið svo þægilegt og safe. Að dreyma alltaf sömu hlutina. Rottur og köngulær útum allt.

Ég sakna þess. Nú til dags dreymir mig bara tómt rugl.

Ég fór í dag að hitta litlu hvolpana.

Þessi hér er Balli.

Þessi hér er Kiddi.

Hvernig á ég að orða þetta..

Annar þessara hunda er búinn að bræða mig alveg. Hann sækir í að vera hjá mér og mér líður vel með hann í fanginu. Hinn sækir ekki í að vera hjá mér og þegar hann er í kjöltunni á mér reynir hann að grafa ofaní lærin á mér.

Mér finnst þeir báðir alveg ofboðslega fallegir en mig langar í þann sem er hrifinn af mér og lætur mig finna það. Hann er samt ekki sá sem stendur mér til boða.

Hvað geri ég þá?

Ræktandinn sagði við mig í kvöld að ég mætti ekki taka hvolp sem ég er ekki 100% sátt við. Og á meðan annar þeirra lætur mér líða eins og honum þyki í alvöru vænt um mig, langar mig ekki í þann sem hegðar sér eins og hann sé kærastinn minn, þ.e. virðist vera nokk sama hvort ég er lífs eða liðin.

Ef mig langaði í svoleiðis væri ég að leita að karlmanni, ekki hundi.

Ég þarf ráðleggingar fólks sem veit betur. Hvað á ég að gera? Og þetta er ekki spurning um að ég verði að fá hvolp núna. Ég var búin að segja það áður. Ég er tilbúin að bíða eftir rétta hundinum.

Mér finnst alveg kostulegt að hringja í bestu vinkonu mína þegar sonur hennar svarar símanum. Fýlan svoleiðis lekur af honum og hann gæti gubbað af viðurstyggð af því að tala við mig, honum finnst ég svo ógeðsleg. Eldri dóttur hennar er svipað illa við mig.

Ég er nefnilega óvinur fjölskyldunnar nr 1.

Það er búið að segja þessum börnum að það sé útaf mér sem ákveðinn skilnaður er að eiga sér stað. Það er nefnilega vegna þess að eftir að ég skildi hef ég hringt látlaust í þessa vinkonu mína til að segja henni hvað það sé æðislegt að vera skilin og hvað þetta sé frábært líf og að hún eigi að skilja líka til að lifa svona stórfenglegu lífi - eins og ég.

Einnig hefur verið ýjað að því að við séum lesbíur og að við séum búnar að vera elskhugar í tvö ár.

Augljóst að í augum þessara barna er ég ófreskja sem hef kastað ryki í augu mömmu þeirra og ég fer beinustu leið til helvítis fyrir að splundra heilli fjölskyldu af einskærum ótuktarskap. Eða greddu. Líklega er dagamunur á því hvaða ástæða hentar betur.

Þegar fólk skilur og er ekki sátt, hjálpar að finna einhvern til að kenna um alltsaman. Það er miklu auðveldara en að horfa í eigin barm og opna augun fyrir þinni eigin hegðun og að einmitt hún hafi lagt lóð á vogaskál skilnaðarins. Játa fyrir sjálfum þér að þetta mistókst. Þér mistókst. Neibb. Miklu betra að finna blóraböggul.

Í þessum skilnaði er ég blóraböggullinn. Þetta er allt mér að kenna. Mér er gefið það vald að ég geti í alvöru platað góða og grandvara konu til að yfirgefa mann og börn.. af því bara. Allt var í stakasta himnalagi þangað til mér datt í hug að láta til mín taka! Vá. Það er ekkert smá vald sem mér er gefið! Ég gerði mér ekki nokkra einustu grein fyrir hvað ég er öflug!

Auðvitað finnst mér ironic hvað ég er mikil ófreskja í augum þessara barna. Enda vita þau ekki að þessi símtöl sem talað hefur verið um hafa mest megnis snúist um hvað mér líður hræðilega og að ég sé einmana og ég sé hrædd um að finna aldrei mann sem ég elska og hann elskar mig til baka, ég eiginist aldrei aftur "venjulega" fjölskyldu og að það sé ömurlegt að byggja upp líf sem gengur svo ekki upp og maður stendur bara þarna eins og fáviti með allt niðrum sig og spyr: "bíddu.. hvað gerðist?"

Veit að það hljómar furðulega eftir þessa málsgrein, en ég sé ekki eftir því að hafa skilið. Alls ekki. Eins ömurlega og mér líður stundum þá líður mér samt betur en þegar ég var gift. Það, að mér sé akkur í að vinkonur mínar skilji við sína menn líka.. er hinsvegar kjaftæði eins og blasir við hverri heilvita manneskju. Auk þess líkaði mér bara ágætlega við verðandi fyrrverandi eiginmann þessarar vinkonu minnar. Alveg þangað til ég fór að heyra ruglið og ranghugmyndirnar sem hann er að matreiða ofaní börnin þeirra.

Ég var heppin. Minn skilnaður fór fram í góðu. Við settumst niður með börnunum og sögðum þeim frá því að við ætluðum að skilja, útskýrðum að það væri vegna þess að við værum bæði óánægð og við værum hætt að elska hvort annað. Okkur þætti engu að síður mjög vænt um hvort annað en grundvöllur fyrir hjónabandi væri ekki til staðar lengur svo þetta er niðurstaðan.

Kannski er það öll sjálfsvinnan sem fólk gengur í gegnum í kringum meðferðir og þessháttar sem hjálpuðu okkur að gera þetta eins og þroskaðir einstaklingar. Kannski var það vegna þess að við áttuðum okkur bæði á því að þetta var búið. Alltaf slæmt þegar fólk trúir því í hjarta sínu að einhver utanaðkomandi hafi eitrað hug makans þannig að úr varð skilnaður. Í þau skipti sem það gerist er hugur viðkomandi oftast löngu orðin baneitraður og langeygur að komast út úr sambandinu hvort sem er, vantaði bara kornið sem fyllti mælinn.

Já.. hahaha... við erum lesbíur. Einmitt. Mér finnst þetta svo dásamlegt og eiginlega classic fyrir karlmann að grípa í þetta hálmstrá til að vernda sjálfan sig. "Mamma ykkar er lesbía. Þessvegna erum við að skilja. Það er ekki vegna þess að það er stirt á milli okkar eða hún sé ósátt við mig.. neeeei. Þetta er sko allt útaf því að hún er lesbía."

Maður hlær upphátt.

Það sem mér finnst fyndnast við þessa getgátu er að maðurinn sem ég var að hitta eftir að ég skildi hélt því fram, algjörlega óháð tilveru þessarar vinkonu minnar, að ég væri lesbía. Hann gjörsamlega þreyttist ekki á að minnast á þetta, jafnvel eftir að það var orðið svo þreytt og boring að maður hristi hausinn þegar hann byrjaði. Hann lét svona vegna þess að ég sagði honum nefnilega frá því að ég kyssti einu sinni stelpu, fór í sleik við hana og alles og mig langaði in a split second að ganga lengra, en ég gerði það ekki þó það stæði mér til boða. Það var eitthvað inní mér sem stoppaði mig af og ég er fegin að ég fór ekki með henni. Ég hef ekki upplifað þörf eða löngun til að kyssa konu síðan þetta gerðist. Mig langar ekki að sofa hjá konu. Þær eru því miður ekki að gera neitt fyrir mig.

Ég er ekki lesbía og ekki vinkona mín heldur. Ég hef aldrei hvatt hana til að skilja og ég er ekki ástæða þess að þau eru að skilja. Ég veit nóg um ástæður skilnaðarins til að vita það.

En börnin hennar vita það ekki. Þau búa við stanslausann áróður frá föður sínum um að ég sé kvendjöfull sem spilli mömmu þeirra og að mamma þeirra sé óbermi sem vill rústa fjölskyldunni.

Því miður er ekkert hægt að gera þegar foreldri, sem virðist heilt á geði, dettur í hug að fylla börnin sín af svona vitleysu og hatri. Sorglegt en satt.

En þau mega alveg hata mig. Það er fullkomlega sársaukalaust af minni hálfu, ég er saklausari en jesúbarnið í þessu máli. Ég vildi bara óska þess að þau gætu þá einbeitt sér að því að hata mig og hætta að hata mömmu sína á meðan.

Hún er nefnilega ekki að skemma neitt sem ekki var handónýtt fyrir og fólk sem þekkir báðar hliðar málsins getur kvittað undir það alveg kinnroðalaust.

Jæja. Ef marka má hversu mikið þessi jarðskjálfti skók Tæknigarð áðan...

..er heimili mitt líklega hrunið til grunna núna.

Ég er ekkert að djóka þegar ég segi að ég búi í illa byggðu húsi.

Ég þori ekki heim.

Fór í gærkvöldi að hitta litlu hundana sem ég er að búa til síðuna fyrir. Jesús hvað þeir hafa stækkað. Klikkaði auðvitað á að vera með myndavél en þeir eru alveg yndislegir og mjúkir og.. oh..

Þegar ég kom heim var klukkan orðin margt svo ég fór beint í bað vegna þess að inní svefnherbergi, í rúminu mínu biðu mín ný sængurföt. Ég keypti mér nefnilega ný sængurföt um daginn. Þau fyrstu síðan ég skildi. Hef verið að nota sængurföt frá mömmu up till now.

Ég þvoði sængurfötin um helgina og í hádeginu í gær fór ég heim og skipti um á rúminu, bjó aftur um það og strauk yfir rúmteppið til að slétta það alveg. Horfði á rúmið í smá stund og hugsaði um hvað það yrði geðveikt að koma uppúr baði um kvöldið uppí rúmið mitt með nýja sængurverinu og fara að sofa.

Þegar ég var búin að þurrka mér eftir baðið skreið ég undir sæng og það fór um mig sæluhrollur. Ég held að ég hafi sofnað á korteri.

