Hér að ofan er graskerið áður en við tókum til við að umbreyta því í hryllings lampa.

Frumburðurinn var settur í að teikna augu og tilheyrandi á kvikindið, þar sem hún var tvímælalaust lang besti kandídatinn í það á svæðinu.

Þegar búið var að skera toppinn af graskerinu fattaði ég hvaðan art-directors kvikmyndanna Alien/s fengu útlitið af jukkinu öllu þarna.. poddinum og þessu. Ef grasker væru grá og svört að innan og ef ég væri jafn stór og strumpur væri það líklega hryllilegasta lífsreynsla sem ég gæti lent í að detta ofaní svona grasker.

Hér hef ég gert skurð meðfram öllu auganu og er við það að fjarlægja það með hníf.

(Þarna er setning sem ég átti ekki von á að ég myndi skrifa - ever)

Það vantar náttúrlega the grand finale í þessa myndaseríu en það er vegna þess að það gerðist svolítið óvænt í gærkvöldi. Svolítið sem ekki hefði verið erfitt að sjá fyrir.

Ég sofnaði.

Þegar við vorum búin að skera graskerið út fór ég í bað, vegna þess að það var ógeðsleg graskeralykt af höndunum á mér. Þegar ég var búin í baði, rétt fyrir tíu, ákvað ég að leggjast upp í rúm - í smá stund. Ég lagðist ofaná rúmteppið. Stuttu síðar skreið ég undir sæng og það síðasta sem ég man var að ég hugsaði "jæja, nú verð ég að hengja upp úr vélinni".

Ég vaknaði klukkan átta í morgun. Börnin ennþá grátandi svo ég lét þau taka fimmtíu armbeygjur á meðan ég kallaði þau aumingja.

Nei ég er auðvitað að ljúga þessu. Börnin sýndu þessu mikinn skilning og frumburðurinn sagðist ekki einu sinni hafa gert tilraun til að vekja mig, ég var sem rotuð.

Þetta var æðislegt. Mér er búið að líða svo vel í dag. Held að það heiti að vera úthvíldur.

-Hinsvegar fannst mér ekki leiðinlegt að skoða tölvupóstinn minn þegar ég vaknaði í morgunn:

"Færsla yfir tiltekinni upphæð - Heimabankinn"
"Færsla yfir tiltekinni upphæð - Heimabankinn"
"Færsla yfir tiltekinni upphæð - Heimabankinn"
"Færsla yfir tiltekinni upphæð - Heimabankinn"

..svo líklega mun ég ekki hætta að keyra mig áfram í vinnu - yet.

En það gerir það bara ennþá skemmtilegra, að sofna svona óvænt.

Nú eru lokatölur í síðustu getraun komnar í hús.

Spurt var um kökubakstur landsmanna á vísindalegan og vandaðann hátt:

Hvað eru bakaðar margar kökusortir á þínu heimili um jólin?

13 % landsmanna (því það lesa jú allir anna.is) baka 1 sort af smákökum.

(þó það komi ekki fram í spurningunni er ætlast til þess að fólk átti sig á að átt er við smákökur. Þetta blasir við)

12 % landsmanna segjast baka 2 sortir af smákökum.
6 % landsmanna segjast baka 3 sortir af smákökum.
7 % landsmanna segjast baka 4 sortir af smákökum.
6 % landsmanna segjast baka 5 sortir af smákökum.
1 % landsmanna segjast baka 6 sortir af smákökum.
1 % landsmanna segjast baka 7 sortir af smákökum.
Engum dettur í HUG að baka 8 eða 9 sortir af smákökum.
5 % landsmanna segjast baka 10 sortir af smákökum. (Þetta er líklega fólkið sem á að vera á rítalíni en veit ekki af því.)

8 % landsmanna baka ekki af pólitískum ástæðum - sem er akkúrat fylgi Vinstri grænna á landsvísu.
5 % landsmanna baka ekki af trúarlegum ástæðum - sem er akkúrat fjöldi votta á Íslandi.
21 % landsmanna baka ekki sökum leti. Sem segir mér að aðeins 21 % landsmanna segja satt frá.
11 % landsmanna neita að svara þessari spurningu þar sem það getur skaðað þá og aðra. Merkilegt. Ég var viss um að það væru fleiri konur sem vildu ekki gefa upp að þær gætu bakað svo þær gætu haldið áfram að forðast það.

-og heil 4 % landsmanna kann hreinlega ekki að baka. - Sem segir mér að ég þurfi að vanda málfar fyrst svo ungir lesendur eru hérna.

Þrátt fyrir vönduð vinnubrögð í alla staði klikkaði ég á einu grundvallaratriði.. og það var að fá nöfn og heimilisföng þeirra sem baka svona mikið svo ég gæti heimsótt þá um jólin. Ég nenni nefnilega bara að baka eina sort. Þessa sem mér finnst best.

MÚHOHOHOHOHOHOHO

Það er hinsvegar komin ný könnun á forsíðu.

Mamma er búin að vera að gera mig geðveika undanfarna daga. Hringir í mig í tíma og ótíma til að segja mér eitthvað sem skiptir ekki máli. Í dag hringdi hún í mig í vinnuna til að segja mér að vondi kallinn í "vídjó"-myndinni sem hún var að horfa á væri alveg hrikalega vondur og að hann færi örugglega að koma aftur til að hræða allt fólkið. Hún hvíslaði þetta í símann.

Ég ákvað að heimsækja hana í kvöld. Tók börnin með. Þegar við komum inn réðist hún á frumburðinn og faðmaði hana, næst réðist hún á Dodda og faðmaði hann þangað til honum lá við köfnun. Ég tók skref aftur en hún náði mér og faðmaði mig fram og til baka.

Þegar hún var búin að því spurði hún: "ertu búin að sjá slátrið mitt?" "Nei", sagði ég og velti fyrir mér hvort þetta hafi ekki örugglega verið vélindatengd sjúkrahúsinnlögn, "og mig langar ekkert rosalega að sjá það", bætti ég við - en hún lét það ekkert stoppa sig og fór inná bað að skrúbba á sér hendurnar. Ég hvatti hana ákaft til að gera eitthvað allt annað en að sýna mér slátrið sitt.

Hún hló bara að mér dró mig inní eldhús, þar sem hún sýndi mér lifrapylsu. Ég horfði á lifrapylsuna og mömmu til skiptis og sagði: "vá.. mamma. En.. flott?" Hún vatt sér að mér og hvíslaði að ég ætti að skoða þessa lifrapylsu vel og íhuga mál mitt vandlega - því þegar hún var að elda hana sá hún lifur í pylsunni og svo spurði hún mig hvort ég kannaðist eitthvað við það mál.

Ok.. ég veit að mamma þreytist ekki á að fixa mér upp með ungum upprennandi sjálfstæðismönnum og ég hef þannig lagað ekkert á móti þeim. En þú spáir ekki í lifrapylsu. Ekki í gardínur heldur. Eða það hefði ég í það minnsta ekki haldið.

Hún krafðist þess að við myndum borða með henni. Lifrapylsuna. Þegar ég var um það bil að stinga fyrsta bitanum uppí mig varð mér litið á mömmu þar sem hún rýndi í sinn bita á disknum og ég fann hvernig ég bókstaflega þiðnaði að innan.

Auðvitað! Hvernig gat ég verið svona vitlaus?

Gaffallinn seig rólega niður og ég bað mömmu og krakkana að hafa mig afsakaða. Lokaði mig inná baði og hringdi í Jeff, sem skuldar mér greiða eftir að ég kenndi honum að elda plokkfisk fyrir nokkrum árum og þessi gæi klikkar ekki. Hóaði í félaga sína og þeir hentu saman lagi við texta frá mér sem ég samdi eiginlega on the fly - eða.. kannski meira demói.. (Jeff á smá í textanum í viðlaginu) og þetta er náttúrlega soldið hrátt enda gerðu þeir þetta á einhverjum fjörutíu mínútum. Öðlingar sem þessir menn eru. Ég ætti að senda þeim kippu af bjór eða eitthvað - en allavega:

Lifur. Forboðna lifur lífs míns:

Stay. [mp3]

(ég hefði sungið sjálf ef það hefði ekki verið svona glatað í gegnum síma.. - og ég veit alveg að þú ert í alvöru forboðin en ekki gleyma.. það er ég líka. All you got to do is stay.)

Ég gat ekki sofnað í gærkvöldi. Var að vesenast með smá mál, tæknilegs eðlis, og ég fæ það ekki til að ganga upp. Það lítur vel út - en virkar ekki.

Gjörsamlega óþolandi.

Ég vissi að ég gæti ekki staðið í að hugsa um þetta ef ég átti að sofna svo ég hætti því. Reyndi að hugsa um ekkert. Fara í slökun og það var einmitt í slökun sem þeirri hugsun laust niður í hausinn á mér.. að ég legg suma kommenterarana mína í einelti. Ég legg líka stundum aðra bloggara í einelti, sbr. Lúí. Ég fór að velta þessu fyrir mér. Af hverju geri ég þetta? Eiga þessir menn eitthvað sameiginlegt - fyrir utan að ég gef mér að þetta séu karlmenn?

Þeir sem ég virðist hafa lagt mesta vinnu í so far eru Lúí og Lifur. Þeir eiga það sameiginlegt að hafa byrjað samskipti sín við mig á góðlátlegum skætingi. Eitthvað sem karlmenn gera oft þegar þeir vilja vera "memm" en vita ekki hvort hinn aðilinn vill það svo þeir halda kúlinu þótt þeim sé sagt að hoppa uppí rassgatið á sér því þeir voru eiginlega búnir að segja það fyrst - óbeint.

Þessvegna vissi ég að þetta voru karlmenn in the first place.

Til dæmis hefði Lúí geta rústað mér á sinni síðu ef hann hefði kært sig um - en af einhverjum ástæðum fór hann um mig mjúkum höndum. Hann spilaði meira að segja á móti mér - smá - en kommentaði aldrei hjá mér - melurinn. Of klár fyrir mig og hefur líklega kommentað undir nafni hjá mér einhvertíma og verið hræddur við að ég myndi tengja.

Það skipti í raun og veru engu máli. Ég skemmti mér alveg jafn vel fyrir það og Lúí.. ég gleymi þér aldrei.

Ég er varkár til að byrja með, á meðan ég er að átta mig á því hvort viðkomandi er líklegur til að: a) gera alvöru úr því að hitta mig ef ég egni honum útí það og: b) hvort hann er líklegur til að vera geðveikur - því við skulum átta okkur á.. að ég veit nákvæmlega ekkert um þessa menn þegar ég byrja þetta "net-affair" með þeim.

Stundum breytist það, sem minnir mig á: Igor! Helvíti tekurðu þig vel út!

Þegar ég er nokkurnvegin viss um að mér stafar ekki hætta af þessum mönnum og þeir vilja halda sig við netið eingöngu - og á meðan ég veit ekkert um þá get ég: a) daðrað miskunnarlaust og gefið þessu eins mikið drama og mér hentar, tala nú ekki um ef ég er með góðan mótspilara sem gefur mér eitthvað til að vinna með, b) ímyndað mér allt um viðkomandi - svo ef ég hitti hann einhvertíma eru líkurnar á því að hann standi undir öllum þeim væntingum sem ég hef byggt upp.. tjah..

En ég kem sjálfsagt ekki til með að standa undir hans væntingum heldur svo staðan væri 1:1.

