Um leið og ég opnaði augun í morgun fann ég að mig langaði í kjól og þar sem ég fékk óvænt peninga í gær fyrir vel unnin störf stóð nákvæmlega ekkert í vegi fyrir að ég fengi mér einn.

Nema kannski valkvíði.

Fór í Kringluna og byrjaði í Karen Millen. Spurði afgreiðslukonuna hvort hún ætti "litla svarta kjólinn".

Fyrir þá sem vita ekki hvað litli svarti kjóllinn er: "the little black dress is a no-fail option". Þekkt concept og ég varð mjög hissa þegar konan skildi ekki hvað ég var að fara. Ég útskýrði fyrir henni að ég þyrfti svartan kjól sem væri ekki of mikið glam og ekki of hversdagslegur. Kjól sem væri hægt að nota við öll tækifæri. Hún átti hann ekki til. Næst fór ég í Kultur. Sama sagan. Afgreiðslustúlkan starði á mig og ég beið eftir að hún byði mig velkomna til jarðar. Eftir að ég hafði útskýrt þetta fyrir henni fékk ég sömu niðurstöðu.

Engin lítill svartur kjóll.

Nú veit ég btw loksins hvað varð til þess að klassískar barnabækur eins og "litli græni hatturinn" og "litla bláa kannann" voru skrifaðar.

Þriðja búðin sem ég fór í var Oasis. Let's face it. Ég er manneskja sem lærir hreinlega ekki af reynslu, bý yfir alveg takmarkalausri bjartsýni og trú á mannkynið í heild.. enda spurði ég afgreiðslustúlkuna í Oasis hvort hún ætti litla svarta kjólinn.

Þessi kona, þó hún væri liðlega helmingi yngri en afgreiðslukonurnar sem ég hafði spurt í hinum búðunum.. vissi nákvæmlega hvað ég var að tala um. Hún sagði ekki orð, mældi mig örlítið út, brosti.. svona eins og fólk brosir þegar það veit... að það hefur sigrað.. gekk á undan mér að fataslá og dró fram.. litla svarta kjólinn.

VIRÐING!

[Ég hef ákveðið að taka upp þetta orð meira í skrifum mínum - til heiðurs Lifur. Eða "lotning", eftir því hvernig skapi ég er í.]

Þegar ég sá hann trúði ég varla mínum eigin augum. Þetta var of gott til að vera satt. Ég fór í mátunarklefann.

Ekki mjög erfið ákvörðun. Þessi kjóll er sem sniðinn utaná mig. Ég notaði fyrsta gjafabréfið af fimm til að borga þessa.. fjárfestingu. Ég hef átt litla svarta kjóla áður, en engin þeirra hefur verið litli svarti kjóllinn.

Þú veist, þessi.. rétti.

Enda þegar ég kom til mömmu í dag sagði Beggi einfaldlega: "vá", þegar hann sá mig. Áður en kvöldið var úti höfðu bæði mamma og Júlía bæst í þann hóp.

Þetta er svo gaman! Ég get ekki beðið eftir að fara á mánudaginn og kaupa öll hin fötin sem ég lét taka frá fyrir mig í annarri verslun. M.a. litla svarta pilsið - sem allar konur verða að eiga og svartar buxur - sem ég er ekki búin að eiga lengi því þessar gömlu eru allt of stórar á mig og og og..

Vá mér leið eiginlega eins og.. fokking barbie í búðinni (sjá hendleggi á mynd) sem ég lét taka flest dótið frá fyrir mig! Djöfull er geðveikislega gaman að kaupa föt þegar maður á peninga. Og þegar það eru útsölur. Og þegar fötin eru úr einhverju öðru en rusli. OG PASSA Á MANN! Shit. Góðar líkur á að ég gæti orðið húkkt á þessu sko..

Flottrollið tekur á sig mynd, sem er ágætt. Skilst að það eigi hvort sem er að banna botnvörpuveiðar innan x margra ára. Ég finn nú stæka decode lykt af því máli. Líklega liður í átaki við að hreinsa the gene pool.

Bygons.

Ég var in high spirits þegar ég kom heim og við krakkarnir drifum okkur til mömmu og Begga til að elda kalkúninn. Kom nú reyndar ekki nálægt því, mamma var búin að græja allt sem græja þurfti og kalkúnninn var einstaklega ljúffengur.

Gulli hennar Júlíu borðaði með okkur í kvöld. Hann fór fyrst að borða heima hjá foreldrum sínum og þar sem mamma fór í kirkju seinkaði matnum svo hann gat borðað með okkur líka.

Það eru fimm aðferðir, known to man, sem hægt er að nota til að sýna manneskju að þér þyki vænt um hana:

1. Þú getur sagt viðkomandi það með orðum.

2. Þú getur snert viðkomandi. (Haldið utanum, leitt, strokið, kysst.)

3. Þú getur eytt quality time með viðkomandi.

4. Þú getur gert eitthvað fyrir viðkomandi.

5. Þú getur gefið viðkomandi gjafir.

Það er augljóst að Gulla þykir vænt um Júlíu. Bara í kvöld borðaði hann tvisvar sinnum þríréttaða máltíð til að geta eytt sem mestum tíma með henni!

Stuttu eftir miðnætti þegar við vorum að skála kvað Júlía sér hljóðs og sagði okkur hinum.. að næsta sumar eru hún og Gulli að fara að gifta sig. Já. Gulli leiddi nefnilega hana Júlíu aðeins afsíðis þegar við hin vorum að horfa á mesta sprengjuregnið, dró upp demantshring og bað hana um að giftast sér.

Alveg eins og í ævintýrunum.

Sem er viðeigandi. Nú veit Gulli að ég er norn því ég bauð hann velkominn í fjölskylduna fimm mínútum áður en þau opinberuðu. "Þú sagðir þetta eins og þú vissir eitthvað sem þú gast ekki vitað", sagði hann eftirá. Jebb, ég á það til. Hér er t.d. hluti af bloggi sem ég birti ekki á sínum tíma:

AUTHOR: anna

TITLE: "Mikill karakter"

STATUS: Draft

DATE: 10/03/2005 11:48:52 AM

-----

BODY:

Hún systir mín er að fara að gifta sig á næsta ári. Hún veit það ekki ennþá. Tilvonandi eiginmaður hennar veit það ekki heldur. Ég er eina manneskjan í heiminum sem veit þetta og bið þig, lesandi góður, að hafa þetta fyrir þig, á sko að koma á óvart.

Systur minni tókst að grafa upp síðasta gilda sjálfstæðismanninn og hann er ekki með Asperger heilkennið. Mamma snertir hreinlega ekki jörðina úr kæti. Þar fyrir utan er hann fjármálaséní, myndarlegur, ofboðslega góður við hana systur mína og hreinlega ekkert út á manninn að setja."

--

I.. rest my case.

Eftir matinn settust allir í stofuna nema ég og mamma. Við fórum inn í svefnherbergi til að kíkja á smiðinn í gardínunum hennar. Ég vissi ekki hvert ég ætlaði, kræst hvað mamma er fyndin. Og þarna er hann! Í gardínunum! Með naglana úr bakinu! Við hlógum svo mikið að Beggi sá ástæðu til að kíkja inn til okkar og á meðan mamma þurrkaði tárin af kinnunum sagði hún honum frá smiðnum í gardínunum og að hann væri alltaf þarna, að bíða eftir henni Önnu sinni. Beggi benti okkur á að það væri nú ekki skrítið, það er nefnilega mynd af mér (tekin á "kick ass" árunum) fyrir ofan rúmið þeirra svo smiðurinn hefur mig fyrir augunum 24/7.

Aumingja vesalings smiðurinn í gardínunum hennar mömmu.

Þegar við komum fram vorum við spurðar að því hvað við hefðum eiginlega verið að gera þarna inní herbergi. Það er ekkert hægt að útskýra það nema með því að lesa færsluna sem ég skrifaði þennan dag svo ein af fartölvum heimilisins var sótt og færslan lesin upp fyrir liðið - sem fór svo í einni halarófu á eftir mömmu - að skoða smiðinn í gardínunum.

Og! Það sjá allir smið í gardínunum um leið og mamma bendir á hann. Við erum hinsvegar búnar að komast að því að þetta er ekki nagli sem stendur útúr bakinu á honum. Hann er líklega bara.. trekktur.

Eins og það sé ekki feykinóg að hafa smið í gardínunum, þá gaf mamma mér líka prins í álögum sem hún keypti í bandaríkjunum um daginn. Hún fór nefnilega að sjá hnotubrjótinn í Washington og keypti hnotubrjót fyrir mig - og Júlíu.

Iss.. ég sagði þeim að mér veitti nú ekkert af því að fá þá báða en nei.. mamma vildi að ég veldi mér annan. Ég hristi nú bara hausinn og benti henni á að ef ég ætti að velja væri gefið að ég myndi velja lúserinn. Mér er ekki sjálfrátt! Eina leiðin til að afstýra svona stórslysi væri að láta mig fá þá báða - meina.. Júlía er búin að finna prins og hann er ekki einu sinni í álögum!

Á endanum völdu mamma og krakkarnir, því ég harðneitaði að velja, þann með kórónuna handa mér.

Aha.. yeah.

-og til gamans má geta þess að ef ég hefði valið... hefði ég valið hinn, svo þetta er líklega safe.

Krakkarnir voru í skýjunum bæði tvö með kvöldið og já, okkur fannst skaupið mjög gott en kannski var það bara stemmingin. Ég veit það svei mér þá ekki, er búin að heyra í svo mörgum sem fannst skaupið ömurð.

Mér er alveg sama. Það er komið nýtt ár! Með óvæntri hjálp byggingarvöruverslunnar hefur álögunum verið aflétt og ég fengið alveg fresh start. Stundum þarf maður smá hjálp við að sjá hlutina í samhengi.

Ég óska þér gleði og gæfu á árinu 2006. Njóttu þess að vera til og vertu góður við þá sem þér þykir vænt um.

Ef það skilar engu.. finndu þér aðra til að þykja vænt um.

hehehe

GLEÐILEGT ÁR!

Ég gleymdi Margeiri í skottinu á bílnum

Rétt fyrir áramót gerðist ég áskrifandi af breska vogue og bráðum fæ ég fyrsta blaðið sent til mín. Ég segi öllum að ég sé að þessu vegna þess að ég er að setja saman skothelt flottroll og þarf hjálp fagmanna.. en sannleikurinn er sá að vogue er besta blað í heimi - til átu.

Ég er bara að tala um breska vogue. Þetta franska er of þurrt, ameríska hleypur í kekki uppí manni og þetta ítalska.. well.. það er næst best. Ég veit ekki hvort það er pappírinn eða blekið, jafnvel límið á kilinum - eða allt þrennt sem orsakar þetta himneska bragð. Er svo gott fyrir góminn líka.

Bókstaflega engu líkt og ef borið fram með volgri hóstasaft má eiginlega segja að maður deyji og fari til himna. Pabbi veit ekki ennþá hvað gerðist daginn sem hann stakk uppí sig litlum bolta úr skál á stofuborðinu og chase-aði með skoti af norskum brjóstdropum.

Ég hef borið við minnisleysi til að þurfa ekki að deila með honum þessum rándýru eintökum af vogue sem ég kaupi til hátíðarbrigða í Úlfarsfelli.

Þegar ég áttaði mig á því að ég gæti fóðrað þessa áskrift með flottrollspælingum OG tek með í reikninginn að ég þarf ekki að kaupa mér ilmvatn á meðan ég er áskrifandi var þetta ekki nokkur einasta spurning.

Rassgat ef það er satt sem ég heyri á stigaganginum; að maður má bara kaupa eina flösku af pektólín í einu..

Jólamyndin í ár er án efa Narnia í Háskólabíói. Fór með krakkana áðan.

Vá hvað mér fannst Tilda Swinton flott sem hvíta nornin og vá hvað mér fannst Aslan flottur og vá hvað þetta var gaman!

Ef þú átt barn sem hefur gaman að ævintýrum eða ert stórt barn sem hefur gaman að ævintýrum.. þá er Narnia málið.

Nú hef ég prufað að verða vitstola af hræðslu.

Mér finnst eitt mjög undarlegt. MJÖG undarlegt.

Það er janúar og ég er ekki á hausnum. Samt hef ég nú oft eytt töluvert minna í jólagjafir en í ár.

