A time to re.. nii
Sunnudagur, 26. febrúar 2006
Djöfull er ég búin að vera andlaus þessa helgi. Föstudagurinn var góður en svo gerði ég lítið á laugardaginn annað en að borða og horfa á sjónvarpið. Horfði þó töluvert meira á sjónvarpið en ég borðaði.
Ef ég hefði borðað jafn mikið og ég horfði á sjónvarpið þá væri ég líklega orðin óbís.
Nú er ég hinsvegar búin að updeita mig í báðum þáttaseríunum sem ég fylgist með. Þó ég sé í einhverju zombie rugl skapi og hafi þrisvar staðið mig að því að sitja, stara á sjónvarpið.. en hvorki heyra né sjá það sem var á skjánum.
Hvernig er það hægt?
Þar sem ég var búin með dh og ad ákvað ég að gefa nt tækifæri. Þá á ég við nip/tuc.
Trallalla.. jújú alveg hægt að horfa á þetta, myndi ganga betur ef ég ætti ís. Þangað til í einni senunni. Hólí shit. Ég sökk alveg í stólinn og dró teppið sem ég lá undir alveg uppað enni og gægðist svo öðru hvoru á hvað var að gerast, varð skelfingu losti, fékk verk í magann og svo lokaði ég augunum, hélt fyrir eyrun, söng Roxanne alveg rosalega hátt og slökkti á þessm óhugnaði.
Sumt myndefni hringir ákveðnum bjöllum og sumum bjöllum borgar sig bara alls ekki að hringja!
Nú er ég að leita mér að framhaldsþætti um mjög gamalt fólk eða köngulær eða bara einhver mjög ljót og loðin dýr sem engum finnst aðlaðandi.