Líkurnar á því að þeir séu giftir eða í sambúð eru töluverðar en ég veit það ekki svo ég get daðrað og dramatiserað "í góðri trú". Þetta væri þá líka fullkomlega meinlaust hliðarspor fyrir opnum tjöldum og á meðan þeir láta ekki dólgslega á kommentunum hjá mér og mér finnst þeir skemmtilegir mega þeir alveg halda nafnleysi sínu. Mér finnst í raun og veru mjög merkilegt að ég virðist ekki hafa nokkra þörf fyrir því að vita hverjir þeir eru - á meðan mér stafar ekki ógn af þeim. A.m.k. ekki í langann, langann tíma. Kannski er það vegna þess að ég er vön því að karlmenn yfirgefi mig og á meðan ég veit ekki hverjir þeir eru geta þeir það ekki. Þeir geta í mesta lagi hætt að kommenta og þá græt ég mig í svefn í einhverjar vikur. (LÚÍ! ASNINN ÞINN!)

Samt merkilegt. Um leið og ég veit eitthvað um þá sem kommenta, t.d. ef þeir eru með bloggsíðu undir nafni, þá langar mig ekki að leggja þá í einelti. Það gerir þá of "real" og ég er ekki mikið fyrir "real". Þó ég myndi ganga á enda veraldar og til baka fengi ég líklega ekki nógu mikla jarðtengingu til að fíla "real".

Og lifur er ekki real. Ég sé hann ekki fyrir mér fyrir framan tölvu. Ég sé hann fyrir mér með gamla flugmannshúfu og gogglur - á hjóli með hliðarvagni þeysast um breska sveitavegi með trefilinn flaxandi aftanúrsér. Sérvitur milljónamæringur sem býr í kastala með butler og stelur innyflum í frístundum. James Bond svartamarkaðs líffærabransans. Hann er að sjálfsögðu alveg óhugnarlega myndarlegur (eins og Lúí). Ég hef eiginlega aldrei séð svona svakalega myndarlega menn á ævinni!

Úff alveg.. (og þeir eru ekkert líkir)

Ég hef alveg einstaklega gaman af lifur og svo finnst mér lifur líka góð!

Ég treysti á þig lifur, og að við höldum úti gagnkvæmu einelti í einhvern tíma. Það gerir líf mitt svo miklu, miklu skemmtilegra.

Er það ekki? (comon... stay)

Trúi ekki að lesendur séu hlynntastir því að ég sé jarðtengd. Finnst ykkur í alvöru gaman að lesa um hvað ég þríf oft eða hvað ég vinn mikið eða hvað ég borga marga reikninga eða hvað ég er blönk?

Má ég þá biðja um lifur.

Ég hef verið að spá í það lengi hvernig bloggarar geti haft tekjur af síðunum sínum, sérstaklega þeir sem eru að reka eigið lén og svona.

Ég var að klippa á mér táneglurnar í gærkvöldi þegar svarið við þessari spurningu hreinlega blasti við mér.

Ég hef sumsé fundið leið til að auglýsa og hafa tekjur af bloggi!

Ég mun beita sérstakri (Libress dömubindi) taktík og vefa þessar (Landsbankinn rúlar) auglýsingar af kænsku (Melabúðin - best í heimi) inní textann þannig að það tekur (Closan flush) ekki nokkur einasti maður (Boss - kringlunni) eftir þessu.

Ef ég verð (MAC snyrtivörur) dugleg að finna mér auglýsendur (Nivea handáburður) gæti ég mögulega farið í bíó (Penninn skrifstofuvörur) einu sinni í mánuði (Háskólabíó - varist eftirlíkingar) frítt!

Ég mun að sjálfsögðu bara prómótera vörur (Bónus franskar!) sem ég nota sjálf (Bacardi!) og finnst gott að nota (Natural contours!) og hef mikla ánægju af.

Ég get ekki séð (Ég-C gleraugnaverslun) hvernig þetta á ekki að ganga (Skátabúðin) upp hjá mér.

Djöfull rokka (Skífan) ég!

Igor spyr mig af hverju ég er byrjuð að drita niður snjókornum hér og þar á síðunni. Það er einföld skýring á þessu - eins og alltaf.

Í vinnunni nota ég textapóst og í honum er *þetta* eina leiðin til að leggja áherslu á orð eða setningar. Í kerfinu sem ég vinn síðuna mína í er frekar auðvelt að gera letur feitletrað eða skáletrað, sérstaklega ef þú ert að vinna í IE - sem ég geri ekki. Ég nota firefox.

Í Firefox birtast hinsvegar ekki þessir hentugu takkar sem gera notendum kleift að velja orð sem á að feitletra eða skáletra og smella svo á viðeigandi takka. Þar sem ég hef ekki þennan fítus skrifa ég inn <b> og </b> til að feitletra það sem ég vil og <i> og </i> til að gera letur skáletrað.

Mér finnst það ekkert vandamál. Ég nota þessa takka hvort sem er ekki þá sjaldan sem ég blogga í IE.

Enter: hraði

Eftir því sem árunum sem ég eyði í blogg fjölgar, eykst fingrafimi mín á lyklaborði. Þegar ég næ fullum hraða aukast innsláttarvillur, stafsetningarvillur og staðreyndarvillur.

Ég hef orðið vör við að þegar ég er "in a zone" má ég bara ekkert vera að því að setja inn gogga og skástrik til að leggja áherslu á orð mín. Þá nota ég snjókorn.

Ég er mjög fljót að stimpla inn snjókorn og það tekur minni tíma, sjá:

*
vs
<i> * </i>

Blasir við.

Enter: leti

Ef ég nennti gæti ég skilgreint t.d. + og * sem <i> og </i> en...

Enter: óákveðni

..ég get ekki ákveðið hvort ég vil hafa letrið skáletrað eða feitletrað til að leggja áherslu á það sem ég er að segja. Auk þess nenni ég ekki að búa til macro fyrir þetta hvort sem er.

Þegar lesendur sjá snjókorn í stað feitletraðs texta eða skáletraðs.. má gera því skóna að ég hafi verið í stuði, skrifað mjög hratt og ekki nennt að gera þetta á hefðbundinn hátt.

Snjór *er* líka góður.

hehe

Það var maður að játa fyrir mér að ég er "leynilega draumakonan hans".

Hann sagði mér líka að ég hafi allt of kynæsandi rödd í síma. -Sem er ekki nógu gott því hann hringdi í mig í vinnuna og ég sagði bara "gef þér samband við bókhald".

Ég er að fara í gegnum eitthvað tímabil.

Hann getur huggað sig við það að ef hann væri í sambúð með leynilegu draumakonunni sinni fengi hann lítið sem ekkert að sofa.

Everything has it's price.

Það þyrfti að vera takki: On / Off

Gæti reyndar verið að einhver nágranni minn sé búinn að fá sér svona "all purpose" fjarstýringu og ein týpan af þeim hefur svakaleg áhrif á mig. Þetta eru langdræg kvikindi líka. Veit af einni sem var í næstu götu og stjórnaði egglosinu hjá mér mánuðum saman, hrikalegt alveg. Varð tómt rugl þegar enski boltinn byrjaði.

Allavega. Það mál leystist af sjálfu sér þegar ég stakk eigandann í lærið með skærum og gerði fjarstýringuna upptæka.

Ef einhver var að fá sér United "all purpose" fjarstýringu í vesturbænum, beini ég þeim vinsamlegu tilmælum til hans að opna hana (nota T6) og finna pínulítinn svartan takka efst til hægri. Hann er við hliðiná þessum gula stóra sem er eins og olíutankur í laginu. Þessi litli svarti takki er líklega stilltur á "anna.is". Rétt stilling er "tv/video".

Kærar þakkir,
Anna

Stundum fær maður lög á heilann.
Þau eru mismumandi skemmtileg.

Ég næ þessu helvíti ekki út!

Hér sérðu myllu
við myllulækinn
og mynd af poka
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Og hér er músin,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn

Sjá vondu kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Og einnig hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

[enter Bó]

Hér er stóra kýrin,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Hér er ungfrú
með augu blá,
sem mjólkar kúna,
sem minnst var á,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Hér sérðu drenginn
frá Djúpuá,
sem kyssti ungfrú
með augu blá,
sem mjólkar kúna,
sem minnst var á,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Hér sérðu prestinn,
sem píslir þjá,
sem vígði drenginn
frá Djúpuá,
sem kyssti ungfrú
með augu blá,
sem mjólkar kúna,
sem minnst var á,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Hér sérðu hanakarl
Hoppátá,
sem vakti prestinn,
sem píslir þjá,
sem vígði drenginn
frá Djúpuá,
sem kyssti ungfrú
með augu blá,
sem mjólkar kúna,
sem minnst var á,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

Hér á blaði,
má bóndann sjá,
sem ól upp,
hanakarl Hoppátá,
sem vakti prestinn,
sem píslir þjá,
sem vígði drenginn
frá Djúpuá,
sem kyssti ungfrú
með augu blá,
sem mjólkar kúna,
sem minnst var á,
sem stangaði hundinn,
sem hrelldi kisu,
sem veiddi mýslu,
sem mjöli rændi
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

í mylluhúsinu
við myllulækinn.
í mylluhúsinu
við myllulækinn.

--

Þetta er svo gaman!

Þegar ég las Nönnu áðan rifjaðist upp fyrir mér atvik sem átti sér stað þegar Doddi var ca þriggja ára.

Ég var að hjálpa honum á klósettið og þegar hann var sestur sagði ég: "hringdu í mig þegar þú er búinn".

Eftir því sem ég eldist er ég meira og meira á móti því að fylla heilann af einskisnýtum upplýsingum. Við erum með uppflettibækur og Internetið til að græja svoleiðis. Það er nógu erfitt að muna allt hitt: hvar maður lagði bílnum, hvar þú sást húslyklana síðast, hversu mikill klósettpappír er eftir, hvað börnin heita, hvenær þau eru fædd og í Nönnu tilfelli: hvar þau eiga heima.

Ó

MÆ

GOD!

Var að tala við lín, því ég fann ekki árlegu september greiðsluna uppá rúmar 120 þúsund í heimabankanum.. og... og.. og..

fékk skýringu.. ég var að klára að borga annað lánði í mars.. og ÞAÐ KEMUR ENGIN GREIÐSLA FYRR EN MARS Á NÆSTA ÁRI!

-og af því ég er búin að vinna eins og skepna til að geta borgað blóðsugunum hjá lín..

..á ég.. 120 ÞÚSUND AUKA ÞESSI MÁNAÐARMÓT!

Mér líður eins og ég hafi unnið 30 milljónir í lottói.

Ég ætla að kaupa úlpur á krakkana um helgina.

VÚ-FOKKING-HÚ!

Hvar finn ég svoleiðis?

Ég vil fá síma sem virkar helst sem landlínu og skype sími en ég verð að hafa þráðlaust headset (ekki þetta sem hangir á eyranu, ég vil spöng) - og ég held að ég sé örugglega ekki með bluetooth í vélinni minni.

Get ég notað síma sem ég kaupi í us og ef ekki - af hverju?

Getur einhver gefið mér upp hvaða skilyrði símatæki þarf að uppfylla til að hann virki á okkar kerfi (hvaða specs þarf ég að vita?) og ef einhver veit um nákvæmlega tækið sem ég er að leita að þá yrði ég mjög þakklát ef hann myndi benda mér á það.

Myndi t.d. þetta virka með þessu ?

Er eitthvað tæki til sem gerir mér kleyft að nota gamla landlínusímann líka sem skype síma?

Er einhver snillingur þarna úti með svör við þessum spurningum?

--

Update!

Vildi svo skemmtilega til að ég er snillingurinn sem fann svör við þessum spurningum. Niðurstaða málsins er:

a) Skype Dual phone hjá Hátækni.

b) Þráðlaust headset frá Svar. Mynd og specs af þessu headsetti eru ekki á vefnum en þetta er mjög svipað þessu sem er á 34 þús, nema það sem mig vantar er talsvert ódýrara. Finnst 34 þús fyrir headset tad much - en skilst að þetta sem ég ætla að fá mér sé hverrar krónu virði - og ég vil einmitt svoleiðis headset.

Djöfuls munur verður að hafa þráðlausann handfrjálsan búnað. Sósjal líf mitt mun ná nýjum hæðum og getur farið fram á meðan ég er að þrífa/elda/sauma/plokka mig/whatever!!