Þetta eru samt ekkert gríðarlega merkileg sængurföt þannig, keypti þau í RL–sérverslun á 1500. En.. þau eru úr bómull og svona krumpuð einhvernvegin og mér finnst alveg ofboðslega þægilegt að sofa með þetta.

Í morgun ýtti ég 13 sinnum á snooze áður en ég fór frammúr.

það er spurning

Í morgun fékk ég stingandi verk í hnakkann. Fékk þennan verk aftur um miðjan morgun í vinnunni og aftur rétt fyrir hádegi.

Ég fór í mat eins og ég geri venjulega en þegar ég kom aftur í vinnuna hafði ég varla stigið tvö skref inn á skrifstofuna þegar langatöng á hægri hönd bólgnaði skyndilega upp með tilheyrandi þrýstingi og varð fagurblá.

Stuttu seinna var ég stödd á slysó.

Meira seinna.

Þegar ég kom í vinnuna úr mat í dag lagði ég bílnum og setti í handbremsu. Ég set alltaf í handbremsu. Held að þetta sé vegna þess að ég er hrædd við að bílar hrökkvi úr gír og renni einhvert. Þetta er eitthvað síðan úr æsku.

Allavega...

Ég var varla komin inn á skrifstofuna þegar fingurinn á mér bólgnaði upp og varð blár og mér var illt í honum. Þar sem þetta er ekki eðlilegt ákvað ég að panta tíma hjá lækninum mínum - þegar ég mundi að það hefur aldrei neitt uppá sig. Hann segir mér alltaf að ég sé ung og hraust og verði orðin góð eftir korter - svo ég keyrði uppá slysó.

Ég þurfti að bíða í ca hálftíma. Mig verkjaði í fingurinn og horfði á hann stækka og blána. Hreyfði hann upp og niður. Hafði ekkert betra að gera, glatað lesefni þarna. Þegar nafnið mitt var kallað stóð ég upp og ung hjúkrunarkona sagði mér að fá mér sæti í skoðunarherbergi, læknir væri á leiðinni.

Ég sat í stólnum og velti því fyrir mér hvort ég hefði valið að fara uppá slysó vegna þess að í undirmeðvitundinni langaði mig að hitta lækni, verða ástfangin og eignast þrjú börn og hund og lifa hamingjusöm til æviloka. Þegar læknirinn kom inn, bauð hann mér góðan daginn og rétti fram höndina - sem skartaði giftingarhring - svo ég sagði "æji" en komst upp með það vegna þess að meiddið mitt er á hægri og hann meiddi mig smá þegar hann tók í höndina á mér.

Hann var allt of viðkunnanlegur, gerði ekkert fyrir mig. Ég þarf einhvern sem er vondur og með kalið hjarta. Svarta samvisku. Serious professional sem hlær þegar fólk er pyntað. Ég vil mann sem er allt sem ég er ekki.

Ég sagði lækninum frá verknum í höfðinu, fingrinum og að ég vissi ekki hvort þetta tengdist en ég fæ nánast aldrei höfuðverk og þegar fingurinn á mér flippaði ákvað ég að koma hingað.. en ég vissi ekki hvort þetta væri rétti staðurinn. Hefði getað farið til heimilislæknisins en hann segir mér alltaf að það sé ekkert að mér og að ung og hraust manneskja eins og ég verði orðin góð á korteri.

Læknirinn horfði á fingurinn á mér og svo byrjaði hann að spyrja:

Læknir: rakstu fingurinn í?
Anna: nei
Læknir: varstu með hring á honum?
Anna: nei
Læknir: ekki klemmt þig eða stungið einhverju í fingurinn?
Anna: nei
Læknir: einhverjir gigtar eða liðasjúkdómar í fjölskyldunni?
Anna: nei
Læknir: hefurðu verið með einhvern doða í útlimum?
Anna: nei
Læknir: ertu að taka einhver lyf að staðaldri?
Anna: zyban, reykingarpilluna.
Læknir: einhverjir lifra sjúkdómar í fjölskyldunni?
Anna: nei
Læknir: nýrna?
Anna: nei
Læknir: hjarta og æða sjúkdómar?
Anna: nei
Læknir: þú hefur ekki verið með krabbamein?
Anna: nei
Læknir: hefurðu haft einhverja sjúkdóma nýlega?
Anna: nei
Læknir: enga sjúkrahúsinnlögn?
Anna: nei
Læknir: geturðu ýtt fingrinum á móti mínum..

ég gerði það og ekkert gerðist.

Læknir: (potar í meiddið mitt) er vont þegar ég geri þetta?
Anna: já en ekkert hryllilega
Læknir: ertu dofin í fingrinum?
Anna: já
Læknir: en þú mast ekki eftir neinu sem gæti hafa orsakað þetta?
Anna: nei engu

Þessu næst skoðaði hann höfuðið á mér. Lét mig fylgja fingrinum hans. Lýsti með ljósi í augun mín. Þrýsti fast á augabrúnirnar og upp.

Þegar þessu var öllu lokið horfði hann á mig og sagði að það hefði sprungið æð í fingrinum á mér. Höfuðverkurinn væri ekki tengdur þessu og ég væri líklega með hann vegna spennu í öxlum. Hann sagði að honum þætti undarlegt að æðin hafi sprungin án nokkurs áreitis og sagði mér að ef þetta fer að gerast og ég fæ svona á fleiri staði á líkamann ætti ég að koma aftur - og ég hefði komið á rétta staðinn... "en.. ung og hraust manneskja eins og þú.. verður orðin góð á korteri", hann glotti.

Það sem mig langaði að segja við hann var "I just need attention" aumingjalega ala grandpa Simpson en er ekki alveg viss um að hann hefði náð djókinu svo ég fór bara að hlæja.

Well. Á leiðinni aftur í vinnuna velti ég því fyrir mér hvað það væri óhugnanlegt að fá svona fingrablóðfall alveg uppúr þurru. Fyrst það getur gerst í fingrinum á mér.. getur það gerst í heilanum. Það er ekki eins skemmtilegt.

Ég lagði bílnum, setti í handbremsu og það var þá sem ég mundi.. að þegar ég setti í handbremsu þegar ég kom úr mat, tók ég aðeins vitlaust á handbremsunni með nákvæmlega þessum fingri... og það var píííííínu vont. En ekki nógu vont til að ég myndi eftir því.

Engin smá léttir. Ég nota nefnilega aldrei heilann þegar ég set í handbremsu. Geri þetta alveg hugsunarlaust svo ég þarf ekki að óttast heilablóðfall á næstunni.

Ég er búin að vinna alla helgina. Vaknaði snemma á laugardaginn, klæddi mig í þægileg leikfimiföt og settist við tölvuna. Ég sat sleitulaust við tölvuna þangað til klukkan átta um kvöldið, þá var mér farið að líða verulega illa og áttaði mig á því að ég var orðin svo svöng að mér var hálf óglatt.

Ég á til að gleyma að borða þegar ég er mjög niðursokkin og þetta hefur komið fyrir mig aðeins oftar en tvisvar. Þegar svona er fyrir mér komið er hræðilega vont að borða. Mér er of óglatt til þess. Þar fyrir utan var ég orðin svo máttfarin að mig svimaði, svo ég byrjaði á því að fá mér tvo appelsínubáta til að fá beina blóðsykursinnspýtingu. Það virkaði, mér leið miklu betur en vissi að ég yrði að borða eitthvað. Mig langaði ekki í neitt, en setti lasanja í ofninn sem ég átti í frystinum síðan ég eldaði það síðast.

Þegar það var tilbúið gat ég borðað tvo bita af því. Þá langaði mig að gubba. Borðaði tvo appelsínubáta í viðbót til að halda meðvitund og velti því fyrir mér hvað í fjandanum ég gæti þvingað ofaní mig. Prufaði að elda pasta og gat borðað tvo munnbita af því og var lífsins ómögulegt að borða meira.

Þessi matur var nú samt sem áður nóg eldsneyti fyrir mig til að vinna til ellefu í gærkvöldi en þá fór ég í heitt bað og að sofa. Vaknaði snemma í morgun og eldaði hafragraut, til að endurtaka ekki ruglið. Í hádeginu náði ég mér í trefjajógúrt og var að drekka það öðru hvoru til fjögur. Ég var að klára að borða egg sem ég eldaði í kvöldmatinn og ég er í alvöru að hugsa um að fara í bað núna því ég er orðin þreytt. Mig langar mest að fara að sofa.

Djöfull hata ég explorer. Ég vinn alltaf í Firefox en villuprófa í xplorer. Gleymdi mér og var nánast tilbúin með lúkk þegar ég hafði rænu á að prófa í xplorer og viti menn. Allt í rugli og ég mátti byrja nánst uppá nýtt. ARG!

Ég er allavega ekki að deyja úr hungri. Þarf eiginlega að prógrammera símann minn til að pípa á mig á ca 4 tíma fresti og minna mig á að borða.

Ljóta helvítis ruglið að vera svona.

Stundum vakna ég á nóttunni.

Venjulega hefur mig verið að dreyma eitthvað.

Clapton gerir þetta svo miklu betur en ég.

if i could reach the stars
pull one down for you
shine it on my heart
so you could see the truth
that this love i have inside
is everything it seems
but for now i find
it's only in my dreams

that i can change the world
i will be the sunlight in your universe
you would think my love was really something good
baby if i could change
the world

if i could be king
even for a day
i'd take you as my queen
i'd have it no other way
and our love will rule
in this kingdom we have made
'till then i'd be a fool
wishin' for the day

that i can change the world
i would be the sunlight in your universe
you would think my love was really something good
baby if i could
change the world
baby if i could
change
the world

that i could change the world
i would be the sunlight in your universe
you would think my love was really something good
baby if i could
change the world
baby if i could
change the world
baby if i could
change
the world

Þetta er titillagið úr myndinni Orgazmo.

Bíómynd með svona titillag getur ekki tapað.