Þvert á móti. Í gær fór ég og náði í föt fyrir tæpann 40þúskall í Kringluna og fór með heim. Þegar ég kom þangað blasti við.. að ég þarf fataskáp. What's the point að kaupa sér vönduð föt ef þau eiga að liggja í kuðli á stól? Afraid it doesn't work.

Dreif mig í Ikea og kraftaverk átti sér stað! Skápurinn sem ég vildi var til. Það er nú saga til næsta bæjar þegar það gerist í Ikea. Ég mátti samt ekki vera að því að setja hann saman þegar ég var komin með hann heim, varð að þjóta á kosningaskrifstofu frambjóðandans til að skipuleggja og þrífa.

Þegar kosningastofan var komin á laggirnar dreif ég mig heim og setti skápinn saman, sem var töluverð þraut þar sem hann er svo hár að það er ekki hægt að setja hann saman nema uppréttann og.. það fylgdu ekki leiðbeiningar með honum.

Kom ekki að sök, við erum að tala um Ikea. Þú þarft að vera ansi verkblindur til að sjá þetta ekki út..

Langt síðan ég hef keypt mér eitthvað dót í Ikea og langar að vita hvort þeir eru orðnir alveg afhuga sexkantinum sem var vörumerki þeirra í eina tíð. Þurfti ekki að nota svo mikið sem einn sexkant til að setja neitt af þessu saman. Allt skrúfað. Vissi alltaf að það kæmi sér vel að eiga borvél.

Þegar ég var að skrúfa dótið saman hugsaði ég um hvað ég væri nú annars til í að eiga mann sem nennti að gera svona hluti fyrir mig. Eftir því sem ég eldist finnst mér leiðinlegra og leiðinlegra að skrúfa og bora. Mig langar miklu frekar að fylgjast með flottum manni gera þetta fyrir mig. Mér finnst það í alvöru talað miklu.. áhugaverðara.

Kannski marg borgar það sig að þykjast ekki geta neitt af þessum hlutum. Ég held að karlmönnum þyki það heillandi við konur. Að þær séu soldið ósjálfbjarga svo þeir geti mætt á svæðið og bjargað deginum. Held að þeim finnist ekki alveg jafn gaman að bjarga deginum hjá konu sem þeir vita að getur vel bjargað deginum sjálf.

Ég keypti háan skáp því lágir skápar fara í taugarnar á mér. Það er ekkert sem mig langar neitt sérstaklega að geyma uppá skáp - vil frekar geyma hluti inní skápum en ofaná þeim. Auk þess finnst mér háir skápar töluvert mikið fallegri, í 98% tilfella, en lágir skápar.

Ég splæsti í dýrari gerðina af skúffum. Ég hef notað vírakörfur og því miður.. það er bara ekki fyrir mig. Ég vil skúffur á brautum sem er auðvelt að draga út. Ef það er eitthvað sem pirrar mig þá eru það drasl skúffur í skápum. Víraskúffa kosta 780 stykkið. Skúffurnar sem ég keypti kosta 1990 stykkið. Þegar ég sat og beið eftir dótinu á lagernum fór ég að spá í hvort ég væri kannski biluð. Hver kaupir rúmlega helmingi dýrari skúffur en hann þarf að kaupa?

Þegar ég var búin að setja skúffurnar saman og í skápinn komst ég að því að.. nei. Ég er langt frá því að vera biluð. Maður þarf að kaupa svona dýrar skúffur. Möbelfakta prufar hverja skúffu í milljón og fimm skipti. Þó ég dragi þessar skúffur bara 100 sinnum út áður en ég drepst mun það vera 1990 kallsins virði.

Fact of life.

Þegar ég var búin að setja skápinn saman, þurrkaði ég innanúr honum og "flutti inn". Then it dawned on me.. ÉG Á FATASKÁP! EIN! Í FYRSTA SINN SÍÐAN ÉG FLUTTI AÐ HEIMAN! OG ÞAÐ ERU SKÚFFUR Í HONUM!

Í hádeginu fór ég að hitta Siggu. Fengum okkur rjómalagaða aspassúpu í barbie skálum. Sem hentaði mér reyndar mjög vel, á stundum erfitt með að klára matinn minn þegar ég fer út í hádeginu. Núna síðast á thorvaldsen þegar ég fékk mér einmitt súpu. Núðlusúpu. Fannst hún nú bara nokkuð góð. Það var ekki hægt að sjá það á disknum þegar ég var búin. Meira en helmingurinn eftir.

Af hverju er ekki hægt að panta.. ekki barnaskammt.. heldur "ráðlagður dagsskammtur skv. manneldisráði" skammt? Af hverju miðast matarskammtar í dag oft við offitusjúklinga? Er þetta kannski spurningin um hvort kom á undan? Offitusjúklingurinn eða alltof stóri matarskammturinn á veitingahúsum?

Glatað að vera bara með klukkutíma í mat. Ég varð náttúrlega að rjúka rétt fyrir eitt en hefði verið til í að fá mér KAFFI hehe því það var svo gaman að tala við Siggu. Enda sagði ég við hana að mér fyndist við ættum ekkert að hittast aftur í hádeginu. Ættum miklu frekar að hittast þegar við höfum tímann fyrir okkur og hún var alveg sammála. Ég þarf náttúrlega að hætta að vinna..

Sem verður reyndar ekki keisið hjá mér á næstu dögum. Ég kem ekki til með að koma upp og anda fyrr en 21. janúar. Þá mun ég slappa verulega af áður en ég legst í næstu vinnutörn til að fjármagna Albert.

Mér finnst ekki nóg að hann heiti Albert. Ég vil að hann heiti eitthvða meira líka. Albert Breki? HEI! EN BREKI DREKI ALBERT?

Já hvað eru komnir margir dagar án Lifur núna? Heyrðist ekki síðast í honum á 2. í jólum?

Þar hafiði það. Þetta er tíminn sem má líða án Lifur þangað til mig langar í hund aftur.

Magnað.

Breki Dreki Briem Albert Leðurblaka.

Kallaður.... Tralli.

Vá hvað það kæmi sér vel fyrir mig ef Lifur væri Eggjastokkar af því hann er ekki hér.

Ég get ekki sofnað fyrir frjósemi! - Af öllum hlutum..

Fyndið hvernig sömu hlutirnir safnast oft á sömu dagana.

Í gærkvöldi hringdu í mig tveir menn og kona sendi mér tölvupóst svo ég hringdi í hana í morgun.

Þar með er búið að staðfesta tvö verkefni og mögulega hið þriðja.

Hvað sem gerist er ég búin að fjármagna Albert.

Nú þarf ég bara að delivera og.. finna hann.

Hvað er fólk að kvabba yfir þessum starfslokasamningum öllum?

Skilur fólk ekki íslensku?

StarfsLOKAsamningur.

Fólk sem gerir svona samninga á aldrei að þurfa að vinna handtak aftur.

Klukkan ekki nema rétt rúmlega sex.

Þetta er náttúrlega bilun.

Ég er búin að drekka svo mikið kók til að halda mér vakandi... að ég efast um að ég geti sofnað. Þó ég sé að leka niður. En mér tókst að gera það sem ég ætlaði mér.

Lítur samt út fyrir að ég þurfi að vaka svona aftur í kvöld.

Í dag gerðist svolítið sem kemur þessari kleppsvinnu ekkert við. Kannski.. bara kannski, er ég búin að finna Albert!

Ef þetta er hann, þá er hann á fósturstiginu og fer rétt bráðum að koma í heiminn. Kannski kom hann í heiminn í kvöld!

Úff..

Ég er með fiðrildi í maganum og bráðum.. verð ég kannski með fiðrildi í maganum og Albert í fanginu!

Ég er eiginlega hálf feimin úr spenningi. Þori varla að láta mig hlakka svona mikið til.

Mig langar svo mikið að eignast hann.

Fór á fund, var það í dag? Já ég held það. Sjís hvað ég er orðin ringluð. Allavega.. hann gaf mér svo mikið compliment þessi maður, vá hvað ég var hissa og ánægð.

og fyndið.. þeir aðilar sem þekkja mig og við höfum leitað til með verkefni þeir vilja ekki peninga í staðinn.. heldur heimasíðu - sem ég bý til. Ef fer sem horfir þarf þarf kosningasjóðurinn að moka í mig peningum fyrir heimasíðugerð og ef ég tek hina með - sem þekkja mig ekki - hefur skapast biðlisti og ég verð fullbókuð fram að jólum!

Mjög gott.

Lítur út fyrir að ég geti léttilega haft þrjá til fjóra Alberta á fjárhagsáætlun anna.is group fyrir árið 2006. En ég fæ mér samt bara einn. Það er auðvitað bara til einn Albert - og svo á ég stórglæsilegt úrval af skuldum sem ég get borgað inná þegar ég eignast peninga sem ég þarf ekki að nota.

Er reyndar búin að ákveða að helmingurinn af öllum tekjum sem ég hef útúr þessu moonlighting dæmi mínu mun fara í skuldir. Hvað ætli ég flýti mikið fyrir uppgreiðsluferlinu þannig? Verður spennandi að sjá..

Hinn helmingurinn fer í munað eins og föt og kannski t.d. þvottavél sem kann ekki að hoppa og öskra á mig og actually ÞVÆR FÖT SEM ERU SETT Í HANA. Shit hvað það væri mikill lúxus. Aldrei að kaupa ódýra þvottavél. NEVER AGAIN! Hugi var hérna um daginn og heyrði þegar hún stökk af stað. Í framhaldinu fórum við að tala um hryllingsmyndir. Það var ekki tilviljun. Hugi hefur ekkert geta sofið síðan þetta gerðist og er farin að sjúga puttann aftur, eitthvað sem hann var alveg orðin laus við!

Ég vona heitt og innilega að hann fatti ekki að ég er ábyrg fyrir öllu tilfinningatjóni sem þvottavélin mín veldur öðrum. Þessvegna þvæ ég aldrei þvott þegar það eru gestir.

Ég vona að ég sé ekki orðin svo örmagna af þreytu að ég sé hætt ða vera dómbær á hvað er gott og vhað er vont.

Ég held að þetta sé gott sem ég er búin að berja saman í nótt. Veit að það er ca milljón sinnum betra en hitt, enda var myndin með því ljót, og ég var dugleg að segja öllum það sem nenntu að hlusta á mig. Eins og t.d. manninum í dag.. sem var alveg sammála mér og sagði krúsjal atriði að fara til ljósmyndara.

Ókey... ég hef oft séð MIKLU BETRI MYNDIR frá ljósmyndara en þessar.. en það er smá mér að kenna því ég var ekki á staðnum (því hann hafði ekki rænu á að laga jakkann þannig að hún hefur KRYPPU á helmingnum á myndunum - ljóta ruglið) og auk þess hef ég grun um að þessi maður sé fjörgamall og hálfgerður hirð-ljósmyndari og þá má ekki segja stakt orð.. enda má alveg moða úr eþssu.. en ég er steinhætt að vinna með ljótar myndir. Þá hafna ég frekar verkefnum en að vinna með svoleiðis aftur. Og alveg eins og ég mun þekkja Albert um leið og ég sé hann, og berjast fyrir því að fá nákvæmlega hann.. þá þekki ég það sem virkar og ég held að það sé nákvæmlega þetta.

En núna heyri ég í gömlu köllunum sem eru að fara í sund svo ég er farin að sofa!

..sagði hann mér ekki að það væri á svona cool slóð:

http://anna.thu.ert.svo.hot.ad.thad.toppar.thad.ekkert.is/

já.. og þetta er að sjálfsögðu rétt hjá manninum.

Blasir við.

hehe

Ég ENGIST UM og KVELST úr söknuði..

.. já og Margeir og Breki biðja að heilsa.

23 eftir.

johanna.is

Í dag er stóri dagurinn. Ég býð alla velkomna á kosningaskrifstofu Jóhönnu Thorsteinson sem opnar í dag klukkan fimm.

Þetta er þar sem Gallup var einu sinni, á Smiðjuvegi 72, efri hæð (gul gata) og það verður opið á kosningaskrifstofunni alla virka daga á milli klukkan 17 - 21 og um helgar frá 13 - 18 þangað til búið verður að telja síðasta atkvæðið uppúr kjörkassanum.

Sem minnir mig á að ég þarf að setja opnunartímann inná síðuna..

Það verður að bíða betri tíma, ég er farin að sofa.

Ég er búin að hjálpa mömmu að koma sér af stað í kosningabaráttunni sem mun taka enda 21. janúar n.k.