Þetta verða gleðileg jól - fyrir mig allavega. Líklega ekki fyrir hina.. sem ég veit símann hjá...

..begin.

Þetta er búin að vera erfið nótt. Í raun má segja að ég hafi misst handlegg... geymt hann á borðstofuborðinu í ca þrjár vikur og nú.. þegar ég horfist í augu við að ég hef actually misst handlegg..

well...

Ég er leið.

Nei.

Ég er aðeins meira en það.

Á morgun þegar ég vakna fer ég og kaupi fjórða 250 GB harða diskinn það sem af er þessu ári.. nota diskinn sem átti að fara í að taka við gögnum af þessum bilaða og set upp mirror á vélinni minni, því á tímabili leit út fyrir að ég væri búin að missa núverandi kerfisdiskinn minn líka og allt sem á honum er.

Það voru vægast sagt erfiðir klukkutímar.

Ég er nefnilega búin að framleiða mikið af dóti á þessum þremur vikum og mig langar ekki að þurfa að búa þetta allt til aftur.

Byrja uppá nýtt.

Ég er orðin svo þreytt á að byrja uppá nýtt.

Það er á svona stundum sem mig vantar hund. Hvað ég gæfi fyrir einhvern sem þykir vænt um mig og huggar mig akkúrat núna. Bara halda utanum mig og segja "þetta verður allt í lagi Anna, svonasvona.. þetta verður allt í lagi" Skiptir engu máli þótt ég viti að þetta verði ekkert allt í lagi. Það er samt gott að heyra það. Er það asnalegt? Maður á ekki að vera einn þegar maður er svona lítill og beygður. Mér finnst það.

Um miðnætti gafst ég upp og endaði með diskana hjá tæknimanni. Linux to the rescue. Diskurinn kom einu sinni upp.. en svo ekki meir.. og við náðum engu. Við vorum að reyna að fá hann upp aftur í alla nótt, án árangurs.

Ég var ekki búin að horfast í augu við hvað ég er búin að tapa miklu efni. Diskurinn var nærri fullur. 250 GB. Þetta rann upp fyrir mér í bílnum á leiðinni heim. Líklega vonaði ég innst inni að ég gæti náð þessu aftur, en... þetta eru hausarnir á disknum. Ég get pretty much gleymt þessu. Reyni að hugga mig við að nú þarf ég aldrei að flokka þetta dót.

Má segja að það mál hafi leysts af sjálfu sér.

Ég ætla ekki að skila þessum gallaða disk til að fá nýjan. Það fer fyrir honum eins og Walt Disney: settur í frost þangað til tæknin til að lífga hann við finnst.

Ég hinsvegar... er örmagna af þreytu, á leiðinni í rúmið mitt.. ein.. og kem líklega til með að gráta mig í svefn. Eins pathetic og það nú er. Mér þykir vænt um það sem ég hef gert í gegnum árin.

Mig langaði að eiga það.

Góða nótt.

Cool.

Takk Grapevine og takk Ingó fyrir að láta mig vita af þessu!

Lífið kemur stöðugt á óvart.

Í gær hafði samband við mig gamall vinur og náði að hressa mig töluvert við.

Edward E. Hitler says: Don't worry Ritchie things can only get better
Edward E. Hitler says: great days Eddie Great days
Edward E. Hitler says: No they weren't
Edward E. Hitler says: ég finn voðalega til með þér get ekki einu sinni sett mig í þín spor
Anna says: ég er bara búin að gráta í allt kvöld
Edward E. Hitler says: á ekki nógu mikið stöff á hörðum diski
Edward E. Hitler says: new beginnings my friend
Anna says: já
Anna says: new beginnings
Edward E. Hitler says: hvetur þig bara til dáða þegar þú ert búin að gráta
Edward E. Hitler says: en þetta er skítt það breytir því ekki
Anna says: ömurlegt
Anna says: en ég lifi þetta af eins og annað
Edward E. Hitler says: jebb við höfum tendens til að lifa af
Anna says: yes we do Ritchie
Anna says: yes we do

Ef þetta er ekki fresh start.. þá veit ég ekki hvað. Það er ekki svo slæmt, hugsaði ég, margt eldist betur í minningunni - og mér varð hugsað til passamyndar sem ég hélt uppá þegar ég var unglingur en týndi. Eins ótrúlegt og það hljómar þá fór hann að segja mér að hann hafi verið að fara í gegnum kassa nýlega og fundið myndir af mér, sagðist ætla að senda mér þær og lofaði mér að ég myndi deyja úr hlátri.

Ein af þessum myndum var nákvæmlega myndin sem ég var að hugsa um - eða ljósrit af henni. Ég hafði ekki hugmynd um að eintak af þessari mynd væri til in any way shape or form. Sendi hann mér hugskeyti þegar hann fann myndina?

Eða var þetta bara ein af tilviljunum hans Igors.

MÚHOHOHOHOHOHOHO

- æ ég er hrekkjótt. Hey! Þá hlýt ég að vera að lagast! Það var rétt sem læknirinn sagði: ung og hraust manneskja eins og þú.. verður orðin góð á korteri. Og ég fór ekki einu sinni að hitta hann. Ég veit bara að hann hefði sagt þetta.

Hann benti mér líka á að allt sem ég missti var eitthvað sem kom úr hausnum á mér in the first place og ég þyrfti bara að ná í það aftur. Sé fyrir mér að ég gæti þurft að bíða eftir því að ég verði gamalmenni og blóð fari að streyma um gamlar heilastöðvar.

Þvílík ormagryfja sem það gæti orðið.

Það er nefnilega hægt að nota sama frasa yfir tímabilið frá því þessi mynd er tekin:

great days Eddie Great days
No they weren't

Þegar ég var búin að vorkenna mér í allan gærdag og allt gærkvöld fór ég að sofa.

Þegar ég vaknaði í hádeginu náði ég í alla geisladiska sem ég hef brennt um ævina og fór að flokka. Hvað er gamalt forrita rusl og á hverju gæti eitthvað af dótinu mínu verið. Þegar upp er staðið vantar mig ca fjögur eða fimm ár uppá að vera með allt - samt á ég backup af anna.is og badabing.is með nokkurra mánaða millibili allt til dagsins í dag.

Ég lifði nefnilega einu sinni eftir spekinni "only the paranoid will survive". Ég hef tekið upp þann lífsstíl aftur.

Seinnipartinn virkjaði ég magnað tengslanet mitt innan tölvubransans og nú hef ég sett upp tvo 250 GB diska sem mirrora hvorn annan. Ef það er ekki nóg, er ég með teipstöð plús online backup kerfi hjá kunningja mínum og svo fékk ég gamlan DVD skrifara.

Eini gallinn við online bakkuppið er að nú getur þessi gæji skoðað sem er á harða disknum - en what are you gonna do?

Áður en ég fór heim frá tæknimanninum sem er með ónýta diskinn minn - ennþá - sagði ég honum að kíkja ekki á efnið á disknum ef hann næði einhverju til baka því það væru mjög persónulegar.. "heima".. bíómyndir á honum. Þetta bar tilætlaðann árangur og hann hefur ekki unnið sér hvíldar við að reyna að laga diskinn.

Samt hefur hann ekki geta náð neinu!

Það segir mér að diskurinn er fokking ónýtur.

Nú er ég að velta fyrir mér hvort ég á að skila honum bara og fá peningana mína til baka.. eða go Disney on the fucker.

Já.. og ég er að sjálfsögðu að ljúga þessu með teipstöðina og online bakkuppið og það allt. En ekki með mirrorinn.

Að allt öðru.

Heimasíðan mín er orðin stór og ánægjulegur partur af tilveru minni og það á sér margar birtingarmyndir. Ég á t.d. æstan aðdáanda sem sendir mér stundum póst og hefur gert lengi. Hann hefur sagt mér að hann sé feiminn og vilji ekki kommenta og mér finnst hann sætur, á lúðalegann hátt. - Auk þess hef ég hann grunaðann um að vera serious og professional líka. Hann spyr mig oft undarlegra spurninga og ég svara þeim öllum samviskusamlega. Til dæmis spurði hann mig hvort ég borðaði alltaf kartöflur með mat og hvort mér fyndist sósa góð og hvað ég væri með mikla skjáupplausn - í síðasta pósti.

Nú.

Í póstinum sem ég fann í inboxinu mínu í dag er skjámynd sem hann bjó til fyrir mig. Eða reyndar tvær skjámyndir. Ég ætla ekki að birta þessa sem hann vandaði sig greinilega við og er geðveikt flott en ég ætla að birta þessa sem hann sendi mér með sem grín því ég held að hann sé að nota sömu taktík og ég er að nota á lifur.

Sem mér finnst líka sætt.

Hér er skjámyndin: (ekki fáanleg í 1280x1024)

Það fyrsta sem ég gerði eftir að ég hafði skoðað þennan póst var að taka mér mac-3 í hönd og höggva mig í gegnum frumskóginn.

Ég hlýt að reikna með því að þetta sé maðurinn sem horfir alltaf á mig úr herberginu á efstu hæðinni í blokkinni á móti. Ég held meira að segja að hann búi ekki þarna því hann kemur yfirleitt á milli klukkan níu og ellefu á kvöldin, svo fer hann. Veit hvernig bíl hann á.

Only the paranoid will survive.

Í gær lá ég uppí rúmi með iShuffle að hlusta á tónlist og þegar lagið For your babies með Simply Red byrjaði.. fór ég að syngja lágt með.. og um leið hugsaði ég: "þetta gæti ég ekki gert í sambúð - nema ég yrði álitin geðveik" svo brosti ég og það hríslaðist um mig sæluhrollur og ég kúrði mig undir sæng og söng allt lagið lágt í myrkrinu í rúminu mínu.

(ég get reyndar sungið)

Ekki eykur það líkur á að ég fari í sambúð með því að skrifa um þetta.

En til þess er leikurinn kannski gerður?

You’ve got that look again
The one I hoped I had when I was a lad
Your face is just beaming
Your smile got me boasting, my pulse roller-coastering
Anyway the four winds that blow
They’re gonna send me sailing home to you
Or I’ll fly with the force of a rainbow
The dream of gold will be waiting in your eyes
You know I’d do most anything you want
Hey I..
I try to give you everything you need
I can see that it gets to you

I don’t believe in may things
But in you
I do

Her faith is amazing
The pain that she goes through contained in the hope for you
Your whole world has changed
The years spent before seem more cloudy than blue
In many ways your baby’s controlling
When you haven’t laid down for days
For the poor no time to be thinking
They’re too busy finding ways
And I.. you know I’d do most anything you want
Hey I
I try to give you everything you need
I’ll see that it gets to you
I don’t believe in many things
But in you
I do

You know I’d do most anything you want
Everyday i, I try to give you everything you need
We’ll always be there for you
I don’t believe in many things
But in you
I do

Mér líður nefnilega nákvæmlega svona.

Mér finnast húðlitaðir Porche jeppar, árgerð 2006... f.. f.. f..

fl.. fl.. ffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffookk!

fff.. flllll.. fll. Fl. fllll. fl.

flo.. flooooooooooooooohshit

flo...

[jude law og george clooney]

FLOTTIR!

Erum við þá vinir aftur lifur?

Kona: (heldur á pizzasneið) ætli ég geti borðað þetta?
Anna: nei ekki reyna, ef þú drepst get ég ekki haldið á þér niður stigana.
Maður: ef hún drepst þá hendum við henni frammaf svölunum og hringjum svo í lögregluna og tilkynnum tilraun til innbrots. Þá þurfum við ekkert að pæla í þessu.
Anna: Cool. Jú mamma, fáðu þér.

Þeir sem hafa reynt að hringja í heimasímann minn undanfarna daga og tekið eftir því að engin hefur svarað.. well.. nú veistu að ég þoli þig ekki og langar aldrei að heyra í þér aftur. Hættu að hringja.

