List, leikrit, ostakaka og fötlun.
Sunnudagur, 20. nóvember 2005
Í dag var kúltúr dagur hjá mér og það gerðist eiginlega alveg óvart. Byrjaði á því að ég fór á opnun í Nýlistasafninu þar sem ég fann mökk af saumavélafótstigum - svo mér leið alveg eins og heima hjá mér. Þetta var mjög gaman, þó ég komi varla til með að stunda þetta. Já og ég er búin að fá mökk af samsæriskenningamyndum til að horfa á. Eins trúgjörn og ég er.. þá mun ég líklega kokgleypa þetta allt saman og leitast svo við að matreiða þetta bull ofaní lesendur - með lifur. Smá beikoni. Dash af rjóma...
Anyway..
Eins og þetta væri ekki nóg fyrir Önnu ókúltiveruðu - þá fór ég í Þjóðleikhúsið í kvöld að sjá "Halldór í Hollywood" og hika ekki við að mæla með því stykki. Atli Rafn er svakalega góður sem Halldór og svo stal Jóhann Sigurðarson ítrekað senunni. Hann á líka lang fyndnasta atriði leikritsins (MGM).
Ég var varla komin heim þegar ég sá skilaboð til mín svo ég dreif mig í heimsókn og var að koma heim eftir frábært spjall. Sit við tölvuna að borða ostakökuna sem Eva kom með í gærkvöldi. Utaná pakkningunni stendur:
"Ljúffengur eftirréttur eða meðlæti fyrir 8 - 10 manns". Ég ætla að hringja uppí Ost & smjör því það ætti að standa: "Ljúffengur eftirréttur eða meðlæti fyrir 8 - 10 manns - eða aðalréttur í öll mál fyrir eina Önnu í tvo daga"
Ég er búin að vera svakalega dönnuð með þessa ostaköku í allan dag, þetta litla sem ég hef verið heima. Skorið mér sneið, sett á disk og alles, en þegar ég kom heim úr leikhúsinu áðan fannst mér viðeigandi að borða beint uppúr forminu með teskeið. Öllu má ofgera. Líka kúltúr. Auk þess þarf engin að vita af þessu.
Um pabbahelgar elda ég oft lítið og sjaldan. Ég elda lítið því ég er matgrönn og sjaldan því ég nenni því ekki. Leiðist að elda fyrir einn. Ef Eva hefði t.d. ekki komið í gærkvöldi hefði ég líklega bara.. poppað. Var reyndar boðið út að borða í kvöld, en ég er ekkert að grínast þegar ég segi að ég sé hætt að deita og að ég ætli að fá mér hund. Mér fannst sætt hvað hann varð stórhneykslaður á því að ég ætti ekki einu sinni hjásvæfu og eins og sannur herramaður bauð hann fram aðstoð sína. Hann er grínlaust sá þriðji á einni viku sem býðst til að ljá mér hjálparhönd í þeirri deild. Ég er hinsvegar komin með massífa upphandleggsvöðva eftir alla ræktina að ég þarf ekki hjálp.
Hvers vegna haldiðið eiginlega að ég hafi farið að æfa in the first place? Vitiði hvað það er mikil vinna að fullnægja konu?
Við Eva komumst að því að það: að vera karlmaður, gæti mögulega verið fötlun sem ætti að vera metin til örorku. Og talandi um fötlun, þá fór ég að kaupa mér skó í dag. Já, grínlaust þá lagði ég á mig að fara í Kringluna og þræða skóbúðirnar. Ég fann stígvél sem mér líkaði við - tvenn - og valdi þessi svörtu. Fór heim.. en þar kom fötlun mín berlega í ljós þegar ég fór í þessi svörtu stígvél og áttaði ég mig á því... að þetta voru hreinlega röng stígvél. Ég átti að kaupa hin!
Ég fór aftur í búðina, útskýrði í fáum orðum fyrir afgreiðslustúlkunni að ég þjáist af massífri innkaupafötlun og valkvíða og spurði hvort ég mætti skila þessum svörtu og fá hin í staðinn. Hún leyfði mér það sem betur fer, annars hefði ég örugglega farið að gráta eða fengið kvíðakast og verið flutt á brott í sjúkrabíl. Ég þurfti ekki einu sinni að hóta neinu af þessu til að fá að skipta, góð þjónusta þarna og nú á ég flotta skó! Eftir marga mánuði í ógeðslega ljótum skóm sem eru líka óþægilegir. Hver á svoleiðis óhugnað eiginlega skilið? Ég var í nýju stígvélunum mínum þegar ég gekk út úr búðinni í dag og ég er ekki búin að fara úr þeim síðan. Ástæðan fyrir því að ég sit hér akkúrat núna og skrifa er einfaldlega sú að mig langar ekki að fara úr þeim en vil samt ekki sofa í þeim.
The things I do for love.
Já.. og auðvitað komumst við Eva að því að það er líka fötlun að vera kona og það ætti að meta það til örorku - til jafns við örorku karlanna! JÁ! KONUR ERU JAFN MIKLIR ÖRYRKJAR OG KARLMENN! Förum nú ekki að láta neinn halda því fram að þeir standi okkur framar á þessu sviðið frekar en öðrum. Iss..
Hvað lífið væri miklu einfaldara ef við værum öll gay. Því miður er það bara ekki öllum gefið.
Annars var mér sagt í dag að ég væri að fara á mis við lífið, að ég leyfði mér ekki að njóta þess og að ég væri að halda mig frá karlmönnum for the wrong reasons. Ég er sannfærð um að ég er ekki að fara á mis við eitt eða neitt en þetta með karlmennina er alveg rétt. Breytir því ekki að þó að ég haldi mér frá karlmönnum for the wrong reasons, þá er ég ein for the right one.