"Now You're A Man".

HEY!

what makes a man, is it the power in his hands?
is it his quest for glory?
Give it all you've got, to fight to the top.
so we can know your story.

now you're a man, a man, man, man.
now you're a man, a manly, manly man.
a man, man, man.
you are now a man, you're a man.
now you're a man.

[Guitar solo.]

LIVE IT, LIVE IT!

what makes a man, is it the woman in his arms?
just cause she has big titties?
or is it the way, he fights every day?
No, it's probably the titties.

now you're a man, a man, man, man.
now you're a ma-man, a ma-ma-ma-ma-man
now you're a man, M-A-N man, man.
man, man, maan.
now you're a man.

Í morgun þegar ég opnaði augun stóð Margeir við rúmið mitt og hélt á hamri. Mér dauðbrá og stökk á fætur. Kom í ljós að hann var að elta flugu sem hann ætlaði að éta og hún hafði lent á koddanum við hliðiná mér.

Allt er maur í harðindum.

Á meðan við borðuðum morgunmatinn fékk Margeir hinsvegar eina þá bestu hugmynd sem ég hef á ævi minni heyrt. Það er þessvegna sem ég náði mér í samþykktir til að stofna fyrirtæki í dag og á næstu dögum ætla ég að nota Albert peningana til að stofna fyrirtæki.

Ég er auk þess hætt við að fá mér Albert. Ég ætla að fá mér tík og ég veit ekki hvað ég á að skíra hana. Veit meira um þetta allt á morgun um hádegi en það eru líka góðar líkur á að ég svissi yfir í loðinn chihuahua líka. Skilst að þeir fari minna úr hárum en þessir snögghærðu og þar sem ég er ofnæmisgjörn manneskja langar mig í dýr sem fer sem minnst úr feldinum.

Þetta var útúrdúr. Ég er samt að fara að stofna fyrirtæki.

Margeir fékk nefnilega, eins og fyrr sagði, alveg magnaða hugmynd. Þetta er eiginlega scam.. en ekki ólöglegt. Ég er hrifin af öllu svoleiðis og það er bara til svo mikið af vitlausu fólki í heiminum sem þráir ekkert heitar en að búa til fjarlægð á milli sín og peninganna sinna, einmitt fólkið sem fyrirtækið mitt ætlar að hjálpa.

Af því ég vil ekki svindla á fólki sem les síðuna mína ætla ég að útlista þetta hér í smáatriðum. Ég er hvort sem er búin að skrá einkaleyfi á hugmyndinni og er með pending umsókn um alheimsvörumerki.

Fyrirtækið verður "alþjóðafyrirtæki" sem sérhæfir sig í að "verðlauna" einstaklinga og önnur fyrirtæki en mitt eigið. Fyrir hvað er ég ekki búin að ákveða - enda er það bara eitthvað mcguffin sem hægt er að breyta eftir þörfum. Segjum að við byrjum á að verðlauna fólk og félög.. for outstanding achievement in the field of excellence. Í anda Monty Burns. Hei! Kannski skíri ég fyrirtækið Burns Group!

Allavega. Ég bý til alveg ferlega flott bréf á fallegu bréfsefni og með flottum stimpli sem ég sendi til random félaga út um allan heim þar sem ég útskýri að þeir hafi unnið verðlaun for outstanding achievement in the field of excellence í hvaða bransa sem þeir eru. Það eina sem þeir þurfi að gera er að borga mér fimm þúsund dollara og þá sendi ég þeim flugmiða svo þeir geta flogið til Íslands á eitthvað flott hótel til að vera við athöfn þar sem ég gef þeim einhverja styttu eða eitthvað ódýrt rusl, kannski get ég líka nælt orðu í þá eða eitthvað og svo djamma allir langt fram á nótt.

Það er til svo mikið af fólki sem þráir viðurkenningu að það skiptir ekki nokkru máli fyrir hvað það er eða hvað það kostar. Eftir ellefu ár get ég bætt á bréfsefnið "awarding people for over a decade" og ber við stærðfræðiblindu minni ef ég verð spurð nánar útí það.

Ég spái því að það kosti varla meira en þúsund dollara að fljúga liðinu hingað, kaupa undir það hótelherbergi og henda í það mat og áfengi. HEI! ÉG GÆTI LÍKA VEITT VERÐLAUN FYRIR OUTSTANDING ACHIEVEMENT IN THE FIELD OF SOBERNESS. Já. Held að það sé ekki vitlaust. Auk þess yrði það alveg hræódýrt. Ekkert áfengi, einhver plastpeningur og málið er dautt.

Kannski ég hafi líka svona borða, eins og í fegurðarsamkeppnunum. Glatað að fá bara einhvern pening. Í alvöru talað.

Allavega. Ef þú færð bréf frá Burns Group eða Burns ltd eða MB global þar sem þú getur borgað mökk af peningum til að fá verðlaun, þá veistu að þetta er bara ég, i could not care less og er bara að þessu for the money.

Ég er samt ekki alveg nógu sátt við að Margeir ætli að sjá um bókhaldið.

Anna: "það er matur fátæka mannsins hjá okkur í kvöld!"
Frumburður: "hvað er það?"
Anna: "snjór og gras!"
Frumburður: "that's a new low"
Anna: "það skiptir ekki máli hvort maður fer upp eða niður á meðan maður fer langt"

Mér var bent á svo hrikalega fyndna klippu um daginn, bara verð að linka á hana.

Þetta er Arnold Swartzenegger spoof.

Þetta er lengi að hlaðast inn en algerlega þess virði að bíða eftir.

Enjoy.

Ef ég fæ mér tík datt mér í hug að skíra hana Edward Elizabeth Hitler, Eddie for short. Eiginlega gengur það hvort sem ég fæ mér rakka eða tík.

Önnur nöfn sem koma til greina eru:

Ariel (Sharon)
Vivien Basterd
Tík II

Í 2. heimsókninni til Alberts klóraði annar hundurinn mig örlítið á handleggnum. Um kvöldið klæjaði mig í handlegginn svo ég ákvað að panta tíma hjá ofnæmislækni.

Fór í morgun.

Þetta stendur á blaðinu sem ég hef fyrir framan mig. Nákvæmlega þetta.

Læknirinn feitletraði það sem feitletrað er:

Anna hefur áhuga á að fá sér hund. Fær mikil einkenni nálægt köttum.

Húðpróf með pikkprófi sýndu:

Histamín (jákvætt kontrol)
Diluent (neikvætt kontrol)
Prófað fyrir: birki, Trjáblöndu (Rauðbirki, White Ash, Beech, Cottonwood, Hickory, Oak, Elm, Maple), Blöndu 7 grastegunda (Timotej, Red Top, Perennial Rye, Meadow Fescue, Sweet Vernal, Kentucky Blue, Orchard), Myglugróm (Aspergillus niger, Alternaria tenuis, Hormodendrum hordei, Penicillum notatum), njóla (rumex crispus), túnsúru (rumex acetocella, hunda epithel, hesta epithel, dermatophagoides faraine og pteronyssinus (rykmaurum) og túnfífli. Einnig prófað lepidoglyphus.
Jákvæð svörun á hunda. Aðrir algengir loftbornir ofnæmisvakar voru neikvæðir.

"Mér þykir leiðinlegt að geta ekki gefið þér betri tíðindi", sagði læknirinn þegar hún rétti mér blaðið og ég brosti svona "það er ekki eins og þetta sé þér að kenna" brosi.

Quick summary:

Það er einstaklingsbundið, eftir hundum (ekki tegundum) hvað hundar gefa mikið af ofnæmisvaldandi efni frá sér. Tíkur gefa minna efni frá sér en rakkar (meikar sense). Ég gæti haldið áfram að leita að hundi (tík) og þegar ég finn hund sem mér líst vel á, látið hann klóra mig í handlegginn og athugað ofnæmisviðbrögð eða það sem væri betra.. láta hann sleikja á mér fingurinn og strjúka honum við augað á mér. Mögulega gæti ég þannig fundið einstakling sem ég hef lítið ofnæmi fyrir en ég myndi fá ofnæmi. Ég sýndi það mikil viðbrögð í prófinu, hún sagði að það væri alveg klárt. Ég gæti haft hundinn hjá mér og haldið mér gangandi á ofnæmislyfjum en líkurnar á því að ég endi með að fá astma eru yfirgnæfandi - svo þetta er eiginlega ekki option. Sprautumeðferð einfaldlega virkar ekki gegn hundaofnæmi.

--

Ég fór í afgreiðsluna, borgaði og í lyftunni átti ég stutt orðaskipti við konu sem vissi ekki á hvaða hæð útgangurinn er. Ég vissi það ekki heldur, fyrr en ég rak augun í stórt skilti inní lyftunni þar sem stóð "1. hæð útgangur". Við hlóum örlítið af því hvað maður getur misst af hlutum sem eru beint fyrir framan mann. Hún hélt fyrir mig hurðinni þegar við vorum að fara út og ég þakkaði henni og brosti.

Ég gekk, eiginlega ósjálfrátt, rakleitt í sjoppu sem er í klasanum. Var með krosslagðar hendur og axlirnar upp að eyrum. Þegar afgreiðslumaðurinn sá mig brosti ég og spurði hann hvort hann ætti nýjar samlokur. Hann átti svoleiðis og ég keypti eina og litla kók í gleri. Hann tók kortið mitt og ég hélt að ég myndi ná að bæta við súkkulaði, sagði "æ ertu búin að renna..." og hann sýndi mér miðann úr posanum. "Þetta gerist allt svo hratt", sagði hann afsakandi. "Ég veit", svaraði ég og brosti, "enda lifum við á 21. öldinni". Hann hló og rétti mér mitt eintak um leið og ég rétti honum sitt undirritað.

Ég fór út úr sjoppunni með samloku sem ég hafði ekki lyst á og veit ekki af hverju ég keypti, og kók sem ég drakk einn sopa af á leiðinni útí bíl.

