 |
|
|
|
 |
Viðutan
Föstudagur, 04. nóvember 2005
Þegar ég las Nönnu áðan rifjaðist upp fyrir mér atvik sem átti sér stað þegar Doddi var ca þriggja ára. Ég var að hjálpa honum á klósettið og þegar hann var sestur sagði ég: "hringdu í mig þegar þú er búinn". Eftir því sem ég eldist er ég meira og meira á móti því að fylla heilann af einskisnýtum upplýsingum. Við erum með uppflettibækur og Internetið til að græja svoleiðis. Það er nógu erfitt að muna allt hitt: hvar maður lagði bílnum, hvar þú sást húslyklana síðast, hversu mikill klósettpappír er eftir, hvað börnin heita, hvenær þau eru fædd og í Nönnu tilfelli: hvar þau eiga heima. | anna | 11:21 |
comments
Heyrði af manni sem fór að sækja son sinn til dagmömmunnar, settist inn, fékk kaffi og spjallaði í smá stund en sagðist svo þurfa að drífa sig með drenginn. Dagmamman varð víst hálf skrýtin á svip og sagði: "Það eru 2 ár síðan drengurinn hætti hjá mér." Nr. 1 | posted by: Unnur | 4.11.2005 | 11:26:10 | [+] |Ertu að segja mér að ég hafi sóað lífi mínu? Ég hélt það eina sem ég hefði gert af viti væri söfnun gagnslausra upplýsinga. Öllum nördavinum mínum finnst þetta a.m.k. svakalega kúl. Ég þori reyndar aldrei að tala við stelpur svo kannski er þetta einmitt þeirra skoðun? Maður lifir og lærir. En ég skal reyna að hætta núna. Að læra sko. Nr. 3 | posted by: Kalli | 4.11.2005 | 11:45:40 | [+] |Ég ætlaði að fara að skrifa ,,en ég hef þó aldrei gleymt hvað börnin mín heita, eins og kom fyrir systur mína einu sinni" en þá mundi ég eftir þessu: http://nannar.blogspot.com/2004/01/g-lenti-v-a-muna-ekki-nafni-syni-mnum.html Nr. 5 | posted by: Nanna | 4.11.2005 | 19:02:45 | [+] |post a comment
|
