 |
|
|
|
 |
Heaven
Fimmtudagur, 23. febrúar 2006
Ég fékk mann með borvél í heimsókn og hann boraði göt í veggina með stóru þungu borvélinni sinni á meðan ég hélt fyrir eyrun. Svo skrúfaði hann upp fyrir mig nýju snúrugræjuna. Þökk sé henni þarf ég aldrei aftur að teygja mig upp til að hengja upp þvott. Alltaf þegar ég held að ég sé búin að ná toppnum heldur líf mitt áfram að verða örlítið betra og betra. Takiði eftir þessu? Ég tengdi þvottavélina og er búin að þvo fjórar vélar í kvöld. Við skulum átta okkur á því að öll þvottakerfi á gömlu vélinni minni tóku tvo klukkutíma. Ekki á nýju vélinni minni. Neibb. Rétt áðan var ég að setja í vél og það stóð á skjánum að hún yrði búin eftir 62 mínútur. Svo minnkar það, ég get fylgst með. Þegar hún var að vinda áðan í 40° vélinni fór ég að spöklera og mér finnst að fólk og heimilistæki eigi að fá að gifta sig. Þetta er réttlætismál. Spáiði.. svo eignast ég kærasta og bið hann að.. ofaná.. hehehehehe Neibb. Ég er búin að skemma það. Að eilífu. Kemur ekki að sök. Mér fannst það aldrei neitt sérstaklega spennandi staður hvort sem er. Nema þá helst hvað ég fékk mikið adrenalínkikk því ég er svo hrædd við þvottavélar. Pínulítið eins og að lesa random eintak af "Ást og afbrot" sjoppubókmenntum. En best að muna að segjast aldrei vera ástfangin af borðstofuborði á blogginu. Óþarfi að skemma það fyrir sér. Djöfull er ég í góðu skapi! Og það þrátt fyrir að hafa upplifað svona brush with death í dag þegar ég var að koma gömlu þvottavélinni á haugana. Best ég geri því skil snöggvast áður en ég fæ stjarfklofa af hræðslu aftur og get ekki hreyft mig. Nema til að setja í þvottavél. Þeir komu hingað mennirnir frá Ormsson og nánast flugu upp stigana með nýju þvottavélina, en þegar ég spurði þá hvort þeir gætu tekið þessa gömlu niður urðu þeir flóttalegir, horfðu niðurfyrir sig og muldruðu eitthvað og svo fór annar niður með kerruna eða trilluna eða hvað sem þetta er og hinn kláraði að græja vélina fyrir tengingu. Oh well.. Ég hringdi á sendibílastöð og sagði konunni á skiptiborðinu að ég væri með þvottavél sem ég þyrfti að koma af þriðju hæð niður á jarðhæð, það væri engin lyfta í húsinu og endaði á að spyrja hvort ég þyrfti ekki að fá tvo menn. Nei hún hélt nú ekki. Sagði að hún myndi senda mér mann sem hefði réttu græjurnar og svo væri þetta bara spurning um að ég myndi styðja við vélina á leiðinni niður. Ó... key. Þegar maðurinn kom og sá mig leist honum ekki á blikuna. Ég er nefnilega ekkert þreklega vaxin. Hann vissi að um þvottavél væri að ræða og sagði mér að þetta væri vonlaust mál nema einhver væri til að bera þetta niður með honum. Ég sagði honum að hringja bara á annan bíl en nei. Vaknaði þá ekki einhver brjálaður frummaður í honum og á meðan hann bölvaði konunni á skiptiborðinu tókst honum, reyndar með minni hjálp, að setja þvottavélina uppá trilluna. Ég er svo vön að gera við með pabba og klikkaði á því að snappa í handlangara-mode-ið svo þegar hann hallaði þvottavélinni, renndi ég trillunni undir. Hann bað mig ekki um það og ég dauðsá eftir því að hafa gert það því svo ýtti hann trillunni á undan sér fram á gang. Tvisvar missti hann trilluna og vélin skall með öllum sínum þunga á gólfið, fyrst framfyrir sig og svo afturfyrir sig. Hann gat rétt forðað sér í seinna skiptið og ég fékk taugaáfall í bæði skiptin vegna þess að húsið hristist allt og skalf, auk þess veit ég hvað þetta er illa byggt hús. Quick summary: 1. Maðurinn hafði sagt mér að einn maður gæti ekki komið svona þvottavél niður alla þessa stiga. Nú skuli þið setja ykkur í mín spor þegar hann stóð með þvottavélina þarna á trillunni, á stigabrúninni, tilbúin að húrra sér niður stigann og sagði "far þú á undan og haltu undir vélina" Við skulum átta okkur á því.. AÐ ÞAÐ ER NO FUCKING WAY AÐ ÉG FARI Á UNDAN! Ég kem ekki til með að veita mikið viðnám ef ég fæ þessa vél í hausinn og á frekar von á því að hausinn á mér gefi eftir frekar en vélin. OG ÉG ÆTLA EKKI AÐ DEYJA AF VÖLDUM ÞVOTTAVÉLAR! ÉG HREINLEGA NEITA AÐ GERA ÞAÐ! Ég beið eftir því að einhver saklaus nágranni minn kæmi upp stigann og fengi gömlu ónýtu þvottavélina mína í augað, eða þá að maðurinn myndi missa hana á burðarvegg og húsið myndi hrynja. Mér fannst eins og tíminn hefði stöðvast og ég væri í the twilight zone. Vélin gat dottið af trillunni og rúllað niður stigann. Brotið handriðið. Hurð. Eitthvað. Ég hélt við vélina, svona til málamynda en var við hliðina á henni allan tímann. Í alvöru talað það var ekki séns í helvíti að ég hefði farið á undan. Ekki séns. Ég gerði líklega ekkert gagn þarna til hliðar, veit það alveg. En af hverju hlusta karlmenn aldrei á það sem konur segja? Ég var tilbúin að borga fyrir annan mann! Breytir því ekki að mann garmurinn kom vélinni niður á fystu hæð einn síns liðs, inn í bílinn og í sorpu án þess að missa hana oftar af trillunni. Fyrir það er ég mjög þakklát. Sat samt í stólnum inní stofu með stjarfklofa í góðan klukkutíma þegar hann var farinn. Að ná mér. Gamla þvottavélin er farin úr mínu lífi. Að eilífu. Amen. (Mig grunar samt að hún muni ofsækja mig í draumum.) | anna | 23:58 |
comments
Missa vélina af trillunni á jafnsléttu ? HA ? Maðurinn kann þá ekkert á trillur ? Kannski einhver frístundabílstjóri sem ekki fékk að vinna á Hreyfli ? Bleach.. Nr. 1 | posted by: Þór | 24.02.2006 | 0:26:17 | [+] |ég er nýbúin að flytja upp á þriðju hæð, upp krókótta stiga og lent í ýmsu. verst var þegar kom áttræður sendibílstjóri aleinn með stóra rúmið sem ég var að kaupa. kallinn hrasaði í tröppunum og ég þurfti að hálfbera hann upp, ásamt rúminu. fékk samviskubit yfir að kaupa of massað rúm, einstæð konan. sem betur fer var þetta horað karlgrey. Úff, kannast við þetta. Hef borið risastórt sjónvarp ofan af þriðju hæð og þó að við værum tvær saman, vorum við alveg að gefast upp. Ég var líka að bera sófa fyrir mútter í gær ásamt sendibílsstjóra og það var svona "haltur leiðir blindan" dæmi. post a comment
|
