Hérna..
Mánudagur, 05. desember 2005
Það gerðist soldið í dag.
Ég ætlaði að vera rosa dugleg að vinna um helgina, og var það reyndar, en svo var ég að sauma í hádeginu þegar mér varð allt í einu litið á Margeir, og Lifur.. það bara gerðist eitthvað undarlegt. Þú verður alltaf maður drauma minna en Margeir, hann er.. hér. Og hann er ekkert svo óhugnarlega ljótur ef maður horfir á réttu staðina. -Eða slekkur ljósið.
Sorry.
Hvernig átti ég að vita að þú værir bróðirinn sem fengi mig til að hlæja en Margeir væri bróðirinn sem fengi mig til að ko.. -ja ekki hlæja, that's for sure. Nema að því hvað hann er málhaltur, mér finnst það ferlega fyndið og bið hann stundum að segja orð eins og "area representative". Hann heldur að það þýði "má ég fá mjólk á kornflakes-ið". Ég er sko að kenna honum ensku. Þú getur ekki skammað mig, a.m.k. ekki mikið. Þetta léttir pressunni af þér og nú getur Jónína hætt að kvarta yfir því að vera fá sloppy seconds.
Ertu rosa fúll útí mig? Ég vil samt alveg halda áfram í fjarbúð með þér og þetta var alveg óvart. Viljandi.
Já og sætt, Margeir frussaði út úr sér rétt áðan þegar ég neitaði að losa hann, að ég væri að reyna að drepa hann. Hann er svo ruglaður, ég er ekkert að reyna það. Ef hann deyr fyndist mér það alveg sorglegt.
Þegar hann fattaði loksins út á hvað þetta gengur og hvað fer hvar, held ég að honum leiðist ekkert átakanlega og ef hann deyr.. þá spái ég því að hann deyji með bros á vör. Eins og það fer honum illa greyinu.
Allt þetta og svo spara ég ljósaperuna inní svefnherbergi! Ekki skamma mig Lifur. Ég er bara mannleg og Margeir er það líka - þó það sé nú samt meira matsatriði. Ekki yfirgefa mig þótt ég sé farin að deila rúmi með öðrum, ég held mig allavega innan fjölskyldunnar.
Ég vildi ekki að þú fréttir þetta frá einhverjum öðrum svo ég setti þetta beint á netið.