Hressandi!
Hvað segirðu um að við tökum setuna af klóstinu? Cased closed!
Gerum samning: Þú lætur skipta um mynd í debetkortinu þínu og skannar það inn á síðuna til sönnunar (ekki reyna að "sjoppa" þig út úr þessu). Í staðin mun ég brjóta sokkaböndin mín fallega saman á hverju kvöldi.

andsk! Það tekur fokking tíma! -Að græja debetkortið. Svo skildi ég við skannann. Má ég fá þinn lánaðann nokkuð?

nei! Ég er að testa sjálfstæði þitt og skuldbindingu.

Hvort myndirðu vilja deita einhvern sem væri með:
1. Andremmu
2. Svitafýlu
3. Bæði

Ég vel svitann, nema ég deita aldrei menn sem leyfa sér að svitna dögum saman þannig að þetta geti kallast fýla.

Það er eitthvað furðulegt element í mér sem gerir það að verkum að svitalykt af karlmanni gerir.. eitthvað fyrir mig. Við ákveðnar aðstæður. EF mér finnst hún góð og það gerist ekkert of oft get ég sagt þér. Ef mér finnst hún ekki góð.. er allt ónýtt.

En hjá karlmanni sem ég er að deita má segja að fíli svita in general. Gott dæmi er að síðasti kærasti minn lyktaði aldei betur en eftir að kvöldi til eftir heitann sumardag á skrifstofunni.

Vá.. ef ég ætti þá lykt á flösku... úff

Æ fokk nú get ég ekki unnið.

Hvort myndir þú vilja deita konu sem:

1. drekkur of mikið
2. reykir of mikið
3. dópar of mikið
4. all of the above

Ég vel kynlífsfíkilinn með skuldafíknina!

ótrúLEGT!

Þetta eru AKKÚRAT einu fíknirnar sem ég á eftir!

Ertu nokkuð til í að fara í hreinan bol á morgun, vera í honum allan daginn (nema þegar þú ferð í ræktina), brjóta hann saman um kvöldið, setja hann í stórt a-4 umslag og senda mér?

Hagamel 53, 107 Rvk.

ANNA!

hehehe

já.. lifur. Hvað?

ANNA LAUFEY!

Ég mun að sjálfsögðu ekki svitna fyrir þig í sendibol... EN, hver veit nema ég hætti að bursta um nokkra hríð og andi síðan í einhvers konar ílát og sendi þér.
Sátt?

LIFUR LÍNDAL!
(þú tekur eftir því að ég birti nafnið þitt EINS OG ÞAÐ ER RITAÐ Í ÞJÓÐSKRÁ!)

Ég er bara að kanna sjálfstæði þitt og skuldbindingu. Margir menn á þínum aldri kunna ekki að skrifa utaná bréf, hvað þá brjóta saman bol. (og þú mátt EKKI láta mömmu þína gera þetta fyrir þig. Það er svindl!)

Ertu að segja að þetta sé of erfitt fyrir þig.. eða?

svo kallarðu mig Önnu LAUFEY! Ég framkvæmi hér með borgaralegan forhúðar-skilnað frá og með þessari stundu og mun ekki eyða á þig orði, fyrr en þú hefur gert eitthvað hrikalega sætt til að bæta upp fyrir þetta FÓLSKUVERK!

Ég bara trúi ekki að þú hafir gert mér þetta! Hef setið hér í tvo klukkutíma í losti! Hvernig á ég að geta litið þig sömu augum aftur? Við erum ekki fyrr komin í fjarbúð en þú ert farinn að ákalla aðrar Önnur en mig!

Heyrðu hortuga kind!
Á hagamel 53 eru þrjár Önnur. Ekki gætirðu heitið Anna Dóra Frostadóttir... því það passar bara einhvern veginn ekki. Og ekki gætirðu heitið Anna Dam því það er bara brjálæðislega fyndið.
Þar með heitirðu Anna Laufey Helgadóttir og enginn skætingur og hótanir breyta því.
Ergo: ÞÚ neyðist til að bakka úr fýlunni og sleikja mig upp með einhverjum margslungnum aðferðum áður en ég sendi Önnu Dan straujaðan kúk í pósti með undirskriftinni: Með kærri kveðju frá Önnu Laufey!

Mér finnst MJÖG sætt að þú sendir þessari Önnu þetta.. þarna sem þú minnist á. Með kærri kveðju frá Önnu Laufey.

Þá fær þessi Anna Laufey örugglega það sem hún á skilið. Ég heiti nefnilega Anna. Ekki Dam, ekki Dóra, ekki Laufey. Bara Anna.

Í öllum opinberum upplýsingaveitum allavega.

Þú mátt flytja dótið þitt aftur heim til þín og ég skal elda lif.. læri í kvöldmatinn. Fyrir mig og börnin. Ætlum við þá að hætta að rífast? Er ég nokkuð hætt að vera lambið þitt?

ÞÖGN!
(og ekkert nema skerandi, ískrandi og æpandi þögn).

æææææ.. ertu sár?

(hallar undir flatt, brosir sakleysislega og bítur í neðri vörina)

[Kalli! Alarm! Við nálgumst webcest óðfluga]

Æ elsku lifur, hlífðu mér nú við þessum skæruhernaði þínum. Það er ekkert gaman að beita þessari aðferð á vefnum, miklu skemmtilegra að beita henni þar sem hægt er að stilla upp astæðum þar sem það getur jafnvel verið lífshættulegt að segja ekkert.

Aðstæðum.. þar sem þú gætir jafnvel endað.. sem.. chopped liver.

Þú verður líka að sýna því skilning að ef mér tekst hvorki að fleka þig til að sýna samstarfsvilja né hóta þér lífláti.. er ég all out of options. Og verð að snúa mér að einhverju öðru.

Og mig langar það ekkert. Come on. Ekki láta okkur deyja. Gefðu okkur séns. Við getum fjarlægt setuna af klósettinu heima hjá þér og þú mátt geyma sokkana á gólfinu við rúmið, ég skal raða þeim fyrir þig. Og ég skal syngja fyrir þig á hverju kvöldi og strjúka hárið þitt þangað til þú sofnar. Nudda á þér axlirnar þegar þú ert þreyttur. Hringja á vændiskonu þegar ég er þreytt.

Við getum átt svo gott líf saman. Sérðu það ekki?

Bið að heilsa henni.

Guð minn góður! Hvað eruð þið að draga mig inn í þetta?

Kalli. Þú ert að díla við exhibitionista. Það endar aldrei í öðru en skelfingu.

Gott og vel. En ég vil þá bara horfa á skelfinguna úr öruggri fjarlægð. Ekki innan sprengiradíusar.

Ég get engu lofað.

Hvað sem þið gerið... ekki sprengja grey

Erum við að tala um að mér dugi að vera í öðru bæjarfélagi eða þarf ég að færa mig um landshluta? Lönd?