Hef aldrei fylgst mjög grant með pólitík, hvað þá hennar pólitík, má segja að þetta sé í fyrsta sinn á ævinni sem ég legg henni lið í þessari baráttu.

Satt að segja byrjaði ég með hangandi haus. Mínar minningar af pólitík eru endalaust helvítis bögg - sem dóttir pólitíkus. Endalausir fundir í skipulagsnefndum og kvöldmatur seint á kvöldin – ef það var þá kvöldmatur at all.

Mamma var aldrei heima og öll fjölskyldan lagðist gegn þessu "brölti" hennar.

Kosningabaráttan byrjaði fyrir alvöru núna í lok des og byrjun jan en það var ekki fyrr en ég fór að hjálpa henni að bera húsgögn á kosningaskrifstofunni í vikunni sem ég áttaði mig á því hversu öflug mamma er og hversu mikinn stuðning hún hefur meðal fólks af því hún er búin að vera í pólitík í mörg ár og þó að hún hafi ekki látið byggja neinar íþróttahallir né óperuhús þá vinnur hún fyrir samfélagið og það hefur skilað sér í velvild fólks í hennar garð.

Af því ég hef verið að vinna við síðuna hef ég þurft að skrá mig inná póstinn hennar og þar hef ég séð stuðningsyfirlýsingar frá fólki sem þekkir hana ekki neitt en hefur heyrt málflutning hennar og það sem hún stendur fyrir.

Það vita allir að leikskólamálin eru í hönk í Kópavogi og mér finnst tillaga hennar um að bjóða fólki uppá að vera heima með börnin til tveggja ára aldurs löngu tímabær eins og ástandi er - en ég gerði mér ekki grein fyrir að það væri hægt að greiða fólki svona mikið fyrir að vera heima með börnin án þess að borga krónu meira en fyrir leikskólapláss.

Ég myndi vera heima með barnið mitt í tvö ár ef mér byðist það. Hef auðvitað ekki efni á því núna, ég þarf meira en 100 þúsund á mánuði.. en ef ég ætti barn, væri gift og þyrfti að borga leikskólapláss (sem ég fékk sko að gera á sínum tíma) þá erum við að tala um ca 30 þúsund á mánuði bara í það dæmi.

Fyrir manneskju sem er með 130 þúsund útborgað kæmi þetta niður á sama stað.

Mér fannt ömurlegt að þurfa að koma krökkunum á leikskóla, Jóhönnu rúmlega eins árs og Doddi var ekki nema átta mánaða þegar hann fór á leikskóla. Allt of lítill og ég hefði miklu frekar viljað vera heima með hann - og þau bæði - til tveggja ára aldurs - minnst.

Mér er alveg sama þótt femínistar gubbi á mig núna.. ég vildi óska að ég hefði efni á að hætta að vinna og sinna fjölskyldunni minni. Vera búin að þvo og sinna heimilinu þegar þau koma heim úr skólanum á daginn, hjálpa með heimalærdóminn án þess að vera á öðru hundraðinu að setja í þvottavél og elda mat.

Eyða tíma með þeim án þess að vera þreytt eða pirruð. Stressuð.

Og í dag er þetta raunhæfur valkostur, eins og hún bendir á og myndi leysa að hluta til það ófremdarástand sem er í leikskólamálum í dag.

Ég sé mömmu allt öðrum augum eftir að ég fór að hjálpa í þessari baráttu. Hún blómstrar, þetta er hennar "sjanra" þetta er það sem hún gerir vel og af heilindum.

Í fyrsta sinn á ævinni hefur hún mann sem stendur við bakið á henni eins og klettur og þau blómstra saman fyrir vikið.

Ég reyni að afsaka mig í huganum, þegar ég hugsa um hvað ég var leiðinleg við hana þegar ég var yngri og gerði nákvæmlega ekkert til að hvetja hana áfram, með því að ég er dóttir hennar og sem slík er ég eigingjörn og tilætlunarsöm, vil hafa aðgang að henni þegar mér hentar og eiga hana útaf fyrir mig.

Það er líklega engin afsökun.

Ég er reglulega stolt af mömmu minni og ég vona að ég geti orðið til þess að hjálpa henni sem mest í þessari kosningabaráttu. Ég efast ekki um að hún er rétta manneskjan í starfið.

..vona að mamma fyrigefi mér þótt ég mæti í perrakápunni.. ef einhvertíma var veður til að sporta þessu...

...ég er að fara til London.

Þetta er fjórða skiptið sem mér er boðið til útlanda - fyrsta skiptið sem einhver annar en mamma býður.

Millilending í Færeyjum..

Ég byrjaði á því að sofa yfir mig á fund sem ég átti að mæta á klukkan tvö. Þegar ég vaknaði teygði ég úr mér og horfði uppí loft í smá tíma áður en ég leit á klukkuna.. og fékk sjokk. Tvær mín yfir tvö!

Það er ljóst að ég verð að hætta að vinna á nóttunni.

Ég hringdi í fólkið sem ég var að fara að hitta og þau voru svo yndisleg að fresta fundinum um klukkutíma.

Á þessum fundi hitti ég í fyrsta sinn á ævinni hvolpa.

Papillon hvolpa.

Þvílíkar og aðrar eins dúllur. Ég er að fara að gera heimasíðu fyrir ræktandann þeirra. Sagði þeim náttúrlega allt um Albert og nú get ég hreinlega ekki beðið eftir að Albert fæðist og flytji til mín!

Þegar fundurinn var búinn náði ég í frambjóðandann á kosningaskrifstofuna og keyrði hana heim. Þar héldum við smá fund og frá henni fór ég á annan fund. Sá fundur átti sér stað á Oliver. Fékk mikið af mikilvægum upplýsingum sem ég kem til með að nýta mér á næstu dögum.

Þegar ég kom heim tók ég niður jólin áður en ég fór að vinna. Fyrir þessi jól fjárfesti ég í plastkössum fyrir jóladótið, enda var jólakassinn að hruni kominn.

Mæli með að geyma jólin eins og kók. Í plasti.

Ég tók reyndar ekki niður nokkrar skrautseríur. Finnst soldið kósí að hafa þær uppi auk þess sem þær eru ekkert jólalegar. Ekki þannig..

Þegar því var lokið fór ég að vinna og þegar ég var búin setti ég upp fyrstu auglýsinguna á anna.is eins og fólk sem þjáist ekki af umhverfisblindu hefur sjálfsagt tekið eftir.

Jólin eru búin og mér finnst það ágætt. Ég setti upp jólatréð og skreytti þremur dögum fyrir jól - minnir mig - og er dauðfegin að losna við þetta. Alveg passlegur tími fyrir minn smekk.

Eftirminnileg, afdrifarík og.. góð jól í ár.

Mjög góð.

Albert er ekki enn fæddur, en ég heyrði í eiganda hans í dag og þetta er alveg að bresta á.

Ég er svo spennt. Vona að allt gangi vel. Vona það svo sannarlega.

Kosningabaráttan heldur áfram. Vakti til átta í morgun og vaknaði klukkan eitt í dag (gangi mér vel að vakna fyrir klukkan níu á morgun) og hélt áfram að vinna. Hringja í menn til að láta gera þetta og hitt og græjaði aðra hluti sjálf.

Dagurinn á morgun er fullbókaður - tvisvar.

Nú er ég að fara að sofa. - Eða reyna það. Ég er ekkert þreytt en á sama tíma útkeyrð.

Endaði daginn á að heyra í Hörpu og plana ferðina. Ég get ekki beðið, mikið djöfull held ég að verði gaman hjá okkur. Mælir einhver með leikhússýningu?

Get ekki hætt að hugsa um Albert..

Var að lesa Nönnu.

Skipti um skjáborðsmynd í kjölfarið..

"Oh come now Prince Philip. Why so melancholy? A glorious future lies before you - you, the destined hero, of a charming fairy tale come true. Behold - King Stephan's castle. And in yonder top most tower, dreaming of her true love, the Princess Aurora. But see the gracious whim of fate - why, 'tis the self-same peasant maid, who won the heart of our noble prince but yesterday. She is indeed, most wondrous fair. Gold of sunshine in her hair, lips that shame the red red rose. In ageless sleep, she finds repose. The years roll by, but a a hundred years to a steadfast heart, are but a day. And now, the gates of a dungeon part, and our prince is free to go his way. Off he rides, on his noble steed, a valiant figure, straight and tall! To wake his love with "loves' first kiss"! And prove that "true love" conquers all! AHAHAHAHAHA! "

Og helvítis kerlingin hefur rétt fyrir sér! "Sönn ást".. virðist ekki túskildings virði í þeim heimi sem við lifum í.

Eldur fór um æðar mér og langar leiðir sást..

Kjaftæði. Maleficent má segja hvað sem hún vill. Ég trúi samt að sönn ást sé til. Mér finnst hún æðisleg.. en ég þarf samt ekkert að vera sammála henni.

Iss...

Canon ixus 750

Elko 49.900 isk

Fríhöfnin 45.990 isk

Amazon.co.uk 29.103 isk

--

Update 22:45

Myndavélin kostar núna 37.999 í fríhöfninni. Hefði getað svarið að ég gerði copy paste áðan á verðið. hehe

Ég var að tapa mér á vefnum áðan að skoða hundadót. Hún Harpa hefði gubbað af innileika ef hún hefði séð til mín.

Henni finnst ógeðslegt að horfa uppá fólk sem klæðir hundana sína í föt og geymir þá í töskum. Mér finnst það hinsvegar alveg hrikalega sætt.

Ekki alveg eins sætt þegar karlmenn gera það.. en á meðan þeir nota ekki maskara líka sleppur það fyrir horn. Hún Harpa á eftir að hitta Albert og falla fyrir honum. Veit það nú alveg. Það á öllum eftir að þykja vænt um Albert eins og mér - ef ekki.. þá er alltaf hægt að leiða fólk til slátrunnar.

Sá samt ekkert sem mig virkilega langaði í, nema skálarnar sem Albert mun borða úr. Kosta heilar tólf hundruð krónur - sem ég er good for.

Það má taka skálarnar úr og þvo í uppþvottavél og undir standinum er stamt gúmmí sem kemur í veg fyrir að Albert ýti matnum á undan sér á gólfinu þegar hann borðar. Þetta er líka alveg passleg stærð fyrir Albert, hann hefur ekkert við einhver trog að gera.

Eina double stainless steel tvöfalda skálin sem ég fann sem mér fannt Albert samboðin því fyrir utan allt þetta sem ég taldi upp, finnst mér hún falleg - eða eins falleg og mér kemur til með að finnst stálskálar á standi vera.

Fann ekkert ferðabúr og enga tösku sem mér líkaði við þó ég sæi ótal margar og ekkert bæli, en ég eyddi nú líka ekki nærri nógu miklum tíma í þessar pælingar, þetta er alvörumál.

Ef fólk efaðist þegar ég sagðist vera ástríðumanneskja þá getur það byrjað að efast núna. Allt sem ég kem til með að kaupa fyrir Albert verður valið af mikilli kostgæfni - eins og allt sem ég vel fyrir þá sem ég elska.

Allir heilagir hjálpi henni Hörpu minni ef ég rekst á flotta gæludýrabúð í London. Það verður havoc!

Nú verð ég að drífa mig inní Kópavog á kosningaskrifstofuna...

People spend a lot of time thinking up their children's names. It's just a pity they don't always think as hard about their domain names.

Firstly there is Who Represents?, a database for agencies to the rich and famous: www.whorepresents.com

Second is the Experts Exchange, a knowledge base where programmers can exchange advice and views: www.expertsexchange.com

Þegar ég kom heim af kosningaskrifstofunni var blað í póstkassanum.

Ég hugsaði mér gott til glóðarinnar, augljóst að þarna var fyrsta tölublaðið af Vogue áskriftinni minni mætt á svæðið. Ég opnaði póstkassann skjálfhent af spenningi og tók varlega utanum grátt plastið sem umlék helgidóminn og fjarlægði blaðið úr póstkassanum.

Ég sussaði á börnin alla leiðina upp stigann.

Maður er ekki með læti nálægt Vogue.

Þegar ég kom upp ætlaði ég að fá mér sæti í uppáhalds stólnum mínum, rífa plastið varlega utanaf blaðinu og fletta því.. en græðgin náði yfirhöndinni og ég var ekki sest þegar ég tætti utanaf dýrðinni í mikilli geðshræringu.