Neinei smá djók. Síminn minn var smá bilaður, nú er hann í hleðslu og það verður hægt að hringja í mig aftur annað kvöld.

Ég verð hinsvegar upptekin að vinna annað kvöld, svo ef þú vilt heyra andadráttin í mér og random "fuck" og "shit" og "gaddem", hringdu þá í gsm símann. Á hands free búnað á hann..

MÚHOHOHOHHOHOHOHO

tjah.. ekki finnst mér skrítið að þessi hljómsveit sé vinsæl..

Hvenær ætli þeir fari að selja í strákinn?

Maður spyr sig.

Ég er að leggja lokahönd á heimasíðu konunnar sem smitaði mig af hundaæðinu sem ég er með og ekkert lyf vinnur á - annað en.. hundur.

Ég er frekar ánægð með þessa síðu, þá sérstaklega hvað eigandinn er duglegur að setja inn efni. Það er ekkert gaman að búa til draugasíður.

Hugi hafði samband við mig áðan og benti mér á að plögga tilnefningar fyrir íslensku vefverðlaunin 2005 þar sem vefurinn er tilbúin og farin að taka við tilnefningum.

Held ég fari með rétt mál þegar ég segi að korteri eftir að vefurinn opnaði (og Hugi lét vita af því) voru rúmar 300 tilnefningar komnar í pottinn!

Ég frábið mér tilnefningu, ég er upptekin við að afhenda á verðlaununum og það gæti komið soldið asnalega út hehe

Kannski þegar ég er sest í helgann stein og farin að blogga um ristilkrampa og læsta mjöðm, þá virkja ég lesendur til að kjósa mig þannig að ég vinni með landslide sigri!

BOOJAH!

Ég grét í allt gærkvöld vegna þess að helvítis djöfulsins HÓRAN, harði diskurinn minn, er ónýtur. Læknarnir segja að líklega sé blóð farið að streyma um gamlar minnisstöðvar og að það sé eðlilegt að upplifa stór áföll frá því ég var ung kona. Þá eru góðar líkur á því að ég fari næst í ástarsorg.

Þá verður nú gott að hafa Albert V sér til huggunnar.

Í morgun skilaði ég frá mér nokkuð eðlilegum hægðum svo ristillinn hélst að mestu inni. Ég held að það sé steypan sem þeir gefa manni á morgnanna hérna en er ekki viss. Þetta er viðbjóður og maður kúgast af því að drekka þetta en það er skárra en að *censored* meðalstórum *censored* tvisvar í viku. Það verður bara að segjast eins og er.

Gunnar á 3-b er búin að vera að *censored* í þrjá daga núna. Ég læt sem ég taki ekki eftir því enda maðurinn búinn að reyna við allt kvikt á stofnuninni frá því hann kom hingað '53. Fáviti. Það eru menn eins og hann sem hafa viðhaldið sannfæringu minni í gegnum árin með að hundar séu töluvert skynsamari kostur en karlmenn. Mér er alveg sama þótt fólk tali um að ég sé skrítin. Þetta fólk má hoppa uppí rassgatið á sér. Sem minnir mig á að Didda er komin með bleyju. Aumingja vesalings konan.

Doddi kom við um helgina með konuna sína og ófríðu börnin hennar. Hann hefur staðið við það sem hann lofaði mér sem barn og passar uppá mig. Konan hans þolir mig ekki. Hún er líka helvítis andskotans djöfulsins HÓRA og það var augljóst frá fyrsta degi að hún væri ekki nógu góð fyrir hann Dodda minn. Henni að kenna að ég var send hingað. Hún heimtaði að Doddi flytti til sín! Djöfulsins frekja og yfirgangur í þessum ungu druslum alltaf. Mér finnst algjört RUGL þegar karlmenn eru að flytja að heiman fyrir sextugt. Þeir hafa bara engan þroska á þeim aldri til að hefja sambúð eða takast á við lífið. Ég get nefnt mýmörg dæmi um það! Læknarnir segja að ég sé að með byrjunareinkenni alzheimer og þessvegna er ég orðljót stundum. Helvítis læknatussur. Held þeir ættu að finna sér eitthvað betra að gera en að níðast á okkur gamalmennunum. Ég er ekki orðljót. HÓRUR!

Nú hef ég ekkert heyrt frá Jóhönnu í viku en hún sendir mér örugglega hreyfimyndadagbók bráðum frá Japan. Þetta eru góðir krakkar sem ég á. Sem verður ekki sagt um þessa andskotans maka sem þetta dró upp af því er virðist eingöngu til að skaprauna mér. *censored* og *censored*! Allt saman!

Í dag koma nemar frá Iðnskólanum sem lita á okkur hárið og augabrúnirnar. Ég vildi óska að ég hefði val um að sitja hjá, í staðinn fyrir að líta út eins og helvítis trúður í viku. Iðnskólanemaskítapakk sem þetta er. Hver vill hafa hárið á sér blátt á litinn þegar grænt og gult er í tísku? Krakka*censored*.

Gísli gerði uppreisn í mötuneytinu í gær, stóð upp og kallaði "ég neita að borða þennan viðbjóð sem hefur verið borin hér á borð! Ég er búinn að fá nóg! Hvað er að ykkur hinum? Sýnið samstöðu! Er þetta það sem þið viljið?" og svo stakk hann skeiðinni í hvíta jukkið og reiddi hana á loft þannig að gumsið lak niður á diskinn.

Framliðna pakk sem er hérna. Ég ætlaði að standa upp en helvítis fíflið hún Gunna brá fyrir mig fæti og ég féll afturfyrir mig á bekkinn og braut í mér rófubeinið. Ég jafna um hana seinna með skeið þversum uppí görnina! Slopparnir tóku Gísla og ég held að þeir hafi drepið hann. Annaðhvort það eða hann hefur verið færður á elliheimili sjálfstæðismanna þarna niðrí gamla seðlabankahúsinu. Fávitar.

Jæja, nú heyri ég að liðið er að safnast saman til að horfa á enn eitt rerun-ið af fréttum stöðvar tvö síðan 2005. Ég sé ekki hvað þessar kellingar sjá við Loga. Kallarnir hérna eru svo heiladauðir að þeir slefa líka yfir honum. Halda að hann sé kona. Ég ætla að forða mér út að keyra með Albert V í rafmagnsshjólastólnum sem Baugur group var að gefa okkur. Þá eigum við fjóra.

Ég held að *censored* slopparnir ritskoði síðuna mína. *censored* í helvíti! Gott að ég lét forrita símann minn á sínum tíma til að senda mér skilaboð í hornhimnuna daglega um að ég haldi úti bloggi og gefa mér upp notendanafnið og lykilorðið. Annars myndi ég aldrei muna eftir að skrifa neitt hérna.

Vinnuvélin mín er búin að vera að gera mig gráhærða og í morgun fraus kvikindið enn eitt skiptið. Ég varð mjög pirruð eða.. greatly annoyed. Kerfisstjóranum fannst alveg nóg komið af veseni í kringum vélina mína og setti upp mónitor til að fylgjast með því hvað í andskotanum ég væri að gera sem krassaði vélinni alltaf.

Ég er að vinna á G-5.

Fimm mínútum eftir að hann setti upp mónitorinn kom hann fram og bað mig að kíkja á hversu mikið minni væri í vélinni.

256 MB

256 MB

Hann opnaði vélina, tók myndir af því hvernig minnið hafði verið sett í hana, tók minnið úr og setti það rétt í.

Nú er ég með 2.25 GB af minni.

Lítur út fyrir að ég verði dökkhærð eitthvað áfram og kannski er möguleiki á að ég fari að tjanta "mac rules" eins og hinir makkanotendurnir - þegar þetta drasl fer loksins að virka!

Mér finnst að söluaðilinn eigi að bjóðast til að greiða fyrir áfallahjálp eftir margra mánaða hjakk á minnislausu drasli. Geta allavega gefið mér iPod í skaðabætur. hehe

lagið

Where have all the good men gone
and where are all the gods?
Where's the street-wise Hercules
to fight the rising odds?
Isn't there a white knight upon a fiery steed?
Late at night I toss and turn and dream of what I need

I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be larger than life

Larger than life

Somewhere after midnight
In my wildest fantasy
Somewhere just beyond my reach
There's someone reaching back for me
Racing on the thunder and rising with the heat
It's gonna take a superman to sweep me off my feet

I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero!
I'm holding out for a hero 'til the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be larger than life!

I need a hero!
I'm holding out for a hero 'til the end of the night

Up where the mountains meet the heavens above
Out where the lightning splits the sea
I could swear that there's someone somewhere
Watching me (újé!)

Through the wind end the chill and the rain
And the storm and the flood
I can feel his approach
Like a fire in my blood

I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero!
I'm holding out for a hero 'til the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be larger than life

I need a hero
I'm holding out for a hero 'til the end of the night
He's gotta be strong
And he's gotta be fast
And he's gotta be fresh from the fight
I need a hero!
I'm holding out for a hero 'til the morning light
He's gotta be sure
And it's gotta be soon
And he's gotta be larger than life

I need a hero!
I'm holding out for a hero 'til the end of the night

Mikið rosalega líður mér vel að horfa á svona milda snjókomu.

Ég er orðin svo domesticated að ég er að fara að sofa núna, klukkan hálf tólf á laugardagskvöldi, og mér finnst það æðislegt.

Þessvegna ætla ég ekki að hafa þetta lengra.

(Það eina sem vantar til að fullkomna þetta er Albert, að ýlfra mig í svefn)

Ég er að sofna.

Ég hef verið að hugsa um ákveðið mál núna on and off í tvö ár og á sunnudaginn, þegar ég var að taka úr uppþvottavélinni, fann ég að þetta var orðið gott. Í rauninni var ég löngu búin að ákveða mig.

Í gærmorgun hringdi ég:

Anna: "Sæl, þetta er Anna. Er hann laus eitthvað á næstunni?"
Kona: "Já sæl Anna! Hann verður laus um ellefu á morgun, kemstu þá?"
Anna: "já"
Kona: " verður gott að sjá þig aftur"
Anna: "sömuleiðis"

Ég laug. Þegar ég sleit símtalinu fann ég fyrir kvíðanum safnast saman í maganum og ég missti alla matarlyst.

Ég hafði ekkert borðað síðan ég hringdi þetta símtal og í morgun klukkan rúmlega níu hringdi síminn minn:

maður: "hæ þetta er xxx"
Anna: "hæ"
maður: "hérna.. eigum við bara ekki að hittast núna?"
Anna: "en ég hélt að þú yrðir ekki laus fyrr en um ellefu?"
maður: "það breyttist, kemstu strax?"
Anna: "ehh.. jájá"
maður: "sé þig.."

Hálftíma síðar, og mökk af kílómetrum, gekk ég inn í flísalagt andyri. Konan sem hafði svarað símanum í gær, opnaði fyrir mér og þegar ég kom inn tók hún fallhlífina og gekk frá henni inní skáp eins og þetta væri... pels - eða eitthvað.

Mér finnst hún alltaf svo indæl.

"Hann er uppi", sagði hún og lét eins og hún ætlaði að fylgja mér. "Ég rata", sagði ég og hún brosti. Ég var ekkert að flýta mér upp stigann, búin að ýta þessu á undan mér í tvö ár. Samt.. svona smá, örlítið.. kannski í litlutá.. hlakkaði mig pínulítið til að hitta hann aftur. Á meðan ég dróst upp tröppurnar fann ég kunnuglega lykt. Hún er.. distinctive. Þegar ég finn hana sé ég andlitið á honum fyrir mér. Það eru sautján þrep í þessum stiga og við honum tekur gangur með veggjum þöktum málverkum. Við endan á ganginum er hurð. Ég stóð fyrir utan og hlustaði í smá stund áður en ég bankaði. Heyrði hann blístra, tala við sjálfan sig og blaða í einhverju.

