 |
|
|
|
 |
Einbúinn og hirðfíflið
Miðvikudagur, 01. febrúar 2006
Ég mætti konu sem ég kannast við í morgun þegar ég fór í vinnuna - fyrir hreina tilviljun. Ég spjallaði við hana í kannski.. fimm mínútur. Sagði henni frá Albert. Hún er alveg rosalega hrifin af svona hundum og bað mig endilega að sýna sér Albert þegar ég fengi hann, sagði mér að hún hefði samt á tilfinningunni að ég yrði ekki ein með Albert lengi og að það væri stutt í að ég myndi hella mér útí samband - og ég brosti.. því ég kæri mig ekki um það. Rétt áðan fékk ég póst frá henni. Hæ Anna Þú hefur markvisst dregið þig frá umhverfi þínu á einhvern hátt og er það eingöngu af hinu góða ef þú ert þar með að styrkja sjálfið. Sem segir ekkert annað en það sem þú varst að segja mér. Þér gæti mislíkað það sem er að gerast í kringum þig eða þú finnur þörfina á að vera í einrúmi og huga að persónulegum þörfum og jafnvel tíma til að huga betur að eigin líðan. Hér er talað um að þú ættir að ákveða hvað skal aðhafst án áhrifa annarra. Lausn vandans liggur innra með þér og svarið fæst fyrr en síðar. Skilaboð hjarta þíns, vellíðan og vanlíðan munu vísa þér á rétta braut. Ég var of mikið að hugsa um það sem ég veit um þig og bað um að það truflaði ekki, þannig að ég fékk enga innsýn á þig. En eftir stendu að ákvörðunartaka þín stendur í spilinu og þegar ég dreg fyrir lífi þínu sem maka (ástarlífinu) kemur þetta Það er mannlegt að horfa á það sem hefur mistekist. Hér ert þú minnt á að þú hefur lag á að færa þér auðlindir heimsins persónulega í nyt. Útlit þitt og gáfur eru uppsprettur sem auðvelda þér að ná því sem þú þráir þegar tilhugalíf þitt er annars vegar. Og hafðu það, ef 51% er gott við einhvern sem þér þykir vænt um þá er það nóg til að viðhalda sambandinu. Tvö prósent nóg. Ertu meyja eða hvað að gera svona miklar kröfur? Eitt stærsta verkefni þitt er að sleppa takinu af gömlum minningum og lifa algjörlega í nútíðinni ef þú kýst að upplifa gleði samhliða nýjum kafla sem birtist hér. Ekki ásaka sjálfa þig fyrir eitt né neitt. Það sem er í dag er flott. Þú ert í blóma lífs þíns Þú veist hvenær þú hefur á réttu að standa og innst inni skynjar þú eðlilega rás atburða og túlkar það yfir í vef sambandsins sem hér um ræðir. Þú sýnir ást þína og umhyggju í verki og veist að karma annarra er ekki á þínu valdi - þeir verða að taka ábyrgð á sjálfum sér. Sjaldséð birta einkennir sambandið með lífsgleði, frelsi, heilbrigði og ótæmandi starfsorku. Þú ættir að veita athygli því andlega og tilfinningalega jafnvægi sem ríkir hér. -- Vitiði.. ég ætla samt að loka mig af með hundinum Albert. Eini maðurinn sem ég er í "sambandi" við er Lifur. Og það samband er nóg fyrir mig, þrátt fyrir að ég veit að það mun aldrei teygja sig út fyrir landamæri Internetsins. Segið svo að ég geri of miklar kröfur.. Ef ég væri ekki búin að lofa Lifur að vera dugleg að skrifa.. þá væri ég lítið hérna þessa dagana. Ég hef ekki um neitt að skrifa - nema Albert - og þegar Lifur er ekki til að bulla með mér.. þá er ég bara blankó. Ég er svoleiðis á kafi í vinnu að ég fæ smá samviskubit í hvert sinn sem ég fer hingað inn. Næsta mál á dagskrá er að klára að setja saman pöntun og kaupa það sem ég þarf að kaupa fyrir Albert á netinu og klára pöntun á því sem ég þarf fyrir nýja áhugamálið mitt, sem ég hef aldrei minnst á hér en mun líklega gera það einn daginn. Enn ein afþreyingin sem ég get stundað á meðan ég er "að horfa" á sjónvarpið. Ég er ekki búin að horfa á sjónvarpið síðan um jólin. Þegar þetta pöntunardót er frá þarf ég að koma upp rútínu á heimilið aftur og finna tíma til að fara í ræktina til að fá andorfín-kikk once in a while. Svo er það bara.. vinna/borða/vinna/sofa. Endurtakist eftir þörfum. | anna | 10:44 |