Þegar ég sá forsíðumyndina missti ég meðvitund.

Þetta eru ofsóknir, ofsóknir segi ég!

Við vorum svo heppin í kvöld á kosningaskrifstofunni að fyrir utan fundum við tvo útburði. Börn sem voru borin út á árunum 91-92 og hafa búið á bifreiðaverkstæði Gunna sem er þarna bara í næsta húsi.

Annar útburðurinn var svona líka svakalega kátur að fá að sinna útburði - enda kom í ljós þegar við fórum að tala við þá að það var aðeins lengra síðan sá útburður var borin út.

Hann var ansi skrafhreifinn og sagði okkur frá því að 66north sponsar öll fötin þeirra því Kópavogsbær neitar tilvist útburðabarna og frambjóðandinn lofaði að beita sér í málefnun útburða, krefjast þess að þeir fái sömu réttindi og aðrir íbúar Kópavogs og jafnvel frítt í strætó!

Hinn útburðurinn var aðallega bara hræddur.

Held ég.

Hann talar ekki við ókunnuga.

Allavega. Við gáfum þeim vöfflur með rjóma og egils kristal áður en við héldum heim í kvöld. Búið að bera út í nærri öll hverfi í Kópavogi.

Ótrúlegt hvað þessir útburðir geta áorkað á stuttum tíma!

...fyrir Hörpu.

tíhíhí.. nú reynir hún pottþétt að sparka í mig á morgun.

Oh.. ég er svo óþekk stelpa AÐ ÞAÐ ER NÚ EKKERT VENJULEGt!

Annars erum við að fara til útlanda saman og Harpa segir að þetta sé all expence paid ferð fyrir mig. Er búin að lofa mér að þetta verði æðislega gaman.

Hlakka ekkert smá til að vita hvað við erum að fara að gera.

Mér finnst þetta eiginlega betra en það sem ég er með í færslunni á undan..

Í vélinni á leiðinni til London áttaði ég mig á því að þetta er tómt RUGL!

Það er ÉG sem er miss world, ekki Unnur Birna. Þetta er allt einn stór misskilningur og BARA vegna þess að ég gleymdi að skrá mig í keppnina og var ekki búin að æfa ljósmyndabrosið.

ÉG ER BARA BÚIN AÐ VERA UPPTEKIN VIÐ ANNAÐ!

Æ fokk, er að muna að við Harpa gleymdum að taka myndina af mér á hótelherberginu - shit.. ég hef aldrei á ævinni séð annað eins - og mun líklega aldrei sjá annað eins - ever.

Mér leið líklega eins og Vivian í Pretty woman þegar ég draugaðist þarna inn í lobbí fyrst, eins og fáviti í hvítri dúnúlpu því ég hélt að það yrði svo kalt, en mig grunar reyndar að við höfum verið frekar heppnar með veður. Það var eiginlega allt of heitt og hvorki rigningardropi né snjókorn féll af himnum ofan alla ferðina.

Þetta er greinilega vinsælt "stjörnu" hótel þótt við sæjum bara glatað lið þarna inni. Woody Harrelson er að leika þarna í einhverju leikriti á west end og fór á kostum á hótelbarnum, þar sem hann heldur sig eftir sýningar, seint á fimmtudags og föstudagskvöldið, vá hvað þessi maður er ótrúlega fyndinn! Hann bara.. kveikir ekki í mér eins og kom í ljós um klukkan hálf eitt á föstudagskvöldið þegar ég ákvað að drífa mig uppá herbergi og hann ákvað einn og með sjálfum sér að drífa sig með mér.

Hvað heldur þetta að hann sé? Kevin Spacey?

sjís...

Allan sunnudaginn vorum við í dekri á hótelinu. Nudd og fínerí. Ég á nú alveg eftir að spyrja Hörpu hvernig hún hefur efni á þessu öllusaman. Gæti haft eitthvað að gera með að ógeðslega leiðinlegi frændi hennar sem er ríkasti maður þarna.. í þessari sveit sem hann býr í.. kvóta eitthvað og lax maður.. hann er farinn yfir móðuna miklu og Harpa var ein þeirra fáu sem vorkenndi kallinum svo að hún lét ekki henda honum út ef hann birtist á tröppunum hjá henni. Hann átti samt sem áður ekkert betra skilið en að vera hent út. Það sem hann er búinn að láta dynja á þessari fjölskyldu er ekki lítið.

Hvað veit ég. Kannski er hann ennþá á lífi og við góða heilsu, syndandi í peningum á sunnudagseftirmiðdögum þrátt fyrir bráða nikkelofnæmi.

Sumir eru bara ekkert að láta það stoppa sig.

Á sunnudagskvöldið vorum við boðnar í mat í höllina að hitta drottninguna og fjölskyldu. Camilla var látin sitja við lítið borð útí horni og borðaði matinn sinn þar. Seinna komst ég að því að þetta er "skammarkrókurinn" - gamall siður sem afinn tók upp á sínum tíma og Camilla er í skammarkróknum núna því um daginn missti hún sig alveg og hellti messuvíni yfir hausinn á Betu útaf "næstumþví" engu og aumingja Beta var með uppáhalds hattinn sinn, sem er núna "líklega" ónýtur.. svo kallaði Camilla hana *censored* og *censored* og *CENSORED*.

Annars skilst mér að það sé nú bara daglegt brauð að Camilla sé í skammarkróknum. Hún er svakaleg skapofsamanneskja. Það skilaði sér heldur betur þegar hún tók lagi "Total Eclipse of the heart" með tilþrifum fyrir okkur í karókíinu eftir matinn, en hún toppaði ekki túlkun Betu á "Creap".

Það komu tár.

Svo mikill sannleikur.

Hún svindlaði líka, ekkert að marka þegar Brian May spilar undir og mér fannst glatað að hann gæti þá ekki spilað undir þegar ég söng Fire, eina lagið sem ég get sungið. Við fórum um klukkan tíu og þá voru Beta og Camilla í slagsmálum inní setustofu rífandi í hárið á hvorri annarri og sveiflandi sér í ljósakrónum.

Mjög spes.

Kalli sagði mér að þetta væri daglegt brauð, hann hefði verið viss um að gamla kerlingin myndi hrökkva uppaf þegar hann giftist þessum... hesti, en þar misreiknaði hann hraparlega. Beta hefur gengið í endurnýjun lífdaga og það skemmtilegasta sem hún gerir er að fara í royal búðinga-slag (líka uppfinning afans) við Camillu. Þetta er fastur liður, alltaf seinnipartinn á laugardögum, og sá sem vinnur fær að velja hvað er í eftirrétt um kvöldið.

Kalli er nú bara helvíti fínn náungi. Spáið í the grief sem hægt hefði verið að spara manninum ef hann hefði farið í einfalda aðgerð sem barn. Hann sagði mér að hann þjáist af endurteknum martröðum þar sem hann er Dúmbó og flýgur á eyrunum og þegar mamma hans segir honum að koma heim að borða grautinn sinn breytist hann í orustuflugvél og reynir að skjóta hana í tætlur.

Hann er að spá í að fara til sálfræðings útaf þessu. Ég sagði honum bara að skella sér.

Harpa sagði mér í flugvélinni á leiðinni út að ég myndi finna mann í London og ég sagði henni að það myndi ekki gerast - því Albert ætti hjartað mitt.

Harpa glotti bara.

Á leiðinni heim glotti Harpa oft, iðulega og mjög breitt, því í flugvélinni - sem var hálf tóm - kom maður að máli við mig. Harpa fór að hrjóta með tilþrifum fimm mínútum seinna og þar sem ég er að þróa með mér hárfína flughræðslu á efri árum fannst mér gott að hafa þennan mann til að tala við í gegnum flugið. "Tala við" er kannski ekki alveg rétt orðað hjá mér. Hann talaði, ég hlustaði.

Hann kann ótrúlegar sögur, hefur ferðast út um allar jarðir og upplifað ýmis ævintýri. Hann heldur líklega að ég sé svona þægileg manneskja sem hlusti á það sem fólk segir - sem er alrangt, ég er eins og allir hinir og nenni ekki að tala um eða hlusta á neitt nema sjálfa mig. Ég var bara svakalega þreytt og hrædd því það var ókyrrð og flugvélin hoppaði upp og niður og í hausnum á mér þurfti ég að endurtaka í sífellu: "þetta er lest, þetta er bara lest, þetta er bara lest" og furðulegt nokk.. mér leið betur þegar ég gerði það.

Í lokin tjáði þessi maður mér að hann langaði að kaupa handa mér mat bráðlega. Hann hafði haft orð á því að ég væri grönn og lét eins og það væri níunda undur veraldar. Ég sagði honum að ég væri í hungurverkfalli og gæti því miður ekki borðað neitt, hvorki með honum né öðrum. Ég ætlaði nefnilega að fá mér hund.

Ég held að hann hljóti að vera eitthvað vangefinn því hann virtist ekki sjá augljóst samhengi á milli þessara tveggja hluta.

Þegar þetta með mömmu róast mun ég samt fara að borða eitthvað áður en ég fell úr hor og taka skurk í líkamsræktarmálum. Þarf að vinna þetta inní rútínuna. Gengur ekki að drepast úr fitutapi, get þá allavega byggt einhverja helvítis vöðva - og talandi um vöðva..

Í þessari ferð komst ég að því... að karlmenn eru ómissandi. Gjörsamlega, algerlega og alveg og mig langar að þakka þeim fjórum karlmönnum sem urðu til þess að ég komst heim með allt góssið sem ég sjoppaði á seinni hluta janúarútsölunum í London.

Þar ber fyrst að nefna manninn sem reif af mér töskuna í efsta þrepinu á leiðinni í underground-ið og bar hana niður alla stiga - rúllu og non rúllu stiga - og alla leið að staðnum sem lestin til - hvað sem það heitir - stoppar. Þar setti hann töskuna mína á vagn og ég rúllaði henni að lestinni. Næsti maður sem bjargaði mér var vagnstjóri lestarinnar, hann tók töskuna traustataki og kom henni fyrir í farangursgeymslunni.

Þessi sami vagnstjóri hjálpaði mér að koma töskunni á kerru þar sem lestin stoppaði og næst tékkaði ég ferlíkið inn.

Á flugvellinum í Reykjavík þurfti ég að draga töskuna sjálf ofanaf færibandinu og brákaði ökkla þegar ég varð undir henni. Eftir bráðabyrgðaraðhlynningu inná klósetti keyrði ég töskuna í gegnum tollin. Þar beið mín maður sem ég þekki ekki nokkurn skapaðann hlut, en hann sagðist hafa verið sendur til að sækja mig.. og hann tók töskuna af kerrunni og setti í bílinn.

Þegar hann hafði keyrt mig heim hélt hann á töskunni inn í andyri og svo fór hann. Ég stóð yfir töskunni í örfáar mínútur og lét mig hlakka til að dragnast með hana upp stigana alla leið á þriðju hæð.. þegar ungur strákur - eða engill - kom niður stigann.

Ég leit upp, á hann. Hann horfði á mig, svo horfði hann á töskuna, ég leit líka á töskuna, svo horfðum við á hvort annað og.. svo spurði hann hvort ég væri með þessa tösku.

Ég sagði já. Þá hallaði hann örlítið undir flatt, horfði á töskuna - svo á mig.. og.. og... hann gerði það! HANN BAR FYRIR MIG TÖSKUNA UPP Á ÞRIÐJU HÆÐ!

Hetjurnar mínar fjórar.

Takk.
Takk.
Takk.
Takk.

Vá.. ég tek allt til baka sem ég hef sagt... um að ég geti gert allt sem karlmenn geta en að ég nenni því bara ekki. Ég efast hreinlega um að ég hefði komið þessari tösku upp stigana hérna. Ég hefði þurft að opna hana niðri og fara milljón ferðir upp með allskonar dót.. en ég þurfti þess ekki....

..ÞVÍ ÞAÐ ERU TIL KARLMENN!

Jesús guð hvað ég er fegin!

Fokk.. hann var svo sætur þessi sem bar töskuna upp stigann að ef hann væri ekki um tvítugt hefði ég líklega reynt að tæla hann inn til mín, hellt tollinum í hann eða notað róhipnólið..

..en ég er náttúrlega í fjarbúð með Lifur og má ekki gera svona rugl hluti.

Those were the days.

Those were the days.

Sem minnir mig á.. ég gleymdi Margeiri í töskugeymslunni á hótelinu.