Þegar ég settist inn í bílinn lagði ég samlokuna í farþegasætið og startaði bílnum. Í útvarpinu náði ég byrjuninni á laginu "I'm talking to you" sem var í Eurovision í fyrra. Ég starði tómum augum framfyrir mig og held að ég hafi setið þarna ein í bílnum mínum á bílastæðinu við Þönglabakka, í ca þrjár mínútur áður en ég fór að gráta.

Þetta er staðan. 21. öldin og ég get ekki eignast dýr sem ég get kúrt við og látið mér þykja vænt um. Ekki einu sinni mús, rottu eða hamstur. Læknirinn sagði að nagdýrin væru verstu ofnæmisvaldarnir. Mig langar ekki í gæludýrasvín. Hefði ekki efni á að flytja svoleiðis inn hvort sem er.

Í fljótu bragði sýnist mér ég þurfa að rækta nýja og áhugaverða karaktera í hausnum á mér sem ég get talað við þegar ég er einmana, taka pollyönnu á málið og þakka fyrir í hljóði að ég get fengið mér gæludýragras og gæludýratré jafnvel gæludýrarunna sem ég get þá reynt að kúra við.

Það eru alls ekki allir sem geta það.

Ég er alveg ofboðslega leið ef ég á að segja alveg eins og er. Vonsvikin. En ég kem til með að halda áfram að smæla framan í lífið og láta eins og ég sé hamingjusöm og lífsglöð manneskja. Fake it 'till you make it - as they say.

Kem líka til með að halda áfram að gráta þegar ég er ein.

Líf mitt virðist vera eins og einhver random sjónvarps-framhaldsþáttur. Eitthvað gerist sem gæti breytt öllu, 20 mín seinna verður allt eins og það var fyrir.

Eini munurinn er að ég er non fiction og það verður verulega þreytt eftir smá tíma að fá endalaust hurðir í andlitið.

Sumir eru svo miklu sætari en aðrir!

og glætan að ég ætli að láta þetta stoppa mig.

Ég á fullt af dýrum - sem ég hef ekki ofnæmi fyrir.

Gaf mér bara ekki tíma til að kynna þau almennilega fyrir ykkur...

Í byrjun desember á síðasta ári hringdi ég og pantaði mér tíma hjá lækni. Í dag, rúmum þremur mánuðum síðar, fór ég í umræddan tíma.

Það er smá bið eftir tíma hjá þessum mönnum.

Hann þurfti ekki að skoða mig lengi til að staðfesta grun minn. Ástandið er langt frá því að vera eðlilegt eða ásættanlegt. Og það er til lausn. Í formi pillu.

Hann vill setja mig á lyf sem koma að öllum líkindum til með að gera líf mitt að helvíti í ca hálft ár. Þau eru svo sterk að það er bannað með lögum að gefa konum þessi lyf nema þær séu á skotheldri getnaðarvörn og þrátt fyrir hana mun ég þurfa að fara til hans einu sinni í mánuði í óléttupróf og blóðprufu.

Ég hef nefnilega ekkert verið að grínast þegar ég kvarta yfir bólum. Og þó ég sé hætt að kvarta yfir þeim daglega þýðir það ekki að þær séu farnar. Mér leiðist bara að endurtaka mig - of mikið.

Ég er mest þakklát fyrir að hann hafi ekki bara sagt mér að ég væri svona og yrði svona for the rest of my life. Því ég hreinlega kann ekkert að vera svona bólugrafin. Þetta er alveg nýtt fyrir mér og ég hef ekki smekk fyrir þessu. Hef öðlast nýja sýn og skilning á því hvað fólk var að tala um á unglingsárunum. Þetta er gjörsamlega óþolandi.

Mér finnst virkilega óhugnarlegt að fá þetta á mínum aldri. Ég er fráskilin, næstum miðaldra kona sem má ekki eiga hund. Ég á ekki séns í helvíti ef ég lít út eins og pizza með ólívum í framan.

Ef ég væri að fá bólur vegna þess að ég þrifi mig ekki, lifði á rusli og þessháttar fyndist mér það í raun fair. Þá gæti ég breytt um lifnaðarhætti og lagað í mér húðina þannig. En ég get ekkert gert. Það breytir engu hvað ég er að lifa "hollu" lífi, bólurnar fara ekki neitt og ég finn hvernig óhreinindin svoleiðis safnast saman undir húðinni og andlitið á mér er eins og ódáðarhraun.

Hann lét mig hafa stóran bækling með aukaverkunum, sagði mér að lesa þetta vel og ákveða svo hvort ég treysti mér til að gera þetta. Hann sagði að oft finnst fólki "verst" að það má ekki drekka áfengi á meðan það er á lyfjameðferðinni. Það er ekki eitthvað sem ég hef áhyggjur af. Ég er búin að lesa smá. Veit að þetta kemur til með að þurrka upp alla slímhúð. Ég kem til með að fá sveppasýkingar, leggangaþurrk, blóðnasir.. og ég er hætt að lesa. I don't care. Ég ætla samt að gera þetta.

Talaði við konu sem ég þekki sem fór á þennan kúr og hún segir að ég verði verri í húðinni á meðan ég er á kúrnum. Basically mun ég verða alveg ógeðslega ljót í hálft ár. Bólurnar munu springa út eins og hverir í andlitinu á mér, ekki get ég notað farða því þó þetta þurrki alla slímhúð skilst mér að maður glansi eins og bónaður skalli í framan og allur farði leki af þannig að bólurnar verða sjálflýsandi.

Maður spyr sig hvort það sé ekki nógu góð getnaðarvörn í sjálfu sér. Sé ekki alveg fyrir mér að það verði röð af karlmönnum að berja niður hurðina hjá mér á meðan ég lít þannig út. Svona alveg grínlaust. Þar fyrir utan er ég hvort sem er alltaf glansandi í framan. Það er ekkert smá gefandi.

Að sjálfsögðu mun ég documentera tortúrið sem þetta verður og vorkenna mér í bílhlössum.

Ég sagði lækninum að ég gerði mér grein fyrir að húðin á mér er orðin það örótt og illa farin að ég komi aldrei til með að hafa beinlínis "fallega" húð úr því sem komið er. Ég trúði honum varla þegar hann sagði mér, eftir að hafa skoðað húðina á mér með stækkunargleri, að ég ætti góða möguleika á að ná henni mjög góðri og jafnvel nokkuð sléttri. Ég er nefnilega ekki það slæm, þó ég sé slæm.

Þeir sem teljast mjög slæmir...

Shit.

Þið eigið alla mína samúð.

Við þá sem hrista höfuðið yfir því að einhver skuli vilja leggja á sig svona kvalræði til að losna við bólur vil ég segja: Það er ekki séns að þú sért með svona ógeð í andlitinu. Prufaðu að vera svona og þú áttar þig á að þú ert tilbúin til að gera nokkurnvegin HVAÐ SEM ER til að líta út eins og manneskja aftur.

Best af öllu. Ég var búin að panta mér tíma hjá kvensjúdómalækninum mínum seinna í dag til að láta taka hormónalykkjuna. Húðsjúkdómalæknirinn bannaði mér að gera það.

Ég vil ekki vita hvað gerist ef konur verða ófrískar á þessum lyfjum. En ég hef ekki áhyggjur af því að það komi fyrir mig. Nema þá að Jesú ákveði að nota mig sem portal fyrir endurkomu sína.

Hef ekki áhyggjur af því heldur. Ég trúi ekki að jessi gamli hafi verið eingetin.

Læknirinn sagði mér að hugsa málið í tvær vikur, áður en ég kem aftur til hans og ég er búin að hugsa málið.

Bring it on.

Ég rúla.

..með þann hluta verkefnisins sem ég kann að gera.

Þá er komið að þeim hluta verkefnisins sem ég hef aldrei gert áður. Ég stefni á að vera búin með hann á sunnudaginn.

Ég er líklega með mikilmennskubrjálæði en það verður bara að hafa það.

Af gefnu tilefni vil ég benda á að ég er hæversk og lítillát. Breytir ekki þeirri staðreynd að ég er snillingur.

Get ég gert að því? I think not.

Þegar þetta verkefni er búið tek ég til við að endurhanna og vefa einn mest umtalaðasta einstaklingsvef sem vitað er um á Íslandi og nei, ég er ekki að tala um minn eigin..

grínlaust..

Í dag hélt ég tvennskonar borða-klippi-athafnir. Af því ég kláraði galleríið á föstudagsnóttina tók ég helgina í að setja upp alla anna.is í nýja kerfinu. Ég svindlaði nefnilega til að byrja með, setti bara upp ravings of a lunatic og forsíðuna og notaði gömlu template-in. Restin af síðunni voru dauðar síður úr gamla kerfinu.

Ekki lengur.

Ég er búin að setja upp ný template á allt draslið og laga til. Lesendur munu þó ekki taka eftir mikilli breytingu frekar en fyrri daginn þegar ég breyti öllu á anna.is - hehe - fyrir utan að song of the week fer að uppfærast aftur reglulega og hægt er að skrifa í gestabókina. Eins og sést hefur engin skrifað í hana fyrir árið 2006, enda hefur hún ekki virkað megnið af árinu so far. Já og nú er hægt að linka á einstök komment. Fyrir aftan nafn kommentara og dagsetninguna er lítill plús í hornklofa og hann geymir varanlega slóð á kommentið. Mér finnst þetta alveg ferlega sniðugt og veit um fleira sniðugt sem ég get sett upp - seinna þegar ég hef tíma og nennu í það.

Þetta var nú samt bara mini ribbon cutting ceremony þar sem ég breytti ekki útliti eða neinu mikilvægu. Stóra opnunarathöfnin var í kvöld:

Núna rétt áðan var ég nefnilega að opna fyrir síðuna www.englakot.is sem ég hef verið að búa til undanfarið. Þetta var látlaus athöfn, ég var á náttbuxunum, náttbol, peysu og á tásunum hérna fyrir framan tölvuna með eiganda síðunnar í símanum.