comments
Og kannski eignast eina eða tvær litlar lifrarpylsur ? Sérðu það fyrir þér ? Anna og eitthvað líffæri á vappinu með tvo hakkbelgi í eftirdragi ? Ég held að fjarbúðin sé bara til bóta sko - ég VEIT að það er kosmískt rétt að þið lifur hittist í holdinu, annað er ekki sanngjarnt fyrir okkur hin sem lifum í gegnum ykkur og mér er slétt sama þótt lifur sé kiðfættur (geiturnar í færeyjum), rangeygur og með massívan herðakistil (og þér er örugglega sama líka anna, ekki satt?) rómantík umfram allt Þú segir nokkuð. Ekki hefði mér dottið það í hug... Ég sé reyndar ekki hvernig lifrarpylsa sé sérstaklega "strákleg", en þar sem ég veit að það skortir stórlega upp á skáldagáfuna hjá mér, þá ætla ég ekkert að vorkenna mér neitt sérstaklega fyrir það - þú útskýrir það bara fyrir mér Ég gat alveg séð fyrir mér lifrarpylsustelpu og lifrarpylsustrák Baun: þetta hljómaði bara eins og lýsing á mér, nema það að þarna vantaði "klofsiginn niður á ökkla, með hala og þrettán horn". Svo hef ég hitt Önnu amk einusinni, svo ég get ekki verið lifrarkæfa. Set hinsvegar dvergana mína - nay, kasta þeim, í að finna út meira um þennan lifrarmann. Kannski þeir geti notað Margeir til að njósna fyrir sig. Anna: wouldn't you like to know ? Ég tók það einmitt fram að ég myndi ekki fara að prjóna úr hundahárum. Mér finnst það frekar.. óhugnarlegt. en.. þú og mamma eruð þá sammála um fötin á Albert. Hún segir "oj anna þetta er ÓGEÐSLEGT! Ætlarðu að klæða kvikindið í svona viðbjóðslegt dót? Ég get ekki þekkt þig lengur! Engin dóttir mín hagar sér svona! Hvaðan færðu þessar ranghugmyndir? Hver ertu?" - og þar fram eftir götunum.. Málið er að Albert er snögghærður chihuahua og ef ég á ekki að hafa hann innpakkaðann í teppi 24/7 þá þarf hann að vera í fötum. Því hann er kulsækinn - eins og ég. Ég mun klæða Albert alveg kinnroðalaust í föt eins og mig lystir en nota bene.. þetta verða falleg föt, eða eins falleg og hundaföt geta orðið því þótt ég kunni ekki að prjóna (þó ég viðurkenni að mig hefur aldrei langað eins mikið til að læra það og núna) þá kann mamma að gera það og Albert heitir jú Albert að hennar ósk og til þess að hún prjóni á hann peysu-r. Ég bætti þessu auka r-i á samninginn eftirá. Mamma hefði aldrei kvittað undir ef hún vissi að ég ætlaði að fótbrjóta hana svo hún hefði ekkert betra að gera en að prjóna á Albert alla daga. Ég kann hinsvegar að sauma. Mér finnst ég alveg innan heilbrigðrar skynsemi með þetta Alberts mál. Ennþá. Samt segir mér svo hugur að mér gæti versnað gríðarlega þegar ég fæ hann. Sátt í bili? Nr. 9 | posted by: anna | 1.02.2006 | 19:00:21 | [+] |Fyrirgefðu Anna ég tók ekki eftir því að þú hefðir tekið fram að þú ætlaðir ekki að fara í hunda-hárin.. en jú mamma þín er greinilega skynsöm kona, hefur hárrétt fyrir sér með fatnaðinn... post a comment
|