Rassgat var það. Fín taska sem hann var í.

En já ég fann kórónu útí London og eftir að ég spurði Hörpu, dyravörðin á hótelinu og blinda manninn sem vann í blaðastandinum þarna á götuhorninu komst ég að því að allir eru sammála um að ég sé fallegasta konan í öllum heiminum og vel að þessum titli komin.

Komst að sömu niðurstöðu í flugvélinni á leiðinni heim. Þegar ég fór að spyrja fólkið útí þetta sögðu allir í flugvélinni, áhöfnin meðtalin, að það væri ekki nokkur einasta spurning, það blasi hreinlega við að ég er lang, LANG, LANG FALLEGUST Í ÖLLUM HEIMINUM!

-og ég varð fallegri eftir því sem fólkið drakk meira.

Eins og gengur.

Svo það var haldin krýningarathöfn í viðhafnarsal Flugstöðvarinnar sem örfáir mjög exclusive voru boðnir í - en myndin hér efst var tekin ofanaf efri svölum með miklu súmmi, stuttu eftir að nafnið mitt hafði verið kallað upp og eiginlega akkúrat á augnarblikinu sem þetta var að renna upp fyrir mér og ég var svo hissa og fór í svo mikla geðshræringu.... er að þurrka tárin þarna - gat ekki birt hinar myndiarnar því ég klikkaði á að vera með vatnsheldan maskara svo það kom frekar illa út.

Ég grét svo mikið.

Og veifaði.

--

Djöfull var ógeðslega gaman í þessari ferð. Ég kem alltaf til með að gista á þessu hóteli þegar ég fer til London.

Það er á hreinu.

Kannski var það Albert sem kom í heiminn á meðan ég var í London. Ég veit það ekki ennþá, en ég veit að það komu tveir "strákar" og ein "stelpa".

Talaði við eigandann í örstutta stund áðan, hann er að vinna en ég má hringja annað kvöld til að fá nánari fréttir af gotinu.

Ég hlakka ekkert smávegis til, kannski er Albert bara svona pínulítill núna!

Í dag hitti ég hana Betu sem kom á kosninga- skrifstofuna til okkar, einn fallegasta hund sem ég hef á ævinni augum litið. Hún er blanda af chihuahua og chin. Alveg svakalega vel heppnuð blanda.

Þar sem ég er orðin nörri dauðans, með myndavél fasta við beltið - því ég þarf alltaf að vera tilbúin að taka mynd af frambjóðandanum ef eitthvað gerist, eins og ef hún fær sér samloku eða þarf að taka bensín..

..var ég með myndavél á mér í dag og gat fest Betu á pixla, þó ég hafi ekki náð alveg nógu góðum myndum því hún var pínu feimin þarna inni.

Það verður soldið gaman fyrir mig þegar frá líður að lesa hvernig ég fór smátt og smátt í hundana.

Því það er nákvæmlega það sem er að gerast. Ég fékk hreinlega SÓTT þegar Beta kom í heimsókn í dag. Mamma dæsti og stundi þungann og sagði að nú kæmi ekkert af viti frá mér það sem eftir lifði dagsins.

Ekki rétt. Ég er búin að gera alveg fullt af viti, en ég er búin að hafa hugann við Albert allan tímann..

Hún Edda vinkona mín tók í símann hjá okkur á kosningaskrifstofunni í dag og ég sat fyrir henni í launsátri með myndavélina.

Gaman að fylgjast með Eddu, hún rúllaði kjósendum upp og boðaði boðskapinn af mikilli innlifun. Að þessi manneskja sé ekki löngu búin að hasla sér völl í almannatengslabransanum er eiginlega alveg með ólíkindum.

Þetta skiptir hana reyndar máli, hún á börn á leikskólaaldri og hefði ekkert á móti því að fá greitt frá Kópavogsbæ fyrir að sinna "Fjölskyldunni Group".

Já.. það er nefnilega heilmikið fyrirtæki.

Mikið af góðu fólki sem er að hjálpa okkur í kosningabaráttunni og sumir sem við hringjum í vilja ólmir slást í lið með okkur.

Vill svo skemmtilega til að Edda er aðdáandi Blondie og í pásum settum við "Call me" í botn og tjúttuðum eins og geðsjúklingar.

Neinei, en við svona.. slógum taktinn með.

Það er ekki eins og við séum sautján
- ÞÓTT VIÐ LÍTUM AÐ SJÁLFSÖGÐU ÚT FYRIR AÐ VERA ÞAÐ!

BOOJAH!

Ég er að bíða eftir að "pabbi" hans Alberts hringi í mig.

Þar sem ég hafði smá tíma ákvað ég að skoða bækur um chihuahua á amazon og fann bækur með sniðum og fíneríi. Ég kann náttúrlega að sauma og ég veit að það tekur ekki langan tíma að sauma á svona lítinn búk.

Ég fann líka bækur með prjónauppskriftum og upp úr því fann ég bók um hvernig er hægt að spinna garn úr hundahári. Ég er ekki á leiðinni að fara að spinna garn úr hárinu á Albert. Fyrir það fyrsta.. þá nenni ég því ekki. Í öðru lagi er Albert með stutt hár svo það tæki mig líklega þrettán ár af stöðugum kembingum að ná hárum í einn sokk.

Anyway..

Af einskærri forvitni las ég sam sem áður customer reviews við þessa bók, og ég er í kasti. Verð að deila þessu dásamlega kommenti með ykkur.

"If you are like me, you have long sought a way to make the art and craft of spinning / knitting even more daring than it already is. And so my 7 year adventure in knitting began with the the exquisite fur of my 13 year old Husky, Streisand. I would groom Streisand until he had nothing left to shed. When his natural molting failed to satisfy my insatiable hunger for odd yarn, the shaving began. Eventually, a lingering cold caught up with Streisand, and he found his way to that great kennel in the sky. However, my knitting odessy had only just begun. (Appologies to the late great Karen Carpenter).

My next stop was the local animal shelter. The workers there will generally let you harvest fur if you look honest. Just pretend you want to help out by grooming the animals. However, some of these dogs can be viscious, and I eventually had to be taken to the hospital for a bite to an area generally covered by clothing. I did not need a restraining order to tell me that my career at the pound was over. (Although, to be fair, it helped).

Now, knitting with the fur of your own pet is great, but knitting with yarn spun from the fur of hundreds of anonymous dogs is incredibly intoxicating. Dirty. Dangerous. Occasionally foul smelling. I was addicted. Without a supply for my habit, I was also bereft. I tried paying the homeless to go to the shelter to collect supplies, but the workers, now wise, would generally turn them away. Then it hit me. Much better than the hair of the dog that bit me . . . would be the hair of its master.

Here's what you do: Go to any barber. I use "Pro Cuts" but I prefer male hair. If you want female hair, find a salon of this type. Now, most of these places have a sweeper that is responsible for the whole floor and sometimes the register too. Just arrange to pay the sweeper $5-$10 for a 10 gallon garbage bag of hair. (It works better if you do this where other customers can't hear). They can collect more than this in a day, and they will be happy for the extra cash.

Now, when your friends say "where did you get that fabulous scarf" and you say "I made it from dog hair," they will be impressed for sure. However, when they find out your sartorial stylings were fashioned from human hair, you can only describe their response as . . . awe. Your adventure may stop with dog or human. Personally, I have moved on to collections from our city's may fine washaterias. I takes a real man to wear a ball warmer crafted from anonymous dryer lint, and I am that man."

Ef þú spyrð mig, þá er þessi maður annaðhvort eðal húmoristi, eða barking mad!

Þetta er ekki mynd af Albert, en þetta er mynd af fjarskyldum ættingja á svipuðum aldri.

Ég hlakka ekkert smávegis til að sjá Albert..

Anna: "halló"
H: "blessuð, ég er hér að klippa efni fyrir frétt OG ÞÚ ERT Á MYNDUNUM!"
Anna: "Ert þú með þessa frétt? Já ég var á fundinum í morgun."
H: "Hvernig komstu inná þennan fund? Hvað gerðist þarna? Þú segir mér ekkert!"
Anna: "tjah.."

Ég verð að viðurkenna að maður kemst að ýmsu í pólitík. Sérstaklega þegar maður er mikið innan um vel plöggað fólk sem gefur manni innsýn inní hvað gerist á bak við tjöldin. Ég er actually orðin áhugasöm um pólitík og ég hélt að það yrði aldrei. Tek fram að ég ætla ekki, ég endurtek ekki í framboð.

Ég held að ég sé betur til þess fallin að vera.. á bakvið.

Við sátum hér á kostningaskrifstofunni fyrir framan sjónvarpið í gær og horfðum á fréttirnar.. og ég sofnaði í stólnum.

My 15 minutes of fame.. and I slept right through it.

Ég er náttúrlega snillingur...

Í dag sofnaði ég aftur í stólnum á kosningaskrifstofunni en í þetta skipti var Doddi til staðar til að ná mynd af því.

Ég held að hann sé að safna sönnunargögnum gegn mér þegar hann fer í mál sem fullorðin maður og krefst skaðabóta vegna þess að ég svaf í gegnum öll uppvaxtarár hans..

give me seven days. been working 24/7 lately, too tired to think.

always,
anna

Hér er ég að taka myndir af Hörpu á nýja myndavélasímann sem ég keypti á 15 þús kall á einni útsölunni.

Þetta var ást við fyrstu sýn. Ég átti að eignast þennan síma.

It was my destiny..

Hér er ég að útskýra fyrir Hörpu hvað það er mikilvægt að hún geri nákvæmlega eins og ég segi þegar hún brosir ljósmyndabrosinu.

Eins og sést var mér ekki hlátur í hug.

Fyrst bað ég þá um að "taka mig fasta" á meðan Harpa tæki mynd. Þeir vildu það ekki svo ég tók þá bara fasta í staðinn. Þegar Harpa var búin að smella af tuktaði ég þá rækilega til og skellti þeim í götuna áður en við Harpa spásseruðum í burtu. They never knew what hit them..

Takið eftir svipnum á þeim. "good cop/bad cop"

Ákvað að splæsa "miss world" brosinu á þá.

Var ekkert smá stressuð áður en ég steig uppá svið fyrir krýninguna en átti því miður ekkert sterkara en Fanta til að róa taugarnar..

Nú er að duga eða drepast!

Harpa og Anna og ljósmyndabrosið.

Ég fæ falleinkunn fyrir þessa mynd, gómarnir alveg þarna á útopnu en Harpa fær tíu. Sést ekkert í góminn og hún horfir dreymin útí loftið.

Þetta er uppáhalds myndin mín úr ferðinni. Það var æðislega gaman þetta kvöld.

Við sátum við borð númer 29, sem er einmitt afmælisdagurinn minn..

..og Harpa tók mynd á myndavélasímann sinn af mér að taka mynd af borðinu.

Engin smá einbeiting..

Albert fæddist aðfaranótt fimmtudagsins 12. janúar 2006.

Hann braggast mjög vel ásamt bróður sínum. Þeir eru rosalega líkir, næstum alveg eins.

Systur þeirra er því miður ekki hugað líf og ef fer sem horfir mun hún skilja við á næstu dögum. Það er líklega betra þannig, hún fæddist svo veikburða.

Pabbi hans Albert segir að ég megi koma að sjá hann þarnæstu helgi, ég trúi varla að þetta sé að gerast. Þetta er of gott til að vera satt!

Ég get hreinlega ekki beðið eftir að hitta hann.

Það fyrsta sem ég gerði þegar ég var búin að tala við pabba hans var að hringja í Hörpu og segja "HARPA! KANNSKI ER ÞETTA ALBERT Í ALVÖRUNNI OG ÉG FÆ AÐ HITTA HANN ÞARNÆSTU HELGI OG ÉG ER SVO SPENNT!"

Nú heyrir Harpa ekkert með hægra eyranu.

Ég var að koma af kosningavöku mömmu í Kópavogi og þó að mamma hafi svo sannarlega ekki unnið þá skemmtum við okkur konunglega.

Ég er ekkert búin að borða dögum saman - nema ritz kex og m&m, svo það tók nákvæmlega tvö freyðivínsglös til að gera mig mökk ölvaða.

Að vinna í kosningabaráttunni var alveg rosalega lærdómsríkt og alveg rosalega gaman. Ég er til í þetta aftur - en ekki strax.

