 |
|
|
|
 |
Ljósið
Miðvikudagur, 05. október 2005
Ég dó úr hlátri. Það getur komið fyrir. Var að horfa á Arrested Development, hló mikið.. nema svo svelgdist mér á, í beinu framhaldi af því fór ég að hósta, svo gat ég allt í einu ekki andað, þar á eftir hætti hjartað að slá og þá bara dó ég. Í heilar sjö mínútur. -en þetta atriði í þættinum var líka ó-borg-an-legt og það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim af spítalanum var að horfa á það aftur. Ég trúi því nefnilega að hlátur lengi lífið og vil meina að þetta hafi verið undantekningin sem sannar regluna. Já, og svo er ég hætt að neyta drykkjar á meðan ég horfi á Arrested Development. Í gær tók ég niður síðustu fjögur ár af bloggi. Það var kominn tími to let go og mig vantaði vendipunkt, svo ég bjó einn til. Þegar ég dó sá ég nefnilega ljósið, var fljót að hlaupa í hina áttina enda myrkur mest flattering fyrir mitt útlit, en ég sá það samt (ljósið) og hef ákveðið að næsta ár hjá mér fari í það að læra að vera ein, ég hef nefnilega aldrei kunnað það. Ætli það taki meira en ár? Og ekki byrja með eitthvað rugl um að ég sé ekki ein vegna þess að ég hafi börnin mín hjá mér. Málið snýst ekkert um það. Þeir sem ætla að taka það debate: go fuck yourself! Það er ein leið til að virkilega fá the feel of the situation. Ég er líka soldið fegin að ég sá ljósið vegna þess að þá veit ég að samningurinn sem ég gerði við djöfulinn þarna fyrir tíu árum síðan er fyrndur. Allavega orðin ógildur vegna vanefnda. Annars væri ég sálarlaus, rík kona í dag... | anna | 20:12 |
comments
'eg veðja á 4 mánuði... Nr. 1 | posted by: klikkun | 6.10.2005 | 20:40:26 | [+] |post a comment
|