"það er opið!" kallaði hann þegar ég bankaði. Ég tók í hurðahúninn og opnaði.

...

Klukkan hálf tólf mætti ég aftur til vinnu, með tvö gróf rúnstykki og trópí.

Ég var glorhungruð.

Ákvörðunin sem tók mig tvö ár að taka er nú samt sem áður shot to shit, því nú er búið að bjóða mér þriðja möguleikann í stöðunni. Eitthvað sem ég hélt að væri tótally unattainable.

I was wrong - og - ég er vöknuð.

Það er sem ég segi. Fólk, núna systir mín, hættir að blogga þegar það verður mjög hamingjusamt.

Eða þegar það verður mjög.. eitthvað annað, en það er oftar bara tímabundið og bloggarinn snýr aftur eftir stutt hlé. Kannski einn dag eða svo. Já og svo eru þeir sem standa við það sem þeir segja og hætta alveg. Af því bara.

Ég óska Júlíu farsældar í lífinu og ég efast eiginlega ekki um að með mann eins og Gulla sér við hlið, þá verði það auðsótt mál!

Þann 17. júní s.l. sat ég á Oliver með vinkonu minni sem var ekki bara í ástarsorg heldur líka leið vegna þess að hún var viss um að hún myndi aldrei finna mann sem vildi það sama og hún: fjölskyldu. Í gær sagði hún mér að kærastinn hennar væri að bjóða henni á stefnumót til London um helgina.

Þetta kvöld, á 17. júní sagði ég við hana: "Ég get ekki huggað þig mikið hvað ástarsorgina varðar, annað en að segja að maðurinn er augljóslega fáviti og þú ert heppin að vera laus við helvítið, en eitt veit ég og þú mátt treysta því sem ég er um það bil að fara að segja þér." Hérna hafði mér tekist að ná athygli hennar, sem var talsverð þraut þar sem hún hafði setið allt kvöldið með sorgarsvip og störu útí vegg. Ég gerði dramatískt hlé á máli mínu áður en ég hélt áfram: "Ég.. veit.. að þú finnur mann. Ég get fullyrt.. að þú munir eignast með honum ekki eitt, heldur tvö börn.. og ég get næstum því lofað þér.. að fjórtán árum síðar sjáirðu eftir öllu saman."

Hún hélt að ég væri að grínast.

Sjáum hvað gerist.

Allavega. Maðurinn sem hún er að fara að hitta í London er þess verður að halda í. Alveg eins og Gulli hennar Júlíu.

Þessi vinkona mín er ekki bloggari, svo hún mun ekki pakka saman lyklaborðinu. Ekkert frekar en ég..

--

Í kvöld horfði ég á fréttir sjónvarps og kastljósið. Þetta er fyrsti fréttatíminn sem ég hef horft á í langan tíma og mér fannst eins og ég væri að horfa á eitthvað grín.

Það var fum og fát á öllum. Allt frétta settið leit út eins og einhverjar skítareddingar úr áhugaleikhúsi utanaf landi og veðurfréttirnar voru alveg eins og þeir hefðu farið aftur um (hvað er sjónvarpið gamalt?) fjölmörg ár hvað framsetningu og útlit varðar. Er búið að skera Rúv á hol? Eru fréttirnar þarna í alvöru svona á hverjum degi?

Þeir fluttu fyrstu þrjár fréttirnar nánast án þess að greina þær í sundur, allavega átti ég fullt í fangi með að skilja þetta. ER húsnæðissjóður í alvöru að auka réttindi samkynhneygðra til þess að CIA geti flogið með þetta fólk í fangelsi til að hægt sé að yfirheyra það með óhefðbundnum aðferðum?

Þá hlýtur næsta spurning að blasa við:
Hvað segja íslensk flugfélög eiginlega við þessu?

Í síðustu getraun spurði ég lesendur hvað þeim fyndist skemmtilegast (að lesa um):

Jude Law snýr aftur, öflugri en nokkru sinni fyrr

Einungis 7.1% vildu lesa meira um Jude. Augljóst að lesendum er vel við mig þar sem komið hefur í ljós að maðurinn á erfitt með að halda að sér höndum, og öðrum líkamshlutum, nálægt einhverju sem hefur púls.

Anna fer að deita nýtt celebrití að eigin vali

Ekki voru mikið fleiri, eða 9.5%, sem vildu að ég fyndi mér nýtt celebrity til að deita. Ég hef grun um að lesendur treysti ekki eðlisávísun Önnu þegar kemur að frægu fólki því hún velur bara eitthvað RUGL sbr. Jude og nú síðast: Jack.

Anna heldur jarðtengingunni og verður áfram karlmannslaus

Ansi margir hópuðu sig í kringum þennan möguleika, eða heil 17.9%. Augljóst að margir lesendur gera sér grein fyrir hversu slasað hjarta Önnu er og að það muni líða langur tími þangað til hún setur það á defrost í örbylgjunni.

[Anna á in fact ekki örbylgjuofn og langar ekki í einn. Hana dreymir hinsvegar um að eignast frystikistu]

Anna giftist lifur - á blogginu og eignast með honum kæfu

20.2% finnst þetta skemmtilegast og það finnst mér afar áhugavert. Þá sérstaklega í ljósi þess að lifur er forboðin. Vissulega lítur út fyrir að lifur og ég komum úr sama tilraunaglasinu, enda hef ég alltaf sagt að ég vildi ekki án lifur vera en þessi ákveðna lifur er forboðin. Þó það endist náttúrlega ekkert frekar en nokkuð annað.

Anna gerist lesbísk og lýsir í smáatriðum reynslu sinni

Það voru alveg jafn margir sem vildu lesa um kirkjuklukkur og lifur og vildu að ég gerðist lesbísk og lýsti í smáatriðum reynslu minni. Þetta var kvikindisleg spurning, viðurkenni það, og sett inn af beiðni karl-mannréttindardeildar jafnréttisráðs sameinuðuþjóðanna sem vinnur að því að afsanna að margir karlmenn hafi one track mind. Þá vitiði það kæru professionals. Hate to say "I told you so" - but.. I told you so.

Valmöguleikinn hér að ofan er settur inn til að sjá hversu margir karlmenn lesa síðuna

Nú veit ég að 7.1% karlmanna sem lesa síðuna mína, lesa ekki síðuna mína. Annars hefðu þeir kosið alvöru valmöguleika í staðin fyrir þetta rugl. Ég verð að fyrirgefa þeim, enda hafa þeir sjálfsagt verið annars hugar eftir spurninguna á undan, ákveðið að skoða aðrar heimasíður og völdu bara næsta valkost, hvað sem það var, áður en þeir fóru á google og slógu inn "censored".

múhohohohohoho

17.9% fannst "múhohohohohoho" skemmtilegast, sem eru engar fréttir í sjálfu sér. Þetta kom m.a. fram í síðustu fjölmiðlakönnun Gallup.

Eins og sjá má dreifast atkvæðin ansi jafnt á valmöguleikana svo ég fékk í raun enga afgerandi niðurstöðu um hvað lesendum finnst skemmtilegast.

Enda skiptir það engu máli, ég kem auðvitað til með að halda áfram að skrifa það sem mér finnst skemmtilegast.

MÚHOHOHOHOHOHOHOHOHO

Ég gat ekki loggaið mig inn á MT 3.2 kerfið í dag. Eftir að ég ráðfærði mig við tæknimann sendi hann mér líklega lausn sem ég sendi áfram á þá sem hýsa síðuna sem ég var að reyna að vinna við.

Nei. Það var ekkert að hjá þeim (svöruðu mér reyndar aldrei)

Það lítur út fyrir að ég sé ekki eini MT 3.2 notandinn sem gat ekki loggað sig inn í dag. Ástæðan gæti legið í því að þegar fólk loggar sig inn, nær kerfið sjálfkrafa í nýjustu fréttirnar frá sixapart.com og kerfið gerir það áður en það hleypir þér inn. En þar sem sixapart.com lá niðri megnið af deginum.. gat mt ekki náð í sambandi við síðuna... og notandinn gat ekki loggað sig inn!

Ef þetta er tilfellið, VÁ hvað það er klaufalegt hjá þeim.

Ég hef verið að kíkja á wordpress. Hefur einhver reynslu af þessu?

Ég finn heylykt.

Bíllinn minn er svo fullkominn að honum fylgir fjarstýrð læsing. Hún virkar þannig að ég ýti á hnapp á bíllyklinum og þá heyrist pent hljóð - ekki annoying píp. Þegar ég er að opna bílinn blikka ljósin og þegar ég er að læsa honum kviknar á ljósunum í ca 7 sek. Ég þarf hinsvegar ekki að sjá ljósin því ég veit yfirleitt hvort ég er að koma eða fara og þarf bara að heyra hljóðið, þá veit ég að bíllinn er læstur.

Það er þessvegna sem ég lít oft ekki afturfyrir mig þegar ég læsi bílnum, ég bara geng í burtu frá honum, ýti á takkann, heyri hljóðið og held áfram þangað sem ég var að fara, sæl og glöð og róleg yfir því að bíllinn minn sé læstur.

Svona var þetta ekki í morgun. Í morgun var ég með bíllykilinn í höndunum, lokaði hurðinni, og byrjaði að ganga í burtu, og ýtti á takkann á lyklinum en ekkert gerðist. Ég labbaði aðeins lengra en ekkert gerðist. Það var ekki fyrr en ég snéri mér við, að ég áttaði mig á að ég var að reyna að læsa útidyrahurðinni með bíllyklinum.

Svona byrjaði þessi föstudagur, sem reyndist svo vera fimmtudagur.

Í hádeginu kom ég heim og aldrei þessu vant náði ég í dagblöðin í póstkassann. Ég setti þau á eldhúsborðið og blaðaði aðeins í þeim og ákvað að kíkja betur á þau þegar ég væri búin að vinna, svo ég skildi þau eftir á eldhúsborðinu. Áður en ég fór ákvað ég samt að opna eldhúsgluggann.

Þegar ég kom heim úr vinnunni höfðu dagblöðin dreift sér smekklega um gólfið í eldhúsinu:

Í þessum mánuði hef ég alveg óvænt átt peninga og samt ekki fundið neina þörf fyrir að kaupa mér eitthvað. Fyrir utan flakkara og harða diska, sem ég virðist bara ekki geta keypt nóg af! En það er ekki það eina sem ég virðist ekki geta keypt nóg af. Not to worry, ég verð örugglega ekki svona rík lengi vegna þess að það er alltaf nóg að borga, eins og venjulega. Ég er hinsvegar alsæl því ég á fyrir því.

Nema hvað, ég versla stundum í matinn, eins og fólk gerir, og það er ekkert óeðlilegt við það per se, en þegar ég á peninga hef ég vanið mig á að versla það sem ég vil síst vera án til að eiga þegar ég verð blönk og þó ég sé ekki að verða blönk alveg á næstunni, þá virðist þetta vera svo greypt í huga minn að ég held áfram að kaupa það sem ég vil síst vera án - í næstum hverri einustu verslunarferð.

Hvaða hlutir ætli þetta séu? Niðursuðuvörur, til að ég og börnin sveltum ekki? Hrísgrjón?

Nei. Það sem ég get greinilega ekki hugsað mér að vera án þegar ég á enga peninga.. eru hreinlætisvörur. Eins og eftirfarandi myndir sanna.

Nema að þetta sé svona eins og frímerkjasöfnun fyrir mér. Gæti verið. Erfitt að fá möppu utanum handsápu held ég.

Ég er semsagt kona sem heldur að hún geti læst útidyrahurðinni með bíllykli. Ég verð hissa þegar blöð fjúka útum allt í roki og þó ég verði svo blönk að ég á ekki fyrir mat þarf ég ekki að hafa áhyggjur af því að ég geti ekki farið í bað og þvegið mér, að ég eigi ekki hrein föt og að ég geti skeint mér með hágæða klósettpappír.

