The agony. The pain.
Mánudagur, 05. desember 2005
Fyrstu vandræðin sem ég lendi í vegna disksins sem dó. Var að hringja í mig gamall viðskiptavinur sem þarf að uppfæra síðuna og ég.. ég er búin að missa skjalið sem hét "donsk_malfraedi" (til að vera viss um að engum myndi detta í hug að opna það) sem innihélt mökk af innskráningarupplýsingum.
Gleði.
Þetta mun reyndar ekki koma fyrir mig aftur. Ég á afrit af nýjustu síðunni á þremur geisladiskum, þremur hörðum diskum og einum usb lykli. Nei ég er að ljúga þessu, ég á ekki usb lykil.
Allavega.
Fór að kaupa mér jólaseríur í stofuna áðan og nú er orðið svakalega jólalegt hjá mér. Mig langar meira að segja að fara og kaupa mér eina í viðbót, það hefur runnið á mig e.k. jólaseríuæði því ég fór líka í hádeginu og keypti jólaseríur fyrir vinnuna. Þarf ekki að spyrja að því, ég fékk malfunctioning seríu í minn glervasa. Það kom ljós, svo slokknaði það, svo kom aftur ljós, svo slokknaði það.. bara svona þegar seríunni datt í hug virtist vera. Þetta vakti mikla lukku innan fyrirtækisins og áður en klukkutími var liðinn frá því að serían fór að hegða sér óvenjulega voru þrír fílelfdir karlmenn komnir í málið og ræddu í hálfhljóðum sín á milli hvað gæti nú verið að þessu "drasli" og klóruðu sér í skegginu á meðan. Lokaniðurstaða: "af hverju keyptir þú svona drasl?" og serían lagaðist ekkert.
Allt mér að kenna, blasir við. Það þýðir að ég er að fara aftur í Blómaval á morgun til að skila draugaseríunni og fá nýja.
Ég mun sakna hennar því þó ég hafi bara haft hana hjá mér í fjóra klukkutíma hef ég bundist henni órjúfanlegum vinaböndum og er að hugsa um að fá að taka hana með mér heim og setja hana inní svefnherbergi og láta hana liggja alveg við koddann minn svo ég geti kúrt við hana öll kvöld.
Nei ég segi nú bara svona. Það væri nú ljóta mongo ruglið.
Ég sá Albert lookalike í blokkinni um daginn. Vá. Þessi hundur var nákvæmlega eins og Albert en hann heitir Brúskur. Mér finnst það soldið dónalegt nafn, en það er líklega vegna þess að ég hugsa dónalegar hugsanir.
Til dæmis hringdi í mig maður í dag og sagðist vera "með vandamál sem er right up your alley", og mín fyrstu viðbrögð voru að sjálfsögðu hlátur. Hann spurði hvað væri svona fyndið og ég svaraði: "nei bara.. up your alley minnir mig alltaf á black adder.." hann fór að skellihlæja líka.
Þetta er allt Lifur að kenna og ég er að reyna að átta mig á því hvort ég geti verið í fjarbúð með honum, órökuð, uppstökk og úfinn um hárið í stað þess að "njóta alls þess stórfenglega sem lífið hefur upp á bjóða", eins og hann orðar það. Ef ég vil slíta forhúðinni (no shit maður, þetta er meira að segja sárt fyrir mig!) þá get ég líka losnað við Margeir.
Þegar ég kom heim í dag var Margeir búin að "skreyta" stofuna með "snjó" sem hann bjó til úr hveiti.
Ég var svo.. þakklát.
Margeir fékk hveiti í kvöldmat. Hann var duglegur að borða greyið en í hvert sinn sem hann fékk sér vatnssopa var hann nærri kafnaður þegar hveitið hljóp í kekki og festist í hálsinum á honum. Það var soldið sætt.
Fokk svo hugsa ég um allt fólkið sem er að skilja á hverjum degi. Fólk sem elskar hvort annað en er fast í einhverju samskiptamunstri sem er mongo og og og og.. ég vil ekki að það fari þannig fyrir mér og Lifur.. en samt er þetta samskiptamunstur mökk mongo. Kannski þjáist hann af snertifælni.
Ég held að við Lifur ættum að tala við prest.