Ég er alveg ferlega ánægð með þessa síðu og finnst þetta í raun besta síða sem ég hef búið til to date. Viðskiptavinurinn vildi hlýlega og einfalda síðu sem auðvelt væri að rata um. Ég held að mér hafi tekist að skapa þannig stemmingu. Enda er kannski ekki erfitt að skapa eitthvað hlýlegt í kringum hunda.

Er búin að vera alveg ótrúlega dugleg um helgina og næstu helgi dembi ég mér í næsta heimasíðuverkefni. Í vikunni ætla ég að þrífa íbúðina. Hún ber þess nefnilega glöggt merki um að ég sé búin að vera að gera eitthvað allt annað en að þrífa..

Til hamingju með heimasíðuna þína Ásdís, Lotta og allir hvolparnir!

Ég er að fara útí sveit í 35 ára afmæli.

Harpa says: myndirðu koma í partý til mín n.k. föstudagskvöld ef mér dytti í hug að halda upp á afmælið mitt með stelpupartýi?
Anna says: tjah
Anna says: ég yrði ekki komin fyrr en seint um kvöldið
Harpa says: þú ert innan við 3 tíma að keyra
Anna says: jú veistu
Anna says: ég hugsa að ég myndi koma
Harpa says: wúhú, í alvöru
Harpa says: !!!!!
Anna says: já!
Anna says: þú ert besta vinkona mín
Anna says: hvurslax eiginlega amlóði heldurðu að ég sé!
Anna says: lol
Harpa says: ég þarf að skoða þetta alveg virkilega ofan í kjölinn
Harpa says: þarf að halda saumaklúbb í vikunni, síðustu viku reyndar, fékk honum frestað
Anna says: sláðu því bara saman kona!
Anna says: og annað
Harpa says: og var að spá í að bjóða stelpum úr gamla klúbbnum, plús svona gersemum eins og þér og Mæju systur og svoleiðis
Anna says: ég fæ að halda ræðu
Harpa says: wá já auðvitað
Harpa says: jesús, þetta verður veisla ársins
Harpa says: eins gott að ég haldi áfram að taka til
Anna says: já sko
Anna says: auðvitað verður þetta veisla ársins
Anna says: ÞÚ ERT AÐ VERÐA HÁLF SJÖTUG
Anna says: hehehe
Anna says: ÉG ER YNGRI EN ÞÚ
Anna says: lol
Harpa says: ætla að snúa öllu við, uppsíðuna niður og allt
Harpa says: akkúrat
Anna says: uppsíðuna?
Anna says: hvað ertu að tala um?
Harpa says: snúðu þessu á ensku
Anna says: ahhhhh
Anna says: smu
Harpa says: LOL
Harpa says: verð ég að bjóða Huga líka?
Anna says: heyrðu
Harpa says: upside down
Anna says: þá leiðist mér ekki í bílnum
Harpa says: uppsíðuna niður
Harpa says: honum gæti samt leiðst í stelpupartíi
Anna says: já
Anna says: ég gæti reynadr trúað því
Harpa says: jesús hvað ég er allt í einu til í RISAPARTÝ með jeppaköllum og hasar
Anna says: ÉG ÆTLA AÐ HALDA RÆÐU
Anna says: LOL
Harpa says: og ég er með einbýlishús og alles
Harpa says: kannski ég haldi bara stelpu og strákapartí
Harpa says: wahahahaahha
Anna says: nei
Anna says: annars
Anna says: ekki gear það
Anna says: gæti endað í tómri vitleysu
Harpa says: já það er satt
Harpa says: það gæti endað í einni allsherjar raðfullnæingu
Anna says: já
Harpa says: ef ég þekki sjálfa mig rétt og það fólk sem ég umgengst......... eða ekki
Anna says: og þú veist að mér finnst kynlíf viðbjóður
Harpa says: LOL
Harpa says: Wahahahaha
Harpa says: jísús, það myndi ég Aldrei gera þér

--

Ég ætla að halda ræðu.

Ég fæ stundum hluti á tilfinninguna. Til dæmis hef ég á tilfinningunni að ég komi ekki til með að lifa nóttina af.

Sumir kalla þetta ranghugmyndir. Það fólk er verulega ruglað í höfðinu og ég held að það sé að reyna að drepa mig. Ég þjáist ekki af ranghugmyndum. Það er rug, RUGL SEGI ÉG!

Í dag varð ég fyrir skemmtilegri lífsreynslu. Ég varð fyrst fyrir óskemmtilegri lífsreynslu en það var í nótt. Ég gat ekki sofnað fyrir hugsunum og ég fékk svo mikið af hugmyndum að ég varð að fara þrisvar fram að skrifa þær niður. Ein hugmyndin fannst mér svo fyndin að ég fór að hlæja uppí rúmi. Hjúkk að ég er ekki í sambúð, ekki hægt að sofa fyrir mér hlæjandi að fáránlegum hugmyndum á nóttunni. Reyndar.. djö ég get ekki sagt ykkur frá þessu. Segi ykkur þetta seinna. Þegar hugmyndin er tilbúin. En já svo gerðist annað óskemmtilegt í morgun. Ég leit í spegil.

Mikið var það átaknlega leiðinlegt.

Ég er komin með pre-ljótu. Ég er líklega að setja mig í gírinn fyrir bóluflóð næstu mánaða og nenni ekki að gera neitt fyrir útlitið á mér. Ég vakna, fer í joggingbuxur og bol, já joggingbuxur og í vinnuna. Ég greiði mér ekki. Já... og ég er að verða gráhærð.

Merkilegt. Allt stefnir uppávið í lífi mínu nema útlitið. Það er á leiðinni down the crapper. Oh well. Hefði gerst einhvertíma hvort sem er og frankly my dear.. i don't give a damn.

Það var hringt í mig í vinnuna og mér boðin vinna. Dagvinna. Annarskonar stjóri hjá öðru fyrirtæki. Þar sem þetta hefur aldrei komið fyrir mig áður gleymdi ég hvernig maður talar - eins og margir gera þegar þeir eru hissa - og þagði voðalega lengi í símann á meðan ég rifjaði upp hvernig maður myndar orð með munninum. Ég held reyndar að ég hafi dáið í nokkrar sekúntur en það er önnur saga. Gerist oft og ég lifna alltaf við aftur áður en einhver nær að úrskurða mig látna. Bygons.

Þegar ég hafði fengið málið aftur spurði ég útí djobbið og þegar ég spurði útí laun... alveg sama hvað maðurinn bauð mér, hann fór aldrei yfir það sem ég hef í dag þó hann hafi verið komin mjög nálægt því áður en hann gafst upp. Maðurinn hafði einfaldlega ekki efni á mér.

Mér finnst það pínu cool.

Reyndar trúi ég að hann hafi verið að reyna að drepa mig en það er önnur saga. Já! Það hringdi í mig mjög spes maður í kvöld. Ég veit ekki hvort ég skildi hann rétt.. en hann var að bjóða mér að kaupa á Internetinu eina blaðsíðu af.. ljóðum? og sögu?

Ég er svo mikill dóni að ég greip frammí fyrir honum áður en hann gat sagt mér söguna á þessari blaðsíðu á Internetinu og sagði "nei ég hef ekki áhuga". Hann bað mig afsökunnar á ónæðinu og ég sagðist ekki vita hvort ég gæti nokkurtíma fyrirgefið honum. Á meðan hann truflaði mig skar ég af mér fingur og ég væri nú ekkert viss um að hægt væri að græða hann á mig aftur. Hann fór að gráta svo ég skellti á. Þoli ekki væluskjóður. Ég heftaði fingurinn á mig og hélt áfram að hekla pottaleppa.

Í kvöld fór ég á húsfundinn sem læknirinn minn setti mig á kvíðastillandi lyf fyrir og viti menn! Ég þurfti að svara fyrir þvottavéla HÓRUNA sem er nú á haugunum. Kjarneðlisfræðingurinn tók til máls þegar umræðunni um.. æ ég man ekki hvað þetta var í svo mörgum liðum og ég þjáist af einbeitingaskorti á húsfundum. Allavega.. hann sagðist hafa spurningu, svo hikaði hann og sagði "ja.. ég veit nú ekki einu sinni hvort maður á að kasta þessu fram.. en það heyrast stundum hljóð á kvöldin.. skrítin hljóð".

Ég þurfti að halda niðrí mér hlátrinum. Það fyrsta sem mig langaði að segja væri að já.. þetta er úr íbúðinni minni. Málið er að ég hafi ætlað að fá mér hund en komst að því að ég hafi ofnæmi fyrir hundum... svo ég fékk mér skrímsli og handjárnaði það við ofninn inná baði. Ég kunni ekki við að segja fólki frá þessu því mér skiljist að það séu takmörk fyrir því hvað megi eiga stór gæludýr en þetta er hvorki köttur né hundur og það hefur engin ofnæmi fyrir þessu skrímsli. Það er ekki loðið nema bara á hausnum og undir höndunum. Ég hef reyndar ekki séð undir hendurnar sjálf en mér skilst þetta af þeim sem seldi mér skrímslið. Það á að búa ofaní baðkarinu eða í ruslageymslunni.

En ég ákvað að segja satt: "já.. þetta er helvítis þvottavéla HÓRAN sem ég var með inná baði.. hún mun ekki ónáða neinn framar" og svo pírði ég augun og horfði rannsakandi á fólkið á húsfundinum - eins og ég væri að segja.. aha.. yes.. þvottavélin sleeps with the fishes now you know...

Nei ég er að ljúga, ég sagði honum bara að þetta hefði verið fyrrverandi þvottavélin mín og málið var dautt.

Hefði samt verið mest gaman að segja "já.. ég.. ...ég er með sérþarfir í kynlífi".