Ég er nánast ekkert búin að sjá börnin mín í rúma viku, þau fluttu til pabba síns þegar ég fór til London. Ég sótti Dodda í skólann í vikunni og gaf honum hamborgara - svo kom pabbi hans að sækja hann og ég hef ekki séð hann síðan.

Íbúðin mín er í RÚST. Ég er ekki einusinni búin að pakka uppúr töskunni síðan ég kom frá London. Sem betur fer keypti ég mökk af fötum þar því ég hef ekki sett í þvottavél á aðra viku.

Mamma lagði allt undir og sóttist eftir 2. sætinu en ekkert gerðist. Fólk kaus hana samt, en í hin og þessi sæti svo það nýttist henni ekki. Þetta var bold move og ég veit að mamma sér ekki eftir þessu.

Hún hefur lofað að prjóna í það minnsta eina peysu á Albert. Ég er hinsvegar búin að lofa að vinna í kosningabaráttu *censored* fyrir næstu kosningar.

En nóg af kosningum.

Ákveðið mál hefur legið þungt á mér undanfarið og ég veit ekki hvað ég á að gera. Keypti mér sjö daga frest.. en ég er engu nær um hvað ég geri eftir þessa sjö daga. Hluti af mér segir "go for it Anna!". Vandamálið er að alveg jafn stór hluti af mér segir "don't do it".

Sem eiginlega segir mér að halda að mér höndum. Ég þarf að vera viss.

Fokk ég bara kemst ekki að niðurstöðu! Sama hvað ég velti þessu fyrir mér!

Hvar er Lifur þegar ég þarf á honum að halda?! Er ekki búin að slátra nóg af þorskum? Hvenær ætlar heimurinn að viðurkenna sjálfstæði Færeyingja og hvenær fá konurnar í Færeyjum kosningarétt?

Sá á fokking kvölina sem á völina. Ekki láta nokkurn mann segja þér að það sé gott að geta valið úr, það er matröð!

Hugsa um þetta á morgun...

Í gær stalst ég til að skoða föt á Albert á netinu.

Það er farsælast, að hugsa bara um Albert.

Búin að heyra hryllingssögurnar um það að hann komi til með að míga utaní allt og skíta. Gelta útí eitt og hlýða engu sem ég segi.

Þá spyr ég á móti: er það eitthvað mikið öðruvísi en að eiga kærasta? Þeir skíta kannski ekki útum allt en nóg míga þeir útfyrir. Albert fer ekki frá mér og.. ef þetta er í alvöru hundur, þá verður hann trúr og tryggur og mun fagna mér í hvert einasta skipti sem ég kem heim.

Ég mun fyrirgefa mikinn skít og hland í skiptum fyrir þessa einföldu hluti og ef hann verður gjörsamlega óalandi.. þá eru alltaf til baby pamers..

Ég get ekki beðið eftir að sjá hann. Ég get hreinlega ekki beðið.

Ég svaf til klukkan tvö. Tengdamamma fyrrverandi kom heim með Dodda stuttu síðar og þegar hún kom í íbúðina og sá allt draslið sagði hún "jesús", þegar hún sá mig sagði hún "JESÚS".

Já. Ég leit út fyrir að vera nýkomin úr styrjöld - og íbúðin líka.. því þótt börnin hafi verið hjá pabba sínum komu þau heim á hverjum degi og voru hér þangað til pabbi þeirra sótti þau um kvöldið.

Þegar ég kom heim seint á kvöldin hafði bæst í draslið.. og ég hafði ekki orku í að gera nokkurn skapaðann hlut í því.

Þetta breyttist í dag. Nú er íbúðin orðin hrein og ég er búin að þvo fimm þvottavélar. Allt að komast í rétt horf. Ég náði meira að segja að fara í bíó í kvöld líka. Eva vinkona mín bauð mér á frönsku myndina Caché í Háskólabíó. Góð mynd. Mjög góð mynd.

Ég sit hér og hlusta á þvottavélina mala (er ekki byrjuð að vinda sko) og uppþvottavélin er á fullu líka.

Hvað það er dásamlegt að hafa hreint í kringum sig.

Þegar frumburðurinn var að tannbursta sig áðan sagði ég "nú er ég orðin mamma aftur". "Eins gott", var svarið.

Nú ætla ég að taka uppúr ferðatöskunni og kíkja á hvað ég keypti þarna útí London!

Ég er búin að vera að leka niður úr þreytu í allan dag, lagði mig þegar ég kom heim.. ca korter, svo eldaði ég og fór að vinna í næsta verkefni sem ég hef tekið mér fyrir hendur.

Er bara komin með helv flott gameplan þó ég segi sjálf frá. Kemur svo í ljós hvort viðskiptavinurinn samþykkir það.

Ég er svo þakklát þegar ég fæ viðskiptavini sem vilja ekki fá teljara á síðurnar og ekki grafík sem hreyfist. Sparar mér alveg rosalega mikið af fortölum.

Albert, Albert, Albert, Albert, Albert.

Búin að finna geðveika peysu á Albert. Ég er búin að finna svo margt flott á Albert en ég þarf að fá álit á plastbúrum. Hvernig týpu á ég að kaupa mér? M.ö.o. hvað er best?

Áður en ég fékk niðurstöðuna varð ég að velja lokaspurningu vegna þess að á síðunni stóð "tie breaker" og spurningarnar voru eftirfarandi:

you like to sleep
You are Evil
Never grow up!
You are misunderstood

Ég valdi "you like to sleep" - og ég varð ekkert rosalega hissa á niðurstöðunni sem ég fékk, ef ég miða útfrá þessu lokavali mínu.

Basically.. virðist ég nú samt vera Sleeping Beauty, Peter Pan, The Beast og Cruella De Ville - all 4 in 1.

Sem stemmir ágætlega. Það hefur hinsvegar ekkert með alter ego að gera..

Það eina sem ég get borðað án þess að kasta upp.. er harðfiskur.

Ég hef meira að segja of dýran smekk þegar kemur að uppköstum!

Þetta er ridiculous!

Lifur lífs míns hefur ekki yfirgefið mig! Hann stimplaði sig inn í nótt og aftur í kvöld. Ég var sofandi í bæði skiptin. Ég lýg engu þegar ég segi að ég var farin að örvænta og líklega varð ég veik af sorg.. sem reyndist óþarfi enda er ég öll að braggast eftir þetta innlit Lifrarinnar minnar.

ÉG SAKNA ÞÍN SVO MIKIÐ LIFUR! FARÐU AÐ DRÍFA ÞIG AÐ VINNA ÞETTA STRÍÐ SVO ÞÚ GETIR KOMIÐ HEIM Í FJARBÚÐ MEÐ MÉR! ÞETTA ER ALLT OF MIKIÐ ÁLAG Á FJARBÚÐINA MEÐ MEÐ ÞIG ERLENDIS!

Lifur er alveg ótrúlegur. Alveg sama þótt hann láti sig hverfa öðru hvoru, hann kemur alltaf til baka á hárréttum augnarblikum. Ég held að hann sé ofurlifur. Ég held reyndar ekkert um það, ég veit hann er það.

Má samt passa mig á því þegar ég hef ekkert drukkið í langan tíma né borðað að bera þykkt lag af varasalva á varirnar á mér og bíða í minnst tíu mínútur áður en ég les það sem lifur skrifar. Líf mitt er nefnilega EYMD og VOLÆÐI án hans, mér stekkur ekki bros þegar hann er ekki hér! Ég stóla á að hann fái MIKLA sektarkennd þegar hann sér hvað þessi fjarvera hans fer illa með mig. ÉG KANN EKKERT AÐ BÚA EIN LIFUR! Get ekkert án þín verið, ANDSKOTINN HAFI ÞAÐ!

Það segir nú meira en ÞÚSUND ORÐ AÐ ÉG SÉ AÐ DANSA LAMBADA MEÐ MARGEIRI! EÐA HVAÐ FINNST ÞÉR?

Mér finnst skrítið hvað karlmenn sýna því lítinn skilning að ég sé í fjarbúð. Ég hef sagt þremur mönnum sem vildu bjóða mér á stefnumót að því miður væri ég í farsælli fjarbúð. Ég hef komist að því að mönnum þykir það alment ekki merkilegt samband sem ekki er staðfest með hring..

- hint Lifur, HINT!

MÚHOHOHOHOHOHOHO

Annars á ég nú hring sem ég gæti sett upp, tvo meira að segja!

Ég á gamlan giftingarhring sem ég notaði í mörg ár og trúlofunarhring frá náskyldum ættingja. Mér finnst bara hálf lame að nota þá og er jafnvel að spá í að láta bræða þá saman í einn risa stórann, sem færi ekki framhjá nokkrum einasta manni þegar hann er á fingrinum á mér.

Því það virkar. Að ganga með hring. Þetta er man repellant (repellant = a substance used to repel insects) svona dags daglega þótt þetta verði aumingjasuga ef maður er á djamminu. Fyrri reynsla mín frá því ég var gift sagði mér að hringur á djamminu dregur að sér menn sem langar að stunda "frjálsar ástir" - og er skítsama um hvort viðfangsefnin, eða þeir sjálfir, eru gift eða ekki. Þeir mega hoppa uppí rassgatið á sér. Ég er auk þess aldrei á djamminu svo ég er laus við þessa galant einstaklinga.

Já. Best ég geri þetta. Bræði saman tvö mistök svo úr verði eitt stórt svakalegt success! Mínus og mínus gerir plús, rétt? Hringur myndi hjálpa til við að staðfesta fjarbúð okkar Lifur fyrir guði en samt aðallega öðrum mönnum. Karlmenn eru nefnilega svo skrítnir að þeir skilja ekki hvernig kona getur verið hamingjusöm með að eiga hund og vera í fjarbúð með lifur.

Þetta er náttúrlega vangefið lið.

Ég get ekki séð að ég sé að missa af nokkrum sköpuðum hlut. Á meðan ég hef Lifur er karlmannssamskiptaþörf minni fullnægt. Fullkomlega.

Sumir hafa bara persónutöfra sem eru engin takmörk sett. Aðrir eru svo lausir við perónuleika að þeir missa allan sjarma um leið og þeir fara úr fókus - og það er ekki að gera sig þegar maður notar gleraugu..

Helvítið hann Margeir er farinn að vaða inn á mitt svið tónlistarsendinga svo ég verð að gera tvennt. Fela klósettmottuna til að refsa honum grimmilega og minna Lifur á staðreynd sem aðrir karlmenn sem ég hef lagt lag mitt við geta staðfest (þó þeim sé auðvitað meinilla við það)..

því..

whatever you want
whatever you need
anything you want done baby
i'll do it naturally

'cause i'm every woman

it's all in me

it's all in me

http://vefur.anna.is/

Nóg af vefjum sem þarf að gera..

Vitiði.. ég horfi á síðuna mína og skyndilega hef ég ekki nokkra einustu þörf fyrir að breyta útlitinu.

Ég held að anna.is verði kannski bara alltaf svona.

Ég er svo hissa!

Núna rétt áðan ákvað ég að taka sem snöggvast Rorschach prófið online.

Það er með ÓLÍKINDUM hvað þetta er nákvæmt próf. Ég hefði aldrei TRÚAÐ þessu.

Diagnostic Overview:

You are only slightly disturbed, and are probably okay to be alone with small children (as long as they've been warned). A brain-transplant is probably the only thing that might keep your mental health in check. You should also check into some of the doofier religions that people laugh about. People who answer as you did tend to spank their kids. A lot.

Long-Term Prognosis:

Forget your lifelong dream of becoming a backhoe operator. Because of your condition, we recommend that you not operate any heavy machinery until you work out your problems; which is to say, "never". Clearly you hate your mother and depise your father, but this is normal so don't sweat it. (We all hate your mother and despise your father.)

--

Já ef þetta er ekki til að hressa mann við, þá veit ég ekki hvað! Verð að rjúka, það eru til börn sem þarf að flengja..

..af færslunni hér að framan. Finnst mér þetta mjög viðeigandi.

Svo satt!

Lifur er stórt líffæri sem er.. já.. staðreyndin er sú að Lifur er snillingur.

Og hann bara datt hingað inn einn daginn. Heillaði mig uppúr skónum og áður en ég vissi af hafði þetta þróaðist út í fjarbúð eftir allt of stuttan tíma (the icelandic way) og ég gerðist umsjónaraðili mauraætu Lifurs sem reyndist svo vera seinþroska bróðir hans; dvergvaxinn maður sem borðar maura og notar klósettmottu sem herðaslá.

