 |
|
|
|
 |
Geðveikur hópþrýstingur
Miðvikudagur, 28. desember 2005
Ég er búin að vera að vinna í alla nótt. Kemur sér vel að hafa sofið í allan dag eftir að hafa ekkert sofið síðustu nótt. Til að mér leiðist ekki hef ég verið að láta myndir rúlla á.. vhs, avi og dvd. Hostile Hostages, Love Actually og Four Weddings and a funeral. Nú er ég hætt að vinna, ætla að skrifa og svo fer ég að sofa og læt mig dreyma um.. Kevin spacey. Ég hef aldrei skilið hvað það er nákvæmlega sem mér finnst appealing við hann í hostile hostages. Held að það sé.. maðurinn er bara svo fokking kynþokkafullur, skiptir eiginlega engu máli hvurn fjandann hann er að leika. Eitthvað sem t.d. Jude Law er ekki enda er Jude bara eitthvað sem gaman er að horfa á - og bara stundum. Spacey er hin fullkomni maður í mínum augum. Hann hefur nákvæmlega allt. Meina:
Ég get ekki einu sinni horft á þessa mynd af honum án þess að gefa frá mér lága stunu: "mmmm" - svo læt ég mig dreyma um að hafa nákvæmlega ÞENNAN MANN í rúminu mínu þegar það er rok úti! Hvaða straight kona getur verið hrædd þegar þessir handleggir halda utanum hana og hún getur hlutað á hjartsláttinn í hjartanu sem slær undir þessari fullkomnu karlmannsbringu? Ég bara spyr! Ef ég sæti til borðs með þessum manni á veitingahúsi ætti ég í stökustu vandræðum með að halda mér á stólnum - nema ef ég væri vopnuð always ultra. Með vængjum. Ég fæ tár í augun þegar ég heyri svona RUGL sögur um að maðurinn sé gay. (gefið mér the benefit of a doubt) Hostile Hostages er eiginlega eitt dásamlegt rifrildi útí eitt og á meðan love actually og four weddings rúlluðu var ég að hugsa um rifrildi. Truth, fiction og rifrildi. Lifur. Hann er fiction. Hann er auðvitað raunverulegur maður fyrir einhverju fólki sem þekkir hann en okkar samskipti eru fiction. Ég er bara ekki vaxin upp úr því að leika mér og mig langar ekkert sérstaklega að vaxa uppúr því. Af hverju í fjandanum ætti ég nú að vera að því? Því miður óttast ég stundum um að ég þurfi að gera það. Kannski er það nákvæmlega það sem ég þarf. Einhvern sem nennir að leika við mig í alvörunni. Einhvern sem kann að hafa gaman í bland við allt hitt og tekur lífinu ekki of fokking seriously. Einhvern sem skilur húmorinn minn. Knows where I'm coming from. Fattar muninn á því þegar ég er að grínast og þegar mér er alvara. Þoli ekki þegar ég þarf að útskýra það sérstaklega. Einhver sem rífur mig ekki niður. Eitt af því sem ég fíla í ræmur við Lifur er hvaða lingó hann notar. Ég segi lingó því þetta er ekki.. hvað skal segja.. það sem ég hef mátt venjast? Ég er hortug kind og ég er ofdekruð-drama-prinsessu-þetta-sem-lifur-segir OG MÉR FINNST GAMAN AÐ VERA ÞAÐ! Ég VIL vera þannig stundum og.. hehe.. ég VIL vera skömmuð fyrir að vera það. MÉR FINNST ÞAÐ LÍKA GAMAN! Ég hef gaman af pirruðum karlmönnum. Þetta hefur komið fram áður. Það er miklu skemmtilegra að beita kvenlegum klækjum á pirraða karlmenn. Þessir kvenlegu klækir eru nú ekki flóknir þó margir karlmenn skilji ekkert í sinn haus þegar maður beitir þeim. Þeir innifela a) innihaldslausar hótanir b) tilraunir til að fleka viðkomandi til að fá sínu framgengt - when successful vinna báðir aðilar ef aðferð b ber árangur. Ef hvorugt virkar er ég all out of options.. eða þykist vera það því c) er "æji ekki vera vondur því ég er varnarlaus" og yfirleitt dugar það. d) er last resort: fara að gráta. Grátur er hinsvegar ekki manipulating tool hjá mér. Ef ég græt er það for real og það gerist mjöööög sjaldan. Nánast aldrei. A.m.k. ekki í návist karlmanns. Þó ég verði að viðurkenna að ég var að manipulera með Lifur með því að birta mynd