 |
|
|
|
 |
Way out
Þriðjudagur, 04. október 2005
Í sjúkrabílnum horfði ég á þá dæla í hana adrenalíni. Þeir gáfu henni raflost fimm sinnum áður en hún sýndi einhver lífsmerki. Ég varð eiginlega pínu svekkt þegar þeir náðu upp hjartslætti. Þetta var the easy way out fyrir mig. Ég sat á biðstofunni uppá gjörgæslu og hugsaði um hvað ég gæti gert við síðuna. Ég hafði fullkomið frelsi til að breyta öllu, gera eitthvað annað, vera ég. Því meira sem ég hugsaði útí það, því betur áttaði ég mig á því að ég lifi alveg jafn tilbreytingalausu lífi og ég gerði þegar hún kom til sögunnar. Þessvegna varð hún til, hún lifir miklu skemmtilegra lífi en ég! Ég byrjaði að svitna. Hvað? Á ég að fara að kópa við mitt eigið líf? Ég er ekki viss um að ég geti það! Og hvað? Segja frá því hvað ég er blönk, eða hvað ég horfði á í sjónvarpinu eða hvað ég þvoði margar þvottavélar eða hvað ég er einmana eða.. Ég lifi í gegnum hana! Þannig kópa ég! Hvað hef ég gert?! Eftir tvo klukkutíma af naglabandaáti og svita kom læknir af gjörgæslunni að máli við mig. Hann sagði að þrír sérfræðingar væru búnir að skoða hana en engin þeirra fyndi neitt að. Þeir gætu enga skýringu gefið á því af hverju hún fór í hjartastopp og ég er ekki að grínast þegar mann andskotinn sagði við mig: "ung og hraust manneskja eins og hún - verður orðin góð á korteri". Þó ég væri dauðfegin langaði mig samt að sparka í hann. Auðvitað er ekkert að henni nema drama. Svo leiddist mér í gær. Þá gerast svona hlutir. | anna | 23:34 |
comments
Skaparanum* sé lof og dýrð!
Engin smá hreinsun, þetta! Nr. 2 | posted by: igor | 5.10.2005 | 5:39:34 | [+] |Snilld! Já þetta er náttúrulega ótrúlega rómantískt tilboð... Mikil bissneslifur hér á ferð greinilega... Anna; meira tiltektaræðið sem grípur þig stundum. Í hreinskilni þá hugsaði ég þetta viðskiptatækifæri bara sem sárabót fyrir það að ég tími ekki að bjóða þér að vera atvinnuekill í púddelhundasleðaleigunni minni fyrir ofdekruð börn og kítín-dverga. Nr. 7 | posted by: lifur | 5.10.2005 | 16:28:14 | [+] |post a comment
|
