Ég fór heim í hádeginu.

Mamma hringdi:

"Anna mín, ég ætlaði að segja þér eitthvað en ég er búin að gleyma því, hringi í þig þegar ég man það, bless."

Þegar hún hafði skellt á stóð ég eins og fáviti með símtólið í höndinni. Tíu mínútum síðar hringdi hún aftur..

Mamma: "Anna mín, ég man hvað ég ætlaði að spyrja þig um. Það er smiður í gardínunum mínum, kannast þú eitthvað við það mál?
Anna: "smiður? Í gardínunum þínum?"
Mamma: "já, hávaxinn maður sem er svo mikill smiður að hann er í tréklossum og naglarnir standa alveg útúr bakinu á honum!"
Anna: "það hringdi reyndar í mig smiður í gær"
Mamma: "ÉG VISSI ÞAÐ!"
Anna: "ég vildi ekki fara með honum á stefnumót"
Mamma: "látum okkur sjá.. það er langt, langt í næsta mann Anna, minnst tvö ár"
Anna: "já er það virkilega?"
Mamma: "já, hann kemur hérna á hvítum hesti brynjuklæddur með brugðið sverð og tilbúinn til að berjast fyrir henni Önnu minni"
Anna: "nú það er gott að vita, hver segir þér þetta allt saman?"
Mamma: "ég sé þetta í gardínunum mínum! Ég var að segja þér það!
Anna: "ó..key. Augljóst að einvera fer ekki vel í þig, hvað ertu búin að liggja og láta þér leiðast lengi?
Mamma: "síðan í morgun"
Anna: "aha"
Mamma: "ég myndi kíkja betur á þennan smið ef ég væri þú"
Anna: "það er ekki maður fyrir mig"
Mamma: "alltaf sama sagan með þig! Þú þorir ekki að vera með alvöru karlmönnum!"
Anna: "hvað í fjandanum ertu að meina?"
Mamma: "nú það sem ég er að segja! Smiðir eru alvöru menn! Og ég sé hann! Hann er hérna í gardínunum mínum!"
Anna: "varst þú ekki með hvítar gardínur?"
Mamma: "neinei, þetta eru þessar skræpóttu inní svefnherbergi"
Anna: "Ég er miklu spenntari fyrir þessum á hestinum með brynjuna og brugðna sverðið sem ætlar að nota til að berjast fyrir mig. Ég þarf þannig mann"
Mamma: "já gat nú verið, hann er bara spjátrungur og aumingi. Auk þess er svo langt þangað til að hann mætir á svæðið að þú getur vel verið að hitta smiðinn á meðan"
Anna: "hann er ekki maður fyrir mig"
Mamma: "hvernig veistu það?"
Anna: "hann kveikir ekki í mér"
Mamma: "hvernig veistu það ef þú vilt ekki hitta hann??"
Anna: "mamma.. ég veit að þér leiðist og ég veit að þú ert pirruð að liggja veik heima en ÞETTA ER - EKKI - MAÐUR - FYRIR - MIG!"

stutt þögn

Mamma: "hvað er hann þá að gera í gardínunum mínum?"
Anna: "þarft þú ekki að fara að leggja þig eða eitthvað?"
Mamma: "nei, ég var einmitt að leggja mig þegar ég sá hann í gardínunum. Þú ert alveg samviskulaus Anna, ég á ekkert eftir að geta sofið með þennan mann þarna! Þú tekur ekkert tillit til fólks, eigingirnin að drepa þig eins og venjulega"
Anna: "Fyndið, hann sagði líka að ég væri samviskulaus og eigingjörn þegar ég vildi ekki hitta hann og að ég tæki ekki tillit til annars fólks. Sagði líka að ég væri búin að rústa lífi hans og hann myndi aldrei líta glaðann dag aftur."
Mamma: "aumingja, vesalings maðurinn. Þetta er satt, þú ert skepna"
Anna: "já þetta er ógn og skelfing"
Mamma: "það er ekki nokkur einasta leið að eiga við þig"
Anna: "hann sagði þetta líka"
Mamma: "þú hugsar ekki um neitt nema sjálfa þig!"
Anna: "bíddu.. læturðu hlera símann hjá mér, eða?"

| anna | 13:06 |

comments

Já, en hann er í gardínunum. Og veit ekki betur en það skipti engu máli í hvað forvitrir spá, ef maður er spákona, þá virkar það barasta. Og hananú. Svo á hann fullt af hvolpafrændum sem mig vantar!!

Nr. 1 | posted by: mamma | 31.10.2005 | 13:54:30 | [+] |

Fáðu þér nýjar gardínur mamma og málið er dautt. Þú finnur hvolp annarstaðar.

Nr. 2 | posted by: anna | 31.10.2005 | 15:45:26 | [+] |

post a comment

Muna upplýsingar?

Name:


Email Address:


URL:

Comments:



Do you hate spam?

Tell me, yes or no.