Þriðjudagur, 10. janúar 2006
Ég var að tapa mér á vefnum áðan að skoða hundadót. Hún Harpa hefði gubbað af innileika ef hún hefði séð til mín.
Henni finnst ógeðslegt að horfa uppá fólk sem klæðir hundana sína í föt og geymir þá í töskum. Mér finnst það hinsvegar alveg hrikalega sætt.
Ekki alveg eins sætt þegar karlmenn gera það.. en á meðan þeir nota ekki maskara líka sleppur það fyrir horn. Hún Harpa á eftir að hitta Albert og falla fyrir honum. Veit það nú alveg. Það á öllum eftir að þykja vænt um Albert eins og mér - ef ekki.. þá er alltaf hægt að leiða fólk til slátrunnar.
Sá samt ekkert sem mig virkilega langaði í, nema skálarnar sem Albert mun borða úr. Kosta heilar tólf hundruð krónur - sem ég er good for.
Það má taka skálarnar úr og þvo í uppþvottavél og undir standinum er stamt gúmmí sem kemur í veg fyrir að Albert ýti matnum á undan sér á gólfinu þegar hann borðar. Þetta er líka alveg passleg stærð fyrir Albert, hann hefur ekkert við einhver trog að gera.
Eina double stainless steel tvöfalda skálin sem ég fann sem mér fannt Albert samboðin því fyrir utan allt þetta sem ég taldi upp, finnst mér hún falleg - eða eins falleg og mér kemur til með að finnst stálskálar á standi vera.
Fann ekkert ferðabúr og enga tösku sem mér líkaði við þó ég sæi ótal margar og ekkert bæli, en ég eyddi nú líka ekki nærri nógu miklum tíma í þessar pælingar, þetta er alvörumál.
Ef fólk efaðist þegar ég sagðist vera ástríðumanneskja þá getur það byrjað að efast núna. Allt sem ég kem til með að kaupa fyrir Albert verður valið af mikilli kostgæfni - eins og allt sem ég vel fyrir þá sem ég elska.
Allir heilagir hjálpi henni Hörpu minni ef ég rekst á flotta gæludýrabúð í London. Það verður havoc!
Nú verð ég að drífa mig inní Kópavog á kosningaskrifstofuna...