Laugardagur, 04. febrúar 2006
hennar mömmu.
Datt þar inn og sá að hún rekur píslagöngu mína.. þegar ég var að leita að tösku fyrir Albert.
Ekki var mikil hjálp í henni, það segi ég satt. Ég hringdi í hana og bað hana að skrá sig inná msn svo hún gæti hjálpað mér. Var með hana í símanum og sendi henni slóðir á töskur sem ég var að hugsa um að kaupa.
Ég skil eiginlega ekki af hverju, í retróspekt, því við mamma höfum gjörólíkan smekk. Hún vill t.d. að ég hafi Albert í e.k. veggfóðurs/teppa tösku.
I don't think so.
Það eina sem ég heyrði frá hinum enda línunnar var.. já ég ætla ekkert að vera að hafa það eftir.
Á endanum hringdi ég í Júlíu og fékk þá aðstoð sem ég þurfti.
Júlía er nefnilega jafn spennt og ég og skilur fullkomlega að ég ætla að go legally blonde on the kritter - án þess að klæða hann né mig í eina bleika flík.
Sem er somewhat of a challenge.
Hún spurði hvort hún mætti koma með að skoða hann og ég sagði nei. Því hann er svo pínulítill, má ekkert vera rennerí af fólki að sjá hann. Geriði bara grín, mér er meinilla við að heimsækja nýfædd ungabörn líka. Bæði er það ekki að gera góða hluti fyrir nú þegar ofvirka eggjastokka mína, sem eru reyndar óðum að róast eftir því sem ég hugsa meira um Albert, né fyndist mér gaman að leggjast í flensu á eftir og komast að því að ég hafi smitað hvítvoðunginn.
Júlía spurði mig líka hvort mamma mætti ekki koma og skoða hann um leið og ég fengi að fara með hann heim. Ég sagði líka nei við því og Júlíu fannst ég miskunnarlaus og vond manneskja.
Mér finnst það hinsvegar ekki. Ég minnist ekki á Albert öðruvísi en að mamma segi mér að henni finnist svona hundar óhuggulegir. Snögghærðir hundar tvisvar sinnum óhuggulegri en síðhærðir og ljósir fimmtíusinnum óhuggulegri en dökkbrúnir.
Svo ég spurði Júlíu: "Ef fjölskyldan hans Gulla væri frá Rússlandi og mömmu hans væri verulega illa við þig og í hvert einasta skipti sem þið kæmuð í heimsókn færi hún að fjasa um hvað þú værir ljót og leiðinleg og að hún þoldi þig ekki.. þó hún væri að tala tungumál sem þú skilur ekki.. heldurðu að þú myndir túlka málróminn og svipbrigðin sem hún væri að semja til þín sonnettur?
Júlíu finnst ég ekki vond lengur og við höfum stofnað bandalag dætra sem vinnur að því að kristna mömmu og kenna henni að Albert hefur sál, þótt hann sé lítill og JAFNVEL ÞÓTT EINHVERJU FÓLKI FINNIST HANN LJÓTUR!
If you can't say something nice about someone.. make sure he's out of the goddam room!
Mér finnst Albert fallegur. Ég er ekki að fara fram á að henni finnist það líka. Ég fer hinsvegar fram á að hún sé góð við hann.
Það er non negotiable.
Ég held reyndar að mér sé búið að takast að tuska hana soldið til. Í færslunni sem hún skrifaði talar hún um sig sem "hunda ömmu". Ég ætla samt ekki að vera hunda mamma. Ég er ekkert mamma hans Alberts. Ég er sérlegur umsjónarmaður hans, vinur og velunnari.
Mamma hans heitir Músa.
Mamma er allavega farin að tala um að hún ætli að taka vel á móti honum. Sem er framför. Kannski kemst fjölskyldan óbrotin í gegnum þetta eftir allt saman. Hver veit.
Annars hringdi mamma í mig í kvöld á innsoginu og spurði mig hvort ég ætlaði virkilega að láta hana prjóna lopapeysu á Albert úr hundahárum.
Tók ég virkilega ekki nógu skýrt fram að mér finnst ógeðslegt að prjóna úr hundahárum? Af hverju í fjandanum ætti ég að vilja láta mömmu gera það?
Mér finnst fólk sem býr til garn úr hunda/katta/mannahárum og ló VERULEGA UNDARLEGT og ég hef engan áhuga á að tilheyra þeim hópi.
Ég finn hreinlega enga þörf hjá mér fyrir að prófa þetta. Er blessunarlega, algerlega og alveg laus við það.
Amen.
Það er samt búin að vera martröð í helvíti að finna fallega tösku fyrir hann. Magnið af ljótum vörum sem framleiddar eru í heiminum er hreint út sagt ótrúlegt.
Ótrúlegt alveg.