Maður vinnur og vinnur og vinnur.. og tapar!
Sunnudagur, 22. janúar 2006
Ég var að koma af kosningavöku mömmu í Kópavogi og þó að mamma hafi svo sannarlega ekki unnið þá skemmtum við okkur konunglega.
Ég er ekkert búin að borða dögum saman - nema ritz kex og m&m, svo það tók nákvæmlega tvö freyðivínsglös til að gera mig mökk ölvaða.
Að vinna í kosningabaráttunni var alveg rosalega lærdómsríkt og alveg rosalega gaman. Ég er til í þetta aftur - en ekki strax.
Ég er nánast ekkert búin að sjá börnin mín í rúma viku, þau fluttu til pabba síns þegar ég fór til London. Ég sótti Dodda í skólann í vikunni og gaf honum hamborgara - svo kom pabbi hans að sækja hann og ég hef ekki séð hann síðan.
Íbúðin mín er í RÚST. Ég er ekki einusinni búin að pakka uppúr töskunni síðan ég kom frá London. Sem betur fer keypti ég mökk af fötum þar því ég hef ekki sett í þvottavél á aðra viku.
Mamma lagði allt undir og sóttist eftir 2. sætinu en ekkert gerðist. Fólk kaus hana samt, en í hin og þessi sæti svo það nýttist henni ekki. Þetta var bold move og ég veit að mamma sér ekki eftir þessu.
Hún hefur lofað að prjóna í það minnsta eina peysu á Albert. Ég er hinsvegar búin að lofa að vinna í kosningabaráttu *censored* fyrir næstu kosningar.
En nóg af kosningum.
Ákveðið mál hefur legið þungt á mér undanfarið og ég veit ekki hvað ég á að gera. Keypti mér sjö daga frest.. en ég er engu nær um hvað ég geri eftir þessa sjö daga. Hluti af mér segir "go for it Anna!". Vandamálið er að alveg jafn stór hluti af mér segir "don't do it".
Sem eiginlega segir mér að halda að mér höndum. Ég þarf að vera viss.
Fokk ég bara kemst ekki að niðurstöðu! Sama hvað ég velti þessu fyrir mér!
Hvar er Lifur þegar ég þarf á honum að halda?! Er ekki búin að slátra nóg af þorskum? Hvenær ætlar heimurinn að viðurkenna sjálfstæði Færeyingja og hvenær fá konurnar í Færeyjum kosningarétt?
Sá á fokking kvölina sem á völina. Ekki láta nokkurn mann segja þér að það sé gott að geta valið úr, það er matröð!
Hugsa um þetta á morgun...
Í gær stalst ég til að skoða föt á Albert á netinu.

Það er farsælast, að hugsa bara um Albert.
Búin að heyra hryllingssögurnar um það að hann komi til með að míga utaní allt og skíta. Gelta útí eitt og hlýða engu sem ég segi.
Þá spyr ég á móti: er það eitthvað mikið öðruvísi en að eiga kærasta? Þeir skíta kannski ekki útum allt en nóg míga þeir útfyrir. Albert fer ekki frá mér og.. ef þetta er í alvöru hundur, þá verður hann trúr og tryggur og mun fagna mér í hvert einasta skipti sem ég kem heim.
Ég mun fyrirgefa mikinn skít og hland í skiptum fyrir þessa einföldu hluti og ef hann verður gjörsamlega óalandi.. þá eru alltaf til baby pamers..
Ég get ekki beðið eftir að sjá hann. Ég get hreinlega ekki beðið.