Þá verður aaaaaallt í lagi.

Eins og þetta sé ekki nóg, þá held ég að ég hafi drepið lifur.

Ég er miður mín.

En.. lífið heldur áfram. Er að hugsa um að henda í þvottavél og fara svo í bað, en ekki fyrr en ég er búin að *censored* og þvo mér um hendurnar.

plone

egroupware

Er einhver þarna úti sem hefur notað plone og kann á það? En egroupware?

Ég er algjörlega að fara á mis við að það sé föstudagur í dag því mér fannst vera föstudagur í gær.

Líður eins og það sé mánudagur og ég hafi bara verið í blakkout-i alla helgina.

Áðan var ég svo lengi að pissa að ég óttaðist í smá stund að ég myndi sofna á klósettinu áður en ég kláraði.

Það væri spes.

Mér skilst að það sé búið að cansellera Arrested Development.

Meirihluti bandaríkjamanna vill hest horfa á svona "King of Queens" þætti, vegna þess að þeir gera ekki kröfu á neina heilastarfsemi svo þetta rennur mjúklega niður með bjórpissinu þeirra.

Fávitar.

Af þessu tilefni langar mig að deila með ykkur áheyrnarprufu sem Dr. Tobias Funke (sálgreinir sem hefur snúið sér að leiklist) er í - fyrir auglýsingu.

Ég get bara vonað að Wayne Jarvis fái eigin þáttaseríu. Ég trúi bara ekki að ég fái aldrei að sjá hann aftur. Er mikið að spá í að stofna aðdáendaklúbb svo ég geti kannski hitt hann einn daginn. Fokk hvað maðurinn er flottur. Og professional!

Í dag var kúltúr dagur hjá mér og það gerðist eiginlega alveg óvart. Byrjaði á því að ég fór á opnun í Nýlistasafninu þar sem ég fann mökk af saumavélafótstigum - svo mér leið alveg eins og heima hjá mér. Þetta var mjög gaman, þó ég komi varla til með að stunda þetta. Já og ég er búin að fá mökk af samsæriskenningamyndum til að horfa á. Eins trúgjörn og ég er.. þá mun ég líklega kokgleypa þetta allt saman og leitast svo við að matreiða þetta bull ofaní lesendur - með lifur. Smá beikoni. Dash af rjóma...

Anyway..

Eins og þetta væri ekki nóg fyrir Önnu ókúltiveruðu - þá fór ég í Þjóðleikhúsið í kvöld að sjá "Halldór í Hollywood" og hika ekki við að mæla með því stykki. Atli Rafn er svakalega góður sem Halldór og svo stal Jóhann Sigurðarson ítrekað senunni. Hann á líka lang fyndnasta atriði leikritsins (MGM).

Ég var varla komin heim þegar ég sá skilaboð til mín svo ég dreif mig í heimsókn og var að koma heim eftir frábært spjall. Sit við tölvuna að borða ostakökuna sem Eva kom með í gærkvöldi. Utaná pakkningunni stendur:

"Ljúffengur eftirréttur eða meðlæti fyrir 8 - 10 manns". Ég ætla að hringja uppí Ost & smjör því það ætti að standa: "Ljúffengur eftirréttur eða meðlæti fyrir 8 - 10 manns - eða aðalréttur í öll mál fyrir eina Önnu í tvo daga"

Ég er búin að vera svakalega dönnuð með þessa ostaköku í allan dag, þetta litla sem ég hef verið heima. Skorið mér sneið, sett á disk og alles, en þegar ég kom heim úr leikhúsinu áðan fannst mér viðeigandi að borða beint uppúr forminu með teskeið. Öllu má ofgera. Líka kúltúr. Auk þess þarf engin að vita af þessu.

Um pabbahelgar elda ég oft lítið og sjaldan. Ég elda lítið því ég er matgrönn og sjaldan því ég nenni því ekki. Leiðist að elda fyrir einn. Ef Eva hefði t.d. ekki komið í gærkvöldi hefði ég líklega bara.. poppað. Var reyndar boðið út að borða í kvöld, en ég er ekkert að grínast þegar ég segi að ég sé hætt að deita og að ég ætli að fá mér hund. Mér fannst sætt hvað hann varð stórhneykslaður á því að ég ætti ekki einu sinni hjásvæfu og eins og sannur herramaður bauð hann fram aðstoð sína. Hann er grínlaust sá þriðji á einni viku sem býðst til að ljá mér hjálparhönd í þeirri deild. Ég er hinsvegar komin með massífa upphandleggsvöðva eftir alla ræktina að ég þarf ekki hjálp.

Hvers vegna haldiðið eiginlega að ég hafi farið að æfa in the first place? Vitiði hvað það er mikil vinna að fullnægja konu?

Við Eva komumst að því að það: að vera karlmaður, gæti mögulega verið fötlun sem ætti að vera metin til örorku. Og talandi um fötlun, þá fór ég að kaupa mér skó í dag. Já, grínlaust þá lagði ég á mig að fara í Kringluna og þræða skóbúðirnar. Ég fann stígvél sem mér líkaði við - tvenn - og valdi þessi svörtu. Fór heim.. en þar kom fötlun mín berlega í ljós þegar ég fór í þessi svörtu stígvél og áttaði ég mig á því... að þetta voru hreinlega röng stígvél. Ég átti að kaupa hin!

Ég fór aftur í búðina, útskýrði í fáum orðum fyrir afgreiðslustúlkunni að ég þjáist af massífri innkaupafötlun og valkvíða og spurði hvort ég mætti skila þessum svörtu og fá hin í staðinn. Hún leyfði mér það sem betur fer, annars hefði ég örugglega farið að gráta eða fengið kvíðakast og verið flutt á brott í sjúkrabíl. Ég þurfti ekki einu sinni að hóta neinu af þessu til að fá að skipta, góð þjónusta þarna og nú á ég flotta skó! Eftir marga mánuði í ógeðslega ljótum skóm sem eru líka óþægilegir. Hver á svoleiðis óhugnað eiginlega skilið? Ég var í nýju stígvélunum mínum þegar ég gekk út úr búðinni í dag og ég er ekki búin að fara úr þeim síðan. Ástæðan fyrir því að ég sit hér akkúrat núna og skrifa er einfaldlega sú að mig langar ekki að fara úr þeim en vil samt ekki sofa í þeim.

The things I do for love.

Já.. og auðvitað komumst við Eva að því að það er líka fötlun að vera kona og það ætti að meta það til örorku - til jafns við örorku karlanna! JÁ! KONUR ERU JAFN MIKLIR ÖRYRKJAR OG KARLMENN! Förum nú ekki að láta neinn halda því fram að þeir standi okkur framar á þessu sviðið frekar en öðrum. Iss..

Hvað lífið væri miklu einfaldara ef við værum öll gay. Því miður er það bara ekki öllum gefið.

Annars var mér sagt í dag að ég væri að fara á mis við lífið, að ég leyfði mér ekki að njóta þess og að ég væri að halda mig frá karlmönnum for the wrong reasons. Ég er sannfærð um að ég er ekki að fara á mis við eitt eða neitt en þetta með karlmennina er alveg rétt. Breytir því ekki að þó að ég haldi mér frá karlmönnum for the wrong reasons, þá er ég ein for the right one.

Anna var búin að vera vakandi í þrjár mínútur þegar hún var búin að klæða sig í nýju leðurstígvélin.



Við náttkjólinn.

Vissu þið að Wayne Jarvis, aka John Michael Higgins, hefur leikið í bíómynd sem heitir "The Man Who Wasn't There"?

Hann er uncredited.

I was wrong.

Ég hef tekið þrjár paratabs og er á leiðinni í rúmið.

Var hjá tannlækni í morgun sem meiddi mig alveg hrikalega mikið. Svo mikið, að ég er heima með dúndrandi höfuðverk, eyrnaverk og deyfingin er ekki einu sinni byrjuð að fara, hann deyfði mig svo mikið. Ég hef þá eitthvað til að hlakka til. Ég get ekki talað, búin að kyngja svo miklu blóði að mig langar til að gubba.

Eins og þetta sé ekki nóg.. þá vill lifur ekki giftast mér á blogginu! -svo nú er mér illt í öllum tilfinningunum mínum líka.

Þetta er ekki sú rússíbanaferð sem mig langaði í.
Má ég þá frekar biðja um tryllutúr.

Allir draumar mínir um kæfu hafa hrunið til grunna. Þvílík vonbrigði. Þvílíkur sársauki. Allt lífið.. tilgangslaust. Búið. Gæti þessvegna tekið bara allan pakkan af þessu paratabsi, c vítamín líka og þaratöflur og athugað hvort ég kveðji bara ekki þennan myglaða, ósanngjarna (áIIII FOKKING HELL hvað mér er ILLT) helvítis heim.

Þetta er Anna. Gráti næst. Á barmi taugaáfalls. Á leiðinni uppí rúm. Með engan Albert til að hugga sig við, enga lifur.

Ekkert.

Wayne Jarvis er ekki einu sinni búinn að svara póstinum sem ég sendi í morgun.

Mér er ennþá illt.

Þegar ég vaknaði í morgun fannst mér hræðilegt loft í herberginu. Staulaðist á fætur til að opna glugga, en fann engan. Kom í ljós að ég var í ryksugupoka, frumburðurinn ætlaði nú aldeilis að hjálpa mömmu sinni í gær og taka til hendinni og ryksugaði mig úr sófanum.

Það á ekki af mér að ganga.

Ég er í sjokki. Hitti Wayne Jarvis í hádeginu. Hann er airhead, smellir fingrum í sífellu og hrópar "yeah!", með tilheyrandi mjaðmahnykkjum.

Fæ hroll.

Búin að dömpa Wayne Jarvis leikaranum, en ætla að dást að Wayne Jarvis lögfræðingnum úr fjarlægð en það er ekki það eina sem ég ætla að gera.

Ég hef ákveðið að fara í sambúð með lifur. Við munum hafa fjarbúðarformið á þessu, þ.e. búum á sitthvorum staðnum og hittumst aldrei.

Lifur veit ekki af þessu - og þarf í rauninni ekkert að vita af þessu þannig lagað. Alveg nóg að ég viti að ég sé í fjarbúð og eigi þar með kærasta og nú get ég líka sagt það þegar menn bjóða mér út: "Nei, veistu.. ég á kærasta og hann yrði ferlega reiður ef ég færi með þér út. Hann keppir í Vestfjarðavíkingnum". (þetta er náttúrlega lygi, lifur myndi AAAAAAAALDREI keppa í svona mongo keppni)

Mér finnst þetta brill fyrirkomulag.

Ég er snillingur.

Ég er hreinlega hætt að nenna að koma hingað nema lifur sé online. Þetta er mjög ólíkt mér. Ég er ekki mikið fyrir persónudýrkun. Það er bara.. lifur kemst næst því að vera alveg eins og ég.. af öllum sem ég þekki - ekki.

Sálfræðingurinn minn segir að þetta sé classic, að ég fái menn alltaf á heilann og hugsi ekki um annað daginn út og daginn inn.

Það er reyndar bullshit. Ókey, það var pínu rétt síðast, þá gerði ég ekki nokkurn skapaðan hlut annað en að brosa og slefa, en þá var ég líka ástfangin. Í þetta sinn skil ég ekki hvernig þetta getur átt við þegar ég hef einbeitingu í að skrifa texta um ákveðið efni (ekki á síðunni minni), búa til hjálp fyrir ákveðið kerfi, svara pósti og síma, unnið í heimasíðu sem ég er að skila í næsta mánuði OG pirrað manninn sem ég elska þannig að hann blokkerar mig í sífellu á msn!

Ég held hreinlega að ég hafi aldrei verið svona productive in my life.

