Mánudagur, 28. nóvember 2005
Um helgina fór ég í fjölskylduboð og eins og venjulega spurði fólk hvort það væri eitthvað að frétta og aldrei þessu vant er alveg fullt, fullt að frétta af mér.
Ég sagði þeim að ég væri komin í fjarbúð með Lifur sem virkar þannig að við búum á sitthvorum staðnum og hittumst aldrei - og þessvegna verði ég að fá mér hund - og Margeir, ljóti, vangefni bróðir hans Lifur, býr hjá mér og börnunum. Hann borðar maura og stingur fingrum í innstungur en okkur finnst bara jólalegt þegar hann er með hárið svona útí allar áttir. Verra þegar hann pissar í sig.
Ég sagði þeim líka að ég og Lifur ætluðum að eignast þrjú börn, tvíbura og dóttur, sem verður dvergur og að sonur okkar muni heita Breki Dreki Briem Lifrarson Líndal og að ég mun bráðum taka upp nafnið Anna Líndal þegar ég get lokkað Lifur í heimsókn, byrlað honum róhipnól svo við getum gift okkur að honum meðvitundarlausum.
Þau sögðu fátt við þessu fyrir utan Gullu frænku sem er heyrnalaus og gargaði: "ÆTLAR ÞÚ AÐ GIFTAST MANNI SEM HEITIR LIFUR? ÞAÐ ER EITTHVAÐ AÐ ÞESSU HELVÍTIS DRASLI!" (hún var að meina heyrnatækið)
Hvað er AÐ fólki? Það spyrja mig allir að þessu. Hvað er að því að heita Lifur? Ha? Það er ekki eins og hann heiti Valberg að millinafni!
Eins og kom fram hér á síðunni fékk Margeir þá flugu í hausinn um helgina að hann væri syngjandi runni, tók sér stöðu í einu horninu í stofunni og fór að syngja viðstöðulaust og veifa höndunum eins og "svona gerum við þegar við skúrum okkar gólf". Mjög spes.
Ég fór í Garðheima áðan og keypti jólaseríur því Margeir stendur og syngur í horninu þar sem við erum vön að hafa jólatréð og krökkunum langar til að skreyta hann.