Margeir er.. spes.

Ég geng með tvíbura Lifurs sem munu heita Breki Dreki Briem Lifrarson Líndal og Mist Eik Lifrardóttir Líndal. Þau voru getin með hjálp Íslandspósts. Fjarbúð okkar Lifur er nefnilega þannig að við búum á sitthvorum staðnum og hittumst aldrei. Ekki einu sinni fyrir getnað. Enda er það bara subbulegt og kallar á sótthreinsun og rugl. Hver nennir að standa í svona veseni í dag?

Ég hef haft orð á því að þetta er tvímælalaust lang besta sambúðarform sem ég hef prófað. Svo fullkomlega áreynslulaust. Fyrst fór soldið í mig að vita ekki hver Lifur er - því ég hafði ekki hugmynd um það - en svo hætti það að skipta höfuðmáli. Ég vissi að þetta var snilldar penni með eðal húmor og það var í raun nóg fyrir mig.

Einn daginn tók hinsvegar skarpgáfuð vinkona mín sig til og fór að spyrja mig áleitinna spurninga. T.d. hvaða IP tölu Lifur var að kommenta frá og hvaða nafnaþjónn þar væri á bakvið. Þetta voru upplýsingar sem ég var búin að hafa í fórum mínum í ansi langan tíma en vegna þess að mér er illa við að hugsa mikið, því ég er hrædd um að verða háð því, og hafði verið sagt strax að þetta væri "mögulega" einn ákveðinn maður.. (FM) þá pældi ég ekki í því meir og reiknaði bara með því að þetta væri hann. En þetta kvöld fórum við vinkonurnar að leggja saman tvo og tvo.. sem reyndist töluverð þraut þar sem stærðfræði er ekki okkar sterkasta hlið.

Stuttu síðar spratt ég á samt sem áður á fætur í stofunni minni og hrópaði "Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD! Ó MÆ GOD!" eða þangað til Doddi kallaði: "mamma, hættu þessum látum, það eru fleiri en þú hérna".

Ég hrópaði "ó mæ god" aðallega vegna þess að þegar var að renna upp fyrir mér hver þetta er, frekar vel þekktur einstaklingur í þjóðfélaginu, rifjuðust upp fyrir mér ákveðin komment og færslur sem ég skrifaði - löngu áður en ég vissi hver hann var.. en af þeim má skilja að ég hafi vitað nákvæmlega við hvern ég var að skrifast á við!

Sem var ekki raunin.

Taka skal fram að Lifur er Lifur. Ekki reyna að ná uppúr mér hver þetta er. Það er mute point.

Þegar hér var komið við sögu hafði Lifur yfirgefið mig til að berjast í nýlendustríðinu sem geisar í Færeyjum og sér ekki fyrir endan á. Lifur ætlar samt að koma heim til mín í sumar, eða eftir 20 föstudaga. Ég er svo heppin að ég veit ekki hvar hann býr svo ég get bara tekið til heima hjá mér í tilefni heimkonu Lifrar. Sem ég segi.. þetta fyrirkomulag rokkar!

Á meðan Lifur hefur verið að berjast í frelsisstríðinu skipti ég um trú, tók upp millinafnið "Laufey" til að þóknast honum og er farin að læra nudd til að geta nuddað á honum axlirnar eins og fagmanneskja þegar hann kemur þreyttur heim af skrifstofunni, búinn að vinna mörg mál og knésetja marga aumingja. Hér eftir verð ég kölluð Anna Laufey Líndal. - eh.. eða eftir að hann giftist mér. Sem hann SKAL FARA AÐ GERA! Gengur ekki að ég sitji í festum langt fram á elliár! HA!

(Já þetta var nú bara smá útúrdúr, ég er svakalega erfið í skapinu á fyrstu tveimur árum meðgöngu.)

Ég ákvað að segja Lifur að ég veit hver hann er og leggja það í hans hendur hvort hann vildi halda áfram að leika við mig á netinu eða draga sig í hlé. Því hann skrifaði aldrei uppá að gera þetta undir nafni.

Þetta var löng og erfið bið og ég var næstum dáin úr ælupest sem tók sig upp vegna sjúklegrar sorgar og saknaðar, en Lifur staðfesti með komu sinni hér í gær að hann er sannarlega kominn til að vera og ég er svo hamingjusöm. Ætla að elda ógó góðan mat fyrir Margeir í kvöld og vona að ég haldi honum öllum niðri.

Þá þarf Margeir samt eiginlega að borða útá svölum. Það er ekkert grín að fylgjast með aðförunum hjá honum..

Því miður fæst Lifur ekki í kjörbúðum. Ekki einu sinni vönduðum.

Lifur fæst ekki neinstaðar nema hér á anna.is and he's mine.

Mine.

MIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIINE!

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHO

-

Annars, hvað skilnaði varðar. Þeir geta oft verið af hinu góða. Stundum er bara búið að fullreyna dæmið og stúbid að halda áfram þegar ekkert gengur.

Ég lærði á þessu að ég er manneskja sem get farið the distance og finn vonandi einn daginn einhvern sem getur það líka - og með mér. Þó ég hafi asnast til að verða, eins og wulffmorgenthaler setur það svo smekklega fram "blind, deaf, mute, spastic and very mentally disturbed" - af ást strax eftir skilnaðinn þá læknaðist ég og er right back on track with the original plan.

Vera ein með sjálfri mér.

Ég tók nú samt sem áður svolítið ómetanlegt með mér úr þessu stutta sambandi.

Einlæga hrifningu af litlum hundum.

Þá eru hér nokkrir sem ég bara verð að linka á!

fleiri en ég sem frétta allt síðastir..

þetta er nákvæmlega eitthvað sem gæti komið fyrir mig þegar ég er í brjálaðri ástarvímu!

with my luck.. borgar sig að hætta að kreista strax!

sko.. fyrst hann hafði einn.. þá finnst mér sjálfsagt að ég fái einn líka..

hér hló ég upphátt

þetta finnst mér óborganlegt

og þetat líka..

bwahahahahaha

lol

LOL

góðir nágrannar skipta ÖLLU

vá.. nú er mér illt í maganum..

meira á morgun.

-sagði Andri þegar ég skaut þriðju kúlunni niður áður en ég dúndraði svörtu í vasann.

Nei ég er ekki hustler. Langt því frá.

Á hverju ári er starfsmönnum og viðskiptavinum OK boðið í "diskó bowling" uppí keiluhöll. Í ár var mér boðið. Ég þekki nefnilega frábærann linux mann í réttu þrepi í hierarchy-inu sem gat smellt fingri og töfrað mig á nafnalistann eftirsótta.

Ég var ekkert ferlega vel upplögð, nýskriðin uppúr veikindum og af því ég svaf svo mikið síðustu daga ætlaði ég aldrei að geta sofnað á fimmtudagskvöldið. Held ég hafi fest svefn rétt um klukkan fimm og vaknaði hálf átta. Ég var samt ótrúlega hress í vinnunni þrátt fyrir allt.

Var ekki viss um að ég myndi endast lengi auk þess sökka ég feitt í keilu. Það var hinsvegar búið að sannfæra mig um að fleiri myndu sökka feitt svo það væri í góðu lagi. Kynjahlutföllin þarna voru sirkabát 300 karlmenn og fimmtán konur.

Mikið djöfull er gaman að spila þythokkí! Og ég sökka bara ekkert rosalega feitt í því! Vann allanvega 3 af fimm leikjum sem ég spilaði. Kannski vegna þess að ég límdi límmiðann með nafninu mínu þvert yfir brjóstin á mér. Ég byrjaði á að líma hann á jakkann en þar sást hann illa fyrir kraganum og þegar ég fór úr jakkanum límdi ég miðann á bolinn sem ég var í. Menn horfa hvort sem er alltaf fyrst á brjóstin á mér, alveg upplagt að þeir nái í það minnsta nafninu mínu í leiðinni.

Verst að límið á þessu dóti var svo lélegt að miðinn var alltaf að losna frá en þetta voru svo elskulegir drengir, hvert sem ég snéri mér voru menn boðnir og búnir að þrýsta honum aftur á réttan stað. Ég var samt ekkert að þiggja aðstoðina.

Við vorum fimm í liði í keilunni og það var alveg óborganlegt að fylgjast með E kasta kúlunni. Ég held ég sleppi því að reyna að lýsa þessu. Ég kem aldrei til með að ná mómentinu. Maðurinn er ótrúlegur og með mjög sérstakann stíl. Skemmtilegt því í dag sá ég strip hjá wulffmorgenthaler og hló uppátt í vinnunni. Hvernig átti ég að vita að þetta yrði live - nema bara í keilu - í gærkvöldi?

E fór á kostum í allt kvöld - eins og venjulega.

Ég stóð við mitt og sökkaði feitt - þó ekki feitast. Ég kenni að sjálfsögðu diskóinu um því ég get ekki sleppt því að dilla mér smá við svona eðaltónlist og það var ekki að gera sig í köstunum. Auk þess kom sérlegur ljósmyndari hátíðarinnar, tók sér stöðu á næstu braut og tók myndir af mér kasta. Það var ekki alveg að gera góða hluti fyrir einbeitinguna. Ég var svo upptekin af því að muna eftir að draga inn magann og brosa ljósmyndabrosinu..

hehehe yeah.

Eftir diskókeiluna fórum við inní matsal og fengum okkur bjór og mat. Við vorum fjögur að spjalla þegar maður sem ég hef aldrei séð áður settist í sætið við hliðiná mér. Ca fimm mínútum eftir að hann settist vék hann sér að mér og sagði "af hverju ertu ekki að tala við mig? Ég er hundrað sinnum áhugaverðari en allir mennirnir hérna inni."

Þessi lína var byrjunin á einni mögnuðustu pikköppsenu sem ég hef upplifað lengi. Ég er eiginlega ennþá að ná utanum þetta.

Vantar ekki sjálfstraustið. Því miður fyrir hann fannst mér hann nákvæmlega ekkert áhugaverður og sérstaklega ekki eftir þessa yfirlýsingu. Ég virti hann fyrir mér í örstutta stund og sagði, "Þú ert giftur. Það má vel vera að þú sért áhugaverður en ég hef ekki áhuga".

Hann glennti upp augun. "Giftur? Ég er ekki giftur." Nú, sagði ég, af hverju ertu þá með hring? "Er ég með hring?, sagði hann og leit á hægri höndina á sér. "ah.. já ég er bara í sambúð sko". Ég horfði á hann með sama svip og ég nota á Dodda þegar ég veit að hann er að reyna að pull a fast one on me. "nei ókey ég er giftur, sagði hann - (var samt búinn að fjarlæga hringinn) en ég er miklu áhugaverðari en allir þessir gæjar hérna. Myndir þú vilja.. "ná lendingu" í kvöld með flottum manni eins og mér?"

[Vá! Are you fucking kidding me?]

Ákvað að spila mig stærra egó en hann: "Við skulum hafa eitt á hreinu. Ef ég hefði áhuga á að sofa hjá þér væri ekki um neina lendingu að ræða, ég myndi einfaldlega taka þig. Ég hef bara ekki áhuga á þér né giftum mönnum almennt svo við höfum ekkert um að tala."

Þetta var nóg til að þagga niður í honum í smá stund en hann var ekki hættur.

Í korter reyndi hann ákaft að sannfæra mig um sitt eigið ágæti. Hann er maður sem veit hvað hann vill og þegar hann sá mig þá varð hann að fá mig. Mér fannst þetta alveg dásamlegt. Maðurinn sagði orðrétt við mig að ég myndi vinna meira en ég myndi tapa.. á því að sofa hjá honum!

HVAÐ ER AÐ?

Maður spyr sig.

Held að Andri hafi haft áhyggjur af mér en ég er stór stelpa. Been arround the block a few times. Ég hef dílað við svona menn áður sem halda að með því að bjóða framstæða hluta líkamans í uppréttri stöðu til þjónustu komi allar konur innan fimm kílómetra radíus til með að tæta sig úr nærbuxunum, leggjast á gólfið og glenna fæturnar eins vel í sundur og þær geta.

Hann var aðeins að misskilja stöðuna.

Þessi maður.. er klárlega.. ekki fyrir mig.