Ég er í fjarbúð með lifur, ligga, ligga lái...

vííííííí

Mér finnst gaman að rökræða (lesist rífast). Þegar ég kom heim úr vinnunni fór ég að rökræða við mann sem ég þekki vel um hvað eru góðar heimasíður og hvað eru vondar heimasíður. Mér finnst það gaman. Honum finnst það leiðinlegt en hann gerir þetta fyrir mig vegna þess að hann er aumingjagóður og dagfarsprúður maður.

Þessi maður sýndi mér heimasíðu sem honum finnst góð - en mér finnst hún arfa slöpp, ég þoli reyndar ekki svona heimasíður.

Getur einhver sagt mér af hverju mér finnst þetta kannski ekkert svo rosalega góð heimasíða? (Fyrir utan að í byrjun birtist síða sem þylur upp hvað þú þarft að hafa gera til að geta skoðað þessa síðu.)

berlinerklamotten.de

Ég er með verkefni sem gerir út um málið, allavega hvað mig varðar. Finnið eitthvað alveg úúúúúúúber cool á síðunni, og sendið mér link á það..

Ef þú hættir ekki að skilja setuna eftir uppi þá EIPA ÉG! Ég veit ekki hvar þú býrð.. en ég veit hvernig karlmenn eru og á meðan þú ert í fjarbúð með mér, viltu vera svo góður að ganga um... eins og KONA!

(svo fíla ég ekki að þú skiljir sokkana eftir á gólfinu við rúmið heldur)

Ég trúi þessu varla en þetta eiga að vera setningar sem einn valdamesti maður í heiminum á að hafa sagt opinberlega.

Smá preview: "The French Don't Have A Word For 'Entrepreneur'."

Hér er hinsvegar ein setning frá mér: "We Are All Gonna Die. Soon."

Hey! En Dreki í staðinn fyrir Albert? Ég sá að mannanafnanefnd, það kolruglaða kommúnulið, hefur samþykkt "Dreki" sem mannanafn. Þeim finnst hinsvegar bara RUGL að fá að bera millinafnið Valberg. Hvar ætli þeir fái svona gott gras? Umhverfisráðuneytinu?

Dreki Valberg verður ekki að veruleika úr þessu. Hvenær ætli litli Breki Dreki fæðist? Hvað ætli taki hann langann tíma að fyrirgefa foreldrum sínum?

Ég ætla fram að ná mér í vatn og tékka á hvernig nafnið Dreki kemur út
- í köllun.

Let's make this world a better place.

Save Arrested Development!

Þú fyrirgefur Lifur, ég þarf að sjá nákvæmlega hvernig svona hlutir koma út - í pixlum.

--

Bessastaðir:

Lifur Valberg Líndal
Anna Laufey Líndal
Breki Dreki Briem Lifrarson Líndal
Mist Eik Lifrardóttir Líndal
Eilíf Ögn Lifrardóttir Líndal
Margeir
Albert

--

Já.

Þetta er mjög töff.

Það hljómar kannski asnalega að þurfa að skilgreina þetta ofbeldi eitthvað sérstaklega, eins og það sé ekki eins og annað ofbeldi. En þegar maður hugsar útí það, þá er þetta ekki eins. Heimilisofbeldi gerist heima hjá þér, þar sem þér á að líða eins og þú sért.. safe. Og það er engin sem grípur inní eða bjargar þér.

Birti aftur auglýsinguna sem mér finnst setja þetta í svo áhugavert perspective. 2,12 MB og þú hægrismellir á myndina til að ná í hana.

Mig klæjar svo á bakinu. Lifur, viltu hjálpa mér?

Á mjög svo professional og serious aðalfundi anna.is áðan hittist stjórn síðunnar til skrafs og ráðagerða.

Þar voru eftirfarandi ákvarðanir teknar:

Hluti síðunnar sem kallaður hefur verið "beauty is pain" mun verða fjarlægður innan skamms, einfaldlega vegna þess að Anna nennir aldrei að skrifa neitt þar. Þetta gengur ekki til lengdar. Flokkurinn "sounds" fær að fjúka líka, ekki vegna áhugaleysis heldur vegna tímaskorts.

Í staðinn mun koma nýr greinaflokkur sem vantar ennþá ásættanlegt nafn, en þar mun Anna skrifa greinar um efni sem er henni töluvert ofar í huga en fegurð sem ætti að gera það að verkum að hún nennir að skrifa um það miklu oftar en fimm sinnum á ári. Stjórnin fann alveg magnað orsakasamhengi á milli þessara tveggja hluta: áhuga og framleiðni. Þetta hefur verið sent mannfræðistofnun til nánari athugunnar.

Þetta verður heilmikil áskorun og pressa fyrir Önnu þar sem hún mun reyna að skrifa af alvöru í þennan greinaflokk. Eitthvað sem Anna hefur aldrei nokkurtíma gert, nema einstaka sinnum þegar hún svarar tölvupósti í vinnunni. Mun tíminn leiða í ljós hvort svona efni á nokkurt erindi á síðuna.

Eitt af stærstu málefnum aðalfundarins var að ákveða hvað ætti að gera við tengla á aðra bloggara sem virðist vera krónískt vandamál sem engin viðunnandi lausn finnst á. Bæði virðast þeir sem Anna linkar á allir finna hamingjuna (1) og hætta að blogga, auk þess sem Anna linkar ekki á alla sem hún vill linka á og þeir komast ekki fyrir á þessum stað á síðunni, vegna þess að stjórnin ákvað að bæta við öðrum hlekkjabálk sem Anna þarf að nota við sín daglegu störf.

Stjórnin þarf að taka ákvörðun um hver af eftirfarandi valkostum verður ofaná í þessu máli:

1. Hlekkja á alla bloggara á sér síðu á vefsvæðinu.
2. Hlekkja á enga bloggara.
3. Halda áfram að hlekkja á þá sem eru fyrir og bæta ekki við nýjum.

Lokaákvörðun um þetta efni verður tekin innan tíðar á sérstökum eftirfylgnisfundi sem haldin verður á Grillinu næstu helgi.

Myndin efst til vinstri verður óbreytt. Stjórnarmenn eru svo ánægðir með myndina og finnst hún svo góð að þeir telja góðar líkur eru á að þetta sé bara alls ekki mynd af Önnu og finnst tímasóun að reyna að finna nýja mynd í hennar stað.

ravings, song of the week, gallery, movie hall of fame, jokes og guestbook mun vera áfram á sínum stað, því stjórnin veit hvað þetta eru mikilvægir þættir í fyrir heild síðunnar. Ég spái því samt að stjórnin muni kjósa gegn "the notebook" í galleríinu og að sú myndasería verði fjarlægð innan fárra daga.

Litasamsetning verður eins ásamt allri grafík og ekki verður einu sinni hugsað í áttina að því að breyta útliti síðunnar á nokkurn einasta hátt, nema mögulega eftir tvö ár, þegar fer að hægjast um.

Að lokum var mikið rætt um að halda minningarathöfn fyrir þá lesendur sem týnst hafa í Tíbet á síðasta ári, en það eru:

Organistinn
og
Tony Clifton

Stjórnin minnist þeirra með söknuð í hjarta, kúabjöllu óm í eyrum á amerískum kagga - og þriggja mínútna þögn.

Ég vona að þið hafið það gott strákar, hvar sem þið eruð.
- í Tíbet.

Ég fer mjög sjaldan út úr húsi. Ég er í þessum aðstæðum: einhleyp, tvö börn, vinn úti, vinn mikið heima, kæri mig ekki um að hössla eða leyfa einhverjum að hössla mig.. why bother að fara út?

Auk þess eru allar vinkonur mínar í nýjum samböndum eða ófrískar þannig að ég hef engan til að fara út með.

En í gær var ég boðin í afmæli og ég fór þótt ég þekkti í raun bara afmælisbarnið. Ég skemmti mér mjög vel, þó það hafi kannski ekki beinlínis sést utaná mér. Ég var ekki að drekka, ekki að reykja - sem var fokk erfitt, en ég gat það - og í raun leið mér eins og mér hafði verið þrykkt aftur um tíu ár.

Ég er nokkuð viss um að ég hafi verið elst á svæðinu. Uppistaðan í afmælinu voru krakkar sem höfðu kynnst í ensku í háskólanum. Líklega á aldrinum 25 - 29. Fyrir það fyrsta fannst mér ég þekkja þau öll, bæði hvað útlit varðar og karakter, og ég þekkti mig í svo mörgum, eins og ég var og það rann upp fyrir mér að ég er hætt að vera þannig - og ég sakna þess ekkert rosalega mikið, þó mér finnist leiðinlegt hvað varð til þess að ég hætti að vera þannig.

Þetta fólk er að byrja á sömu hlutum og ég á sínum tíma. Komin með fyrsta barnið, íbúðina, baslið, fyndnu óléttusögurnar, hvað börnin eru fljót að pikka þetta og hitt upp. Stelpur yppa öxlum og segjast ekki kunna að elda og að þeim sé sama, strákar kvarta yfir því, með bros á vör, að þeir þurfi að gera þetta og hitt - en allt í góðu og hálfgerðu gríni. Mikill tími fór í að hneykslast á því sem er sýnt í sjónvarpi - þættir sem ég hef hreinlega aldrei séð: Íslenski piparsveinninn, eitthvað fólk á bát? (náði því ekki alveg) Idol, sápuóperur..

Þó ég hafi ekki séð neitt af þessu sjónvarpsefni var þetta óþægilega kunnuglegt á tímabili og ég velti fyrir mér hvaða draumar lifa og hvaða draumar deyja hjá þessu fólki og ég fattaði að ég er ein af þeim sem draumurinn dó hjá. Ekki einu sinni, heldur tvisvar.

Í hópnum voru pör sem hinir litu upp til. Fólk sem virtist hafa það allt. Ég vona að þau hafi allt - og ég vona að þau haldi því.

Ég á vinkonur sem segjast öfunda mig, ég geti látið karlmenn dekra við mig, fara með mig út að borða og bladíbla. Ég fíla bara ekki að leyfa einhverjum að dekra við mig sem ég hef ekki áhuga á að dekra við til baka. Mér finnst það ljótt og ég hef reynt og það hefur ekki tekist. Mér finnst ég heldur ekki öfundsverð af stöðunni sem ég er í, nema þá kannski vegna þess að ég stend undir mér fjárhagslega - þó það sé með herkjum oft á tíðum. Ef ég skuldaði ekki neitt hefði ég það vissulega mjög gott. Ég hef það samt mjög gott þrátt fyrir hvað ég skulda mikið.

Mér finnst lúxus að geta staðið í skilum.

Fyrr um kvöldið hafði ég sagt þeim að ég færi sjaldan út og að þetta væri eiginlega eins og vísindaferð fyrir mig, sem var ekki lygi, og þegar ég var að fara spurði einn strákurinn mig af hverju ég færi svona sjaldan út. Ég sagði honum að ég væri einhleyp með tvö börn, vinn úti og mikið heima líka. Ætti ekkert erindi út á lífið, þyrfti ekki á karlmanni að halda. Ég keypti mér borvél á sínum tíma og ég kann að nota hana. Hann glotti og sagði "svo maðurinn sem þú kemur til með að falla fyrir verður mjög fallegur?" Ég heyrði ekki spurninguna og hann endurtók hana og bætti við - "því þú þarft ekki á hinu að halda."

Ég hugsaði: "já ef þeir fallegu væru ekki oftast ekkert nema egó eða brjálæðislega shallow", en það sem ég sagði upphátt var allt annað: "nei ég vil það ekki, ekkert, ég hef ekkert farið of vel út úr karlmönnum, búin að fá nóg."

En það er alveg satt líka.

Svo keyrði ég heim til mín, klukkan hálf eitt, settist við tölvuna mína og vann til þrjú og fór að sofa.