Ég hef ekkert séð Margeir í allan dag. Hann er orðin svo duló eftir að hann varð frímúrari..

Nema ég kem til með að byggja eitthvað annað en hús.

Það er til margt verra en það.

Allt í einu datt mér í hug...

Spáiði í því hvað væri ógeðslega svekkjandi að hafa verið þræll á tímum Kleópötru og unnið við að bera hana og þernur hennar á milli staða í þessum höllum sem notaðar voru. Orðin gamall maður, tuttugu og sex ára, búin að vinna alla sína tíð sem burðardýr. Keng boginn í baki og með tíu metra langar hendur.. og svo allt í einu... er hjólið fundið upp.

Næst þegar ég verð voðalega leið yfir einhverju ætla ég að þakka fyrir að ég er ekki þessi maður.

Nú hef ég beðið í marga marga daga (642) eftir að "the universe provides a path for me" svo ég viti hvað ég á að gera í lífinu.

Afköst alheimsins eru jafn mikil og hjá Guði því ég hef engin svör fengið önnur en "hoppaðu uppí rassgatið á þér og láttu mig í friði". Þetta er global anal thing eitthvað.

Fyrst ég er komin á anal brautir verð ég að minnast á að stikkpillur eru í sérstöku uppáhaldi og get ímyndað mér að lýsi í formi stikkpillu myndi ekki bara bæta og kæta bein, liði og sjón, heldur líka endaþarmsmök. Svo ég tali nú ekki UM ef þiggjandinn væri að nota HUSK líka reglulega. Með þetta kombo geturðu ekki tapað. Já og losun hægða verður sérstakt tilhlökkunarefni.

Ég tala af reynslu - sem segir svo margt, en..

..ég ætlaði nú samt ekki að ræða anal hluti í dag. Vorið er ekki rétti tíminn fyrir anal umræður. Anal umræður eiga að fara fram á haustin. Það var allavega kennt í mínum skóla og það gæti skýrt af hverju Íslenska þjóðin er svona anal því það er haust hér allt árið um kring! Nei. Það sem ég ætlaði að tala um var þessi helvítis vegur sem alheimurinn átti að finna fyrir mig en hefur ekki gert. Nú er svo komið að ég hef misst þolinmæðina og hef ákveðið að hætta að bíða eftir þessu alheims-kjaftæði. Hvað veit alheimurinn? Ekkert.

Vandamálið er að ég veit ekkert heldur.

Byrjaði á að spyrja mömmu hvað ég ætti að gera við líf mitt. Hún bullaði einhver ósköp um lauka og gardínur og slátur og eitthvað fleira sem ég hef kosið að blokka alveg út svo ekki geri ég neitt af því. Næst spurði ég pabba. Hann sagðist ætla að hugsa málið og ég veit alveg hvað það þýðir. Hann segist alltaf ætla að hugsa málið þegar hann ætlar annaðhvort að segja "nei" eða þegar hann veit ekki svarið við spurningunni. Næst spurði ég afgreiðslustúlku í bakaríi hvað ég ætti að gera við líf mitt. Hún sagði mér að finna mann og hlúa að honum. Hlúa? HLÚA? Jájá. Einmitt. Í hvert sinn sem ég hef hlúð að einhverjum hafa allar tilfinningar viðkomandi dáið.

AHA! Ég gæti nú kannski markaðssett það á jákvæðan hátt og boðið uppá þessa þjónustu...

Sem er hluti af vandamálinu: ég hef úr of mörgu að velja. Ég get orðið hvað sem mér dettur í hug, ég er fjölhæf og ég get ekki greint á hvaða sviði ég skara frammúr og af þeim sökum er erfitt fyrir mig að sjá hvað ég á að leggja fyrir mig - út frá þeim forsendum.

Flestir í minni stöðu myndu líklegast leggjast undir flís og spyrja sig hvað þá langar að gera. Ég reyndi þetta með litlum árangri - nema ég fann eitt það þægilegasta flís teppi sem ég hef á ævinni strokið nöktum líkama mínum uppvið! Í RL-Sérverslun í Smáranum. Brúnt. Ég sef með þetta á mjög köldum nóttum og nei, ég er engu nær um hvað mig langar að gera við líf mitt.

Eða.. ég var engu nær.

Síðan ég skildi hef ég verið að leita að sjálfri mér. Mér finnst töff að leita að sjálfum sér og allir ættu að prufa það einhvertíma. Ekki alveg eins töff að fara einn í feluleik en það gerðist bara í þetta eina sinn og það þarf engin að vita af því. Ég fann mig í púsluspilum og hristi hausinn yfir hvað ég er sérvitur. Ég fann mig í pottaplöntum og að mig langar í gróðurhús og garð. Ég fann mig í skriftum, sem ég hélt að ég gæti ekki. Ég fann mig í heimasíðugerð, sem mig langaði að kunna. Ég fann mig í hreyfingu. Ég fann mig í útiveru. Ég fann mig í vináttu og ég fann mig í sátt við sjálfa mig og lífið sem ég lifi. Ég fann miklu, miklu meira en sumt vil ég hafa útaf fyrir mig.

Ég fór að átta mig á því að ég hafði meiri áhuga á einu umfram annað og sterkar skoðanir á sviði þar sem ég bý yfir þekkingu og reynslu. Það sem ég vil hefur breyst. Einu sinni vildi ég bara eiga mann sem væri góður við mig og veitti mér ást og öryggi. Nú veit ég að ég er fullfær um að veita mér öryggi sjálf og að ég lifi góðu lífi án þeirrar "ástar" sem karlmenn hafa gefið mér. Ég veit líka, og þetta er mikilvægt, nákvæmlega hvað ég vil frá karlmanni og ætla ekki að compromise-a.

Ég vil læra meira á þessu sviði sem ég hef áhuga á. Veit að ég kem líklega til með að gera það on the fly, en það hentar mér mjög vel. Ég er latur námsmaður og hef alltaf verið. Fljót að læra en nenni ekki að læra neitt sem nýtist mér ekki beint eða ég hef ekki áhuga á. Stundum gagnast það mér t.d. eins og þegar ég var að horfa á ROME þættina. Alveg sama hvað gerðist í þáttunum, ég kom af fjöllum.

Ef ég fæ áhuga á einhverju les ég allt sem ég kemst yfir um viðfangsefnið. Ég gæti t.d. skrifað bók um chihuahua hunda. En ég geri það ekki. Ég er að de-activate-a áhuga minn á hundum in general. Þannig kópa ég við vonbrigðin yfir því að ég get ekki átt hund sjálf.

Það eru alveg rosaleg vonbrigði, ég segi það alveg satt. En ég er búin að finna mér annað "pet" project sem ég get látið mér þykja vænt um og horft á vaxa og dafna ef ég hugsa vel um það.

Í fantasíunni - eða réttlætingunni - tel ég sjálfri mér trú um að það hafi bara átt að vera þannig og að helvítis alheimurinn hafi fundið veginn fyrir mig, ég fattaði það bara ekki fyrr en í morgun.

Hún á afmæl'lí dag

Hún á afmæl'ún Harpa!

Hún á afmæl'í dag

Hún er 35 ár'í dag

Hún er 35 ár'í dag

Hún er 35 ár'ún Harpa!

Hún er 35 ár'í dag!

VEIIIIIIIII!

Seinni helmingur vikunnar hefur verið ansi busy hjá mér.

Á leiðinni heim í mat í hádeginu á miðvikudaginn, þegar ég var að keyra inná planið hjá Essó á Ægissíðunni, fékk ég hugmynd að sögu og þegar ég kom heim settist ég við tölvuna og byrjaði að skrifa. Ég er að skrifa hana á ensku... vegna þess að mér datt hún í hug á ensku. Get ekki útskýrt það nánar en ég veit að ég get ekki skrifað hana betur á íslensku.

Það sem mér finnst merkilegast er að hugmyndin innihélt þau þrjú megin atriði sem saga þarf nauðsynlega að innihalda: upphaf, miðju og endi. Ég er ekkert að grínast. Það er ekkert gaman að fá hugmynd að sögu og vita ekki hvernig hún byrjar. Ekki heldur ef maður veit ekki hvernig hún endar.

Það krefst vinnu við að hugsa og ég.. well...

hehe

Á miðvikudagskvöldið fórum við krakkarnir í mat til Júlíu og Gulla eftir vinnu og eftir mat spiluðum við actionary. Það var svo gaman að við fórum ekki heim fyrr en hálf tíu, sem er náttúrlega allt of seint miðað við að það var skóli daginn eftir.

Þegar við komum heim fór ég að vinna í útliti á síðunni sem ég er að gera, það er smá challenge að láta þetta koma vel út og ég er nú eiginlega með fingers crossed með að ég finni rétta lúkkið. Er líka ennþá að fikta í letrinu á anna.is og verða nokkuð sátt.

Fékk athugasemd í gærkvöldi þar sem mér var bent á að vinstri hlekkirnir á síðunni anna.is eru undirstrikaðir og klesstir uppvið vinstri hlið vafrans. Viðkomandi er að nota firefox, veit ekki hvaða útgáfu. Nú er ég að nota firefox sjálf, bæði heima hjá mér og í vinnunni - sumsé bæði á pc og makka, og ég er mjög forvitin að vita hvort fleiri sjái síðuna svona því hlekkirnir hér til vinstri eiga ekki að vera undirstrikaðir og ekki klesstir uppvið brúnina.

Já.. í gærkvöldi var ég meira og minna í símanum og í öðru símtalinu var mér sagt að ég væri "nýtin". Ég spurði viðmælanda minn af hverju honum fyndist ég vera nýtin og hann sagði að ég gerði aldrei neitt og lifði ekki hærra en tekjurnar mínar leyfa.

Þegar ég lá uppí rúmi í gærkvöldi fór ég að hugsa um þetta. Já. Það er sjálfsagt ekki hægt að segja að ég geri margt. Samt er ég alltaf að gera eitthvað! Mér finnst það allavega.

