Miðvikudagur, 14. desember 2005
Kannski er það þessvegna sem ég er svona dugleg að búa þær til. Skýringuna á því er líklega að finna í þeirri staðreynd að ég fékk lítið af bólum sem unglingur - og there is no escape.
Þessu reyna læknar a.m.k. að ljúga að mér. Ég veit hinsvegar alveg nákvæmlega af hverju ég er að fá bólur á gamalsaldri. Það er... af því bara.
Síðustu helgar hef ég setið fyrir framan spegil og einblínt á einn ákveðin stað í andlitinu á mér, stað sem virðist mjög bóluvænn - því ég hef áhuga á að vita hvort ég gæti fylsgt með bólu vaxa úr grasi og springa út.. svipað og blóm í náttúrulífsmynd.
Af hverju gerir engin heimildarmynd um ævi og störf bólu? Hver er líftími bólu? Eru til ódauðlegar bólur? Eru þær eins og jesú? Er munur á bólum sem eru á hökunni eða nefinu? Er stéttarskipting meðal þeirra? Eru bólur á rassinum óæðri öðrum bólum? Hvernig er menntakerfið hjá þeim og hafa þær almannatryggingar? Þessar spurningar sækja oft að mér, og stundum þegar ég brýt saman þvott má segja að þær ofsæki mig.
En útbrot? Lifa útbrot lengur en bólur? Eru útbrot lifandi? En bólur? Hafa bólur sjálfstætt líf? Myndu þær lifa utan húðar?
Í öllu þessu bólubrölti mínu hef ég gert alveg stórmerkilega uppgötvun. Mínar bólur verða til nærri eingöngu á nákvæmlega sömu stöðum og skegg vex á Amish fólki. Sjá:

Ber manni ekki skylda að tilkynna svona lagað?