Föstudagur, 27. janúar 2006
Lifur er stórt líffæri sem er.. já.. staðreyndin er sú að Lifur er snillingur.
Og hann bara datt hingað inn einn daginn. Heillaði mig uppúr skónum og áður en ég vissi af hafði þetta þróaðist út í fjarbúð eftir allt of stuttan tíma (the icelandic way) og ég gerðist umsjónaraðili mauraætu Lifurs sem reyndist svo vera seinþroska bróðir hans; dvergvaxinn maður sem borðar maura og notar klósettmottu sem herðaslá.
Margeir er.. spes.
Ég geng með tvíbura Lifurs sem munu heita Breki Dreki Briem Lifrarson Líndal og Mist Eik Lifrardóttir Líndal. Þau voru getin með hjálp Íslandspósts. Fjarbúð okkar Lifur er nefnilega þannig að við búum á sitthvorum staðnum og hittumst aldrei. Ekki einu sinni fyrir getnað. Enda er það bara subbulegt og kallar á sótthreinsun og rugl. Hver nennir að standa í svona veseni í dag?
Ég hef haft orð á því að þetta er tvímælalaust lang besta sambúðarform sem ég hef prófað. Svo fullkomlega áreynslulaust. Fyrst fór soldið í mig að vita ekki hver Lifur er - því ég hafði ekki hugmynd um það - en svo hætti það að skipta höfuðmáli. Ég vissi að þetta var snilldar penni með eðal húmor og það var í raun nóg fyrir mig.
Einn daginn tók hinsvegar skarpgáfuð vinkona mín sig til og fór að spyrja mig áleitinna spurninga. T.d. hvaða IP tölu Lifur var að kommenta frá og hvaða nafnaþjónn þar væri á bakvið. Þetta voru upplýsingar sem ég var búin að hafa í fórum mínum í ansi langan tíma en vegna þess að mér er illa við að hugsa mikið, því ég er hrædd um að verða háð því, og hafði verið sagt strax að þetta væri "mögulega" einn ákveðinn maður.. (FM) þá pældi ég ekki í því meir og reiknaði bara með því að þetta væri hann. En þetta kvöld fórum við vinkonurnar að leggja saman tvo og tvo.. sem reyndist töluverð þraut þar sem stærðfræði er ekki okkar sterkasta hlið.
Stuttu síðar spratt ég á samt sem áður á fætur í stofunni minni og hrópaði "Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD!" eða þangað til Doddi kallaði: "mamma, hættu þessum látum, það eru fleiri en þú hérna".
Ég hrópaði "ó mæ god" aðallega vegna þess að þegar var að renna upp fyrir mér hver þetta er, frekar vel þekktur einstaklingur í þjóðfélaginu, rifjuðust upp fyrir mér ákveðin komment og færslur sem ég skrifaði - löngu áður en ég vissi hver hann var.. en af þeim má skilja að ég hafi vitað nákvæmlega við hvern ég var að skrifast á við!
Sem var ekki raunin.
Taka skal fram að Lifur er Lifur. Ekki reyna að ná uppúr mér hver þetta er. Það er mute point.
Þegar hér var komið við sögu hafði Lifur yfirgefið mig til að berjast í nýlendustríðinu sem geisar í Færeyjum og sér ekki fyrir endan á. Lifur ætlar samt að koma heim til mín í sumar, eða eftir 20 föstudaga. Ég er svo heppin að ég veit ekki hvar hann býr svo ég get bara tekið til heima hjá mér í tilefni heimkonu Lifrar. Sem ég segi.. þetta fyrirkomulag rokkar!
Á meðan Lifur hefur verið að berjast í frelsisstríðinu skipti ég um trú, tók upp millinafnið "Laufey" til að þóknast honum og er farin að læra nudd til að geta nuddað á honum axlirnar eins og fagmanneskja þegar hann kemur þreyttur heim af skrifstofunni, búinn að vinna mörg mál og knésetja marga aumingja. Hér eftir verð ég kölluð Anna Laufey Líndal. - eh.. eða eftir að hann giftist mér. Sem hann SKAL FARA AÐ GERA! Gengur ekki að ég sitji í festum langt fram á elliár! HA!
(Já þetta var nú bara smá útúrdúr, ég er svakalega erfið í skapinu á fyrstu tveimur árum meðgöngu.)
Ég ákvað að segja Lifur að ég veit hver hann er og leggja það í hans hendur hvort hann vildi halda áfram að leika við mig á netinu eða draga sig í hlé. Því hann skrifaði aldrei uppá að gera þetta undir nafni.
Þetta var löng og erfið bið og ég var næstum dáin úr ælupest sem tók sig upp vegna sjúklegrar sorgar og saknaðar, en Lifur staðfesti með komu sinni hér í gær að hann er sannarlega kominn til að vera og ég er svo hamingjusöm. Ætla að elda ógó góðan mat fyrir Margeir í kvöld og vona að ég haldi honum öllum niðri.
Þá þarf Margeir samt eiginlega að borða útá svölum. Það er ekkert grín að fylgjast með aðförunum hjá honum..
Því miður fæst Lifur ekki í kjörbúðum. Ekki einu sinni vönduðum.
Lifur fæst ekki neinstaðar nema hér á anna.is and he's mine.
Mine.
MIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIINE!
MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHO
-
Annars, hvað skilnaði varðar. Þeir geta oft verið af hinu góða. Stundum er bara búið að fullreyna dæmið og stúbid að halda áfram þegar ekkert gengur.
Ég lærði á þessu að ég er manneskja sem get farið the distance og finn vonandi einn daginn einhvern sem getur það líka - og með mér. Þó ég hafi asnast til að verða, eins og wulffmorgenthaler setur það svo smekklega fram "blind, deaf, mute, spastic and very mentally disturbed" - af ást strax eftir skilnaðinn þá læknaðist ég og er right back on track with the original plan.
Vera ein með sjálfri mér.
Ég tók nú samt sem áður svolítið ómetanlegt með mér úr þessu stutta sambandi.
Einlæga hrifningu af litlum hundum.