Ég held að hann hafi verið að meina að ég geri aldrei neitt til að skemmta mér. -En ég skemmti mér bara ágætlega við það sem ég er að gera alla daga eftir að ég er búin í vinnunni: vinna.

Svo held ég úti heimasíðu. Mér finnst það líka gaman.

Iss.. ég geri alveg fullt gaman!

Það er allt að vinna með Silvíu Nótt í þessu Eurovision dæmi. Ekki aðeins fær hún að vera síðust á sviðið - þannig að hún verður fersk í hugum fólks þegar það fer að kjósa - heldur tókst þeim að setja saman helvíti töff myndband við lagið og enska útgáfan fer fram úr björtustu vonum mínum.

Reyndar voru þær vonir ekkert svakalega bjartar en ég gleymdi að taka með í reikninginn að við eru með fagfólk í þessu.

I - LOVE - YOU!

Ég öðlaðist nafnbótina "leppa".

Áður hafði ég unnið mér inn titilinn "lúði".

Með þessu áframhaldi.. verða mér allir vegir færir.

Innan um blint fólk.

Ég er búin að vera að vinna alla helgina og þegar ég tek mér pásur frá vinnu skrifa ég til skiptis framhaldssöguna mína og fikta í anna.is síðunni.

Ég ákvað að taka út alla bloggarana sem voru til vinstri, bæta við mökk af linkum og nú sjást aðrir bloggarar bara á anna.is/weblog - lengst til hægri (ekki á einstökum færslum, bara "forsíðu" á ravings). Ég get hinsvegar linkað á svo miklu, miklu fleiri og geri það þó ég hafi örugglega gleymt einhverjum.

Ég bjó líka til link á framhaldssöguna mína hér til vinstri (to be cont) þar sem einungis færslurnar úr henni birtast. Þetta er gert í bjartsýniskasti, engin sem segir að ég eigi nokkurtíma eftir að klára að skrifa þetta. Finnst líka rétt að það komi fram að ég er ekki á lyfjum. Ég fæ bara svona náttúruleg bjartsýnisköst stundum.

Ég er að gera sjálfa mig geðveika á að finna lúkk fyrir síðuna sem ég er að vinna í núna. Þetta, að finna lúkk, er 80% af vinnu við heimasíðugerð í mínum tilfelli. Ógeðslega tímafrekt og leiðinlegt þegar maður fær endalaust af nýjum hugmyndum og getur ekki haldið sig við eina ákveðna. Ég byrja með eitt lúkk sem ég er orðin ánægð með og fer að hagræða.. og breyta.. aðeins breyta þessu líka.. og eftir korter er ég komin með eitthvað allt annað lúkk sem er mjög flott en ekki það sem viðskiptavinurinn bað um! - Svo ég fer aftur á byrjunarreit, endurtek þetta ferli 5-6 sinnum, eipa, og fer að skrifa söguna eða vinna í anna.is til að hvíla heilann.

Martröð.

Einhverra hluta vegna hef ég verið með húfu alla helgina. Sem er alveg nýtt. Ég sat meira að segja í allt gærkvöld hérna með headphones á hausnum og húfuna utanyfir þá. Þaðan kemur leppalúða term-ið. Ég var lúði fyrir en hef þróast yfir í leppalúða.

Ef ég hætti að raka mig undir höndunum og plokka mig verð ég grýla.

Ég er ennþá með húfuna.

Þegar ég opnaði póstinn minn í morgun sá ég tölvupóst sem innihélt kveðju frá gömlum anna.is fíkli sem ég hef ekki heyrt í mjög lengi. Hann er hljómsveitargæji, spilar á kúabjöllu.

Vá hvað mér þótti vænt um þetta! Takk!

Mér finnst ekkert nema eðlilegt að spila diskó í partíum. Ekki eingöngu, má lika vera funk og smá rokk, en diskóið rúlar.

Mér finnst svo boring þegar svona klassísk "karlmenn að dansa" stemming myndast sem samanstendur af tveimur eða fleiri karlmönnum á dansgólfinu að spila luftgitar við þungarokk og öskra með textanum. Þetta gerist aldrei þegar maður spilar diskó.

Luftguitar við þannig músík er einfaldlega of gay svo strákarnir hlífa manni við þessum óhugnaði.

wahahahahaha

Ég er búin að komast að því að ég verð að hafa linkana hina bloggarana á öllu ravings svæðinu og forsíðu.

Ég þarf að hafa þá á öllu ravings svæðinu vegna þess að ég er oft einhverstaðar á færslu hjá mér þegar mig langar að lesa bloggið hjá einhverjum öðrum - og þá vil ég geta smellt á einn link til að komast þangað, ekki á tvo.

Auk þess skiptir consistency máli.

Réttast væri að setja þetta á alla fokking síðuna en ég ætla samt ekki að gera það. Bæti kannski við þessum dálki á alla síðuna og eitthvað annað á non ravings síðum.

Æ ég veit ekkert hvað ég ætla að gera. Svo kvíði ég endalaust fyrir að fara að versla í hádeginu. Þarf að kaupa svo ógeðslega mikið og mig vantar sterkan karlmann til að hjálpa mér með þetta upp á tíundu hæð (feels like ten) svo handleggirnir á mér verði nú ekki lengri en þeir eru þegar orðnir.

Djöfull á mér eftir að finnast ég RÚLA þegar ég er búin með þessi innkaup..

Það hefur breyst örlítið; ég HATA AÐ VERSLA!

Hatur nær meira að segja ekki alveg utanum þær tilfinningar sem ég hef í garð þess að versla í matinn.

Djöfull er þetta STYGGÐARLEGA leiðinlegt.

ÚFF!

Og í dag gleymdi ég innkaupamiðanum. Hræðilegt þegar það gerst, þá fer ég nefnilega að impróvæsa. Kaupi mökk af dóti sem ég á ALDREI eftir að nota, og ég veit það.

En í dag keypti ég svolítið jákvætt í improvæsinu sem ég hef verið á leiðinni að kaupa lengi.

NÝJAN RÆKJUPOKA!

Ég henti hinum rækjupokanum nefnilega fyrir ekkert svo löngu síðan og hef verið eitthvað svo leið síðan. Ég var búin að eiga hann síðan ég flutti að heimann! -Auk þess sakna ég Lifur smá og langaði í eitthvað sem minnir mig á hann.

Keypti líka mökk af öðru dóti sem ég hefði geta hent niður ruslarennuna þegar ég kom heim en ég ákvað að setja það fyrst uppí skáp og bíða þangað til það myglar áður en ég geri það.

It's feels like the right thing to do.

Ef ég skrifa einhvertíma sjálfsjálparbók ætla ég að láta rækjupoka fylgja hverju eintaki. Ég mun pottþétt gefa út fyrir jólin og eru ekki bækurnar alltaf í Bónus?

Það er ekkert venjulegt hvað manni líður vel þegar maður á rækjur.

MIG VANTAR HINSVEGAR EINHVERN TIL AÐ VERSLA ÞÆR FYRIR MIG - ásamt öðrum nauðsynjum.

Það hlaut að liggja einhver ástæða að baki því hvað ég er búin að vera dugleg að laga til á síðunni minni.

Ég nenni ekki að gera skattskýrsluna.

Um daginn var Doddi að borða abt mjólk. Allt í einu heyrist í honum: "ahA! Það er þessvegna sem er ég svona mikill innipúki! Það er innihald í abt mjólk!"

Ég þarf að gera skattskýrsluna.
Ég nenni ekki að gera skattskýrsluna.

Ég þarf að þrífa.
Ég nenni ekki að þrífa.

Íbúðin er haugur og ég þarf virkilega að þrífa. En af því þetta er orðið svo mikið.. þá fallst mér hendur og ég nenni þessu ekki.

Ég þarf að skila skattskýrslunni því annars kemur skatturinn, þræðir mig uppá spjót og grillar mig.

Ég nenni samt ekki að gera skattskýrsluna.

Það mun taka mig minnst fjóra klukkutíma að þrífa íbúðina.

Það mun taka mig innan við klukkutíma að gera skattskýrsluna.

Mér finnst hinsvegar svo ÓGEÐSLEGA LEIÐINLEGT að gera skattskýrsluna - að ef ég ákveð að gera hana í kvöld eru allar líkur á að ég þrífi í staðinn.

Ég er búin að vera að vinna að útliti fyrir nýja heimasíðu. Það hefur gengið misvel.

Alltaf þegar ég byrja að vinna í svona útliti og dett niður á eitthvað concept, þá skíri ég skjalið sem ég er að vinna með einhverju nafni sem sker sig útúr öðru dóti sem ég er að vinna með og bæti 01 fyrir aftan. Svona:

Held áfram að vinna í lúkkinu og stuttu síðar lítur mappan mín svona út:

Þegar ég er komin með svona margar útgáfur skoða ég hverja og eina vandlega og finn venjulega eina sem mér finnst betri en allar hinar. Hana skíri ég..

Eins og sést var það útgáfa númer átta sem mér fannst best. En þrátt fyrir að ég sé búin að ákveða að þetta sé "the one", þá er það greinilega alltaf einhver misskilningur hjá mér því áður en ég veit af lítur mappan svona út:

-og af því ég er orðin frústreruð líta allar tilllögur sem ég bý til á eftir þessari.. svona út:

Þessi aðferð er ótrúlega öflug. Merkilegt hvað ég man nöfn á borð við 65465465465487777777777.png

EN..

Á þessum tímapunkti kemur venjulega einhver í heimsókn sem ég get borið útlitið undir. Þegar það er búið fær skjalið nýtt nafn:

-sem stuttu síðar breytist óumflýjanlega í...

Og það er yfirleitt hér sem ég skipti yfir í nýtt útlit entirely..

