Oh.. shit.
Þriðjudagur, 01. nóvember 2005
Mamma er búin að vera að gera mig geðveika undanfarna daga. Hringir í mig í tíma og ótíma til að segja mér eitthvað sem skiptir ekki máli. Í dag hringdi hún í mig í vinnuna til að segja mér að vondi kallinn í "vídjó"-myndinni sem hún var að horfa á væri alveg hrikalega vondur og að hann færi örugglega að koma aftur til að hræða allt fólkið. Hún hvíslaði þetta í símann.
Ég ákvað að heimsækja hana í kvöld. Tók börnin með. Þegar við komum inn réðist hún á frumburðinn og faðmaði hana, næst réðist hún á Dodda og faðmaði hann þangað til honum lá við köfnun. Ég tók skref aftur en hún náði mér og faðmaði mig fram og til baka.
Þegar hún var búin að því spurði hún: "ertu búin að sjá slátrið mitt?" "Nei", sagði ég og velti fyrir mér hvort þetta hafi ekki örugglega verið vélindatengd sjúkrahúsinnlögn, "og mig langar ekkert rosalega að sjá það", bætti ég við - en hún lét það ekkert stoppa sig og fór inná bað að skrúbba á sér hendurnar. Ég hvatti hana ákaft til að gera eitthvað allt annað en að sýna mér slátrið sitt.
Hún hló bara að mér dró mig inní eldhús, þar sem hún sýndi mér lifrapylsu. Ég horfði á lifrapylsuna og mömmu til skiptis og sagði: "vá.. mamma. En.. flott?" Hún vatt sér að mér og hvíslaði að ég ætti að skoða þessa lifrapylsu vel og íhuga mál mitt vandlega - því þegar hún var að elda hana sá hún lifur í pylsunni og svo spurði hún mig hvort ég kannaðist eitthvað við það mál.
Ok.. ég veit að mamma þreytist ekki á að fixa mér upp með ungum upprennandi sjálfstæðismönnum og ég hef þannig lagað ekkert á móti þeim. En þú spáir ekki í lifrapylsu. Ekki í gardínur heldur. Eða það hefði ég í það minnsta ekki haldið.
Hún krafðist þess að við myndum borða með henni. Lifrapylsuna. Þegar ég var um það bil að stinga fyrsta bitanum uppí mig varð mér litið á mömmu þar sem hún rýndi í sinn bita á disknum og ég fann hvernig ég bókstaflega þiðnaði að innan.
Auðvitað! Hvernig gat ég verið svona vitlaus?
Gaffallinn seig rólega niður og ég bað mömmu og krakkana að hafa mig afsakaða. Lokaði mig inná baði og hringdi í Jeff, sem skuldar mér greiða eftir að ég kenndi honum að elda plokkfisk fyrir nokkrum árum og þessi gæi klikkar ekki. Hóaði í félaga sína og þeir hentu saman lagi við texta frá mér sem ég samdi eiginlega on the fly - eða.. kannski meira demói.. (Jeff á smá í textanum í viðlaginu) og þetta er náttúrlega soldið hrátt enda gerðu þeir þetta á einhverjum fjörutíu mínútum. Öðlingar sem þessir menn eru. Ég ætti að senda þeim kippu af bjór eða eitthvað - en allavega:
Lifur. Forboðna lifur lífs míns:
Stay. [mp3]
(ég hefði sungið sjálf ef það hefði ekki verið svona glatað í gegnum síma.. - og ég veit alveg að þú ert í alvöru forboðin en ekki gleyma.. það er ég líka. All you got to do is stay.)