Þessa dagana er ég fullkomlega sátt við að vera í fjarbúð með Lifur. Þótt að ógeðslega ljóti bróðir hans, Margeir, búi hjá mér á meðan. Hann er kallaður Margeir mauraæta því hann étur þurrkaða maura eftir að hann komst upp á bragðið þegar hann var í Afríku á vegum rauða krossins að bjarga selum. -eða mörgæsum, eða einhverjum sjávarlífverum. Hann er vangefin og ég held að hann sé að reyna að drepa mig.

Án þess að ég vilji hljóma neitt of paranoid.

Nú fyrir stundu hittist stjórn anna.is í baði á neyðarfundi.

Í fréttatilkynningu sem síðunni barst fyrir örfáum mínútum kom fram að ákveðið hefur verið, í fljótfærni, að skipta út öllum brosköllum á síðunni.

Þetta verk verður sett í algjörann forgang. Á eftir öllu hinu.

Stjórnin.

Þegar ég varð þrítug vildi ég halda grímuball, eins og frægt er orðið.

Tóti tautaði "það kemur engin" þangað til fyrsti gesturinn mætti.

Þegar allir voru komnir fór ég uppá svið og sagði fólkinu að það yrði að þjást svona á tíu ára fresti þangað til ég dræpist því eitt kvöldið, þegar ég var í baði, birtist Guð og sagði: "ANNA! Ef ég leyfi þér að lifa til þrítugs verður þú að halda grímuball. Ef ég leyfi þér að lifa til fertugs, þá verður þú að halda grímuball og ef þú lifir til fimmtugs, þá verður þú.. " hér greip ég frammí: "jájá, grímuball á tíu ára fresti, I get it. Ertu til í að rétta mér handklæði, veit að þú ert alltaf allstaðar, en það er aðeins minna óþægilegt fyrir mig þegar þú ert ósýnilegur".

Guð rétti mér handklæði, fékk smá gel hjá mér í hárið og málið var dautt.

Það var hinsvegar svo gaman á þessu grímuballi að fólki fannst tómt RUGL að halda þetta á tíu ára fresti og spurði hvort ég gæti ekki minnkað það niður í fimm.

Mér skilst að ég hafi sagt já.

Nú hafa nokkrir aðilar komið að máli við mig og spurt hvort ég komi ekki til með að standa við loforðið sem ég gaf 13. október 2001, því fólk vill hafa góðann tíma fyrir undirbúninginn, sem mér finnst frábært og að sjálfsögðu klikka ég ekki á svona smáatriðum.

Það verður sami háttur á og síðast. Ég kem til með að senda boðskortin út uppúr áramótum á "síðuna" sem er þegar komin upp, svo bætast einhverjar upplýsingar þarna inná ásamt upprifjun á hlutum sem tengjast x-kynslóðinni og öllu því sem gerir okkur að því frábæra fólki sem við erum.

Ég ætla að leyfa öllum að fylgjast með í þetta sinn, því það hafa allir gott af því að rifja upp hvernig þetta var nú allt saman, og hver veit nema ég bjóði bara öllum að koma.

grímuball 2006

Nú er ekkert annað að gera en að fara að mæta í helvítis ræktina svo ég geti verið Lara Croft!

Um helgina fór ég í fjölskylduboð og eins og venjulega spurði fólk hvort það væri eitthvað að frétta og aldrei þessu vant er alveg fullt, fullt að frétta af mér.

Ég sagði þeim að ég væri komin í fjarbúð með Lifur sem virkar þannig að við búum á sitthvorum staðnum og hittumst aldrei - og þessvegna verði ég að fá mér hund - og Margeir, ljóti, vangefni bróðir hans Lifur, býr hjá mér og börnunum. Hann borðar maura og stingur fingrum í innstungur en okkur finnst bara jólalegt þegar hann er með hárið svona útí allar áttir. Verra þegar hann pissar í sig.

Ég sagði þeim líka að ég og Lifur ætluðum að eignast þrjú börn, tvíbura og dóttur, sem verður dvergur og að sonur okkar muni heita Breki Dreki Briem Lifrarson Líndal og að ég mun bráðum taka upp nafnið Anna Líndal þegar ég get lokkað Lifur í heimsókn, byrlað honum róhipnól svo við getum gift okkur að honum meðvitundarlausum.

Þau sögðu fátt við þessu fyrir utan Gullu frænku sem er heyrnalaus og gargaði: "ÆTLAR ÞÚ AÐ GIFTAST MANNI SEM HEITIR LIFUR? ÞAÐ ER EITTHVAÐ AÐ ÞESSU HELVÍTIS DRASLI!" (hún var að meina heyrnatækið)

Hvað er AÐ fólki? Það spyrja mig allir að þessu. Hvað er að því að heita Lifur? Ha? Það er ekki eins og hann heiti Valberg að millinafni!

Eins og kom fram hér á síðunni fékk Margeir þá flugu í hausinn um helgina að hann væri syngjandi runni, tók sér stöðu í einu horninu í stofunni og fór að syngja viðstöðulaust og veifa höndunum eins og "svona gerum við þegar við skúrum okkar gólf". Mjög spes.

Ég fór í Garðheima áðan og keypti jólaseríur því Margeir stendur og syngur í horninu þar sem við erum vön að hafa jólatréð og krökkunum langar til að skreyta hann.

Keypti mér straujárn áðan, því það er skyrta hérna sem ég þarf að strauja.

Ég á ekki skyrtuna.

Mig vantaði straujárn.

Í alvöru.

Á morgun ætla ég að kaupa mér straubretti.

Ég hlakka soldið til.

Sumir hefðu bara keypt sér skyrtu..

Í nótt vaknaði ég klukkan fimm í svitabaði. Í draumi hafði ég sofið yfir klippinguna sem ég átti pantaðann tíma í og klippikonan neitaði að klippa mig seinna um daginn. Ég var gráti næst.

Ég held að það sé komið á sálina á mér hvað ég hef þurft að fresta mörgum klippitímum á síðasta hálfa ári.

Það mun ekkert koma í veg fyrir að ég fari í dag. Ekkert. EKKERT!

Ég er með krosslagða fingur og vona að ég verði ekki klippt eins og dísa páfagaukur - eins og tískan virðist vera í dag.

Ég er bara ekki svona smart týpa.

Síðast var ég Catwoman og tókst bara helvíti vel upp við gerð búningsins, enda viðaði ég að mér myndum af honum frá öllum mögulegum sjónarhornum eins og sést í galleríinu mínu.

Eftir kvöldið var ég fimm kílóum léttari vegna svitataps.

Það sem kom til greina núna var Lara Croft, Trinity og Wonder Woman.

Lara Croft er nú eiginlega ekki alvöru búningur, ég er alltaf svona. Trinity er ávísun á annað svitabað og með tilliti til upplýsinga sem ég fékk hér á síðunni á föstudaginn og hliðsjón af því að Lifur er Súpermann, blasir við hvað ég verð á grímuballinu næst.

Verðum við ekki sæt saman?

Búningurinn er pís of keik, mökkur af góðum myndum af honum á vefnum. Ég þyrfti hinsvegar að fara fjárfesta í fæðubótaefnum, flytja í ræktina og leggja fyrir pening svo ég eigi fyrir brjóstastækkunaraðgerðinni í mars.

Ég ætti allavega ekki að drepast úr hita í þessu..

Ég er komin heim og það er sem mig grunaði.

Flottroll rúlar.

Hjartanlega til hamingju allir sem unni til verðlauna á Íslensku Vefverðlaununum í kvöld og þá sérstaklega arni.hamstur.is. Ég segi sérstaklega vegna þess að síðan hans er Árni sjálfur, frá a til ö.

Þegar ég mætti á svæðið komst ég að því að umræðan í dag hefur mikið snúist um einhverja mynd sem einhver skarphéðinn tók saman sem átti að færa sönnur á að vefverðlaunin væru klíka fólks og fyrirtækja sem verðlaunar hvort annað.

a) Mér þætti gaman að hitta þann kjána sem lætur sér detta í hug að það sé hægt að finna fólk til að dæma vefina sem er alveg ótengt bransanum OG hefur vit á því hvað það er að gera. -Nema að við leitum út fyrir landssteinana, og hvað? Hver á að kosta það fólk til landsins? Myndi það fyrirtæki þá ekki vinna öll verðlaunin, eða..?

b) Fyrirtækið sem ég vinn hjá hefur styrkt þessi verðlaun frá upphafi og samt sem áður hefur hvorki vefur fyrirtækisins né anna.is komist í útslit, hvað þá unnið. Hvernig má það vera? Ég er í klíkunni! Ekki er fjandinn.com/jonni/ í klíkunni og hann komst í útslit!

hehehe

Að sjálfsögðu munu fyrirtækin sem eyða mestum peningum í að þróa og hanna sína vefi alltaf vera ofarlega í keppni sem þessari. Það er jú verið að verðlauna bestu vefina, ekki satt? Miklir peningar kaupa það sem best er. Og hvað eru Edduverðlaunin annað en runk fólks innan ákveðinnar klíku? Megum við, sem erum í vefbransanum, ekki runka okkur í friði líka? Árlega?

Iss.. what a load of crap.

Ég veit að þeir aðilar í dómnefndinni sem höfðu hagsmuna að gæta voru hreinlega settir til hliðar og aðrir fengnir í þeirra stað í þeim tilfellum sem hagsmunir sköruðust, enda hagsmunir allra sem að þessu standa að þetta sé gert af heiðarleika. Ég er stolt af því að hafa átt þátt í að koma þessu á koppinn á sínum tíma, þó það hafi bara verið með því að segja "já" þegar ungur maður að nafni Hugi, sem ég þekkti nákvæmlega ekki neitt, hringdi í mig fyrir fimm árum og spurði hvort fyrirtækið sem ég vinn hjá myndi sponsa svona verðlaun. Það vildi nefnilega engin sponsa þetta þá en nú slást fyrirtækin um að gera það, enda ýtir svona lagað undir metnað hjá fyrirtækjum og fólki innan bransans að gera betur.

Blasir við.

Já.. og ég er ekkert sérlega hissa þótt vefir sem innihalda eingöngu innsenda tengla vinni ekki til verðlauna. Þetta eru tenglasöfn. Come on.

En nú að öðrum og óskyldum málum.

Það er sorglegt, svo ég noti orð Dórsins, að ég geti ekki fjármagnað flottrollið sem ég hef fundið. Ég get bara fengið það að láni. Því eins og Halldóri varð að orði áðan þegar hann sá mig: "djöfull ertu skuggalega flott, þú átt alltaf að vera svona".

Hann er ekki að segja mér neinar fréttir. Auðvitað á ég alltaf að vera svona. Og það styttist í að ég hafi efni á því.

Það styttist..

BOOJAH!

Af gefnu tilefni vil ég taka fram að auðvitað er ég með hjarta úr ryðfríu stáli. Annað hefði verið tómt ábyrgðarleysi.

Þetta hjarta brotnaði fyrir stuttu síðan og ég leið vítiskvalir.

Lengi.

Þegar það var búið og ég búin að tjasla því að mestu leyti saman, ákvað ég að setja það í frost en ekki fyrr en ég var búin að láta smíða utanum það mikið virki, einmitt úr ryðfríu stáli einfaldlega vegna þess að annars hefði það ryðgað til andskotans.

Og við vitum öll að ryð veikir burðarvirkið.

Það.. vil ég ekki. Strax.

Ég er búin að vera að versla eina og eina jólagjöf undanfarnar vikur. Í morgun fór ég í Kringluna til að versla rest og nú er ég búin með allt nema hluta af gjöfum barnanna, sem ég kaupi í kvöld.

Þetta er pottþéttur tími til að fara í Kringluna. Nánast engin þarna og friður til að skoða og versla í rólegheitunum.

Mikið finn ég samt til með fólkinu sem vinnur í Kringlunni. Þvílík þrælakista.