Ég er náttúrlega soldið öm því ég lék mér að því að slútta þessu ekki strax. Ég var orðin forvitin að sjá hversu langt hann myndi ganga. Fyrir mér var þetta orðin vettvangsferð í siðblindu karlmanna og ég skemmti mér konunglega. Þessi maður réttlætir svo fullkomlega þá ákvörðun mína að fara í hundana að það er eiginlega ekki fyndið. Hann tilkynnti mér að ég væri allt of myndarleg til að vera með svona nördagæjum, ég ætti að vera með honum, það kæmi lang best út fyrir mig.

Athugið, fyrir mig.

Karlmenn þreytast bókstaflega ekki á að hugsa um mína velferð.

Hann hélt áfram að selja sig sem valkost kvöldsins. Ég væri flott, hann væri flottur og við ættum að gera eitthvað úr því. Ég sagði honum að ég væri einfaldlega ekki þarna til að hössla, hefði ekki áhuga og svo minnti ég hann aftur á þessa örlitlu staðreynd.. að hann er giftur. Þá kannaðist hann ekkert við það lengur - enda hringurinn farinn - kom af fjöllum og horfði svo á mig sakleysisaugum eins og fermingarstúlka með hvítar chiffon slaufur í síðum fléttunum. Ég missti mig og fór að hlæja. Spurði hvort hann hafi hringt í eiginkonuna og fengið shotgun skilnað. Þá varð hann foj, veiddi hringinn uppúr vasanum og setti hann á fingurinn.

æææ.. hefur bráðin aðeins betra minni en gullfiskur?

En leiðinlegt

Andri settist við borðið hjá okkur. Þá tók við alveg dásamleg sena. Fyrst varð hösslerinn hræddur um að Andri væri kærastinn minn og ók sér í sætinu af stressi. Þegar hann var búinn að fá á hreint að svo væri ekki átti að sanna fyrir mér hvað hann væri mikill karlmaður og hann fór að ræða launamál við Andra. Bera saman tölur.

HVERJUM ER EKKI SAMA UM HVAÐ ÞESSI MAÐUR HEFUR Í LAUN? EKKERT OKKAR KEMUR TIL MEÐ AÐ FÁ AUKAKORT Á KREDITKORTINU HANS!

Hvað er það við karlmenn sem fær þá til að halda að ef þeir kunna að nota typpið á sér og þéna peninga.. að þeir séu gjörsamlega ómótstæðilegir og þurfi ekki að hafa neitt annað við sig en það. How authentically boring, jesús kristur hvað ég er leið á þessari helvítis steríótýpu. Skilja menn ekki að þeir hafa svo margt annað miklu áhugaverðara til brunns að bera eins og t.d. persónuleika! EF ÞEIR GÆTU NÚ BARA NOTAÐ HANN! Ég efast ekki um að þessi maður hafi fullt going for him. Af hverju stólar hann þá á þessa tvo hluti til að bera sig uppi? Er þetta minnimáttarkennd? Og gagnvart hverju þá? Karlmanninum sem situr við hliðiná viðkomandi? My god! Er hann kannski með stærra typpi?

NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEIII!

Það er augljóst að ég er ennþá gangandi lúsera-segull. Hvernig er hægt að vera svona?? Ég á náttúrlega að hafa opinbert leyfi frá tryggingarstofnun til að leggja í stæði fyrir fatlaða!

Á endanum bað Andri þennan mann að láta okkur í friði. Laug að honum að hann væri búinn að vera að hössla mig allt kvöldið og gifti maðurinn hélt heim til konu og barna.

Við enduðum kvöldið á að taka nokkra leiki í pool og það var þá sem strákarnir urðu hræddir við mig og héldu að ég væri alvöru hustler því ég rúllaði þeim báðum upp í fyrstu umferð. Tapaði fyrir Andra í þeirri seinni en klikkaði illilega á að velja vasa fyrir þá svörtu í hinum leiknum. Annars hefði ég unnið hann líka.

Ég á nefnilega mín móment þegar kemur að pool og mikið rosalega var þetta skemmtilegt kvöld.

Takk Rikki, þú ert bestur! Frábært að hitta þig aftur Andri! Endurtökum þetta vonandi að ári og þá mun ég gjörsamlega rúllllllla ykkur upp!

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHO

Ég var að koma heim.

Var að lesa allt sem þú skrifaðir og vinkona mín er að koma í heimsókn svo ég verð að hafa þetta stutt.

Mig langaði bara að segja þér.. að..

you light up my life

you give me hope to carry on

you light up my days and fill my nights with song

Það skiptir engu máli hver þú ert, á meðan þú ert Lifur.

Í dag fór ég að heimsækja hvolpana sem fólkið sem ég er að vinna fyrir á.

Þetta er Simbi. Hann er minnstur og ég held að hann sé mesta dúlla sem ég hef á ævinni séð og alveg silkimjúkur.

Hulk er lang stærstur og ofboðslega fríður.

Sýnist þetta vera King Kong og Simbi.

Þeir voru að leika sér á lærunum á mér. Staður sem margir karlmenn virðast vilja kanna betur.

Hulk og Simbi

Nú næ ég þér!

Þeir hafa svo mikla nagþörf og fengu að taka hana út á buxunum mínum og sokknum.

..og fingrinum á mér.

-tvisvar!

ÉG ER VEIK! MIG LANGAR SVO Í HUND!

--

Anna: "oh Harpa.. oh sjáðu þessa mynd? Finnst þér hann ekki mikil dúlla OH SJÁÐU ÞESSA! Þeir voru svo miklar dúllur, og svo mjúkir, finnst þér þeir ekki sætir?"

stutt þögn

Harpa: "Ég var nú alin upp í sveit og finnst ekkert merkilegt að sjá myndir af dýrum"

Anna: "passaðu þig á að kafna ekki úr áhuga Harpa mín"

Harpa: "jájá, þetta var svona í sveitinni. Þeir voru bara hafðir úti"

--

Við erum svo góðar saman við Harpa að það er nú ekkert venjulegt.

Ég fór með Albert á Ægissíðuna eftir vinnu. Í fjörunni sleppti ég honum lausum. Hann var að skoða þang og rusl, hljóp niður í flæðamálið og hafði varla undan að forða sér þegar vatnið sótti í sig veðrið. Ég var að taka myndir af honum.

Allt í einu tók hann á rás uppá gras. Ég var alveg róleg því Albert fer aldrei langt frá mér. Hann hætti hinsvegar ekki að hlaupa og ég varð hrædd, kallaði á hann og byrjaði að hlaupa á eftir honum. Á göngustígnum voru örfáir en þegar ég sá mann á hjóli og hvert Albert stefndi sá ég hvað myndi gerast svo ég kallaði hærra á Albert og svo á hjólreiðamanninn, en hann var með ipod og heyrði ekki í mér.

Vegfarandi sem var að koma á móti hjólreiðamanninum heyrði í mér, sá líka hvert stefndi og reyndi að ná athygli hjólreiðamannsins en þegar hann loksins sá Albert var það orðið of seint. Framhjólið skall á litla búknum og maðurinn flaug af hjólinu sem féll á þetta litla dýr og kramdi það til bana.

"NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEIIIIIIIIIIIII", ég snarstoppaði og snökkti "nei, nei, nei, nei.. ekki Albert, ekki...." Ég hélt niðrí mér andanum, gekk hægum skrefum þessa stuttu leið sem ég átti eftir að hjólinu og þá var eins og fæturnir gæfu sig, ég féll á kné og sat sem frosin í nokkur andartök áður en ég lyfti framhjólinu af litla hnoðranum mínum sem lá á göngustígnum í blóðpolli sem stækkaði hægt og bítandi.

Ég tók litla líflausa líkamann upp og setti í fangið, strauk honum þangað til höndin á mér var ötuð blóði, grét og hvíslaði "nei" aftur og aftur.

Hjólreiðamaðurinn kom hlaupandi, sleit heyrnatólin úr eyrunum og sagði eitthvað sem ég heyrði ekki. Ég var í eigin heimi og heyrði ekkert né sá í kringum mig. Hélt áfram að strjúka Albert eins og það myndi lífga hann við.

Þegar ég rankaði við mér leit ég upp sá fimm menn sem stóðu hjá mér.

Allir fyrrverandi kærastarnir mínir frá upphafi.

Mozart og Schubert eru gamlir kunningjar og hafa verið í heimsókn hjá mér um helgina.

Lögin sem ég hef haft á heilanum undanfarið eru..

Konsert Í C-dúr Fyrir Píanó Og Hljómsveit Mozart (mp3)

Impromptu in G Flat Major - Schubert (mp3)

Let's get retarded - Black Eyed Peas (mp3)

--

Sumt fólk lærir þegar það brennir sig og forðast eldinn. Ég er hinsvegar búin að hella yfir mig bensíni og er við það að flick the lighter.

Ég er class A fáviti.

everybody.. everybody.. let's get into it.. get stoopid.. get retarded..

get retarded

GET RETARDED

Þetta er mynd af pabba hundsins sem mig langar að fá.

Mér finnst hann ekkert smá flottur.

..og ég er að halda niðrí mér andanum... því ég var að tala við "pabba" hans Alberts og hann sagði mér að hann gæti eiginlega lofað mér að ég fái Albert.

Pabba hans Alberts líkar nefnilega vel við mig (í síma) og ég hugsa að ef honum finnst ég ekki ófétisleg þegar hann hittir mig þá fái ég Albert.

OG ÞÁ FÆ ÉG ALBERT ÞVÍ ÉG ER EKKI ÓFÉTISLEG, nema við gifta karlmenn sem eru að reyna við mig - OG ÞAÐ ER EKKERT AÐ MARKA.

Má það alveg.

Ég er voða lélegt óféti. Vil fólki almennt vel og reyni að gera vel við þá sem mér þykir vænt um. Fyrst ég hef ekki fundið karlmann sem kærir sig um að gera vel við mig til baka.. finnst mér ég eiga alveg skilið að fá einn Albert sem ég get verið góð við.

Mér líkar líka vel við pabba hans Alberts og ég get ekki beðið eftir að sjá alla hundana hans.

Ég get hreinlega ekki beðið. Ég er svo spennt að sjá hvort þeim líki eins vel við mig fiðrildahvolpunum sem ég hitti um helgina. Ég sat á gólfinu og þeir komu og kúrðu sig upp við mig og léku á lærunum á mér og bitu í buxurnar mínar og sokkana og mér fannst það æðislegt og ég vona svo heitt að Albert kunni vel við mig.

Ég fæ að sjá hann klukkan eitt á mánudaginn að öllu óbreyttu og á eftir er ég að fara í dýrabúðir AÐ VERSLA!

Ég er svo spennt. ÞETTA ER SVO GAMAN!

Vá.. þetta er ekkert smá gaman.

Ég er með fiðrildi í maganum - og hund á heilanum.

Það er æðislegt.

Mér datt allt í einu í hug saga, sem er sönn, og gerðist á ónefndri bensínstöð á höfuðborgarsvæðinu.

Eins og gerist verða til svokallaðir "fastakúnnar" á bensínstöðvum. Ég er t.d. fastakúnni hjá Essó á Ægissíðunni og fer helst ekki annað að kaupa bensín. Á bensínstöðinni í sögunni var gömul kona fastakúnni. Hún kom oft í viku að kaupa eitthvað smálegt. Ópal pakka, kleinur, rjóma og fleira. Ég held að hún hafi komið þangað vegna þess að það var oft lítið að gera og bensíndælukallarnir höfðu þolinmæði í að hlusta á hana. Sérstaklega Óli.

Hún sagði honum oft frá Tinna og hvað hann væri yndislegur og á hverjum einasta laugardegi kom hún og keypti tvo lottómiða. Einn fyrir sig og einn fyrir Tinna og svo skrifaði hún nöfnin þeirra aftaná miðana "til þess að ég svindli nú ekki á honum Tinna mínum ef hann vinnur" og svo brosti hún góðlátlega.

Einn laugardaginn kom hún að versla lottó og bað um einn miða fyrir sig "og einn fyrir hundinn". Óli varð stórhneykslaður og spurði "kallarðu manninn þinn HUND?"

Konugreyið hrökk í kút því auðvitað var hún löngu búin að gefast upp á karlþjóðinni og búin að fá sér hund, sem hét Tinni.

Það eru góðar líkur á að ég endi nákvæmlega eins og þessi kona - þó ég kaupi reyndar aldrei lottó.

Ég byrja þá bara á því. Hver veit nema á næstu mánuðum mæti ég á bensínstöðina á Ægissíðu og segi: "Sælir strákar. Ég ætla að fá einn lottómiða fyrir mig, og einn fyrir Albert."