Fimmtudagur, 22. desember 2005
Að vera í fjarbúð er eitt. Að vera í fjarbúð á milli landa er miklu, miklu erfiðara. Þetta hefur tekið á og greinilega fleiri en mig. Líklega þessvegna sem Lifur hjó sér leið í gegnum frumskóginn með sveðju að næsta síma, tók upp tólið og hringdi.. í mig.
Hann er tónlistarmaður. Spilar á sítar og er þessa dagana að gera tilraunir með lagið "sofðu unga ástin mín" til að sjá hvernig það virkar á geislavirku þorskana sem haga sér eins og piranah fiskar í tjörnum færeyja. So far þá virðist þetta æsa þá upp frekar en hitt og sumir reyna jafnvel að bíta í sporðinn á sér, aðrir standa á uggum. Á morgun ætlar hann að prófa að spila "ég á mig sjálf" og sjá hvað gerist.
Stórbrotið landslag þarna og allskyns framandi dýr, selir og hvalir og rostungar og moldvörpur og kettir. Stórkostleg náttúruperla þarna útá rúmsjó.
Ég yrði ekki hissa þótt seinna kæmi í ljós að 90% af súrefni jarðar komi úr frumskógum færeyja.