af mér grátandi. En ég treysti því að hann hafi reiknað með því að myndin væri sviðsett. Sem hún er reyndar ekki.. Hann fyrirgefur mér þetta því hann veit að ég var bara að reyna að fá hann til að fara ekki frá mér. Nauðsyn brýtur lög. Ég er hinsvegar ekki viss um að þetta samskiptamunstur myndi virka í raunveruleikanum þó að það virki hér með Lifur. Enda er ég nú ekki alveg svona in real life. Ég hef allavega aldrei prófað þetta successfully in real life, kannski vegna þess að ég var ekki með réttan mótspilarann og þá kemur annað til sögunnar. Lifur kallar mig aldrei neitt sérstaklega "ljótum" nöfnum. Hann kallar mig aldrei tík, belju, beyglu, geðveika, klikkaða o.s.frv, eitthvað sem flestir mótspilarar mínir í raunveruleikanum enda á að gera sooner or later, eins fáránlegt og það er því ég er ekkert af þessu. Þetta er eitthvað mér þykir alveg óendanlega vænt um í fari Lifur. Ég er orðin langþreytt á karlmönnum sem eru svo ófrumlegir að þegar þeir skilja ekki konur afgreiða þeir þær allar sem "geðveikar". Má ég þá frekar biðja um komment eins og "þú ert með svo mikið jafnaðargeð" þegar ég veð á súðum. Setur hlutina í ákveðið samhengi og með réttu brosi klikkar það ekki - og Lifur kann að setja upp nákvæmlega rétta brosið. Auðvitað er hluti af kemistrí okkar Lifur einfaldlega að við vitum hvað við þurfum og tökum það frá hinum aðilanum. Hvort sem hann gefur það eða ekki. Er það hægt in real life? Real life. Ég get lofað ykkur að geðveiki er sjaldnast keisið. Það er læknir sem ég veit um og hann hefur sagt við mig orðrétt "ef svona margar konur væru ekki svona illa giftar og þora ekki að fara frá eiginmanninum hefði ég nánast ekkert að gera". Og ég þori að veðja jólahóru fjárhæðum um að flestar þessar konur sem leita til hans með áverka fá að heyra að þær séu geðveikar í það minnsta einu sinni á dag frá þessum ömurlegu eiginmönnum sínum. Af því þeir eru óöryggir og komplexaðir og skíthræddir við að konan gæti mögulega yfirgefið þá ef þeir eru ekki þess duglegri við að halda henni niðri. Það er nefnilega ein leið til að halda manneskju niðri. Að tönglast á því að hún sé geðveik. Fávitar. Konur eru tryggar mönnum sem gera þær hamingjusamar. Það er ekki flóknara en svo. Af hverju í fjandanum ættu þær að fara ef þeim líður vel? Það virðist þurfa sjálfsöruggan mann til að gera konu hamingjusama. Ég get alveg séð hvernig það er orðið pínu skerí að eiga konu sem geislar af hamingju og sjálfsöryggi og margir karlmenn telja þetta lífshættulegt ástand og reyna að binda endi á það sem fyrst, þó þetta hafi verið nákvæmlega það sem heillaði þá in the first place. Lífið er skrítið. Ég kann að meta að vera kölluð hortug kind og drama drottning með prinsessuduld á blogginu því stundum er ég nákvæmlega þannig. Ég kann að meta það vegna þess að ég er orðin leið á að vera kölluð allt hitt í raunveruleikanum, því ég er ekki belja, ekki beygla, ég er ekki tík - nema ég ætli að vera það og þá er ég nú sjaldanst called on it - ég er ekki klikk og ég er svo sannarlega ekki geðveik. Quite the opposite. Þessu óskylt. Ég hef ákveðið að fara á snyrtistofu í hópþrýsting á morgun. Þessi ákvörðun hefur gert wonders fyrir skapið í mér. (Rétt'upp hönd sem hugsuðu "vá hvað hún er geðveik" þegar þeir lásu síðustu setningu.) Jæja.. farin uppí rúm með þessa mynd af kevin spacey greypta í hugann.. og þið megið geta einu sinni uppá hvað ég kem til með að gera áður en ég fer að sofa... ..jebb, ég mun þakka Guði fyrir að hafa skapað menn eins og Kevin Spacey sem ég get látið mig dreyma um á næturnar. MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHOHO | anna | 4:11 |
