Þegar ég kom heim úr vinnunni gerði ég mig ferlega fína, samdi við frumburðinn um að passa Dodda og svo hljóp ég niður að bíða eftir lifur - sem hafði sagst ætla að sækja mig á hjólinu með hliðarvagninum. Það er nefnilega fullt tungl í kvöld.
Ég stóð fyrir utan, með harða diskinn í poka og beið. Fólkið í húsinu fór að tínast heim og ég svona.. bauð góðan daginn, til að byrja með. Kveðjan var kennd við kvöld undir það síðasta. Það var rigning.
Eftir tæpa tvo tíma var ég niðurrignd, niðurbrotin og svakalega leið, svo ég fór inn. Ég hafði ekki þrek til að taka upp húslykla svo ég hringdi bjöllunni. Börnin sátu fyrir mér þegar ég kom inn.
Hvernig gat ég verið svona vitlaus? - Aftur! Hélt að lifur væri það eina rétta fyrir mig. Hljómaði þannig. Við hefðum geta verið fyrirtaks kvikindi saman! Reglulegar pöddur! Nei. Ég hefði átt að hlusta á mömmu sem sagði að það væru bara vitleysingjar á Internetinu. (Bæði Anna og mamma hennar halda úti heimasíðu - á Internetinu)
Ég lagðist upp í rúm og langaði að gráta en ég er all cried out - og ef helvítis harði diskurinn minn væri ekki í fokki myndi það einmitt vera lag vikunnar.
Ég treysti á þig lifur og nú hefur hjarta mitt brotnað í þúsund mola - aftur - og ég bara nenni ekki að tjasla því saman enn eina ferðina! Hvílik grimmd! Hvílíkur skepnuskapur! Hvernig gastu gert mér þetta?
Það er sama sagan með alla karlmenn sem nálægt mér koma, þeir koma ekki nálægt mér.
Ég gefst upp.
--
Ég fór í heilun á laugardaginn. Vinkona mín sendi mig til heilara sem átti að stilla orkustöðvarnar mínar. Annaðhvort fíntjúna ég þær svona svakalega vel sjálf, eða ég hef engar, því ég varð ekki vör við neitt. En.. heilarinn sagði mér að ég ynni mest með efri orkustöðvarnar og að mig vantaði jarðtengingu. Sagði að ég ætti að fara út að labba og vera í náttúrunni.
Í kvöld gerði ég það, og gott ef ég fékk bara ekki einhverja jarðtengingu. Ég skil ekki hvað kom fyrir mig. Þegar ég var yngri var ég alltaf úti. Hvað gerðist?
Annars gerði ég uppgötvun á þessari göngu minni. Ég áttaði mig á því.. að daginn sem ég finn mann sem ég vil eyða ævinni með (verð væntanlega búin að hitta hann í einhvern tíma þegar ég átta mig á þessu) er dagurinn sem ég hætti að blogga.
Mögnuð þessi jarðtenging.
--
Þeir sem hafa gaman af þessu bloggi geta huggað sig við.. að allar líkur eru á að þetta gerist aldrei. Hinir geta lagt sitt af mörkum við að finna eitthvað eigulegt fyrir mig. Hey! Ég setti myndbút af Wayne Jarvis inn áðan. Mig langar í svona mann. Ætli hann sé nokkuð framsóknarmaður? Mig langar ekki í svoleiðis.
| anna | 23:36 |
comments
Skelfilegt alveg að sjá hvað þú komst niðurbrotin inn úr rigningunni
Það sem lifrin hefur á samviskunni!
Það eru ekki tröppur við húsið mitt og ég veit að regn klæðir mig. Ég fer helst ekki út úr húsi nema í rigningu.
Nr. 2 | posted by: anna |
18.10.2005 | 14:30:55 | [+] |
hehehe þú ert skemmtileg/ur
Af hverju í fjandanum Jónína? Hvað vill hún mér?
Skil þig með tröppurnar. Enda gerðist þetta "um daginn" í mínum huga..
Nr. 3 | posted by: anna |
18.10.2005 | 15:04:46 | [+] |
Hún vildi lítið segja um orsakirnar, en hún er komin með svona vogaskála húðflúr á bakið eins og maðurinn í Cape Fear... þannig að mig grunar að henni sé alvara.
Minnist reyndar í hálfkæringi á að þú værir með nokkuð sem hún girntist...