Ef þú værir að fara að halda partý.. þar sem þú ætlaðir að kaupa vín ofaní liðið, hvaða áfengu gosdrykki myndir þú kaupa?

Hvað er best? Ég bið um skoðanir bæði á tegund og bragð í þeirri tegund.

Hvað finnst fólki um þetta?

(Já.. gera refresh )

Ef ég gef mér að þetta útlit birtist eins og því er ætlað að birtast þá eru bloggfærslurnar til vinstri, fyrir ofan þær: menu, fyrir ofan hann: banner, efst til hægri: leit og tveir dálkar til vinstri með nýjustu færslum og tenglum.

Í þessu útliti held ég að ég hafi komið til móts við alla (nema Hörpu sem vill hafa dálka báðu megin við meginmálið). Myndin er ekki eins lítil, menu-inn nær næstum yfir alla síðuna, leitin er efst til hægri, linkarnir byrja ekki fyrir ofan menu-inn og ég kem meira að segja galdradúkkulinknum líka fyrir. Það mun svo seinna bætast annar linkur þar fyrir neðan svo það er allt í lagi að hafa smá "hvítt" þar.

Ekkert á síðunni á að vera miðjujafnað, allt til vinstri.

Látið mig vita ef þetta er MEGA mongo.. hehe

Ég - er - ekki - ófrísk.

Kom mér reyndar ekkert átakanlega á óvart, þurfti enga áfallahjálp og þessi niðurstaða rennir stoðum undir það sem mér var kennt í kynfræðslu í gaggó; að fólk þurfi að hafa samfarir til að getnaður eigi sér stað. Já, eins ótrúlegt og það hljómaði á sínum tíma. En þessu vill húðsjúkdómalæknirinn ekki trúa - amk. tekur hann ekki my word for it. Hann heldur kannski að ég eigi "vini" út um hvippinn og hvappinn og geri EKKERT ANNAÐ við tíma minn en að sofa hjá þeim til skiptis.

Sem er ekki rétt, ég á enga vini.

Til að friða lækninn varð ég að taka óléttupróf - fyrsta af mörgum á næstu mánuðum - og eins og margar konur kannast við þá þarf að pissa í glas til að taka svona próf. Sem er venjulega ekki vandamál - ef manni er mál að pissa.

Læknirinn rétti mér tvö plastglös, eitt með loki sem ég átti að pissa í, hitt ekki með loki, sem ég átti að drekka úr. Sem betur fer var annað með loki, ég vil ekki einu sinni hugsa útí ruglið sem hefði geta átt sér stað annars. Af þessu loknu var ég send inná baðherbergi þar sem ég átti að pissa í glasið.

Þetta gerðist klukkan tíu mínútur í fjögur.

Klukkan tuttugu mínútur yfir fjögur var ég búin að drekka 16 glös af vatni, leið hræðilega í maganum en var samt sem áður ekki mál að pissa. Það var ekki fyrr en þremur glösum í viðbót, og tíu mínútum, sem ég gat pissað, skilað glasinu og fengið staðfest eitthvað sem ég vissi upp á hár. Ég væri ekki ófrísk.

Það brutust út mikil fagnaðarlæti á læknastofunni, sumir grétu í geðshræringu. Ég fékk lyfseðil og blóðprufu beiðni og hélt heim á leið.

Alla leiðina heim var ég í spreng. Það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim var að fara á klósettið og nú.. þarf ég að gera smá break því ég þarf aftur á klósettið.

--

Já. Einmitt. Í fyrramálið er ég að fara í blóðprufu. Þá kemur í ljós hvort blóðið mitt er til þess fallið að eitra það en ég má samt byrja á lyfinu á morgun, sem ég mun gera.

Ég er ekkert búin að láta mig kvíða því að fara á þennan kúr. Oft ef ég veit að eitthvað hræðilegt er um það bil að koma fyrir mig, kýs ég að ignora það gjörsamlega þangað til it hit's with a full blast. Og þá ignora ég það meira að segja stundum líka. Ég er heimsmeistari í afneitun innanhúss án atrennu.

Ég fer svo aftur eftir mánuð í aðra óléttuprufu og blóðprufu. Þetta er í raun alveg magnað. Líkurnar á að ég hitti einhvern karlmann heima hjá mér, sem mig langar til að sofa hjá, eru engar og ÞÓ ég myndi falla fyrir einhverjum sem ég rekst á á stigaganginum eru líkurnar á því að sá maður hafi ofur sæði sem fer í gegnum allar hormónavarnir hverfandi.

Hitt er aftur á móti á hreinu.. ég mun ekki fara á klósettið að pissa í heilan sólarhring áður en ég fer næst í óléttupróf hjá lækninum.

Ég ætla hinsvegar aftur á klósettið... - núna.

Í kvöld, rétt fyrir átta var hringt og ég minnt á að ég átti að vera mætt á fund til að skipuleggja brúðkaup Júlíu og Gulla sem verður núna í júní. Skemmtilegasta fólkið í báðum fjölskyldunum verða veislustjórar: ég og bróðir Gulla.

Reyndar er þetta þannig að Júlía og Gulli eru með evil plan um að hafa brúðkaupið tvöfalt og ég og bróðir Gulla giftum okkur líka. Bróðir hans Gulla sá mig í fyrsta skipti á ævinni í kvöld og ég mætti sem leppalúði dauðans - með húfuna sem frumburðurinn prjónaði á mig, sem ég hef ekki tekið af mér í viku og bólu amish-línu krans svo það er óhætt að segja að tvöfalt brúðkaup er out of the question.

Auk þess held ég að við höfum hvorugt áhuga á að gifta okkur og þá sérstaklega ekki hvoru öðru.

Breytir því ekki að Júlía og Gulli ætla að giftast hvoru öðru - og ég öfunda þau því mig langar líka að finna þennan eina rétta sem ég get eytt ævinni með.

Kannski er það þessvegna sem ég er ekkert að láta mig kvíða fyrir þessum lyfjakúr. Af hverju að láta sig kvíða fyrir því? Það mun taka enda. Miklu eðlilegra að láta sig kvíða yfir því að búa einn og yfirgefin í ellinni og hafa engan til að tala við nema sjónvarpið - of mikla liðagigt til að vera á msn..

ÞAÐ er eitthvað sem ég ætti að láta mig kvíða fyrir.

Ég tek fram að ég er ekki svo öfundsjúk að mig langi að myrða brúðhjónin með keðjusög til að skemma brúðkaupsdaginn eða eitthvað svoleiðis bíond dæmi, þvert á móti er ég svo sick í öfundsýki minni að ég vona að þau verði alltaf eins hamingjusöm og þau eru í dag.

Já. Í raun og veru vona ég það heitt og innilega. Það væri ákveðin huggun að vita að þetta sé ennþá til í heimi þar sem fólk trúir ekki á..

Ég gerði ótrúlega uppgötvun þegar ég var að klára skattskýrsluna. Ég þurfti að þrítékka og nudda augun vegna þess að ég einfaldlega trúði ekki því sem ég sá þarna á skjánum fyrir framan mig. Síðan ég skildi er ég búin að lækka höfuðstól skuldanna minna um tæplega.. EINA OG HÁLFA MILLJÓN.

I shit you not.

Ég er eiginlega ennþá að ná þessu því ég er líka búin að vera að borga inná yfirdráttarheimildina mína. Reyndar er ég búin að komast að því að þeir eru ekki að djóka með að fólk eigi nóg af peningum. Mínir hafa bara allir farið í að borga vexti!

Í kvöld mun ég reyna að gera gott úr þessu andliti sem ég er með, fara á hátíð og þegar það er búið mun ég flytja aðsetur mitt alfarið yfir á netið. Ég er hvort eð er búin að gera svo fínt hérna. Ég mun hætta að vera til í raunveruleikanum á meðan ég er á þessum lyfjakúr og ég er búin að fatta af hverju ég er alltaf með þessa húfu. Mér líður eins og ég sé ósýnileg með hana.

Auk þess má ég ekkert gera. Ekki má ég stunda líkamsrækt því þetta er svo mikið álag á liðina og ég gæti skemmt eitthvað. Ekki má ég taka lýsi - svo hárið mun pottþétt hrynja af mér.

Læknirinn sagði að ég mætti búast við að versna gífulega fyrstu vikuna en svo heldur hann að ég komi til með að lagast hægt og örugglega upp frá því.

Sjáum hvað gerist..

Djöfull er ég samt styggðarlega stolt af sjálfri mér.

Ein og hálf milljón. Unbefuckinglievable.

Theme lagið í kvöld þegar ég var að setja á mig andlit.. þrjú tonn af sandi

- og svo.... þetta:

Þeir hefðu kannski ekki beðið mig um tónlist ef ég hefði sagt þeim að ég enda alltaf á Dallas hehehe

Klikkar ekki.

Svo er ég svo ÓHUGNARLEGA EVIL.. að ég er búin að premixa þetta í einn stóran hljóðfæl svo það er annaðhvort að hlusta á allt.. eða ekkert og engin leið að sjá hvenær lögin byrja og enda eða hvaða lög þetta eru to begin with!

MUHOAHAAHAHAHAHAHHAHAHHAHAaaahhhhhhhhh

ahhhhh ég dey mér finnst ég svo vond. Þetta er samt ekkert svo illa gert.. nema kannski þarna Huey Lewis.. en mér finnst bara hip to be square og ég gerði þetta eiginlega með góðum hug þar sem það eru ekki mix græjur á staðnum og það er alltaf betra að hafa einhverja "samfellu" í tónlistinni. Verður gaman að sjá hvort þetta heldur.

En eins og ég hef sagt.. þá fer hver að verða síðastur að hitta fólk - ef hann er ég - svo ég er outta here og ætla að skemmta mér alveg hrikalega vel, koma heim, setja á mig hulins húfuna og láta mig hverfa af yfirborði jarðar..

víúúúuúúú do you believe in love.. i believe in love too.. ohhhhhhh..