comments
Jæja Anna mín.. nú ætla ég að deila með þér leyndarmáli. Alltaf þegar mér líður illa og finnst ég vera lítill í mér þá á ég mér einn vin sem getur alltaf fengið mig til að líða vel, IKEA Kitchen planner (sem fæst ókeypis á http://ikea.is/ikea/eldhusteikniforrit/ ). Ég get lofað þér því að eftir að þú ert búin að mæla upp eldhúsið hjá þér og dunda þér við það í nokkra klukkutíma að raða saman Faktum skápaeiningum, Emsen vöskum og sjá fyrir þér lífið með Rationell aukahlutalínunni, þá mun þér líða eins og hvítvoðungi í vöggu. Já! ég gerist jafnvel svo frakkur að segja að þetta jaðraði við endurholdgun, því ég hef fengið bót allra minna meina. Og í dag eru stærstu vandamálin í mínu lífi hvort ég geti valið á milli hlýlegrar Ulriksdal-eikarinnar eða glærlakkaðas brúnbæsaðs gúmviðarspóns sem nefnist hinu exótíska nafni "Hallarum." By the way... Hversu kúl væri það að vera innanhússarkitekt og heita Spacey???? Nr. 1 | posted by: Ljenzherrann | 28.12.2005 | 9:59:11 | [+] |Ég hef satt að segja aldrei náð að virkilega finna mig á vefnum hjá Ikea. Þjáist nógu mikið að ganga í gegnum þennan forgarð helvítis sem sjálf verslunin er. Ég væri samt til í að sitja í Ikea dögum saman að plana eldhús með Kevin Spacey. Árum saman jafnvel! In fact. Ef Ikea er helvíti væri ég til í að eyða eternety þar að plana eldhús ef Kevin Spacey væri að afgreiða mig.. Nr. 2 | posted by: anna | 28.12.2005 | 17:18:40 | [+] |Tók einn rúnt á göngum helvítis í dag og má ég segja að þar hafi skrattinn hitt ömmu sína. Ég meina það 54 gamlárskvöldarveisluglös fyrir þrjú og fimm. Ma'bara borgar brosandi Fórum alsælar mæðgur úr einu helvíti í annað þegar við gengum inn í Rúmfatalagerinn og keyptum tvo jóla/nýjársdúka, jólasvuntu og jólaspiladós fyrir 936 ísk. Andskoti djöfulsins veskisblíða Á morgun fer ég í búðina sem er uppi á Heiðinni (a.k.a. Heiðrún) - hlýtur að teljast til himnaríkis og þar mun ég kaupa bubblvínið sem við skálum í á miðnætti á laugardagskvöldið. Er ekki viss um að ég eigi jafnauðvelt með að borga þar Annars finnst mér alltaf hálf nördalegt að heita Kevin.... Nr. 3 | posted by: eddið | 28.12.2005 | 21:01:01 | [+] |Tobbi. Ég skil þig ekki. Hér er gott dæmi um tjáskipti sem eiga sér stað á milli mín og barna minna. Við grípum niður þar sem anna hefur dregið börnin sín út í bíl og er á leiðinni einhvern, man ekki hvert. Anna: "takið eftir börn, ég er að vanda mig alveg sérstaklega við að keyra eins og manneskja, finnst ykkur ég ekki dugleg?" Seinna í sömu ferð. Börnin eru að rífast í aftursætinu. Anna: "BÖRN! NÚ SKULIÐI HÆTTA AÐ RÍFAST, ANNARS NEYÐIST ÉG TIL AÐ STOPPA BÍLINN HÉRNA ÚTÍ KANTI OG DREKK ALLT RAUÐVÍNIÐ ÚR SKOTTINU og þá verður ekki gaman að vera með mér í bílnum þegar ég reyni að koma okkur heim. Svona leysir maður ágreining systkina. Þú verður að útskýra betur fyrir mér Tobbi hvað þú ert að tala um. Að sjálfsögðu er ég nákvæmlega eins offline og on-line. En ekki hvað.. Eða næstum því alveg nákvæmlega eins. Nr. 5 | posted by: anna | 29.12.2005 | 1:10:00 | [+] |Ég veit ekki sjálfur hvað ég er að tala um. Ég held það sé vandamálið. Eða stór hluti af því í það minnsta. En þú svaraðir spurningunni. Mér varð nefnilega til þess hugsað, hvort þú værir meiri... hmmm... hvað er orðið... einfeldningur í offline lífinu. Fyrir mig voru umræddar færslur nefnilega á hærra flækjustigi en ég á að venjast, og ég vildi bara vita hvort fólk væri líka jafn flókið offline. Hvort sem um a, b, c eða d aðferðir ræðir. Samhengislaust blaður í mér - en ég fékk þó svar kv, tobs Nr. 6 | posted by: Tobbi G. | 29.12.2005 | 1:23:49 | [+] |post a comment
|
