Þriðjudagur, 15. nóvember 2005
Ég hef verið að hugsa um ákveðið mál núna on and off í tvö ár og á sunnudaginn, þegar ég var að taka úr uppþvottavélinni, fann ég að þetta var orðið gott. Í rauninni var ég löngu búin að ákveða mig.
Í gærmorgun hringdi ég:
Anna: "Sæl, þetta er Anna. Er hann laus eitthvað á næstunni?"
Kona: "Já sæl Anna! Hann verður laus um ellefu á morgun, kemstu þá?"
Anna: "já"
Kona: " verður gott að sjá þig aftur"
Anna: "sömuleiðis"
Ég laug. Þegar ég sleit símtalinu fann ég fyrir kvíðanum safnast saman í maganum og ég missti alla matarlyst.
Ég hafði ekkert borðað síðan ég hringdi þetta símtal og í morgun klukkan rúmlega níu hringdi síminn minn:
maður: "hæ þetta er xxx"
Anna: "hæ"
maður: "hérna.. eigum við bara ekki að hittast núna?"
Anna: "en ég hélt að þú yrðir ekki laus fyrr en um ellefu?"
maður: "það breyttist, kemstu strax?"
Anna: "ehh.. jájá"
maður: "sé þig.."
Hálftíma síðar, og mökk af kílómetrum, gekk ég inn í flísalagt andyri. Konan sem hafði svarað símanum í gær, opnaði fyrir mér og þegar ég kom inn tók hún fallhlífina og gekk frá henni inní skáp eins og þetta væri... pels - eða eitthvað.
Mér finnst hún alltaf svo indæl.
"Hann er uppi", sagði hún og lét eins og hún ætlaði að fylgja mér. "Ég rata", sagði ég og hún brosti. Ég var ekkert að flýta mér upp stigann, búin að ýta þessu á undan mér í tvö ár. Samt.. svona smá, örlítið.. kannski í litlutá.. hlakkaði mig pínulítið til að hitta hann aftur. Á meðan ég dróst upp tröppurnar fann ég kunnuglega lykt. Hún er.. distinctive. Þegar ég finn hana sé ég andlitið á honum fyrir mér. Það eru sautján þrep í þessum stiga og við honum tekur gangur með veggjum þöktum málverkum. Við endan á ganginum er hurð. Ég stóð fyrir utan og hlustaði í smá stund áður en ég bankaði. Heyrði hann blístra, tala við sjálfan sig og blaða í einhverju.
"það er opið!" kallaði hann þegar ég bankaði. Ég tók í hurðahúninn og opnaði.
...
Klukkan hálf tólf mætti ég aftur til vinnu, með tvö gróf rúnstykki og trópí.
Ég var glorhungruð.
Ákvörðunin sem tók mig tvö ár að taka er nú samt sem áður shot to shit, því nú er búið að bjóða mér þriðja möguleikann í stöðunni. Eitthvað sem ég hélt að væri tótally unattainable.
I was wrong - og - ég er vöknuð.